MM Story Teller

Chapter 231

Viewers 32k

🌍Chapter 231

"သတ်လို့ရတဲ့ လူဦးရေ... ၄ပုံ၁ပုံအချိုးအရဆို..သူတို့တရုတ်မှာပဲ ရှိနေလောက်ဦးမယ်ထင်တယ်"

"နေပါဦး...တရုတ်မှာဟုတ်လား"

ဂျက်ကအံ့သြတကြီးဆိုလာသည်။

"အင်း...သူတို့တရုတ်မှာရှိနေတုန်းပဲ..လွန်ခဲ့တဲ့လ၀က်က ကျွန်တော်တို့တွေ အဲဒီကိုယ်ပျောက်လူသားတွေကိုစတွေ့လာရတယ် ရှန်ဟိုင်းမှာလည်း သူတို့ရှိတယ်...ထျန်ကျင်းမှာလည်း သူတို့ရှိတယ်..နောက် ပေကျင်း...ဒီလိုဆို ကိုယ်ပျောက်လူသားတွေ ကမ္ဘာအနှံ့မှာ စပြီးပေါ်လာနေပြီဆိုတာ ခန့်မှန်းလို့ရတယ်.. သေချာတာတစ်ခုကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့လ၀က်မတိုင်ခင်က အဲဒီကိုယ်ပျောက်လူသားတွေဆီက အသတ်ခံရတဲ့ ကစားသမားတွေ မရှိခဲ့ဘူးဆိုတာပဲ..မဟုတ်ရင် တိုက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဖူ၀မ်သော်ပဲဖြစ်ဖြစ် သတိထားမိတာကြာလောက်ပြီ"

ဂျက်မှာ မူးဝေနေသည့်ကြားမှ ထန်မော့နှင့်ချန်ရှန်းရှန်းမှာ အရေးကြီးသော တစ်စုံတစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်မိသွားမှန်းတော့ နားလည်မိလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

အပူတပြင်းဆွေးနွေးမှုမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ကလေးမလေးမှာ သူမ၏နှုတ်ခမ်းကိုစေ့ပိတ်လိုက်ပြီးမျက်မှောင်ကျုံ့ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို အလေးအနက်စဥ်းစားနေသည့်နှယ်။ သူမဘာကိုပြောရမှန်းမသိချေ။ သူမပြောလိုသည်မှာ သူမတို့၏ ခန့်မှန်းချက်မှန်ကန်နေမှာ စိုး၍ဖြစ်သည်။

တည်ငြိမ်သောအသံကိုကြားလိုက်ရသည်။

"လော့ဖုန်းချန်းလည်း ဒါကိုတွေးမိခဲ့လား"

ချန်ရှန်းရှန်းထန်မော့ကို ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။

ထန်မော့ နားထင်ကို ပွတ်သပ်လိုက်မိသည်။

အမှန်တရားကို သူတို့လက်ခံရန်လိုအပ်သည်။ ငြင်းဆန်နေ၍ အကျိုးမရှိချေ။

"ကိုယ်ပျောက်လူသားတွေရဲ့ ကမ္ဘာက ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပေါင်းစပ်လာနေပြီ ဒီတော့ သူတို့တွေလည်း ခဏခဏပေါ်လာနေတော့မှာ..တစ်နေ့မှာတော့ ကမ္ဘာ၂ခုကအပြည့်အ၀ပေါင်းစပ်သွားမှာပဲ..အဲဒီပေါင်းစပ်မှုကို အနက်ရောင်မျှော်စင်ဗားရှင်း 4.0လို့လည်းခေါ်ချင်ခေါ်မှာပေါ့"

ဘန်းခနဲအသံနှင့်အတူ ကောင်းကင်မှ လျှပ်စီးတစ်ခုမှာ ပေကျင်းတစ်ခွင်လုံးလင်းထိန်သွားစေသည်။

