MM Story Teller

Chapter 111

Viewers 19k

👻Chapter 111

လူစုက တစ်ခဏမျှ အံ့သြသွားပြီးနောက် မျက်နှာထက် ဝမ်းသာရိပ်များ ပြလာသည်။ စိတ်မြန်လက်မြန်ရှိသည့်သူများက အဝတ်အစားများ ချွတ်ပြလာကြ၍ ကောင်းကင်ဘုံအမှတ်အသားများက အရောင် တလွင်လွင် ပေါ်လာတော့သည်။ လူစုက သူတို့ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ကို ရှာတွေ့သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးအချို့က အဝတ်ချွတ်ပြရန် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေကြသော်လည်း သူတို့တွင် ကောင်းကင်ဘုံအမှတ်အသားရှိကြောင်း တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ခေါင်းညိမ့်ပြလာကြသည်။

အကျဥ်းချုပ် ဆွေးနွေးကြပြီးနောက် ချူဟွိုက်က မေးလာသည် " ခင်ဗျားတို့ မှတ်ဥာဏ် ဘယ်လောက်လောက် ရောင်းထားပြီးပြီလဲ...."

လူစုက အံ့သြသွားကြပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်ဖြေလာကြသည်။ တစ်ဝက်ကျော်ကျော်လောက်က ၁၅ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ၃၀ရာခိုင်နှုန်းကြား သုံးထားကြပြီး အခွန်ဆောင်ထားသည်မှလွဲ၍ အခြားနေရာသုံးထားသည့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိပေ။

ချူဟွိုက်က နားလည်သွားသည်။ သူတို့က ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအကြောင်း မသိကြသေးဘူးပဲ....ပြောရမယ်ဆို သူသာ အဖိုးကြီးနဲ့ ကံကောင်းပြီး မဆုံခဲ့ဘူးဆိုရင် အခွန်ဆောင်ပြီးတာနဲ့ မှတ်ဥာဏ်သုံးပြီး ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး....

ဒီအတိုင်းအတာနဲ့ဆို သူတို့သာ ရက်၁၀၀အပြည့် နေရမယ်ဆိုရင် ၁၅ရာခိုင်နှုန်းအောက် မှတ်ဥာဏ်ရောင်းထားတဲ့သူတွေက မျှော်လင့်ချက် ရှိသေးတယ်....ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီထက် ပိုများသွားမယ်ဆိုရင်တော့....

ဒါ တကယ်ပဲ သေသွားပြီဆိုတဲ့ စာကြောင်းကို တိတ်တိတ်လေး ကြေညာလိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား....

ချူဟွိုက်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများက စိတ်ရှုပ်မှုအထင်းသား ပေါ်လာသည်။

ဒါ မဖြစ်သင့်ဘူး....အဲ့ဒီအတိုင်းသာဆို အဲ့ဒီလူတွေရဲ့ လာမယ့်နေ့ရက်တွေက သေဖို့ စောင့်နေတဲ့အတိုင်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်....သူတို့ ဘာတွေပဲ လုပ်လုပ် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်ရွေးယူလို့ မရနိုင်တော့လို့ အပြစ်တင်စိတ်နဲ့ ရက်၁၀၀ပြည့်တဲ့အထိ စောင့်နေရုံသာ ရှိတော့တယ်....

ပြီးတော့ သူတို့က ဒီရက်၁၀၀အတွင်း ဖြေးဖြေးချင်း သေဖို့ နီးနေပြီဆိုတဲ့အကြောင်း ဘာမှ မသိထားကြဘူး....

ဒါက မစ်ရှင်တွေရဲ့ ပုံမှန်ပုံစံနဲ့ မတူပဲ လုံးဝကို သူတို့ပြုသမျှ နုနေရတာ....ဒါကြောင့် သူတို့ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ကို လုပ်နိုင်ရမယ်....

