MM Story Teller

Chapter 46

Viewers 21k

🚩Ch 46

Arc 3.9 အစားထိုးခံချစ်သူ

ရှောင်းကျင်မော့ ဂျပန်အစားအစာ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခု၏ အဝင်ပေါက်တွင် ကားကို ရပ်လိုက်၏ ။ ကျောင်းတက်စဥ်က စု၀မ် ဆူရှီကြိုက်သည်ကို သူ မှတ်မိသေးသည်။ ကံမကောင်းစွာ သူနှင့်သူ့မိခင်က ဆင်းရဲပြီး အရသာရှိသည့် ထမင်းတစ်နပ်စားရန်အတွက် သူမအား ဖိတ်ကြားရန် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ချေ။

ယခုအခါတွင်မူ သူသည် သာမန်လူများ ၎င်းတို့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး စုဆောင်းရန် မမျှော်လင့်နိုင်သော စည်းစိမ်နှင့် အဆင့်အတန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေပြီ။ ရှန်းချန်၏စျေးအကြီးဆုံးစားသောက်ဆိုင်သို့ ဖိတ်ခေါ်ပြီး လေထဲသို့ မြင့်တက်လာသော ထိပ်တန်းပါဝင်ပစ္စည်းများကိုသုံးကာ ကမ္ဘာ့အဆင့်မီစားဖိုမှူးများ၏လက်ရာကို ခံစားနိုင်ရန် သူမကို သူဖိတ်ခေါ်နိုင်၏ ။

ဤအရာတွေသည် အတိတ်၌ သူတို့ မမျှော်လင့်ရဲခဲ့သည့် အရာများပင်။

ပြိုင်ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး‌နောက် စု၀မ်သည် စားသောက်ဆိုင်၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ အတွေးပေါင်းများစွာဖြင့် ခေတ္တမျှငေးကြည့်နေမိသည်။

"ဝင်သွားလေ ကိုယ် အခန်းကြိုတင်‌ယူပြီးပြီ "

ရှောင်းကျင်မော့၏ ယောက်ျားပီသသည့်အသံနိမ့်နိမ့်က ဖော်ရွေနေသည်။ သူသည် ဤနေရာ၌ ပလက်တီနမ် VIP တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလေးအနက်ထားဆုံးသောဝန်ဆောင်မှုကို အမြဲခံစားနိုင်သည်။

သို့သော် ရှောင်းကျင်မော့၏စကားကိုကြား‌သော်လည်း စု၀မ်က မဝင်သေးဘဲ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်။ သူမအကြည့်တွေက တံခါးအ၀င်၀နှင့်လမ်းပတ်လည်ကို လှည့်ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ခါးသီးသည့်အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာလေသည်။

" ရှင်မှတ်မိနေသေးတယ်လို့ထင်ခဲ့တာ၊ ရှင်က အကုန်...မေ့သွားခဲ့ပြီပဲ "

စုဝမ်၏အသံမှာ ထေ့ငေါ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှောင်းကျင်မော့ ရှင်က ရှင့်ရှေ့က ချမ်းသာကြွယ်၀မှုနဲ့ အတိတ်က ဝေဒနာတွေကိုသာ အမှတ်ရနေတာပဲ... အတိတ်မှာ ရှင်က ပစ်ပယ်ခံခဲ့ရပြီး သစ္စာဖောက်ခြင်းသာမက ဆင်းရဲမွဲတေမှုတွေကိုကြုံခဲ့ရတယ်...ဒါပေမဲ့ ဖုန်မှုန့်တွေထဲ နစ်မြုပ်သွားတဲ့ ဟိုးတစ်ချိန်နေ့ရက်တွေမှာလည်း ချိုမြိန်တဲ့ပျော်ရွှင်စရာတွေရှိခဲ့ပါတယ်..."

" စုဝမ် "

စု၀မ်၏စကားကိုကြားသောအခါ ရှောင်းကျင်မော့၏ယုံကြည်ချက်ရှိသောအမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက စု၀မ်၏အကြည့်နောက်လိုက်ကာ စတိုးဆိုင်၏အဝင်ပေါက်နှင့် လမ်းကိုကြည့်လိုက်ရာ ဘေးပတ်၀န်းကျင်လမ်းနံပါတ်များနှင့် ပေါ့ပလာပင်ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရှောင်းကျင်မော့၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

" ဒါက တကယ်ပဲ......"