မိုးခြိမ်းသံနှင့်အတူ နွေဦး၏ မိုးသည်လည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဂျက်ပြတင်းပေါက်ကို ထပိတ်လိုက်သည်။ ထန်မော့နှင့် ချန်ရှန်းရှန်းမှာ သူတို့လောလောလတ်လတ်သိထားရသော သတင်းကို ဆက်ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင် ကလေးမလေးမှာ ထန်မော့ချရေးထားသော အချက်အလက်တပုံတပင်ကြီးကို ကြည့်လျက် မမေးပဲမနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုထန် ဒီခန့်မှန်းမှုရဲ့ ဖြစ်နိုင်ချေကဘယ်လောက်ရှိတယ်လို့ထင်လဲ"

ထန်မော့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သာမာန်ဆန်သော ကလေးမလေးမှာ လျှပ်စီးအလင်းရောင်များအကြား သူ့ကိုလေးနက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမ၏ကြည်လင်သော မျက်ဆံမှာ အသာလှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။ ချန်ရှန်းရှန်းမှာ အမှန်တရားကိုသိရှိပြီးဖြစ်သည့်တိုင် မကြာခင်ရောက်ရှိလာတော့မည့် အဆိုပါ ရက်စက်သော အမှန်တရားကို လက်ခံရန် ခက်ခဲနေခြင်းသာဖြစ်သည်။

၄င်းမှာ သူမ၏အဖေနှင့် အမေမှာ ထိုကမ္ဘာတွင် ရှိနေခဲ့လောက်သော်လည်း အသတ်ခံရလောက်ပြီးဖြစ်၍လည်း မဟုတ်ချေ။

ထိုထက်ပိုသည်က ထို၆ဘီလျံသော ကစားသမားများပြန်ရောက်လာသည့်အခါ လက်ရှိကမ္ဘာမှ ကစားသမားများအတွက် ကပ်ဆိုးကြီးဖြစ်လာပေတော့မည်။

မှန်၏။ ၉၉ရာခိုင်နှုန်းမှာ ကပ်ဆိုးသာဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်ဖွယ်ပြန်လည်ဆုံစည်းခြင်းမျိုးမဖြစ်နိုင်ချေ။

ထန်မော့ချန်ရှန်းရှန်းအား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ခတ္တမျှအကြာသူကဆိုလိုက်သည်။

"ငါကသာ မင်းကိုမေးရမှာပါ...ငါ့ကိုမေးရမှာမဟုတ်ဘူး"

သူမ၏ ဥာဏ်ကြီးရှင်၏ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းမှာ ခန့်မှန်းချက်ကို ၅၀ရာခိုင်နှုန်းမျှ မှန်ကန်နိုင်စေစွမ်းရှိသည်။ ထန်မော့ဗားရှင်းမှာ မှန်ကန်နိုင်ချေ ၁၀ရာခိုင်နှုန်းသာရှိလေသည်။ ၆လတောင်ကုန်ဆုံးသွားပြီးဖြစ်ရာ သူမစွမ်းရည်၏အဆင့်မှာလည်း တိုးမြင့်လာပြီးဖြစ်လောက်သည်။ မှန်ကန်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ကြောက်ခမန်းလိလိမြင့်လိမ့်မည်။

သူမနံပါတ်တစ်ခုကိုရွတ်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ထိုနံပါတ်မှန်ကန်နိုင်ချေမှာ အလွန်မြင့်လေသည်။

ချန်ရှန်းရှန်းမှာ အကြာကြီးတွန့်ဆုတ်နေပြီးနေပြီးမှ ဖြေလာခဲ့သည်။

"ကျွန်မထင်တာ...၁၀၀ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ"

ပါတ်၀န်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားလျက် နောက်ထပ်မိုးခြိမ်းသံတစ်ခုကိုကြားလိုက်ရလေသည်။

ထန်မော့၏ နှုတ်ခမ်းတို့မှာ ပိတ်လိုက်ဖွင့်လိုက် လှုပ်ရှားနေခဲ့သော်လည်း မည်သည့်စကားမှ ထွက်မလာခဲ့ချေ။

