Volume 12 : ရူပဗေဒဌာန
Chapter 258 (ကြယ်ရောင်ကောင်းကင်ချောက်နက် ၁၀)
လွတ်မြောက်ရေး pod သည် စကြဝဠာအတွင်း လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး ပစ်မှတ်မှာ ကျန်းဖျင်စစ်၏ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အယ်လ်ဖာ-176 ဂြိုဟ်ဖြစ်သည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အလွတ်ခန်းတွင်ထိုင်ကာ ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော အကာအကွယ်အဖုံးဖြင့် ပြတင်းပေါက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
လွတ်မြောက်ရေး pod 12 ခု၏ ဦးတည်ချက်နှင့် အရှိန်သည် တူညီသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါတွင် သဲမုန်တိုင်းများနှင့် သံလိုက်စက်ကွင်းများ ရှိနေကာ ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း လွတ်မြောက်ရေး pod များသည် တစ်စုံတစ်ရာသော ထောင့်တစ်ခုတွင် မလွဲမသွေ ရွေ့လျားသွားမည်ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် လူတိုင်း အောင်မြင်စွာ ဆင်းသက်နိုင်သော်လည်း တူညီသောနေရာတွင် ဆင်းသက်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သုတေသနအဖွဲ့ချတ်ချန်နယ်ကို ပိတ်ထားပြီး အခြားကျောင်းသားများကို ဆက်သွယ်၍မရပါ။ မြင်ကွင်းနယ်ပယ်ရှိ မူလရှင်းလင်းသော လွတ်မြောက်ရေး pod သည် တဖြည်းဖြည်း အနက်ရောင်အစက်တစ်ဒါဇင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ စကြဝဠာ ကြယ်ရောင်ကောင်းကင်ထဲသို့ ရောနှောကာ လုံးဝမမြင်နိုင်တော့ပေ။
ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ကြယ်များ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး ကျယ်ပြန့်ကြယ်ရောင်ကောင်းကင်တွင် သေးငယ်သော လွတ်မြောက်ရေး pod သည် တစ်ကမ္ဘာလုံးမှ စွန့်ပစ်ထားသော အထီးကျန် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့် တူသည်။
အချိန်များသည် အလွန်နှေးကွေးသွားကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လက်ပတ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
တစ်နာရီကြာတော့ လွတ်မြောက်ရေး pod သည် ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲငင်ခံရပြီး အမြန် ပြုတ်ကျသွားသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို အမြန်ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အောက်ဆီဂျင်ပြွန်ပြုတ်ကျခြင်းကို တားဆီးရန် အသက်ရှူမျက်နှာဖုံးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖိလိုက်သည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသည်အထိ လျင်မြန်စွာကျဆင်းပြီးနောက် သူ၏နားထဲတွင် ကျယ်လောင်သော "ဘမ်း" အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သောတုန်ခါမှုသည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို အန်လုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည်။ မရင်းနှီးသောဂြိုဟ်တစ်ခုပေါ်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖုန်မှုန့်များ ပျံဝဲနေပြီး အဝေးမှ မီးတောက်များကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အညိုရောင်ကျောက်တုံးများ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။
အနီးနားတွင် တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်မျှ မတွေ့ခဲ့ရဘဲ အသီးအရွက်များ အရိပ်အယောင်မရှိခဲ့ပေ။
