MM Story Teller

Chapter 155

Viewers 19k

🐯Chapter 155

ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘော ရောက်သည့်အချိန်ထိ ကြယ်သင်္ဘောပေါ်သို့ လူများတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တက်နိုင်ရန် ကုယွီမြန်က အရာရှိများအစား ကူညီစီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဟက်စကီးလေးနှင့် မြေခွေးလေးကို ကောက်ချီလိုက်သည်။ ကြယ်သင်္ဘောယာဉ်မှူးက အလိုအလျောက် လေကြောင်းညွှန်ကြားသည့်စနစ်ကို တပ်ဆင်နေခဲ့သည်။ ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘောတွင် အဆင့်မြင့်ဆုံး ကင်းထောက်ဆန့်ကျင်ရေးလမ်းကြောင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရေးလက်နက်များ တပ်ဆင်ထားကာ ထောင်ပေါင်းများစွာသောဇာ့ဂ်များ၏ ဝန်းရံခြင်းကိုခံရလျှင်က ပြန်လည်ဆုတ်ခွာနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဆက်သွယ်ရေးစနစ်က ဟန့်တားခံနေရ၏။

မကြာမီတွင် အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပေပြီ။ ကြယ်သင်္ဘောယာဉ်မှူးက ကုယွီမြန်ကို ကြယ်သင်္ဘောပေါ်သို့တက်ပြီး အမြန်ထွက်ခွာရန် သွယ်ဝိုက်ကာတိုက်တွန်းလိုက်သည်။ ရှို့ဟန်က သူ့အား ‌ဦးဆုံးဆက်သွယ်လာခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ပြော‌လိုက်သည်။

"ရှို့ဟန်လား…"

ရှို့ဟန်က ရှေးဟောင်းကမ္ဘာပေါ်တွင် ရှိမနေတော့သည်မှာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့အနောက်မှ လေတိုက်သံများနှင့် ဆူညံသံများကို ကြားနေရသည်။

"အင်း…"

ရှို့ဟန် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့လက်ကိုမြှောက်ကာ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများကို တိတ်တိတ်နေရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် လေသံတစ်ခုတည်းကိုသာ ကြားရတော့သည်။

"အဲဒီကို ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘော ရောက်ပြီလား..."

ကုယွီမြန် စက်လှေကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

"အင်း ရောက်ပြီ…"

"ကောင်းတယ်…"

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက စကားများကြသူများ မဟုတ်ပေ။ အချိန်ခဏကြာသည်အထိ ကုယွီမြန် ဘာပြောရမှန်းမသိပေ။

"....."

"စစ်ပွဲပြီးသွားရင် လက်ထပ်ရအောင်…"

ရှို့ဟန် ထိုစကားကိုပြောလိုက်ချိန်တွင် သူ့အသံက အလွန်ကြမ်းတမ်းနေသောကြောင့် ခဏမျှတုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ဆက်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေလား…"

ကုယွီမြန် အေးခဲသွားသည်။

" မင်း ငါ့ကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းနေတာလား…"

ကုယွီမြန်၏စိတ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ဝက်၊ ကူကယ်ရာမဲ့မှုတစ်ဝက် ခံစားလိုက်ရသည်။

မင်း အလွမ်းအဆွေးစကားလေးတစ်ခုလောက်တောင် ပြောလို့မရဘူးလား...

သူတို့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရူးရူးမိုက်မိုက်နှင့် သန့်ရှင်းချိုမြိန်သော ဝတ္ထုထဲကကဲ့သို့မဟုတ်ပေ။

ရှို့ဟန် စကားတစ်ခွန်းတည်းသာပြောလိုက်သည်။

"အင်း…"

ကုယွီမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဒါဆို မင်း ငါ့ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြောလို့ရတယ်…လက်ထပ်ခွင့်တောင်းတာကို ကမူးရှူးထိုး မလုပ်သင့်ဘူး…"

ရှို့ဟန် ဆွံ့အသွားသည်။

"ဟုတ်ပြီလေ…"

ကုယွီမြန်က ကြယ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကလေးများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ယာဉ်ဆီသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးကာပြောလိုက်၏။

"ဘေးကင်းပါစေ… ငါ မင်းကိုချစ်တယ်…"

သူတို့၏အေးစက်ပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော အရှင်မင်းကြီးက ရုတ်တရက် ခါးမတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး လည်ပင်းမှနားရွက်များအထိ နီရဲနေသည်ကို စစ်သားများ တွေ့လိုက်ရသည်။သူ၏လက်ညှိုးက နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေပြီး ရှက်ရွံ့သောအမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ်လည်း မင်းကို ချစ်တယ်…"

အရာရှိများ "....."