ဘေးဘီမှလာသည့် နားရှက်စရာ အသံများကြားတွင် ချူဟွိုက်က အားလုံးကို ခေါ်လိုက်ပြီး သူသိထားသည့် သတင်းအချက်အလက်ကို ပြောပြပေးလိုက်သည်။

တစ်ချို့က ဖြူဖျော့သွားကြသော်လည်း အမှန်တွင်ဖြင့် သူတို့အားလုံးက မစ်ရှင်ငါးခုထက်မနည်း ဖြတ်ကျော်လာခဲ့ပြီးသူများ ဖြစ်၍ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲသွားခြင်းမျိုး ပုံကြီးချဲ့ပြောဆိုလာခြင်းမျိုး ပြမလာကြပေ။

“ဘာလို့ မင်းက အားလုံးသိနေတဲ့ အဲ့ဒီအဖိုးကြီးနဲ့ တွေ့ခဲ့တဲ့သူ ဖြစ်နေရတာလဲ....တကယ်လို့ ငါသာ သိခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့မှတ်ဥာဏ်တွေကို လွယ်လွယ် ရောင်းပစ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး...." အရပ်ရှည်ရှည် အသားမည်းမည်းနှင့် လူကြီးတစ်ယောက်က စိတ်ဆိုးမာန်ဆိုး ပြောလာသည်။

ထိုသူက မှတ်ဥာဏ်အများဆုံး ရောင်းခဲ့သည့်သူ ဖြစ်နေသည်။

သူ့ဘေးက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် အမျိုးသမီးက လှောင်ပြောလာသည် " ကံကလည်း တစ်ခါတစ်လေ အင်အားတစ်မျိုးပဲ...."

နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်က အားလျော့နေသည့်ပုံစံနှင့် ပြောလာသည် " ငါတို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ....ငါက အခွန်ငါးကြိမ် ထပ်ဆောင်ပြီးတာနဲ့ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကျော်တော့မှာ....အဲ့ဒါက သေရမှာနဲ့ အတူတူပဲမို့လား...."

ချူဟွိုက်က ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည် " အရမ်းကြီး မျှော်လင့်ချက် မဲ့မသွားကြပါနဲ့ဦး....ဒါက လုံးဝ ကံကို မူတည်နေတာကြီး မဟုတ်ပါဘူး....ကျွန်တော်လည်း အဲ့ဒီအဖိုးကြီးနဲ့ မတွေ့ခဲ့မိဘူးဆိုရင် ခင်ဗျားတို့လိုပဲ ဖြစ်နေမှာပါ...."

“ ဒါပေမယ့် သူက စစတွေ့တဲ့ နေရာမှာ ပေါ်မလာခဲ့သင့်ဘူး...သူက သေချာပေါက် NPCတစ်ယောက် မဟုတ်လို့ စိတ်ချပါ....ကမ္ဘာကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို လမ်းစမပေးပဲ ချန်ထားမှာ မဟုတ်ပါဘူး....၅၀ရာခိုင်နှုန်းအပြင် အစစ်အမှန်ကမ္ဘာကို ချောချောမွေ့မွေ့ ပြန်သွားနိုင်မယ့် အခြားနည်းလမ်းတွေ ရှိဦးမှာပါ..."

စောစောက မိမိုက်သည့် ရုပ်လှလှနှင့် အမျိုးသမီးက ချူဟွိုက်ကို ကြည့်လာပြီး မျက်မှောင်ကြုပ်လိုက်သည်

" အခွန်မဆောင်ပဲ နေတာက နေလို့ရလို့လား..."

ဤသည်က သိသိသာသာပင် စဥ်းစားရအလွယ်ကူဆုံး နည်းလမ်းပင်။

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးတို့ ပင့်တက်သွားသည်။

“ ဟုတ်တယ်....ငါတို့က လူများတာပဲ....ငါတို့ မပေးပဲ နေပြီး တောင့်ခံနေလိုက်ရင် အောင်မြင်သွားလို့ကတော့ အသက်ရှင်နိုင်သွားပြီ...."

သို့သော်လည်း ချူဟွိုက်က ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည် " မရဘူး....အဲ့ဒါ အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး...."