ပူလောင်နေသောကမ္ဘာသည် နေရာတိုင်းတွင်ရှိပြီး ထိုဂြိုဟ်၏မျက်နှာပြင်သည် အချက်အလက်ပေါ်ရှိ ပုံနှင့် အတိအကျတူညီသည်။ ၎င်းသည် သဲမုန်တိုင်းနှင့်အနီးဆုံးဖြစ်သော အယ်လ်ဖာ-176 ဂြိုဟ်ဖြစ်သည်။
လွတ်မြောက်ရေး pod က အောင်မြင်စွာ ဆင်းသက်လာပုံရသည်။ ဒါက ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို သက်ပြင်းချနိုင်စေသည်။
ဉာဏ်ရည်မြင့်ဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ "ပြင်ပအပူချိန်က 40 ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်ဖြစ်နေတာကို တွေ့ရှိရပြီး အောက်ဆီဂျင်ပါဝင်မှုမှာ 0 ဖြစ်ပါတယ်။ လွတ်မြောက်ရေး pod အတွင်းရှိ အောက်ဆီဂျင်ဘူးက 80% ဖြစ်ပြီး 12 နာရီကြာအသုံးပြုနိုင်ပါတယ်။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူ့အဖွဲ့ဝင်များကို ရှာရန် လွတ်မြောက်ရေး pod ထဲမှ ထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူနှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့၏ လွတ်မြောက်ရေး pod က နောက်ဆုံးဖြစ်ပြီး အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့နှစ်ဦးရှေ့တွင် ဆင်းသက်သင့်သည်။ သို့သော် အဖွဲ့ဝင်များကို မီတာ 100 အကွာအဝေးမှာ မမြင်နိုင်တာကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုပဲ ရှိတော့သည်။ သူတို့ဆင်းသက်သောအခါ နေရာတိုင်းကို ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့တွေ ချက်ချင်းတွေ့ဆုံရမည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့နောက်ကျောပေါ်က အောက်ဆီဂျင်ဘူးဖြင့် အတွင်းခန်းမှ လွတ်မြောက်ရေး pod ၏ အပေါက်ကိုဖွင့်လိုက်သည်။
အပူချိန် 40 ဒီဂရီက ချက်ချင်း ချွေးထွက်စေသည်။ ဩဂုတ်လသည် တောင်ဘက်တွင် အပူဆုံးနွေရာသီဖြစ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် 40 ဒီဂရီအထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ဒါကို အမှန်တကယ်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ လူတွေကို စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေတဲ့အချက်က ပြင်ပလေသည် အလွန်ခြောက်သွေ့တာ၊ မျက်နှာပြင်အပူချိန်က လေထုအပူချိန်ထက် အများကြီးပိုမြင့်ပြီး ခြေဖဝါးနဲ့ မြေပြင်ကို ထိလိုက်သည်နှင့် ခြေထောက်က ကျောက်မီးသွေးပူပူပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်သလိုမျိုးဖြစ်စေသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ခြေဖဝါးသည် မြေပြင်ကိုထိလိုက်သည်နှင့် သူ့ဖိနပ်မှ အငွေ့ထွက်သံကို သူကြားလိုက်ရသည်။ ဤကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ မြေပြင်သည် ခြေထောက်ဖြင့် လမ်းလျှောက်ရန် လုံးဝမသင့်တော်ပါ။ သူဆက်လမ်းလျှောက်ပြီး သူ့အဖွဲ့ဝင်များကိုမတွေ့ရင် သူ့ခြေထောက်တွေက တိုက်ရိုက်အကင်ခံရလိမ့်မည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲဖြတ်ပြီး မဆိုင်းမတွဘဲ ‘ခေတ်သစ်စာရေးဆရာများ၏ဂန္တဝင်လက်ရာများ’ကိုထုတ်ကာ လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ မြေပြင်မှာလမ်းမရှိဘူး၊ ဒါပေမယ့် လမ်းလျှောက်တဲ့သူတွေများလာတဲ့အခါ လမ်းဖြစ်လာတယ်"