ထန်မော့မှာ ဂိမ်းတစ်ခုမှ ထွက်လာခါစဖြစ်သလို ချန်ရှန်းရှန်းနှင့် ဂျက်မှာ ရှန်ဟိုင်းမှ ပေကျင်းအထိ ခရီးနှင်လာခဲ့ရသည်။ ၃ယောက်လုံးမှာ ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်သည်။ ထန်မော့နှင့် ဂျက် အလှည့်ကျကင်းစောင့်လျက် အနားယူရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် မိုးတိတ်သွားခဲ့ပေပြီ။

ထန်မော့အပြင်ဘက်သို့ထွက်လျက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ မည်သူမျှမရှိသည်မှာ သေချာတော့မှ အိမ်ထဲသို့ပြန်၀င်သွားခဲ့သည်။

"သွားလို့ရပြီ"

ချန်ရှန်းရှန်းခေါင်းညိတ်လျက် စားပွဲပေါ်မှာ ရှုပ်ပွနေသော စာရွက်နှင့် ဖိုင်လ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။ ထန်မော့သူမကို ကူညီလိုက်သည်။ အရေးမကြီးသော စာရွက်တချို့ကို ဖယ်ထုတ်ကာ မီးရှို့ရန် ပုံထားလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် သူ၏လှုပ်ရှားမှုတို့ ရပ်တန့်သွားလျက် မျက်လုံးများပြူးကျယ်လျက် စာရွက်၏ ခေါင်းစီးကိုကြည့်နေခဲ့လေသည်။

အမည်: ပိုင်ရို့ယောင်...

ထန်မော့ထိုစာရွက်ကို ချက်ချင်းကောက်ယူလျက် သေချာဖတ်လိုက်သည်။ သူလျင်မြန်စွာပင် ထိုစာရွက်တစ်ခုလုံးကို ဖတ်ပြီးသွားခဲ့သည်။

"ဒါကဘာလဲ"

ချန်ရှန်းရှန်းမှာ မီးရှို့ရန်ပြင်နေခဲ့ခြင်းပင်။ သူ၏မေးခွန်းကို ကြားသော် သူမကလျှောက်လာပြီး ထိုစာရွက်ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့်ဖတ်ကြည့်လာသည်။

"အာ..ဒီဟာကဒီမှာ ဘယ်လိုရောက်နေတာလဲ..ဆရာကျွန်မကိုပေးလိုက်တာ အကုန် ကိုယ်ပျောက်လူသားတွေအကြောင်းပါ..ဒီလူနဲ့ဆိုင်မှမဆိုင်တာ"

ထန်မော့အဓိကအချက်ကိုဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

"မင်း ဒီလူကို သိတာလား"

ချန်ရှန်းရှန်းမှာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီးမှ တဖန်ခေါင်းညိတ်လာပြန်သည်။

"ကျွန်မသူ့ကိုမသိပေမယ့် ဆရာနဲ့ဂျက်သူ့အကြောင်းပြောတာကိုတော့ ကြားဖူးတယ်..အစ်ကိုထန် သူ့ကို သိလို့လား...ဂျက်ကိုမေးသင့်တယ်..သူက ဒီလူကို ပိုသိိမှာ"

ဂျက် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လျှောက်လာနေစဥ်ဖြစ်ပြီး ထန်မော့၏မေးခွန်းကိုကြားသော် သူ၏အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားခဲ့သည်။ ရိုးသားသော နိုင်ငံခြားသားကြီးမှာ ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာမျိုး ပြသလာခဲ့သည်။ သူကစိတ်တိုနေပုံရသော်လည်း အဆုံးတွင်တော့ မတတ်နိုင်ပဲ သက်ပြင်းချလိုက်ရသည့်နှယ်။ ထန်မော့နှင့် ချန်ရှန်းရှန်း၏ စူးစမ်းသောအကြည့်များအောက်တွင် သူကစိတ်ဓါတ်ကျစွာ သက်ပြင်းမှုတ်ထုတ်လျက် ဆိုလာခဲ့သည်။