"ဒါက အရင်တုန်းက စာအုပ်ဆိုင်တစ်ခုဖြစ်ခဲ့တာ၊ ကျွန်မတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ချိန်းတွေ့ခဲ့တဲ့နေရာ "

ထိုအချိန်က e-books များ ခေတ်မစားသေးဘဲ တက်ဘလက်များလည်း မရှိခဲ့ချေ။ ကွန်ပျူတာဂိမ်းဆိုင်‌များတောင်မှ ရှားပါးသေးသည့်ကာလဖြစ်သည်။

စု၀မ်နှင့်ရှောင်းကျင်မော့တို့၏ ပထမဆုံးချိန်းတွေ့မှု၌ သူတို့သည် ဤလမ်းမှ ရှန်းချန်၏ အကြီးဆုံးပန်းခြံသို့ ဘတ်စ်ကားစီးရန် စီစဉ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာ ရာသီဥတုက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းမရှိခဲ့ဘဲ ထိုနေ့က မိုးသည်းထန်စွာရွာသွန်းခဲ့၏ ။ သူတို့နှစ်ဦး မိုးခိုရန်အတွက် ပေါ့ပလာပင်အိုများအောက် ရပ်ခဲ့ကြသည်။ ရှောင်းကျင်မော့၀တ်ဆင်ထားသောရှပ်အင်္ကျီမှာ မိုးရေများရွှဲနစ်နေသည်ကိုမြင်လိုက်ရချိန် စု၀မ်မှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသွားပြီး သူ့အား ဆွဲ‌ခေါ်ကာ လမ်းတစ်ဖက်ရှိ စာအုပ်ဆိုင်ထဲသို့ ပြေး၀င်ခဲ့လေသည်။

စု၀မ်သည် ယခင်က ဤစာအုပ်ဆိုင်သို့ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိပြီး ဆိုင်ကို လည်ပတ်သည့် ပိုင်ရှင်အမျိုးသမီးသူဌေးနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။ ထိုနေ့တွင် သူမသည် စာအုပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင်ထံမှ ဆံပင်လေမှုတ်စက်ကို ငှားရမ်းကာ ရှောင်းကျင်မော့၏ အဝတ်နှင့်ဆံပင်ကို ခြောက်အောင်မှုတ်‌ပေးခဲ့၏ ။

ပြီးနောက် ထိုနေ့တွင် ပန်းခြံသို့ မသွားခဲ့ဘဲ ပြတင်းပေါက်ခုံပေါ်၌ ထိုင်ရင်း အပြင်ရှိ တဖွဲဖွဲကျနေသော မိုးများကို ကြည့်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးပထမဆုံးအကြိမ်အတူရှိသည့် ချိုမြိန်သည့်အချိန်‌လေးကို ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။

" ရှစ်နှစ်ရှိပြီ "

စု၀မ်က မချိတင်ကဲ သက်ပြင်းချရင်း

" အစ်မလျိုရဲ့ စာအုပ်ဆိုင်က ဂျပန်စားသောက်ဆိုင် ဖြစ်သွားပြီဆိုတာ မထင်ထားခဲ့ဘူး "

စု၀မ်၏ ၀မ်းနည်းတမ်းတမှုကိုကြားသော်

ရှောင်းကျင်မော့လည်း သူ တမင်တကာ မေ့ဖျောက်ထားခဲ့သောအတိတ်က အဖြစ်အပျက်များစွာကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်အမှတ်ရလာသည်။

အချိန်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြင်နာမဲ့ဆုံးအရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး ဤအခိုက်အတန့်၌ ရှောင်းကျင်မော့ ထိုအရာကို သဘောပေါက်သွားပေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရှစ်နှစ်အတွင်း သူသည် ထိုနှစ်များ၏ ခံစားချက်များဖြင့် ခိုင်မြဲစွာ ချည်နှောင်ထားခံခဲ့သည်။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဦးနှင့် နီးကပ်ရင်းနှီးမှုကို ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး သူနှင့်နီးစပ်သည့်သူတစ်ဦးရှိခဲ့သော်လည်း ထိုသူသည် စု၀မ်နှင့် ခြောက်ပုံ သို့မဟုတ် ဆယ်ပုံခန့်ဆင်တူရှိသော လော့ချူးချူးသာလျှင်ဖြစ်သည်။