လူရွှင့်၏စွမ်းရည်သည် မည်သည့်ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မဆို လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဤစွမ်းရည်ကို တကယ်ကျေးဇူးတင်၏။ ဖန်တီးထားသောလမ်းသည် မြို့တွင်းရှိ သာမန်လမ်းများနှင့်မတူဘဲ သွားလာရအလွန်အဆင်ပြေပါသည်။ သူသည် လမ်းကို လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး အဆင့်ပြည့်ရောက်ပြီးနောက် စွမ်းရည်ဖြင့် ဖန်တီးထားသော လမ်းသည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ ဦးတည်ချက်အတိုင်း ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးသွားခဲ့သည်။
ဖျင်စစ်သာ ထိုသို့သောပတ်ဝန်းကျင်မျိုးကြုံတွေ့ရပါက ပိုမိုလွယ်ကူမည်ဟု ယွဲ့ရှင်းဝမ် တွေးခဲ့သည်။ သူသည် ဖော်မြူလာကို တိုက်ရိုက်ရေးပြီး ပူသောကျောက်တုံးများ မျက်နှာပြင်ကြောင့် သူ့ခြေထောက်ကို အပူမလောင်စေရန် sine လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်သည်။
အကယ်၍ အခြားကျောင်းသားများသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြင့်မားသောအပူချိန်ကို မခံနိုင်ပါက လွတ်မြောက်ရေး pod သို့ ပြန်သွားပြီး စောင့်ဆိုင်းခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။ ခယ်ရှောင်ပင်းကိုရှာတွေ့သရွေ့ သူ့အဖွဲ့ဝင်များ၏ တည်နေရာများကို ရှောင်ထူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှတစ်ဆင့် သော့ခတ်ထားနိုင်သည်။
***
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှိုကျောက်ချင်းသည် လွတ်မြောက်ရေး pod မှ ခုန်တက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ဆဲလေသည်။ "လခွမ်းတဲ့မှပဲ၊ ဒါက မီးတောင်လား။"
သူ့ခြေထောက်တွေက မတ်တပ်ရပ်ဖို့ အလွန်ပူနေတော့ ဖိနပ်ချုပ်ဖို့ ညာလက်နဲ့ ပတ်တီးနှစ်လိပ်ကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ပတ်တီးစများ မကုန်နိုင်ဘဲ တစ်လိပ်ပူသွားရင် နောက်တစ်လိပ်ကို ပတ်ထားနိုင်ပြီး သူနှင့် သူ့အဖွဲ့ဝင်များ မဆုံမချင်း အမြဲပတ်လို့ရသည်။
လျှိုကျောက်ချင်းသည် ဆဲဆိုရင်း ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ သိပ်မဝေးခင် ခြေထောက်နာနေသော ကြောင်တစ်ကောင်လို ခုန်ပေါက်နေသော သူ့ရှေ့တွင် ရင်းနှီးသော အရိပ်တချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လျှိုကျောက်ချင်းက ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး အဝေးကို အမြန်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ရွှီယိရှန်း…"
ရွှီယိရှန်းက သူ့ခြေထောက်တွေကို စည်းဖို့ ပတ်တီးမရှိပေမဲ့ သူ့မှာ mitosis ရှိတာကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်က မခံမရပ်နိုင်အောင် ပူလာသောအခါ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ခွဲထွက်သွားသည်။ အဲဒီလို အဆက်မပြတ် ခွဲထွက်ပြီး ရှေ့ကို ဆက်လျှောက်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ ကြည့်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ လျှိုကျောက်ချင်း၏အမြင်တွင် နှံကောင်များစွာက ခုန်ပေါက်နေပုံရသည်။
ရွှီယိရှန်းသည် စီနီယာအစ်ကိုလျှိုကို မလှမ်းမကမ်းတွင် မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ နဂိုက မျက်မှောင်ကြုတ်သော မျက်ခုံးများက လျင်မြန်စွာ ပြေလျော့သွားကာ mitosis သည် လျှိုကျောက်ချင်း၏ နံဘေးသို့ တယ်လီပို့လိုက်သည်။ သူ့စီနီယာအစ်ကို၏ ခြေထောက်မှာ ပတ်ထားသော ပတ်တီးကိုတွေ့တော့ သူ့မျက်လုံးများကို မှေးစင်းပြီး ဗြုန်းစားပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကိုက လမ်းလျှောက်လို့ရတာလား။ ကျွန်တော့်ကို တက်စီးခွင့်ပေးပါ။"