"ငါဒီ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့လူက်ို အရမ်း အရမ်းမုန်းတာ..ငါတရုတ်မှာ လူတွေအများကြီးနဲ့သိခဲ့ပေမယ့် သူကငါတွေ့ဖူးသမျှထဲ အမြင်ကတ်စရာအကောင်းဆုံးလူပဲ"

ဂျက်ပြောပြသောလေသံအရ ထန်မော့မှာ ပိုင်ရို့ယောင်သည် ရှန်ဟိုင်းတွင် အရှုပ်အထွေးများဖန်တီးခဲ့ကြောင်းသိလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ၂လခန့်က ထန်မော့နှင့် ဖူ၀မ်သော်မှာ ရှန်ဟိုင်းမှ ထွက်ခွာလာပြီး ထျန်ကျင်းသို့ရောက်ရှိခဲ့သည်။ မုန်တိုင်းကိုသယ်ဆောင်လာသော ထိုငကြောင်မှာမူ ရှန်ဟိုင်းကိုရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။ နောက်တစ်နေ့မှာပင် အနက်ရောင်မျှော်စင်မှ စုဝေးခြင်းဂိမ်းတစ်ခုကိုထုတ်ပေးခဲ့သည်။ ထိုကလေးမျက်နှာနှင့် လူထူးလူဆန်းမှာ ထိုဂိမ်းထဲ၀င်လာခဲ့ကြောင်း မည်သူကမျှ သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။ ထို့နောက် ဂိမ်းထဲတွင် ထိုငကြောင်မှာ အခြားလူများကို ဒုက္ခပေးလိုက်ပေးသည်အား တွေ့ကြရတော့သည်။

"တကယ့်ငကြောင်...ငါတို့ကဂိမ်းကိုရှင်းဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ...သူအပါအ၀င်ဆို ၁၀ယောက်မကဘူး ဂိမ်းကိုရှင်းလို့ရတယ်...ဒါပေမယ့် သူကဘော့စ်ကို ရန်သွားစပြီး လူ၆ယောက်က ဂိမ်းကိုမရှင်းနိုင်တော့ဘူးလေ..သူလည်းဂိမ်းကိုရှင်းခဲ့ပေမယ့် ဘာအပိုဆုမှရတာလည်းမဟုတ်ဘူး..သေသွားတဲ့၆ယောက်ထဲမှာ ၂ယောက်က ရှန်ဟိုင်းရဲ့ ခွန်အားကြီး အရံကစားသမားအဖွဲ့၀င်တွေ..အဲဒီဂိမ်းပြီးသွားတာနဲ့ အဲဒီအဖွဲ့က သူ့ကို လိုက်တော့တာပဲ"

ဂျက်မှာ ၄င်းကိုစိတ်တိုနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ပိုင်ရို့ယောင်၏ လုပ်ရပ်မှာ ဂျက်ကိုမူသက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ပဲ ဂျက်က ဂိမ်းကိုချောချောမွေ့မွေ့ရှင်းနိုင်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် သူသည်တဖက်လူ၏ ထိုအဓိပ္ပါယ်မရှိ သူတပါးကို ထိခိုက်အောင်လုပ်သော လုပ်ရပ်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲငကြောင်ဟုသာတွေးထားခဲ့သည်။

ဂျက်က ရွံရှာသောအသံဖြင့်ဆိုသည်။

"ရှန်ဟိုင်းကသူတွေသူ့ကိုခေါ်တာက ကလေးမျက်နှာနဲ့ငကြောင်လို့..တကယ်ကြောင်နေတဲ့ကောင်"

ထန်မော့မှာ ပိုင်ရို့ယောင်၏ မြွေလူသားရောဂါကိုနားလည်ကာ ထိုသူရှန်ဟိုင်းမှာလုပ်ခဲ့သော အရှုပ်များကို စိတ်မ၀င်စားချေ။ သူသိချင်သည်မှာ အခြားတစ်ခုဖြစ်သည်။