သောက်ကျိုးနည်း…

ငါတို့က တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ထွက်လာတာလေ၊ ဘာလို့ ခွေးစာအတင်းစားခိုင်းနေရတာလဲ...

"....."

ထို့နောက် ဖုန်းချလိုက်သည်။

ရှို့ဟန်က တိုက်ပွဲအင်အားခင်းကျင်းမှုကို ပြင်ဆင်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ကုယွီမြန်သည်လည်း ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘောဖြင့် ဘေးကင်းလုံခြုံရာ ကြယ်တာရာမြို့တော်ဆီသို့ ပြန်သွားပေလိမ့်မည်။ မည်သည့်မတော်တဆမှုမှမဖြစ်ခဲ့လျှင် စစ်ပွဲပြီးဆုံးသည်အထိ ကုယွီမြန်က ကလေးများနှင့်အတူ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက်...

ပြောင်းလဲမှုအားလုံးက ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် ယာဉ်ပေါ်သို့တက်ခါနီးတွင် ဟက်စကီးလေးက သူ့နားရွက်များကို ထောင်ပြီး ကုယွီမြန်၏ပခုံးပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျယ်ပြောလှသောကောင်းကင်ကြီးထဲတွင် ကြီးမားသောအရာများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို ကုယွီမြန် ဖျတ်ခနဲမြင်လိုက်ရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ကြီးက ထစ်ချုန်းမြည်ဟည်းလာပြီး မိုးကြီးလေကြီးများ ရုတ်တရက် ရွာသွန်းတိုက်ခတ်လာ၏။

ဇာ့ဂ်များက လျှပ်တစ်ပြက် တိုက်ခိုက်လာခြင်းပင်။

ထို့အပြင် တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်၊ လေး၊ ငါး၊ ခြောက်ကောင် မ,ကဘဲ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရောက်ရှိလာသည်။

ဇာ့ဂ်များ၏လက်နက်များမှာ ချွန်ထက်ပြီး ကျောက်မီးသွေးညှပ်သည့် မီးညှပ်အကြီးစားပုံသဏ္ဍာန်ရှိ၏။ သံဖြင့်ပြုလုပ်ထားသည့် လက်နက်များက ရွှံ့နှင့်တူနေပြီး မျိုးနွယ်စုအားလုံးကို ကပ်ပါးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော အဆိပ်များက လက်နက်၏ထိပ်ပိုင်းမှ ထွက်ကျနေသည်။ ထိုအဆိပ်မိသွားသူများကညမိနစ်ဝက်အတွင်း ကပ်ပါးကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ကုယွီမြန်က မြေခွေးလေးကို ကြယ်သင်္ဘောအတွင်းသို့ ပစ်လိုက်ပြီး ဝင်ပေါက်က အလိုအလျောက်ပိတ်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ပန်ဒါအားလုံး၊ ဟက်စကီးလေးနှင့် မြေခွေးလေးက ဒေါသတကြီး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။

"တံခါးဖွင့်လိုက်…"

"တံခါးပြန်ဖွင့်လိုက်စမ်း… သူ အခုထိ မဝင်ရသေးဘူး…"

"အာဝူး အာဝူး…"

ကြယ်သင်္ဘောထဲရှိ သူတို့ကို ကယ်ဆယ်စောင့်ရှောက်ရန် ရောက်လာသော အရာရှိများက အလွန်ကောင်းမွန်စွာ လေ့ကျင့်သင်ကြားခံထားရသူများဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းဆိုသလို အရေးအပေါ်အခြေအနေတစ်ရပ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ လေဆာသေနတ်များကို စွမ်းအင်စတင်သိုလှောင်လိုက်ပြီး မီးလင်းသည့်စွမ်းအင်သုံးဓားများ(lightsaber)သည်လည်း တစ်ချောင်းပြီးတစ်ချောင်း တောက်ပလာကြသည်။

ーကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘော၏ လက်နက်များကို မလည်ပတ်ရသေးပေ။ ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘောကို ပြီးပြည့်စုံစွာ နောက်ဆုတ်ခွင့်ပြုလိုက်လျှင်လည်း ပြဿနာမရှိသော်လည်း ဤစစ်သားအုပ်စုက အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