သူပြောပြီးသောအခါ အောက်ဆီဂျင်ဘူးကို လျှိုကျောက်ချင်းထံ ပစ်ပေးပြီး ဆဲလ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လျှိုကျောက်ချင်း၏ ပခုံးပေါ်တက်သွားသည်။
ရင်းနှီးသောအသံတစ်ခုက သူ့နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။ "ဆဲလ်အဖြစ် အသက်ရှုခြင်းနည်းလမ်းများစွာရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းရည်နိမ့်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့သက်လုံကို သက်သာစေဖို့ 'အောက်ဆီဂျင်မဲ့အသက်ရှူခြင်း'မုဒ်ကို အခု ဖွင့်လိုက်ပြီ။ အောက်ဆီဂျင်ဘူးလေးကို အရင်ဆုံးသယ်ပေးဖို့ စီနီယာအစ်ကိုကို ဒုက္ခပေးရဦးမယ်။"
လျှိုကျောက်ချင်းက အကူအညီမဲ့နေခဲ့သည်။ "ကောင်းပါပြီ။"
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရွှီယိရှန်းအတွက် 'စီးတော်ယာဉ်'ဖြစ်ရတာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆဲလ်ဖြစ်လာသော ရွှီယိရှန်းသည် ကိုယ်အလေးချိန် အနည်းငယ်သာရှိပြီး လျှိုကျောက်ချင်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနှင့် အကယ်၍ ရွှီယိရှန်းသည် လူသားပုံစံဖြင့် သူ့နောက်သို့ လိုက်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် ရွှီယိရှန်း၏ခြေဖဝါးများကို ချည်နှောင်ရန် ပတ်တီးများကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဒုက္ခဖြစ်လိမ့်မည်။
ဒါကိုစဉ်းစားရင်း လျှိုကျောက်ချင်းက စနောက်လိုက်သည်။ "ကောင်းကောင်းကိုင်ထားနော်၊ မင်းပြုတ်ကျပြီး အပူလောင်သွားရင် ငါနဲ့မဆိုင်ဘူး။"
"ဒါဆို ကျွန်တော် စီနီယာရဲ့အိတ်ကပ်ထဲမှာ နေတာက ပိုလုံခြုံတယ်။" ရွှီယိရှန်းသည် လျှိုကျောက်ချင်း၏ ဂျာကင်အင်္ကျီအိတ်ထဲသို့ လှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လမ်းကြောင်းကို သွားကြမလဲ။"
လျှိုကျောက်ချင်းက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဒီမှာ ဘာအညွှန်းမှမရှိဘူး။ အရှေ့၊ အနောက်၊ တောင်နဲ့ မြောက်ကြားက ကွာခြားချက်ကို ငါ မပြောနိုင်ဘူး။ ရှေ့ကို အရင်လျှောက်ရအောင်။ ငါ မဆင်းသက်လာခင် အဲဒီဘက်ကို လွတ်မြောက်ရေး pod ဆင်းသက်သွားတာ ငါတွေ့လိုက်တယ်။"
***
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် လွတ်မြောက်ရေး pod ထဲမှ တက်လာပြီးနောက် သူသည် ရှောင်ထူကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ထောက်လှမ်းရေးမုဒ်ကို ဖွင့်ရန် ရှောင်ထူကို တောင်းဆိုကာ အကွာအဝေးအတွင်းက အဖွဲ့ဝင်များကို ရှာဖွေရန် 'သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ရှာမယ်'စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်က အပူချိန် အလွန်မြင့်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ ခဏရပ်ပြီးသောအခါ သူ့ခြေထောက်တွေ ပူလာပြီး သူမနေနိုင်ပေမဲ့ ရှောင်ထူမှာ ဘာထူးခြားမှုမှ မရှိဘူး။ ရှောင်ထူ၏ အထူးသတ္တုပစ္စည်းက မြင့်မားသောအပူချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပုံရသည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် အကြံတစ်ခုရပြီး ခုန်တက်ကာ ရှောင်ထူ၏လည်ပင်းကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ခွာထိုင်ပြီး ရှောင်ထူ၏ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။ "မင်းငါ့ကို အရှေ့သယ်သွားလိုက်"
ရှောင်ထူ: "သခင်က ‘ဟိုက်ရား’လို့ အော်သင့်တယ်။"
ခယ်ရှောင်ပင်း: "..."