လူစုက ဝေခွဲမရဖြစ်သွားရင်း အချို့လူများက မျက်လုံးထဲ ဒေါသရိပ်ပင် သန်းလာသည်။

သူတို့မျက်လုံးထဲတွင် ချူဟွိုက်၏ အခြေအနေက သူတို့နှင့် မတူပေ။ သူတို့က တစ်လှေတည်းစီးနေသည့် သူများမဟုတ်ပေ။ ချူဟွိုက်က မှတ်ဥာဏ်မြို့တော်ထဲမှ ချောချောမွေ့မွေ့ ထွက်သွားရန်အတွက် မှတ်ဥာဏ်မရောင်းပဲ တောင့်ခံသွားဖို့သာ လိုသည်။ သူ့တွင် သူတို့ကို ကူညီစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ထိုသူက စကားကြီးကြီးပြောပြီး အမျိုးသမီး၏ အန္တရာယ်များသည့် တောင်းဆိုချက်ကို ချက်ချင်း ငြင်းပယ်ခဲ့လေသည်။

တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် အမျိုးသမီးက မျက်ခုံးကြုံ့လိုက်ပြီး အခြေအနေကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ကြည့်သည်။ သူမက ချူဟွိုက်ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာသည် " ဆောရီးပါ....ကျွန်မတို့က ရှင့်စကားကို ဒီအတိုင်း လက်ခံပေးလိုက်လို့မရနိုင်ဘူး....တကယ်တမ်းကျ အဲ့ဒီကိစ္စက ကျွန်မတို့ အသက်ကို စိုးရိမ်မိစေတယ်....ဒါကြောင့် ရှင့်ရဲ့ အတွေးကိုရော ကြားပါရစေ...."

လူတိုင်းက တောင်းပန်သလို ခေါင်းညိမ့်ပြလာကြသည်။

ချူဟွိုက်က စိတ်ဆိုးမသွားပဲ မေးလာသည် " ခင်ဗျားတို့ ဒီနေရာမှာ ရောက်တာကြာပြီဆိုတော့ ထွက်မသွားရတဲ့ အရင်လူတွေကို မြင်ခဲ့ရမှာပဲ....ဟုတ်တယ်ဟုတ်...."

အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်ရင်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသည့်ဟန် ပြောလာသည်

" ရှင် ပြောချင်တာက ကျွန်မတို့ စဥ်းစားလို့ ရနိုင်သမျှ အားလုံး သူတိုလည်း လုပ်ခဲ့ကြမှာပဲ....ဒါကြောင့် သူတို့က မလုပ်ခဲ့ကြဘူးဆိုရင်လည်း ကြိုးစားပြီးမှ ကျရှုံးသွားခဲ့ကြတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တာမျိုးလား....."

လူတိုင်းက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။

" ဒါပေါ့....ခင်ဗျားတို့ စမ်းကြည့်ချင်လည်း ကျွန်တော် စိတ်မရှိပါဘူး....ဒါပေမယ့် အကျိုးဆက်ကိုတော့ ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ လိုမယ်...."

ချူဟွိုက်က စကားစရပ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလာသည်

" ကျွန်တော့်ဘက်က လွတ်လမ်းရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တုန်းက ခင်ဗျားတို့ကို လိမ်ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး....ကျွန်တော့်မှာ သူများတွေကို ထိခိုက်လိုစိတ် မရှိခဲ့ပါဘူး....ဟုတ်ပြီလား...."

ချူဟွိုက်က စကားပြောရင်း ရယ်မောလိုက်သည်

" သေချာပေါက် လူတိုင်းကို ကယ်နိုင်မယ့်အားလည်း မရှိပါဘူး....ကျွန်တော့်ကို လူဖျင်းတစ်ယောက်လိုသာ သဘောထားလိုက်ပါ...."

ချူဟွိုက်က ပရလောကထဲတွင်တောင်မှ စိတ်သဘောထားကောင်းကောင်းနှင့် ရှင်းပြပေးဖို့ လိုနေမှန်း သိလိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် ချူဟွိုက်က အဖိုးကြီးကို စဥ်းစားမိသွားသည်။ အဖိုးကြီးက သူ့စကားများအရ သူ့မှတ်ဥာဏ်များကို မရောင်းခဲ့၍ မြင်ရုံနှင့် "နွေဦးအိပ်မက်" ကို ဝယ်ထားမှန်း သိသာသော အခန်းဖော်ကို မုန်းတီးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မဟုတ်ပါက သူက နောက်ဆုံးလက်ကျန် မှတ်ဥာဏ်ကို မပေးရရေးအတွက် ကိုယ့်အသက်ကိုပါ စတေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမယ့် သူက မှတ်ဥာဏ် မရောင်းခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ထွက်မသွားရတာလဲ....