သူတို့ ကုယွီမြန်နှင့် စကားပြောကာ ရယ်မောနေခဲ့ကြသည်။ အရာရှိများထဲတွင် မကြာမီ လက်ထပ်တော့မည့် အရာရှိတစ်ယောက်ပါဝင်သည်။ သူ၏မိသားစုထဲတွင်လည်း အသက်ဆယ်နှစ်အောက် ကလေးတစ်ယောက်လည်းရှိပေသည်။ ထိုကလေးကကုယွီမြန်၏မိသားစုဝင်ထဲရှိ ဟက်စကီးလေးနှင့် ရွယ်တူလောက်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ရား…"

လေထုထဲတွင် သိပ်သည်းများပြားလှသောဇာ့ဂ်များက အနည်းငယ်မျှ အသက်ရှူချိန်အတွင်း သူတို့ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ချွန်ထက်ကြီးမားလှသောညှပ်ကြီးများနှင့် ဦးခေါင်းထက်ရှိအမွှေးအမျှင်တစ်စုံက ယခင်ဘဝက ကုယွီမြန် ကြည့်ခဲ့ဖူးသည့် သိပ္ပံဇာတ်လမ်းအားလုံးများထက် ပို၍အသက်ဝင်ကာ ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် မြင့်မားသောနေရာတစ်ခုရှိ လေထုက အလွန်ပြင်းထန်ပြီး အေးစက်နေသောကြောင့် ကုယွီမြန် ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဆက်လက်စဉ်းစားရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချလိုက်၏။

ယာဉ်မှူးက ချက်ချင်း ထွက်ခွာရန်ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီး လမ်းကြောင်းအနေအထားကို သတ်မှတ်ပြီးနောက် ပြောင်းလဲ၍မရသလို နှောင့်နှေးနေ၍လည်းမရပေ။ ကုယွီမြန် ကြိုးလှေကားကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားပြီး လေထဲတွင်တွဲလောင်းဖြစ်နေသည်။

"မင်းတို့ အရင်သွားကြ…"

မျက်လုံးအစုံတိုင်းက နီရဲနေကြ၏။

"ဘိုးဘေးလေး…"

စစ်ဘက်လက်ထောက် အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိကြီး၏ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားသည်။

"အရှင်..."

ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘောက သတ်မှတ်ထားသည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း မြင့်တက်သွားကာ ဇာ့ဂ်များ၏ဝန်းရံထားမှုကို ဖြိုခွဲပြီး အရာရှိများ၏ ကာကွယ်ပေးမှုအောက်တွင် လေထုထဲသို့ ရွက်လွှင့်သွားခဲ့သည်။ သံချပ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော အရာရှိများက ကုယွီမြန်ကို လှမ်းဖမ်းနိုင်ရန် စိတ်သောကရောက်နေကြပြီး ထိုအချိန်တွင်ー

အလွန့်အလွန် ရှည်လျားလွန်းလှသည့် အချိန်တစ်စက္ကန့်ပင်။

ကုယွီမြန် သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး ကောင်းကင်မှမြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျနေသော်လည်း နက်ရှိုင်းလှသောပင်လယ်ကြီး၏ အနက်ဆုံးနှင့်အအေးစက်ဆုံး ပင်လယ်အောက်ခြေသို့ နစ်မြှုပ်ဝင်သွားသလို ခံစားရသည်။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အလွန်ကျယ်ပြန့်လာပေသည်။

အပြင်ဘက် အာကာသနေရာလွတ်မှ ကမ္ဘာမြေကြီး၏ မြေမျက်နှာပြင်အောက် ကီလိုမီတာအနည်းငယ် အကွာအဝေးလောက်ထိပင်။ ဇာ့ဂ်များအားလုံး၏ လျင်မြန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများသည် ကုယွီမြန်၏မျက်လုံးထဲတွင် အလွန်နှေးကွေးလာပြီး ခွန်အားမှာမူ ဖော်ပြရန်ပင် မထိုက်တန်လှပေ။

အများကြီး ပြုလုပ်ရန်မလိုအပ်ပေ။

ကုယွီမြန်၏လက်ကို ဖြန့်လိုက်ရုံနှင့် လေထုထဲတွင် စီးဆင်းနေသော မမြင်နိုင်သည့် စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို ခံစားမိပေသည်။

ကုယွီမြန် သူ့မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ပယင်းရောင်မျက်ဆံက ပို၍ထင်ရှားလာပြီး တောက်ပလုနီးပါပင်ဖြစ်နေ၏။ သူ၏အဖြူရောင်ရှပ်အင်္ကျီစက လေထဲတွင် ဘယ်ညာယိမ်းနေပြီး မည်သည့်အထောက်အပံ့မှမပါရှိဘဲ ရှို့ဟန်ကဲ့သို့ လေထုထဲတွင် ရပ်တန့်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရာရှိများ အံ့ဩသွားရသည်။

ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား နိုးထလာသည့် ခံစားချက်ပင်။ အနီးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားသည် ပြင်းထန်စွာပြောင်းလဲနေပြီး ဒီရေသည်လည်း တိကျသောဦးတည်ရာတစ်ခုဆီသို့ စုစည်းရောက်ရှိလာပေသည်။ အလွန်ကို သန်မာလွန်းလှ၏။ ဤစိတ်စွမ်းအား၏အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က သေချာပေါက် SS-အဆင့်အောက်သို့ လျော့နည်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘမ်း…

စွမ်းအားကြီးပြီး တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘောဆီသို့ ချဉ်းကပ်ကာ လေထုထဲတွင် ရွက်လွှင့်နေသည့် ကြယ်သင်္ဘောအား ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားနေကြသော ရာပေါင်းများစွာသောဇာ့ဂ်များက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘောက လေထုထဲသို့ ချောမွေ့စွာ ရွက်လွှင့်နိုင်ခဲ့ပြီး ကြယ်တာရာမြို့တော်ဆီသို့ သတ်မှတ်ထားသည့်လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် "....."

အဖြူရောင်အလင်းတန်းက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကုယွီမြန် သူ့လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေလေသည်။ ဤသည်မှာ စွမ်းရည်တစ်ခု၏ ထုတ်လွှတ်မှုတစ်ခုပင်။

ငါ စွမ်းရည်တစ်ခုကို အောင်အောင်မြင်မြင် ပိုင်ဆိုင်သွားပြီလား...

ကြယ်တာရာ၏ ဘုံသဘောတရားကို ချိုးဖောက်ပြီး လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်လျှင်ပင် သူက စွမ်းရည်များကို နိုးထနိုင်မည်လားဟု ကုယွီမြန် အမြဲတမ်း တွေးမိသည်။

ဘယ်လို အကူအညီပေးနိုင်တဲ့စွမ်းရည်မျိုး ငါ့မှာ ရှိသင့်လဲ…

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ အကူအညီပေးနိုင်ー

သို့သော် မကြာမီမှာပင် လေပေါ်၌လွင့်မျောနိုင်စွမ်းရှိသည့် ခံစားချက်က ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ကုယွီမြန်၏ အနီးတစ်ဝိုက်၌ စုစည်းနေသော စွမ်းအားပမာဏက အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်မှုမရှိဘဲ အတက်အကျဖြစ်နေပြီး ကျန်ရှိနေသောဇာ့ဂ်များသည်လည်း ရှေ့သို့ဆက်လက်ချီတက်လာကြသည်။

ကုယွီမြန် "....."

ပြီးဆုံးသွားပေပြီ။

၎င်းက ပုံမှန်စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ပုံမရပေ။

ဒါဆို လူသစ်တစ်ယောက်ကို ယာယီငါးမိနစ်စာ အစမ်းကစားခိုင်းတာလား... ဂိမ်းတစ်ခု ဟုတ်ဟုတ်၊ မဟုတ်ဟုတ် အခု ငါ ပိုက်ဆံ ထပ်သွင်းရမှာလား...

ထင်သည့်အတိုင်း မှန်ပေ၏။

ကြောက်စရာကောင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ထောင်ပေါင်များစွာသောဇာ့ဂ်များက လေထဲတွင် အေးခဲကာလှုပ်ရှားမှု ကင်းမဲ့သွားကြသည်။

တည်ငြိမ်ခံ့ညားလှသော နှင်းကျားသစ်တစ်ကောင်က လေထုကိုဖြတ်သန်းဖြိုခွဲကာ ရောက်ရှိလာပြီး ကုယွီမြန်၏ အင်္ကျီကော်လံစကို ဆွဲယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် မည်းမှောင်ပြီး ရက်စက်ပြင်းထန်သော အကြည့်တစ်ခုနှင့်အတူ စစ်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ကုယွီမြန်၏ချစ်သူကောင်လေးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်...