သူသည် လော့ချူးချူးကို စု၀မ်၏ နေရာတွင် အစားထိုးခြင်းအဖြစ် သဘောထားခဲ့သော်လည်း အခြားသူများ စိတ်ကူးထားသည့်အတိုင်း သူ့ခံစားချက်ကို အစားထိုးခြင်းမဟုတ်ချေ။

တကယ်တော့ ရှောင်းကျင်မော့ ထိုနှစ်များအတွင်း အကယ်၍ စု၀မ်သာ သူသည် ရှောင်းမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော ဆက်ခံသူဖြစ်ကြောင်းသိခဲ့ပါက သူမ သူ့ကိုထားခဲ့ရန် ရွေးချယ်‌ဦးမည်လားကို တစ်ကြိမ်ထက် ပို ၍စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ဖူးပေသည်။

လွန်ခဲ့သည့်ရှစ်နှစ်အတွင်း ရှောင်းကျင်မော့

က ထိုအရာကို လက်မခံချင်ခဲ့ပေ။

လွန်ခဲ့သောရှစ်နှစ်က သူသည် လှည့်စားခံရကာ သစ္စာဖောက်ခံရသည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူက ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ကောင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စု၀မ်မှာ ချမ်းသာသောမိသားစု၏သမီးလေးအဖြစ် မွေးဖွားခဲ့သူဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က လူတော်တော်များများက သူတို့နှစ်ယောက်၏ဆက်ဆံရေးမှာ တိုးတက်လာပြီး အတူရှိမည်မဟုတ်ဘဲ စု၀မ်သည် ရှောင်းကျင်မာ့နှင့် သေချာပေါက် ကစားနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု နောက်ကွယ်တွင် ပြောဆိုကြသည်။

ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ရှောင်းကျင်မော့က ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ စု၀မ်နိုင်ငံခြားသို့ တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားသည့်အချိန်မှသာ အရူးတစ်ယောက်လို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူကား တစ်ပါးသူများ၏ ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် စု၀မ်၏ကစားခြင်းကို ခံရပြီး ထို့နောက် စွန့်ပစ်ခံခဲ့ရသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ စု၀မ်သည် ရှောင်းကျင်မော့၏နှလုံးသားထဲ ကြိုးထုံးတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့ပြီး လော့ချူးချူးနှင့် မတွေ့ဆုံခင်အချိန်ထိ ထိုကြိုးထုံးကို မည်သူကမှ သူ့အတွက် မဖြေလျော့နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်းကျင်မော့သည် အကောင်း‌ဆုံးသောအရာအားလုံးကို လော့ချူးချူးအား ပေးခဲ့သည်။

သူသည် လော့ချူးချူးမှတဆင့် အတိတ်က စု၀မ်ကို မြင်တွေ့ရသည်။

"စု၀မ်၊အခု မင်းတွေ့ပြီမလား... မင်းလိုချင်တာမှန်သမျှ ကိုယ်ပေးနိုင်တယ်...မင်းမတွေးဝံ့တဲ့ အရာတွေတောင်မှ မင်းကို ကိုယ်ပေးနိုင်တယ်...အခု မင်းနောင်တရနေပြီလား...မင်း နောင်တရလား..."

အစမှအဆုံးထိ ရှောင်းကျင်မော့လိုချင်သည်မှာ အတိတ်က သူမလုပ်ခဲ့သမျှကို စု၀မ်နောင်တရစေရန်သာဖြစ်သည်။

လူနှစ်ယောက်ကြားက အချစ်ရေးနှင့် ပတ်သက်ပြီးကတော့......

သူ့အမေ ဆုံးပါးသွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကမ္ဘာကြီးက သူ့ကို မေ့ပျောက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ မြှုပ်နှံပစ်လိုက်သည်။

ရှောင်းကျင်မော့က စုဝမ်ကို မချစ်တော့သည်မှာ ကြာခဲ့‌လေပြီ...