"ဒီမှာရေးထားတာတွေကအကုန်အမှန်တွေလား"

ဂျက်စာရွက်ကိုယူကာ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် အမှန်တွေပဲ...ဒေါက်တာလော့က ဒီလူ့အကြောင်း ရှန်းရှန်းကိုသိပ်မပြောဖြစ်ပေမယ့် ငါနဲ့ထန်ရှောင်းနဲ့တော့ပြောဖြစ်တယ်..သူပြောတာက ဒီလူမှာ ထူးခြားတဲ့နောက်ခံတစ်ခုခုရှိလိမ့်မယ်တဲ့..ပြီးတော့ ငါနဲ့ထန်ရှောင်းကို ရှန်ဟိုင်းမှာ သူ့နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းခိုင်းတယ်...သူပြောတာက ဒီလိုလူမျိုးက မင်းနဲ့ လုံး၀ကွဲပြားတယ်တဲ့..ဒီကလေးမျက်နှာနဲ့ကောင်ရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ အပြုအမူတွေက အရမ်းထူးဆန်းတယ်..သူ့ခွန်အားရောပဲ ဘာမှန်းကိုမသိဘူး..သူကအနက်ရောင်မျှော်စင်ကြောင့်ချည်းသက်သက် သန်မာနေတာမဟုတ်ဘူး..သူ့ရဲ့တိုက်ရည်ခိုက်ရည်အရဆို ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ်တက်မလာခင်တည်းက သန်မာတဲ့လူပဲ..အဲဒီလိုလူမျိုးက စစ်တပ်ထဲကလည်းမဟုတ်ဘူးဆိုရင် သူတရုတ်မှာနေသ၍ နိုင်ငံတော်ကသူ့နောက်ကြောင်းကို လိုက်မှာပဲ..ရှန်ဟိုင်းမှာ အဲလိုအချက်အလက်တွေကို သိမ်းထားတဲ့နေရာတစ်ခုရှိတယ်..ထန်ရှောင်းနဲ့ငါ သွားရှာတော့ ဒါကိုတွေ့ခဲ့တာ"

(နာမည်မှားပါတာလား အရင်တုန်းထဲကလားတော့မသိဘူး သူ့တိုင်းပဲရေးထားလိုက်တယ်)

ဂျက်မှာ စာရွက်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ခက်တာက ငါ သူဘယ်သူလည်းဆိုတာ ခုထိမသိသေးတာပဲ"

ပိုင်ရို့ယောင်..တရုတ်ပြည် ချုံချင်းတွင် ၁၉၉၃ခုနှစ်တွင်ဖွားမြင်သည်။ ကမ္ဘာကြီးအွန်လိုင်းပေါ်မတက်ခင်အထိ ချုံချင်းတွင်သာအခြေချနေထိုင်ခဲ့သည်။

ပိုင်ရို့ယောင်၏ ဘ၀အကြောင်းတစ်ခုမှရေးမထားချေ။ သူမူလတန်းနှင့် အထက်တန်း ဘယ်မှာတက်ခဲ့သည်ကို မသိရ။ သူတက်ခဲ့သော တက္ကသိုလ်ကိုလည်းမသိချေ။ ရေထားသည်မှာ လွန်ခဲ့သော ၂နှစ်ခန့်တွင် ဤလူမှာ နိုင်ငံခြားမှ ချုံချင်းသို့ပြန်လာခဲ့သည်ဟူ၍ပင်။ ထိုကတည်းက သူသည် အားနေပြီး အလုပ်လည်းမရှိချေ။

နိုင်ငံတော်ကသာ လူတစ်ယောက်ကို စုံစမ်းလိုလျှင် ဤမျှအချက်အလောက်လေးမျှသာမဖြစ်နိုင်ချေ။

နိုင်ငံတော်မှနားမလည်နိုင်သောလူမျိုးရှိပါက ထိုသူမှာ အိမ်တွင်အေးဆေးနေမည့်အစား စစ်ကြောခံလိုက်ရပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့သို့သာမဟုတ်သ၍...