ရက်၁၀၀အတွင်းမှာ သူလုပ်ဖို့ လိုအပ်တာက ၄၅ရာခိုင်နှုန်း အခွန်ဆောင်ဖို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား....

မှတ်ဥာဏ်ရောင်းဖို့က နည်းလမ်းနှစ်ခု ရှိနေတယ်....အခွန်ဆောင်တာရယ်....အိပ်မက်ဝယ်တာရယ်....သူက အိပ်မက်တွေ မဝယ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဘာလို့ ထွက်မသွားရတာလဲ....

ချူဟွိုက်က တုန်လှုပ်သွားရသည်။

ဘယ်သူမှ မသိသေးတဲ့ မှတ်ဥာဏ်ရောင်းတဲ့ တတိယနည်းလမ်း တစ်ခု ရှိနေတာများ ဖြစ်နိုင်မလား...

အဖိုးကြီးက အချိန်မရှိတော့လို့ မပြောပြသွားခဲ့တာလား....ဒါမှမဟုတ် သူက အဲ့ဒီမှတ်ဥာဏ်ကို ရောင်းခဲ့မိသွားလို့လား....အဲ့လိုမဟုတ်ရင် အဖိုးကြီးက မသိခဲ့တာလား....ဒါကြောင့် ထွက်မသွားနိုင်ခဲ့တာလား....

ချူဟွိုက်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း လူတိုင်းကို ဖြေသိမ့်ပေးလိုက်သည်

" အဖိုးကြီးက သူ့မှတ်ဥာဏ်တွေကို မရောင်းခဲ့ပေမယ့် သူက ထွက်သွားနိုင်မယ့် လမ်းကိုလည်း ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး....ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်အခြေအနေက ခင်ဗျားတို့နဲ့ ထူးမခြားနားပါပဲ....ဘယ်သူ့မှာ မှတ်ဥာဏ်ပိုကျန်သေးလဲ ငြင်းခုန်နေမယ့်အစား တခြား လွတ်လမ်းရှိနေမလား စဥ်းစားကြည့်ကြတာပေါ့...."

သူ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က နူးနူးညံ့ညံ့ ပုံစံလေးဖြစ်နေသော်လည်း စူးရှသည့် မျက်လုံးအကြည့်များနှင့် အတွေးအမြင်က ဖြတ်လတ်တက်ကြွနေ၍ လူအများကို ယုံကြည်မှုတိုးစေသည်။

အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိမ့်ပြလာပြီး တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေရာမှ မေးလာသည် " အခုကစပြီး ကျွန်မတို့ အတူတူစုနေကြမလား...."

ချူဟွိုက်က ခေါင်းယမ်းပြလိုက်သည် " အဲ့လိုလုပ်တာ အသုံးမဝင်ပါဘူး...."

သူ၏ အခိုင်အမာ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် မျက်နှာသာပေးခံချင်သည့် အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး နီမြန်းသွားရသည်။

သူတို့ထဲက အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသားက စိတ်မရှည်ဖြစ်လာရသည်။ သူတို့အားလုံးက တိုက်ခန်းအသီးသီးမှ လက်ရွေးစင်ပြိုင်ပွဲဝင်များ ဖြစ်၍ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ထောက်ခံချင်စိတ် မရှိပေ။

သူက ထေ့ငေါ့ပြောရန် ပြင်လိုက်စဥ် ချူဟွိုက်အတွေးက ပြတ်သားမှန်း နားလည်သွား၍ နားထောင်နေလိုက်သည်။

ချူဟွိုက်က ပြန်မေးလာသည် " ခင်ဗျားတို့တွေ အကုန်လုံးက အတွဲလိုက် အတူတူနေကြတာလား...."