သူနှင့် စုဝမ်တို့ ပြန်လည်ပေါင်းထုပ်ပြီးသည့်နောက်ပိုင်းမှာတောင် အတိတ်က အမှန်တရားကိုသိရှိပြီး စုဝမ်အပေါ် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရခြင်းသာရှိကာ ထိုအရာထက် ဘာမှမပိုချေ။

ဤကမ္ဘာ၏ စု၀မ်သည် သနားစရာ‌ ကောင်းလှသည်။ သူမက ရှောင်းကျင်မော့ သူမအား ရှစ်နှစ်ကြာဆက်ချစ်နေခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့‌လေသည်။ အဆုံးသတ်မှာ ရှောင်းကျင်မော့အတွက် သူမအသက်ကို ပေးအပ်သွားခဲ့သည်။

" စားသောက်ဆိုင်ပြောင်းလိုက်ရင်ရောဘယ်လိုလဲ "

အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရှောင်းကျင်မော့က စကားထပ်ပြောလာပြီး သူ့လေသံက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေး‌‌နေလေသည်။

" ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒီနေရာလည်း ကောင်းပါတယ်... ကျွန်မလည်း ဒီအစားအသောက်ကို မစားရတာကြာနေပြီ "

စု၀မ်သည် သူမမျက်နှာပေါ်မှ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖယ်ရှားကာ ရှောင်းကျင်မော့ကို ပြုံးပြပြီး‌နောက် စားသောက်ဆိုင်ထဲ သူတို့ ဝင်‌သွားလိုက်၏ ။

မတွေ့ရသည်မှာ အချိန်ရှစ်နှစ်ကြာခဲ့ပြီပင်။ အချိန်အတော်ကြာမှ ပြန်ဆုံတွေ့ပြီးနောက် နှစ်ယောက်တည်း ထမင်းစားသည်က ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာယနေ့တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် စီးပွားရေးလောက၏ ထိပ်တန်းအဆင့်များဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် အနေခက်မှု အနည်းငယ်မှလွဲ၍ နှစ်ယောက်သား စားသောက်နေသည့် အချိန်၏ အငွေ့အသက်သည် အသက်ဝင်သည်ဟု ယူဆ၍ရဆဲပင်။

"မင်း အမြဲတမ်း နိုင်ငံခြားမှာ‌နေခဲ့ပြီး အခု ရှန်းချန်ကို ပြန်ရောက်‌လာတော့ ဒီမှာ နေသားကျပြီလား "

စု၀မ်၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာဘဝနှင့် ပတ်သက်၍ ရှောင်းကျင်မော့ အတော်လေး စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ သူ၏မေးခွန်းကိုကြား‌ သော် စု၀မ်က ပြုံးရုံသာပြုံးပြီး

" နေသားမကျတာဘာမှမရှိပါဘူး ဒီနှစ်တွေမှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် အားကိုးရင်း အလုပ်ကြိုးစားခဲ့တယ် ဒီအရင်က ပိုခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ အခြေအနေတွေကို ကြုံခဲ့ဖူးတယ် "

ဤစကားအထိပြောနေရင်း စု၀မ် ရှောင်းကျင်မော့၏မျက်လုံးများကို လေးလေးနက်နက်ကြည့်ရန် ခေါင်းကိုမမော့ဘဲမနေနိုင်ကာ

" လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ရှင် တော်တော်‌ကျော်ကြားလာခဲ့တာပဲ နိုင်ငံခြားက ငွေရေးကြေးရေးမဂ္ဂဇင်းတွေမှာ ရှင့်အကြောင်း သတင်းတွေကို ကျွန်မအမြဲတမ်း‌ တွေ့ရတယ် "

"မင်း တွေ့ခဲ့တယ်လား "

စု၀မ်၏စကားကိုကြားလိုက်သောအခါတွင် သူ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

" မင်း ကိုယ့်ကို ဘာလို့ မဆက်သွယ်ခဲ့တာလဲ "

လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်ခန့်က နိုင်ငံခြားမဂ္ဂဇင်းတစ်စောင်က ရှောင်းကျင့်မော့ကို သီးသန့်အင်တာဗျူးတစ်ခုပြုလုပ်ရင် ဆက်သွယ်လာခဲ့သည်။ အစက သူသည် လက်ခံရန် မရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မဂ္ဂဇင်းထုတ်ဝေသည့်နေရာသည် စုဝမ်ကျောင်းတက်နေသည့် တက္ကသိုလ်‌ ၀န်းကျင်အတွင်းဖြစ်ကြောင်း မတော်တဆ သိရှိသွားခဲ့သည်။ ဤထူးဆန်းသော တိုက်ဆိုင်မှုကြောင့် အင်တာဗျူးကို လက်ခံကာ အင်တာဗျုးအတွင်း ရည်းစားဦးနှင့် ကွဲကွာနေတာ နှစ်အတော်ကြာရှိပြီး တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် အဆက်အသွယ်မရှိ‌ေသာ်လည်း သူမကို ချစ်နေဆဲပါဟူ၍ သူ၏အချစ်ရေးခံစားချက်ကိုပင် ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့‌သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းကျင်မော့မှာ စု၀မ်မဂ္ဂဇင်းကိုမြင်လျှင် သူ့အား ဆက်သွယ်လာလိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ခဲ့သော်လည်း ကံမကောင်းစွာပဲ သူကား ထိုနေ့အထိ မစောင့်နိုင်ခဲ့ပေ......