ဒီစကားပြော "ဉာဏ်ရည်မြင့်စီးတော်ယာဉ်" အလွန်အသုံးဝင်ပြီး ခယ်ရှောင်ပင်းက ရုတ်တရက် စိတ်ကူးသစ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ရှောင်ထူ၏ အရပ်သည် 1.6 မီတာရှိပြီး ၎င်း၏ခြေထောက်အောက်ရှိ ဒလိမ့်တုံးများက လိုက်လျောညီထွေရှိကာ လှုပ်ရှားမှုအမြန်နှုန်းသည် မြင်းကောင်ရေအား 60 ရှိသော ကားတစ်စီးနှင့် ယှဉ်လုနီးပါးဖြစ်သည်။ ရှောင်ထူကို တက်စီးခြင်းသည် လျင်မြန်ခြင်း၊ အချိန်ကုန်သက်သာပြီး အင်အားချွေတာရုံသာမကဘဲ အလွန်ကျယ်ပြန့်သော အမြင်အာရုံပါရှိသည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ရှောင်ထူကို စီးနင်းလိုက်ပြီး မကြာမီတွင် ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာ အပြာရောင်အစက်လေးတစ်စက် ပေါ်လာသည်။ "အနီးအနားက မီတာ 500 အတွင်း အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ တည်နေရာတွေကို တွေ့ရှိခဲ့တယ်။"
ခယ်ရှောင်ပင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ရှောင်ထူကို တည်နေရာဆီသို့ ချက်ချင်း လျှောက်သွားခွင့်ပြုလိုက်သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာတော့ သူရှေ့မလှမ်းမကမ်းမှာ လွတ်မြောက်ရေး pod ကို တွေ့လိုက်ပြီး တံခါးပွင့်ကာ အရပ်ရှည်ရှည်ကောင်လေးတစ်ယောက်က လွတ်မြောက်ရေး pod ထဲမှ ထွက်လာသည်။ အဝေးကနေ နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကြည့်နေကြကာ အနီးရောက်လာသောအခါ ရင်းနှီးသော အေးစက်စက်အသံက သူ့နားထဲမှာ ထွက်လာသည်။ "မင်းက စက်ရုပ်ကို စီးတော်ယာဉ်အနေနဲ့ သုံးနေတာလား။"
"ဒီမြေပြင်ပေါ်က ကျောက်တုံးတွေရဲ့ အပူချိန်က လမ်းမလျှောက်နိုင်လောက်အောင် မြင့်လွန်းတယ်။" ခယ်ရှောင်ပင်းသည် သူ့မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး ရှင်းယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း အလေးချိန်ဘယ်လောက်လဲ။ ငါတို့အတူတူ ရှောင်ထူရဲ့ပခုံးပေါ်မှာ ထိုင်ကြမလား။"
"မလိုဘူး၊ ငါ့မှာ တခြားနည်းလမ်းရှိတယ်။"
ရှင်းယန်သည် 'ဒြပ်စင်ဇယား'ကို ထုတ်လိုက်တာ သူမြင်လိုက်ပြီး ၎င်းအပေါ် အကြိမ်အနည်းငယ် လျင်မြန်စွာထိလိုက်ပြီးနောက် သူ့လက်ဖဝါးတွင် ငွေသတ္တုမှုန့်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် အမှုန့်ကို ပါးပါးလေးဖြစ်အောင် အမြန်ပြောင်းလိုက်ပြီး အောက်ကိုငုံကာ ၎င်းကို သူ့ဖိနပ်၏ဖိနပ်ခုံပေါ်တွင် တပ်ဆင်ပြီးနောက် ကျောက်နီပေါ်တွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းက နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဒါက အပူချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ သတ္တုတစ်မျိုးလား။"
ရှင်းယန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုသည်။ "မြင့်မားတဲ့အပူချိန်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့သတ္တုဒြပ်စင်များစွာရှိတယ်။ ငါက 'အဖြိုက်နက်သတ္တု' ကို အသုံးပြုခဲ့တာ။ ဒီဓာတုဒြပ်စင်က အရမ်းခိုင်ခံ့တယ်၊ အရည်ပျော်အမှတ်က 3,400 ဒီဂရီကျော်ရှိပြီး ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပဲရှိတဲ့ မြင့်မားတဲ့အပူချိန်က အဲဒါအတွက် အသေးအဖွဲ့ပဲ။"
3,400 ဒီဂရီကျော်မှ အရည်ပျော်နိုင်သော သတ္တုကို ဖိနပ်၏ ဖိနပ်ခုံတွင် ကပ်ထားပြီး ၎င်းသည် ဖိနပ်ကို သတ္တုအကာအကွယ် ဖလင်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။ မြင့်မားသောအပူချိန်က ခြေထောက်ကို သေချာပေါက် ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူး။