လူတိုင်းက ခေါင်းညိမ့်ပြလာကြသည်။

အမျိုးသမီးက စိုးရိမ်စိတ်နှင့် မေးလာသည် " ရှင် ဘယ်လို သိတာလဲ...."

ချူဟွိုက်က သူ့ဘေးက အရပ်ရှည်ရှည်အမျိုးသားကို ညွှန်ပြလိုက်ရင်း မျက်နှာသေနှင့် ပြောလာသည်

" သူ့ဆီမှာ ခင်ဗျားရဲ့ ရေမွှေးနံ့ကို ရနေလို့...."

အမျိုးသားက တစ်ရှုံ့ရှုံ့အနံ့ခံလိုက်ရင်း မှန်နေမှန်း သိလိုက်၍ ရှက်သွားရသည်။ အမျိုးသမီးကလည်း ရှက်သွေးဖြာသွားရသည်။

အမျိုးသားက မေးလာသည် " အတူတူစုမနေပဲ ဘာလုပ်ကြရမှာလဲ...."

ချူဟွိုက်က တကယ် စိတ်ညစ်လာ၍ ဖြူဖြူစင်စင်လေး ပြုံးပြပြီး မေးလိုက်တော့သည် " အစ်ကိုကြီး....ခင်ဗျား ဦးနှောက်ကို အရပ်ပိုရှည်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးခဲ့တာလား...."

" မင်း...." အမျိုးသားက စိတ်ဆိုးပြီး ရှက်စိတ်ဝင်လာသည်။

အမျိုးသမီးက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နှင့် ပြန်ဖြေလာသည် " ရှင် ပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်ပါတယ်....ကျွန်မတို့က စုနေဖို့လည်း လိုမှမလိုအပ်တာ...."

ချူဟွိုက်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည်။

သူမက သူ့ကိုယ်စား ဆက်ပြောလာသည် " အတူတူနေတာက အသုံးဝင်မယ်ဆိုရင် ဘာလို့ ပြိုင်ပွဲဝင်တွေကို အိပ်ဆောင်တစ်ခုတည်းမှာ နေရာခွဲထားမှာလဲ....ဒုတိယမျိုးဆက်တွေနဲ့ အတူတူနေခိုင်းရမှာ မဟုတ်ဘူးလား....ဒါမှမဟုတ်လည်း တစ်ယောက် တစ်ခန်းစီပေါ့....အဲ့လိုလုပ်တာက မှတ်ဥာဏ်မြို့တော်ကို ထိန်းချုပ်နေတဲ့သူအတွက် မခက်ခဲဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်...."

တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်ပြောလာသည် " ဟုတ်တယ်....အခု မင်းပြောလိုက်မှ ငါနားလည်သွားတော့တယ်....ငါ့အိပ်ဆောင်မှာ ဆိုရင်လည်း အခန်းတွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက်က လူမရှိကြဘူး....ဒါကြောင့် တစ်ယောက်တစ်ခန်း ရဖို့က လုံးဝ ဖြစ်နိုင်တယ်...."

ချူဟွိုက်အပေါ် လူစု၏ အမြင်က ပြောင်းလဲကုန်ကြသည်။

ချူဟွိုက်က အနှောင့်အယှက်မခံနိုင်တော့၍ ထပ်မေးလိုက်သည် " နောက်ဆုံးမေးခွန်းက ခင်ဗျားတို့အားလုံး ကျွန်တော့်ကို မှန်မှန်ကန်ကန် ဖြေပေးရမယ်....ဒါက ခင်ဗျားတို့ကို အများကြီး ပြောပြပေးလိုက်ရတဲ့အတွက် ကျွန်တော့်ကိုပေးရမဲ့ဆုပဲ....အဲ့ဒါနဲ့ပတ်သက်လို့ ပြဿနာများ ရှိကြမလား...."