" မင်း ကိုယ့်ကိုဘာလို့မဆက်သွယ်တာလဲ "

ရှောင်းကျင်မော့ မေးမြန်းလာသည့်မေးခွန်းသည် သူ၏ ခံစားချက်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသနေလေသည်။

စုဝမ်၏လက်များ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမတစ်ကိုယ်လုံးသည်လည်း မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေပြီး

"တကယ်တော့...... မဟုတ်ဘူး၊ ဘာကြောင့်မှမဟုတ်ပါဘူး"

စု၀မ်က သူမမျက်လုံးတွေကို အောက်စိုက်ကြည့်ပြီး ခံစားချက်အစစ်အမှန်ကို ဖုံးကွယ်ရင်း

"အဲဒီတုန်းက ရှင့်ကို ဆက်သွယ်ချင်ခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ စာလုပ်နေရတာတွေကြောင့် အရမ်းအလုပ်ရှုပ်နေလွန်းပြီး အဲဒီကိစ္စကို မေ့သွားခဲ့တာ ပြီးတော့.. "

စု၀မ်က ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏စိတ်ခံစားချက်တွေကို ထိန်းညှိရန်အရမ်းကြိုးစားနေပုံပေါ်ပြီး

" ရှင့်မှာ အခုရည်းစားရှိ‌နေပြီမဟုတ်လား သူမကြည့်ရတာ လူကောင်းတစ်ယောက်လိုပါပဲ ရှင် သူ့ကို ကောင်းကောင်းလေးတန်ဖိုးထားမြတ်နိုးရမယ်နော် "

လော့ချူးချူးလား...

ရှောင်းကျင်မော့ လော့ချူးချူးကို တွေးမိ‌သောအခါ သူ၏အမူအရာက အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။ လော့ချူးချူးသည် ရိုးရှင်းကာ မိုက်မဲလုနီးပါးဖြစ်သော်လည်း သူမ ထိုကဲ့သို့ဖြစ်သည်ကို သူ က သဘောကျသည်။ သူမသည် တခြားသူများကဲ့သို့ အကြံအစည်၊ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်မရှိသော ရူးမိုက်သည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသာဖြစ်ပေသည်။

ထိုကဲ့သို့မိန်းကလေးမျိုးက သူ့အား ဘယ်သောအခါမှ သစ္စာဖောက်မည်မဟုတ်ချေ။

ရှောင်းကျင်မော့၏ အချစ်‌ရေးဘ၀နှင့် ပတ်သက်ပြီး စု၀မ်က အများကြီး မေးမြန်းခြင်းမပြုပေ။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် ထမင်းစားပြီး စားသောက်ဆိုင်တံခါးမှ ထွက်လာသည်အထိ အလုပ်ကိစ္စနှင့် အခြားအကြောင်းအရာများကိုသာ ပြောဆိုနေခဲ့သည်။ စု၀မ် ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီး ရှောင်းကျင်မော့ကို ချီတုံချတုံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။

" ဥက္ကဌရှောင်း ကျွန်မ ရှင်နဲ့ ပြောစရာတစ်ခုရှိပါတယ် "

"အင်း "

စု၀မ်က ယဉ်ကျေးသည့်အသုံးအနှုန်းဖြင့်ပြောင်းလဲ‌ပြောဆိုသည်ကိုမြင်သော် ရှောင်းကျင်မော့စိတ်ရှုပ်သွားရပြန်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် ထမင်းစားနေစဉ် ရွှင်မြူးစွာ စကားစမြည်ပြောခဲ့ကြပြီး ထူးဆန်းစွာတစ်အမည်တပ်ခေါ်ဆိုခြင်းမှ ၍ပိုရင်းနှီးခဲ့ကြခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပေသည်။