နှင်းများကျဆင်းနေကဲ့သို့ ဇာ့ဂ်များက လုံးဝ အသိစိတ်ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွား၏။

တစ်နာရီကြာပြီးနောက် ရှေးဟောင်းကမ္ဘာပေါ်သို့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသကဲ့သို့ သူတို့အားလုံး ပြုတ်ကျကုန်ကြသည်။

ဇာ့ဂ်ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သေဆုံးဒဏ်ရာရရှိသူမရှိသလို ကူးစက်ခံရသည့်စစ်သားများလည်း တစ်ယောက်မျှမရှိပေ။

ကယ်ဆယ်ရေးကြယ်သင်္ဘောက နေအဖွဲ့အစည်းမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီး ဇာ့ဂ်ကူးစက်ရောဂါဖုံးလွှမ်းနေသော ဇာစ်မြစ်နေရာမှ မကြာမီ ထွက်ခွာသွားတော့မည်ဖြစ်၏။ ပန်ဒါများ၊ မြေခွေးလေးနှင့် ဟက်စကီလေးတို့က အလွန်ခက်ခဲပင်ပန်းသောအချိန်ကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရ၏။ သူတို့က ကြယ်သင်္ဘော၏ပြတင်းပေါက်ကို ရိုက်ခွဲပြီးခုန်ချကာ ကုယွီမြန်အား သွားရှာရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ကုယွီမြန် သူတို့အား ဆက်သွယ်လာချိန်မှသာ မဆိုသလောက်လေး စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

သူတို့ရှေ့ရှိ ကုယွီမြန်က အလွန်အဆင်ပြေနေပုံပေါ်သည်။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများမရှိသလို ရောဂါကူးစက်ခံရသည့် လက္ခဏာများလည်းမရှိပေ။

ပန်ဒါခြောက်ဆယ်ကျော်၊ ဟက်စကီးလေးနှင့် မြေခွေးလေးတို့က ကင်မရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကုယွီမြန် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိကြောင်းသေချာမှသာ စိတ်သက်သာသွားကြသည်။

"ဘိုးဘေးလေး ကျွန်တော် ကြယ်သင်္ဘော ရှာနေတယ်… အခုချက်ချင်း မင်းကို လာခေါ်မယ်…"

"ကျီ ကျီ ကျီ…"

"ရပါတယ်…"

ကုယွီမြန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ သံသယဝင်နေတာ တစ်ခုရှိတယ်..."

ဇာ့ဂ်များက သူ့ကြောင့် ရောက်ရှိလာခြင်းလားဟု ကုယွီမြန် သံသယဝင်မိသည်။

ဤကောက်နုတ်ချက်က အတော်လေး မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းလှ၏။

သို့သော် စေ့စေ့စပ်စပ် စဉ်းစားကြည့်နိုင်ပေသည်။ သူတို့ ဇာ့ဂ်သတ္တဝါများလှိုင်းကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် တွေ့ရှိချိန်က သဲကမူဂြိုဟ်ပေါ်တွင် သူနှင့်ရှို့ဟန် ဆင့်ပွားဇာ့ဂ်များကို တွေ့ရှိချိန်ပင်ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုသည်လည်း အလွန်ထူးဆန်းလှ၏။ ဇာ့ဂ်များက ဇီဝဗေဒအရ ကြယ်သင်္ဘောများကို လိုက်ပါတွယ်ကပ်သင့်သည်မှာ အကျိုးအကြောင်းသင့်လျော်သော်လည်း သူတို့ထဲမှ ပမာဏအနည်းငယ်လောက်သာ ကြယ်သင်္ဘောကို တားဆီးခဲ့ပြီး အများစုမှာ ရှေးဟောင်းကမ္ဘာပေါ်၌သာ ကျန်ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကုယွီမြန် ပြန်လိုက်သွားပါက အလွန်အန္တရာယ်များပေ၏။

ရှို့ဟန်က ကုယွီမြန်၏နောက်မှ သိုင်းဖက်ကာ သူ့ခေါင်းကို ကုယွီမြန်၏လည်ပင်းတွင် နစ်မြုပ်ထားပြီး ခဏမျှနားထောင်ပြီးနောက် ပြောလာသည်။

"မင်း ပြန်လိုက်သွား…"

ကုယွီမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဟင့်အင်း…"

ရှို့ဟန် ပြန်ပြီးငြင်းခုံလိုက်သည်။

"ပြန်လိုက်သွား…"

ကုယွီမြန်: "ဟင့်အင်း…"

ရှို့ဟန် နောက်တစ်ကြိမ် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ပြန်လိုက်သွား…"

"....."

သူ ရန်ဖြစ်ချင်နေတာလား.....