လူတိုင်းက ခေါင်းယမ်းပြလာကြသည်။

ချူဟွိုက်ရှောင်းက ပြုံးပြလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ရင်းနှီးဖော်ရွေ တက်ကြွလာသည် " ကျွန်တော် ကြိုပြောထားဦးမယ်....စကားပြောရိုင်းသွားရင် အပြစ်မတင်ကြပါနဲ့လို့...."

အမျိုးသမီး " ပြောပါ...."

“ ကျွန်တော် မေးစရာရှိတယ်....ခင်ဗျားတို့သာ တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ sexလုပ်ချင်တယ် ဒါမှမဟုတ် sexလုပ်ပေးဖို့ လူတစ်ယောက် လိုချင်တယ်ဆိုရင် လက်ထောင်ပါ...."

ချူဟွိုက် စကားဆုံးသွားသည်နှင့် လူစု၏ မျက်နှာအမူအရာများက ချက်ချင်း အသက်ဝင်လာကြသည်။ သူက ရုတ်တရက်ကြီး လေသံပြောင်းသွားမည်မှန်း ထင်မထားခဲ့သည့်၍ အရေပါးသည့် လူအချို့က ရှက်သွေးဖြာကြသည်။

“ ကျွန်တော် အတည်ပြောနေတာ....နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး...."

ချူဟွိုက်က မည်သူမှ စကားပြောမလာကြ၍ စိတ်မရှည်သလို ပြောလိုက်မိသည်။

“ ဒီလို လုပ်ကြစို့....ခင်ဗျားတို့တွေ ဆန္ဒအရှိဆုံးသူကနေ ဆန္ဒမရှိတဲ့သူအထိ တန်းစီလိုက်ကြပေါ့....ရပ်နေရင်း အချင်းချင်း ညှိနှိုင်းကြည့်လို့ရတယ်လေ...."

" တကယ်လား...."

" တကယ်...တကယ်...." ချူဟွိုက်ရှောင်းက ပြောလာသည် " အမြန်လုပ်...ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့ကို စနောက်ပြီး လျှောက်လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး....ကျွန်တော်က အဲ့လောက်ထိ စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး ...ကျွန်တော် အရင်သွားလိုက်မယ်...."

ချူဟွိုက်က ပြောပြီးသည်နှင့် ဘေးတွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည် " ကျွန်တော် တကယ်ကို မဖြစ်ချင်...."

တစ်ယောက်ယောက်က နားမလည်ဟန် ပြန်မေးလာသည် " ဘာကို မဖြစ်ချင်တာလဲ...."

ချူဟွိုက်က မှားနေသည့် အရာကို ပြောမိမလိုဖြစ်သွား၍ နားရွက်များ နီမြန်းသွားရသည်။ သူက စိတ်မဝင်စားသလို မေးလာသည်

" ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး....ကျွန်တော် တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ တကယ် အတူမရှိချင်လို့ပါ...."

တည့်တိုးဆန်သည့်သူအချို့က စပြီး တန်းစီလာသည်။

ချူဟွိုက်သည် မှတ်ဥာဏ်ပိုပြီး ရောင်းထားသည့်သူက လိင်စိတ်ဆန္ဒပိုများပြီး ထိုကိစ္စကိုသာ မျှော်လင့်စောင့်စားနေတတ်မှန်း ကောက်ချက်ချမိသွားသည်။

ဒါကြောင့်လည်း ကုတင်တွေအားလုံးကို ဒုတိယမျိုးဆက်တွေက အပိုင်စီးထားကြတာကိုး...

ချူဟွိုက်က သက်ရောက်မှု မခံရသော်လည်း တိုက်ခန်းထဲမှ အခြားသူများက စိတ်ထိန်းနေရပြီး တံတွေးခဏခဏ မြိုချနေကြရင်း ကာမစိတ်များ နိုးကြွနေကြသည်။

" ပူးပေါင်းပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်....ကျွန်တော့်ကို လိုအပ်တယ်ဆိုရင် အနောက်ပိုင်းခရိုင် အဆောက်အဦနံပါတ် ၄၇ အခန်း၄၂၈ ကုတင်နံပါတ်၂မှာ လာရှာလို့ရပါတယ်...."