" ကျွန်မတို့၏ကုမ္ပဏီက ဒီရာသီမှာ ထုတ်ကုန်အသစ်တစ်ခု မကြာခင် စတင်မိတ်ဆက်လိမ့်မယ် အဲ့ဒါကြောင့် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမတိုင်မီမှာ အမှတ်တံဆိပ်၏ ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူအသစ်ကို ရှာဖွေပြီး ကြော်ငြာအသစ်‌ ရိုက်ကူးဖို့ လိုအပ်နေတယ် "

သူမ ဒီအထိပြောပြီးချိန်မှာတော့ စု၀မ်က ရှောင်းကျင်မော့ကို အပေါ်အောက် ငုံ့ကြည့်ပြီး

" ဥက္ကဌရှောင်း ရှင်က ကျွန်မတို့ရဲ့ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိသူဖြစ်ဖို့ အကောင်းဆုံး သူလို့ ကျွန်မမြင်မိတယ်....."

" စုဝမ် မင်းနောက်နေတာလား "

စု၀မ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့ ဖြစ်နေသည်။

" မင်းကြော်ငြာရိုက်ဖို့ ကိုယ့်ကို ကူညီပေးစေချင်တာလား "

ရှောင်းကျင်မော့ဝန်းကျင်ရှိ လေထုသည် ပိုအေးလာပြီး ပိုအေးလာသည်ကို ခံစားမိသော်လည်း စု၀မ်က စိတ်မပူဘဲ သူ့ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြန်ကြည့်ပြီး

" ဟုတ်ပါတယ် ရှင့်ရဲ့ရုပ်ရည်သွင်ပြင်တင်မကဘူး၊ ရှင့်ရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်လေထုကလည်း ကျွန်မတို့ EVFA ကလိုချင်တဲ့အတိုင်းပဲ "

" ‌ဟာသမလုပ်နဲ့ "

ရှောင်းကျင်မော့က စု၀မ်ကို ခေါင်းခါလိုက်ပြီး

" အဆက်အသွယ်ကြောင့် ပြောရေးဆိုခွင့်ရှိကောင်းတစ်‌ယောက်ကို ရှာမတွေ့ရင် မင်းကို ကိုယ် ရှာပေးနိုင်ပါတယ် မင်း တကယ်လို့နာမည်ကျော်တစ်ယောက်ကို မျက်စိကျရင် ကိုယ့်ကို ပြောပြဖို့ပဲလိုပြီး အဲဒါကို ကူညီပေးနိုင်တယ် "

ရှောင်းကျင်မော့ စု၀မ်၏စကားကို မယုံကြည်‌‌ ချေ။ စု၀မ်က သူ့အကူအညီကို တောင်းချင်‌ေသာ်လည်း တည့်တိုးပြောရန် ရှက်လွန်း‌သဖြင့် ဤကဲ့သို့နည်းလမ်းကို အသုံးပြုသည်ဟု သူထင်မြင်ပေသည်။

" နောက်နေတယ်လို့ထင်တယ်ဆိုရင်တော့ မေ့ပစ်လိုက်ပါ"

စု၀မ်က ရှောင်းကျင်မော့ကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး

" ကျွမ်မအရင်သွားနှင့်မယ် နှုတ်ဆက်ပါတယ် "

ရှောင်းကျင်မော့၏အဖြေကို မစောင့်ဘဲ စု၀မ်သည် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

သူမ၏ကျောပြင်ကို ရှောင်းကျင်မော့ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ခဏအကြာတွင် လက်ကိုင်ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်ထောက်ကို ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

" ၀မ်ယွမ် စု၀မ်ရဲ့နိုင်ငံခြားမှာ နေတဲ့ ရှစ်နှစ်လုံး အခြေအနေကို ကူညီစုံစမ်းပေးဦး... အင်း၊ ဟုတ်တယ်၊ ပိုအသေးစိတ်လေလေ၊ ပိုကောင်းလေပဲ "

စု၀မ်က ညစာစားပွဲမှာ တစ်ခုခုဖုံးကွယ်ရန်ကြိုးစားပေမယ့် ရှောင်းကျင်မော့ မသင်္ကာဖွယ်တစ်ခုခုကို ခံစားမိနေသည်။ စု၀မ်မှာ ကိစ္စတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားရမည်ဟု သူ၏ ပင်ကိုယ်အသိက ပြောပြနေပြီး ထိုကိစ္စသည် လည်း သူနှင့် သေချာပေါက် ဆက်စပ်နေလိမ့်မည်ပင်...

🚩

Prev Next