လွန်ခဲ့တဲ့တစ်နာရီလောက်က ဖုန်းထဲကနေ "မင်းကို ချစ်တယ်" လို့ ကိုးရိုးကားယားနဲ့ လေးလေးနက်နက် ပြောခဲ့တဲ့လူက ဒီလူဆိုတာ မယုံနိုင်ဘူး...အဲဒီအချိန်တုန်းက သူက အရမ်းကို ချစ်စရာကောင်းလွန်းတယ်...

သူတို့က ပရိုဂရမ်အဖွဲ့၏ မူလအခြေစိုက်စခန်းတွင် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

အရာရှိတစ်ယောက်က အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်လာပြီး ကြောက်ရွံ့စိုးရိမ်စွာဖြင့် ပြောလာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အပြင်ဘက်က အဲဒီဇာ့ဂ်တွေက..."

ဇာ့ဂ်များအားရင်ဆိုင်ရသည့် အခက်အခဲက များစွာသောရှုထောင့်ကဏ္ဍပေါ်တွင် ရှိနေသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးထိရောက်မှုအပြင် သူတို့ကို လုံးဝသတ်ပစ်ရန်မှာလည်း ခက်ခဲလှ၏။ ဇာ့ဂ်များ အမှုန့်များအဖြစ်သို့ ပေါက်ကွဲမထွက်သွားလျှင် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး ကပ်ပါးကောင်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်ခြေရှိသည်။ သို့သော် လေဆာသေနတ်များဖြင့်ပစ်ပြီး သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေရန်မှာ စွမ်းအင်အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲပစ်ရပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့သောလုပ်ငန်းတာဝန်ကို အောင်မြင်စေရန်အတွက် သူတို့တွင် စွမ်းအင် အလုံအလောက်မရှိပေ။

ရှို့ဟန်နှင့်ကုယွီမြန်တို့က သူတို့၏အငြင်းပွားနေမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

ရှို့ဟန် မေးလိုက်၏။

"လေဆာသေနတ်ထဲမှာ စွမ်းအင် ဘယ်လောက်ကျန်သေးလဲ…"

ကုယွီမြန် ကြည့်ရန် ထွက်သွားလိုက်သည်။ ရှို့ဟန် သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် အကာအကွယ်တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးထားသောကြောင့် အန္တရာယ်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဇာ့ဂ်များ၏အရွယ်အစားက အလွန်ကြီးမားလှ၏။ အပြင်ဘက်တွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော ဇာ့ဂ်များရှိနေပြီး တောင်ကုန်းများကဲ့သို့ စုပုံနေသည်။

ဇာ့ဂ်များသေသွားပြီးနောက်တွင် ပါးစပ်အနီး မျက်နှာပြင်ရှိ ချွန်ထက်ကာ ကြမ်းတမ်းသောအရေပြားက ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်လျှင်ー

အမ်…

ဒါက ကဏန်းအကြီးကြီးတစ်ကောင် မဟုတ်ဘူးလား...

'ကဏန်းအစပ်'၊ 'ကဏန်းပေါင်း'၊ 'ကဏန်းပေါင်းကြော်' အစရှိသည့် နာမည်များ ကုယွီမြန်၏ခေါင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် အတွဲလိုက်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ကဏန်းအစပ်ပင်။ ကဏန်းအသားကို ဝိုင်ဖြူထဲတွင် စိမ်ထားကာ အစပ်အရသာဖြစ်လာစေရန် ငရုတ်ကောင်းမှုန့်၊ ကြက်သွန်နီ၊ ဂျင်းနှင့် ကြက်သွန်ဖြူတို့ကို မွေကြော်လိုက်ပြီး ကဏန်းအသားများကိုပါ ထည့်ကြော်သည်။ အဆီ၊ အနံ့အရသာနှင့် ပြည့်စုံသော ကဏန်းသားက ကြွပ်ရွနူးညံ့ကာ အစပ်အရသာရှိပြီး လန်းဆန်းစေသည်။ ယေဘုယျအားဖြင့် ၎င်းကို စားဖူးသူတိုင်း ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲလွန်းလှ၏။

အစပ်အရသာရှိသည့် အစားအစာများကို စားနိုင်သည့် မည်သူမဆို ကဏန်းအစပ်ကို တစ်ခါစားလိုက်ရုံနှင့် ချီးကျူးထောက်ခံမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပေလိမ့်မည်။

ကုယွီမြန် တွေးပြီးရင်းတွေးနေခဲ့ပြီး မနေနိုင်စွာ မေးလိုက်မိ၏။

"ဒီဟာကို...စားလို့ရလား…"

အရာရှိ "…"

🐯🐯🐯

Prev Next