ခယ်ရှောင်ပင်းက လက်မထောင်ပြခဲ့သည်။ "မင်းရဲ့ 'ဒြပ်စင်ဇယား'က တကယ်ကို အသုံးဝင်တယ်၊ မင်းက မင်းလိုချင်တဲ့ဒြပ်စင်ကို ရှာနိုင်တယ်။ နောက်ပိုင်း အားလုံးအတွက် အပူချိန်ခံနိုင်တဲ့သတ္တုဖိနပ်ခုံတစ်စုံကို ဖန်တီးနိုင်တယ်၊ ဒါမှ ငါတို့က ပူပြင်းတဲ့ ကျောက်တုံးမျက်နှာပြင်ပေါ် လျှောက်လှမ်းနိုင်မှာ။"
ရှင်းယန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြီး ပြောသည်။ "မြန်မြန် အခြားကျောင်းသားတွေကို ရှာလိုက်ပါ။ အောက်ဆီဂျင်ဘူး ကုန်သွားရင် လူသားတွေက ဒီဂြိုဟ်ပေါ်မှာ တစ်မိနစ်တောင် ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
ခယ်ရှောင်ပင်းသည်လည်း ပြဿနာ၏ လေးနက်မှုကို သဘောပေါက်ပြီး ရှောင်ထူကို ဆက်လက်စုံစမ်းရန် အမြန်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ရှောင်ထူသည် နောက်ထပ် တည်နေရာ သုံးခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး နှစ်ခုမှာ အတူတူဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုက ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။ အတူတူရှိကြသော လူနှစ်ယောက်သည် ဤနေရာနှင့်အတော်ပင်နီးစပ်နေခဲ့ပြီး ခယ်ရှောင်ပင်းသည် သူတို့အားတွေ့ဆုံရန် ရှင်းယန်ကို တောင်းဆိုခဲ့ပြီး သူက ရှောင်ထူကိုစီးကာ တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေသော တည်နေရာဆီသို့ အရှိန်မြင့်၍သွားခဲ့သည်။
မိနစ်ဝက်အကြာတွင် ခယ်ရှောင်ပင်းသည် သူ၏အမြင်အာရုံထဲတွင် လူတစ်ယောက် ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
မီးပင်လယ်ကဲ့သို့ နေရာတိုင်းတွင် နီရဲနေသော ချော်ရည်များ ရှိနေသော်လည်း ထိုလူ၏ခြေအောက်တွင် လမ်းက ကျယ်ဝန်းပြီး ကတ္တရာလမ်းဖြစ်သည်။ သူသည် ရှေ့သို့ လျှောက်လာရင်း ခြေထောက်အောက်မှ လမ်းကလည်း ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးလာသည်။
'ဒီဂြိုဟ်ပေါ်မှာ လမ်းမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လမ်းလုပ်ထားတယ်'ဆိုတာပင် ဖြစ်သည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရှောင်ထူကိုစီးလာသော ခယ်ရှောင်ပင်းကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ကာ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး လျင်မြန်စွာ ဆုံမိသွားသည်။ ခယ်ရှောင်ပင်း စကားမပြောခင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မေးလိုက်သည်။ "မင်း အခြားအဖွဲ့ဝင်တွေကို တွေ့ခဲ့လား။"
ခယ်ရှောင်ပင်းက ပြန်ဖြေသည်။ "ငါ ရှင်းယန်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်၊ ဟိုဘက်မှာ တည်နေရာနှစ်ခုရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ရှင်းယန်ကို သူတို့ကို သွားရှာခိုင်းလိုက်တယ်။ လောလောဆယ် မင်းအပါအဝင် လူငါးယောက်ကိုပဲ အနီးနားမှာ တွေ့တယ်။"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လက်ပတ်ပေါ်ရှိ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "အချိန်အရ လူတိုင်း ဆင်းသက်လောက်ပြီး အခြားလူတွေက အခြားနေရာတွေမှာ ရှိနေနိုင်တယ်။" သူက ခေတ္တရပ်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောခဲ့သည်။ "မနက် 8 နာရီထိုးနေပြီ။ ဒီည 8 နာရီမတိုင်ခင် ငါတို့ရဲ့အဖွဲ့ဝင်တွေအားလုံးကို တွေ့အောင်ရှာရမယ်။ သွားရအောင်၊ မြန်မြန် ပိုက်စိတ်တိုက်ရှာကြမယ်။"