ထန်မော့၏ ကိုယ်မှာတောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။ သူသည်မယုံနိုင်သော အဖြေတစ်ခုကိုတွေးမိသွားခဲ့သည်။

ထိုအဖြေမှာ အလွန်ထူးခြားလွန်း၍ သူမယုံနိုင်ချေ။ ပိုင်ရို့ယောင်လိုငကြောင်မျိုးတွင် အဘယ်ကြောင့် ထိုသို့နောက်ခံမျိုးရှိနိုင်ပါမည်နည်း။

သူခန့်မှန်းတာမှားသွားတာလား...

အင်း..မှားသွားတာပဲနေမှာ...

ထန်မော့ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားလျက် ထိုစာရွက်ကို အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ ချန်ရှန်းရှန်းမှာ တစ်ခုခုကိုတွေးမိသည့်အလား ထိုစာရွက်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် သူမဘာမှမဆိုပဲ အသုံးမ၀င်သော စာရွက်များကို မီးရှို့ကာ ပြာအဖြစ်ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

၃ယောက်သား ထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဂျက်က ပြာကျနေသော စာရွက်များကိုကြည့်လျက်ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ သူကမမေးပဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဒေါက်တာလော့က ဘာလို့အဲဒီငကြောင်စာရွက်ကို မတော်တဆထည့်ပေးလိုက်တာလဲ"

ထန်မော့အနည်းငယ်တန့်သွားသော်လည်း ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

လော့ဖုန်းချန်းမတော်တဆလား တမင်တကာထည့်ပေးလိုက်ခြင်းပေလား..

အဖြေကိုမသိနိုင်ချေ။ သူကပိုင်ရို့ယောင်၏ အပြုအမူများအရ ထန်မော့ကို သိနိုင်သည်ဟု ယူဆကာ ထိုကိုယ်ပျောက်လူသားများ၏ အချက်အလက်များအကြား ပိုင်ရို့ယောင်၏ ကိုယ်ရေးကို မတော်တဆ တမင်တကာထည့်ပေးလိုက်ခြင်းလည်းဖြစ်နိုင်သည်။

ထန်မော့သည် ဂျက်နှင့်ချန်ရှန်းရှန်းတို့နှင့်အတူ ချောင်ယန်ခရိုင်ထံဦးတည်လိုက်သည်။

မနေ့ည ထန်မော့နှင့်ချန်ရှန်းရှန်း အချက်အလက်များဖလှယ်ပြီးနောက် သူသည် ဖူ၀မ်သော်ကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး တဖက်မှ မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်းကိုဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီဟု သိလိုက်ရသည်။

တတိယထပ်၏ ခက်ခဲမှုအဆင့်မှာ ဖူ၀မ်သော်အတွက် စိန်ခေါ်မှုကြီးတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ၄င်းမှာ စိန်ခေါ်မှုသာသာပင်။

ဖူ၀မ်ရှန်းနှင့် ကျန်လူလတ်ပိုင်း ကစားသမားတစ်ဦးပါ၀င်နေခြင်းက ဖူ၀မ်သော်၏ မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်း၏ ခက်ခဲမှုကို လျော့ကျစေသည်။ ဖူ၀မ်သော်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူတို့ထိုဂိမ်းကို ၃ရက်အတွင်း ရှင်းလင်းနိုင်သည်ဟုပင်။ ထို့နောက် ဖူ၀မ်ရှန်းအိမ်တွင်ဆုံကြမည်ဖြစ်သည်။

