Chapter 96

👻Chapter 96

နံပါတ်စဥ် အပြောင်းအလဲ (10)

စံအိမ်ကြီးက လော့ချထားတာကြောင့် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတွေလည်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်....သူတို့မှာ ပြေးစရာမြေမရှိဘူး....

မိန်းမအတွင်းခံကောင်၏ သေဆုံးချက်အရ သူတို့အတူတူ စုနေကြသည့်တိုင် ဘေးမကင်းနိုင်ပဲ သရဲက သတ်သွားနိုင်သေးသည့်အကြောင်း ပြောပြနေသည်။

ကျင်းထျန်းယိက မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည် " ဘာလဲ....ဘာအသံလဲ...." သူက အသက်အောင့်ပြီး သေချာနားထောင်ကြည့်လိုက်သော်လည်း အသံတစ်သံမှ မကြားရပေ။ 

ချူဟွိုက်က သူ့ကို အံ့သြသလို ကြည့်လိုက်မိသည်။ ကျင်းထျန်းယိက ဒီလို ကိစ္စမျိုးကို နောက်မှာ မဟုတ်ဘူး.....သူ မကြားရင် တကယ် မကြားတာပဲ....

ရုတ်တရက် ချူဟွိုက်၏ နှလုံးခုန်သံက မူမမှန်ဖြစ်လာပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးနှက်လာ၍ ထိတ်ခနဲဖြစ်သွားပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားရသည်။

ဆယ်စက္ကန်အတွင်း သူက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်နိုင်ပြီး သူ့သွေးများပင် တောင့်ခဲမတတ် ဖြစ်ကုန်သည်။

" သေအတူရှင်မကွာ" ဗျူဟာက အလုပ်စနေပြီပဲ...

ချူဟွိုက်နားထဲ တဝှီဝှီဖြစ်လာရင်း ကျင်းထျန်းယိနောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည့် အရိပ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ့နှလုံးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျုံ့ဝင်သွားရင်း မျက်ဆံများလည်း ပြူးကျယ်သွားရသည်။

သရဲလက်ကြီးက ကျင်းထျန်းယိဆီ ဆန့်တန်းလာသည်။

ငါး.....လေး....သုံး....

“ သတိထား......"

ချူဟွိုက်က အပြေးသွားရန်ပြင်လိုက်စဥ် ကျင်းထျန်းယိက တုံ့ပြန်လာပြီး ရှေ့ကို ရှောင်လိုက်၍ သရဲလက်က သူ့ပုခုံးကို ပွတ်ကာသီကာလေး လျှပ်တိုက်သွားပြီး သွေးစို့သွားရသည်။ ကံကောင်း၍ သူတို့က အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

သရဲလက်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အရာရာတိုင်းက စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်သွားခဲ့၍ အခြားသူများမှာ ဘာဖြစ်သွားသလဲ မမြင်လိုက်ရအောင် မြန်ဆန်လွန်းလှသည်။

ချူဟွိုက်က အသက်လုရှူလိုက်ရင်း ကျင်းထျန်းယိ၏ ဒဏ်ရာများကို အမြန် စစ်ဆေးလာသည် " မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား...."

ကျင်းထျန်းယိက စိတ်ပူစရာမလိုကြောင်း အပြုံးလေးနှင့် ခေါင်းခါပြလာသည်။ 

ချူဟွိုက်က မေးလိုက်သည် " မင်း ဘာမှ မမြင်လိုက် မကြားလိုက်ဘူးလား...."

ချူဟွိုက်က သူ့ဒဏ်ရာကို ပတ်တီးစီးပေးလာ၍ ကျင်းထျန်းယိက အံတင်းတင်းကြိတ်ထားရင်း ပြန်ဖြေလာသည် " မမြင်ရဘူး...." 

ချူဟွိုက်က စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်လာရသည်။

ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ....တတိယမြောက် ပစ်မှတ်က သင်္ဘောသားဝတ်စုံ ဝတ်ထားတဲ့ ကောင်မလေး ဖြစ်ရမှာလေ....ဘာလို့ သရဲက ကျင်းထျန်းယိကို တိုက်ခိုက်လာတာလဲ....

ကျင်းထျန်းယိက မေးလာသည် " ဘာအသံကို ပြောတာလဲ...."

ချူဟွိုက်က တစ်ခဏမျှ အသံတိတ်နေရာမှ အလှည့်စားခံလိုက်ရ၍ ရုတ်တရက် ဒေါသမျက်လုံးများနှင့် ရယ်လိုက်မိသည်

 "အဲ့ဒါ အကြွေစေ့ ကျလာတဲ့အသံပဲ....." 

လော့ဇီယန်က မေးလာသည် " အကြွေစေ့လား....ဘာလို့ သေချာ ပြောနိုင်ရတာလဲ....ရှန်...."

ချူဟွိုက်က သူ့ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ပြန်မေးလိုက်သည် " ရှောင်လင်းရဲ့ အခန်းရှေ့က ပန်းချီကားကို မှတ်မိသေးလား...."

လော့ဇီယန်က ခေါင်းကုတ်ပြီး ကြိုးစားစဥ်းစားကြည့်သည် " လက်က တစ်ခုခုကို ကိုင်ထားတာပါ...."

သူ့မျက်နှာက ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

အကြွေစေ့ ကိုင်ထားတဲ့ အမျိုးသား....

ဖက်တီးက ပြိုလဲနေသော အခြေအနေနှင့် သူ့ကို ခါယမ်းပြီး မေးလာသည်

 " တတိယမြောက် ပစ်မှတ်က ကောင်းယွမ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား....ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်သွားရတာလဲ....မင်းပြောခဲ့တဲ့ နံပတ်စဥ်က အမှားကြီးလား....ဘာလို့ ငါတို့ကို လိမ်ပြောခဲ့တာလဲ...." 