လူစုက သူ့ကို ကြည့်လာကြပြီး လမ်းပျောက်သလို ဖြစ်သွားကြသည်။

ချူဟွိုက်က မူလနေရာကို ပြန်သွားလိုက်သော်လည်း ဝေ့ဟူက မရှိတော့မှန်း သိလိုက်ရသည်။ သူက ခြေဖွဖွနင်း၍ လှည့်ပတ်ကြည့်သော်လည်း ဝေ့ဟူကို မတွေ့ပဲ ကျင်းထျန်းယိကိုသာ တွေ့ရလေသည်။

ရုတ်တရက် ဒုတိယထပ်မှ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ အသံကြားလိုက်ရပြီး မှန်စကွဲသွားသည့်အသံနှင့်အတူ ဒုတိယထပ်မှ မှန်ကွဲပြုတ်ကျလာကာ တဏှာစိတ်ထဲ ရစ်မူးနေကြသော လူငယ်များကို ထိခိုက်သွားလေသည်။

ပတ်ပတ်လည်မှ အော်သံများ ထွက်လာသည်။

ချူဟွိုက်က တုန်လှုပ်သွားရ၏။

ကျင်းထျန်းယိက အပေါ်ထပ်ကို ထိုးပြလာပြီး ချူဟွိုက်ကလည်း ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားလိုက်ကြသည်။

ဝေ့ဟူက လက်ထဲတွင် ဖန်ကွဲစတစ်ခု ကိုင်ထားပြီး လက်ဖဝါးတွင်လည်း သွေးတစ်စက်စက်ကျနေသည်။ သူ့မျက်လုံးများက သွေးကြောတို့ ထင်းနေပြီး ကြွက်သားအပြည့်နှင့် လက်မောင်းများက ဒေါသထွက်နေသော ကျွဲရိုင်းတစ်ကောင်လို တုန်ယင်နေရင်း သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသော အဝတ်ဗလာနှင့် လူငယ်လေးတစ်ယောက်ဆီ ပြေးဝင်ရန် အရှိန်ယူနေသည်။

“ မင်းကို သတ်ပစ်မယ်...."

ဝေ့ဟူ ကာကွယ်ပေးထားသည့် သူ့နောက်မှ နူးနူးညံ့ညံ့မိန်းမငယ်လေးက ဝေ့ဟူကို ညွှန်ပြလာရင်း ကြောက်စိတ်အပြည့်နှင့် ပြောလာသည် " ဒီလူ....သူ ရူးသွားပြီ...."

ဝေ့ဟူက သူမဆီ လှည့်ကြည့်လာသည် " ရှောင်ယွင်....မကြောက်နဲ့နော်....အဖေ ရှိတယ်...."

ရှောင်ယွင်....ချူဟွိုက်က အံ့သြသွားပြီး ကျင်းထျန်းယိကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနာမည်က လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်က နေ့တိုင်းနီးပါး အကြိမ်တစ်ရာမက ကြားနေရ၍ သူတို့နှင့် မစိမ်းပေ။

ဝေ့ဟူက အမူးပြေသွားသည့်အချိန် ချူဟွိုက်က ရှောင်ယွင်ဆိုသည့်သူကို သွယ်ဝိုက်မေးကြည့်လိုက်ရာ သူ့သမီးနာမည် ဖြစ်နေသည်။

ချူဟွိုက်က ထပ်မေးကြည့်လိုက်တိုင်း ဝေ့ဟူက အခြားသူကို မပြောပြချင်သည့် မီးခိုးရောင် မှတ်ဥာဏ်များ ရှိနေသည်ထင် အသံတိတ်သွားတတ်သည်။

" ဘာရှောင်ယွင်လဲ....ရှင့်ကို ကျွန်မ မသိဘူး....ဘာလို့ ကျွန်မတို့ကို လာအနှောင့်အယှက်ပေးနေရတာလဲ...." မိန်းကလေးက ကြောက်လန့်နေသည်။ သူမက ရှက်သွားသလို ခေါင်းငုံ့သွားသော်လည်း မျက်လုံးထက် ခရမ်းပုပ်ရောင် အလင်းတန်းတို့ ပေါ်လာသည်။

👻

Prev Next