ထျန်းရွှမ်၏ သုံးကြိမ်မြောက် အကန့်အသတ်မှာ တကယ်မှန်မမှန် မည်သူမျှမပြောနိုင်ချေ။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ထန်မော့မှာ ထျန်းရွှမ်အဖွဲ့ကို ရှောင်ရှားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျှော်စင်တိုက်ခိုက်ခြင်းဂိမ်းထဲမှ လောလောလတ်လတ်ထွက်လာသော ကစားသမားများကိုလည်း ရှောင်ကြသည်ပင်။ ကစားသမားအများစုမှာ ဒဏ်ရာကိုယ်စီဖြင့် ပြင်းထန်သော အသက်လုပွဲကို ရင်ဆိုင်လာရသည်။ ထိုအချိန်တိုအတွင်း သူတို့မှာ လူတိုင်းအပေါ် ရန်လိုနေမှာဖြစ်သည်။

၂ရက်မျှကြာပြီးနောက် ထန်မော့သည် မြေပုံမှ အမှတ်အသားအတိုင်း ဇိမ်ခံ ဗီလာတစ်ခုကိုရှာတွေ့ခဲ့သည်။ စိမ်းစိုသောသစ်ပင်များက အုပ်ဆိုင်းလျက် ဆူညံသော မြို့ပြကြီးမှ သီးခြားခွဲထွက်နေသည့်နေရာမျိုးပင်။ သုံးယောက်သား ထိုအိမ်ရာ၀န်းအတွင်း ၀င်လာပြီးနောက် သုံးထပ်ဗီလာတစ်ခုကိုတွေ့ရသည်။ ဖူ၀မ်သော်၏စကားအရ ဖူ၀မ်ရှန်းက ဤအိမ်ရာ၀န်း ၃ထပ်အဆောက်အဦးတွင်နေသည်ဟုပင်။ အိမ်အပြင်ဘက်တွင် မက်မွန်သီးပင်များ များစွာရှိလေသည်။

နွေဦးမိုးရွာပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ကြီးမားသော အပင်ကြီးပေါ် ပန်းရောင် ပွင့်ဖတ်များ ပွင့်လန်းနေကြသည်။

"အဲဒါလား"

ဂျက်ကမေးသည်။

ထန်မော့ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီနားမှာပဲဖြစ်မှာ ..ထို့နောက် ထန်မော့မှာရှေ့သို့လျှောက်သွားလျက် ဗီလာတံခါးပေါ်မှ အမည်ကိုဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုစတီးနာမည်ကတ်ပြားကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကျုံ့လျက် ထီးကလေးကိုဖွင့်ကာ သူ့ကိုသူကာကွယ်လိုက်သည်။

ဘန်း ဘန်း ဘန်း...

သတ္တုတစ်စုံတစ်ခုက ထီးကလေး၏ မျက်နှာပြင်ကို ထိခတ်လာပြီး ပြင်းထန်သော တွန်းကန်အားကြောင့် ထန်မော့နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ရလေသည်။ သူငုံ့ကြည့်လိုက်သော် ၁၀စင်တီမီတာခန့်ရှည်သော စတီးအပ်များကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ အပ်တစ်ချောင်းချင်းစီမှာ နက်ရှိုင်းစွာစိုက်၀င်နေခဲ့သည်။ ထန်မော့ရင်ထဲမှ တင်းကြပ်သွားလျက် တွန့်ဆုတ်နေရန်အချိန်မရှိခဲ့ချေ။ သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ဓါးတိုတစ်ချောင်းကိုဆွဲထုတ်လျက် ရှေ့သို့ ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

ထိုဓါးတိုမှာ သံဂိတ်တံခါးကြီးကြားမှ ဖြတ်ကျော်သွားခဲ့သည်။

ထိုစဥ် အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက ၀န်းထဲသို့ခုန်၀င်လာခဲ့သည်။

ဂျက်၏မျက်လုံးတို့ပြူးကျယ်သွားလျက် အိတ်၂အိတ်ကို ချန်ရှန်းရှန်းထံပေးလိုက်သည်။

"ရှန်းရှန်း ပုန်းတော့"

ချန်ရှန်းရှန်း ထိုအိတ်၂အိတ်ကိုကျွမ်းကျင်စွာဖမ်းယူလျက် အလျင်အမြန်ပြေးထွက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

🌍

Prev Next