ကောင်းယွမ်ဆိုသည့် သင်္ဘောသားဝတ်စုံ ဝတ်ထားသည့် ကောင်မလေးက ဒေါသထွက်လာသည်

 " ရှင် ဘာကို ပြောချင်တာလဲ...."

ကျင်းထျန်းယိက ဖက်တီး၏လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်၍ ဖက်တီးမှာ နောက်ပြန်လှန်ကျတော့မလို ဖြစ်သွားရသည်။

" သူ မင်းကို မလိမ်ခဲ့ဘူး.....စာအုပ်စီထားတာက မှားနေတာ...." ကျင်းထျန်းယိက အေးစက်စက် ပြောလာသည်

 " ငါက တကယ်တော့ တတိယမြောက် ပစ်မှတ်ပဲ...." 

သူတို့အားလုံး အလိမ်ခံခဲ့ရသည်။

သူတို့အတူစုနေကြလို့သာ....မဟုတ်ရင် သာမန်ထက်သာတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကျင်းထျန်းယိတောင် လွတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး....

ကျင်းထျန်းယိက ခေါင်းမော့မလာပဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလာသည် " ဒါက လုံးဝ ဆိုးတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး...."

ဖက်တီးက အမြန် မေးလာသည် " မင်း ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ပြောရတာလဲ...." 

ကျင်းထျန်းယိက သူ့ရှေ့က ချူဟွိုက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောချင်သည့် စကားတို့ကို ပြန်လည်မြိုချလိုက်ရသည် 

" ဘာမှမဟုတ်တော့ပါဘူး....ငါ လျှောက်ပြောနေတာပါ...."

ချူဟွိုက်က ရုတ်တရက် သူ့ကို မော့ကြည့်လာပြီး တဖြေးဖြေး လက်သီးဆုပ်မိသည်။

ကျင်းထျန်းယိက ဆိုလိုက်သည် " မင်းတို့တွေ အရင် နားလိုက်ကြတော့...ဒီည ဘာမှဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး...."

 သူက တစ်ညလောက် အချိန်ဆွဲထားနိုင်ပါသေးသည်။

ကျင်းထျန်းယိက စကားဆုံးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားပြီး အပေါ်တက်သွားလေသည်။ ချူဟွိုက်က သည်းမခံနိုင်တော့၍ သူ့နောက်ပြေးလိုက်သွားရင်း အနောက်ကနေ အင်္ကျီစဆွဲကာ အံကြိတ်ပြီး မေးလိုက်သည် " မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ...." 

ကျင်းထျန်းယိ ပြောသွားသည့် စကားအဓိပ္ပါယ်ကို အခြားသူများက နားမလည်သော်လည်း ချူဟွိုက်က နားလည်သည်။

သရဲက အစဥ်အတိုင်း သတ်သည်ဆိုပါက သူတို့သတ်ရမည့်သူကို မသတ်မိပဲ အမှားလုပ်မိသွားခဲ့လျှင် အသတ်ခံရမည့်သူက မသေသေး၍ သရဲက အခြားတစ်ယောက် ပြောင်းသတ်လို့ မရနိုင်သေးပေ။ ထို့အတွက်ကြောင့် ထိုလူ့နောက်မှ သေရမည့်သူက လောလောဆယ် ဘေးကင်းနေသေးသည်။

သူရရှိထားသည့် နံပတ်စဥ်က မှားယွင်းနေ၍ ယခုအချိန်တွင်ဖြင့် လောဘကို ကိုယ်စားပြုသည့် ကျင်းထျန်းယိက တတိယမြောက်သေရမည့်သူ ဖြစ်နေသည့်အချက်ကိုသာ အတည်ပြုပေးနိုင်သည်။

ကျင်းထျန်းယိ ပြောလိုက်သည့် " မကောင်းတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး...." ဆိုသည့် စကားက အခြားသူများထံမှ တိတ်တိတ်လေး ရှောင်ထွက်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်း သရဲကို ရင်ဆိုင်ရင်း သူတို့အတွက် အချိန်ဆွဲပေးထားနိုင်သည်ဟု ပြောနေခြင်းပင်။

ကျင်းထျန်းယိက လှည့်ကြည့်လာပြီး မျက်လုံးများနီရဲနေသည့် ချူဟွိုက်ကို မြင်လိုက်၍ သက်ပြင်းအသာချမိသည်။

သူ့ကို ဘာမှဖုံးကွယ်ထားလို့ မရမှန်း သူသိသားပဲ.... 

တစ်ခါတစ်လေ ချူဟွိုက်ကို အရမ်းကြီး ဥာဏ်ကောင်းမနေပဲ သူများအပေါ်လည်း မှီခိုတတ်ဖို့ မျှော်လင့်မိတယ်.....တစ်ခါတစ်လေကျတော့လည်း မစ်ရှင်က အန္တရာယ်များတာကြောင့် အစိုးရိမ်လွန်ပြီး သူ ပိုပြီးဥာဏ်ကောင်းနေဖို့ မျှော်လင့်မိပြန်ရော.... လူလိမ်တွေကဆီကနေ အန္တရာယ်တွင်းဝကို တွန်းပို့ခံရပြီး သူစောင့်ရှောက်ပေးလို့ မရနိုင်တဲ့ နေရာမျိုး ရှိလာမှာကိုလည်း စိုးရိမ်မိတဲ့အတွက် သူဥာဏ်ကောင်းနေဖို့လည်း မျှော်လင့်မိခဲ့တယ်....

ချူဟွိုက်က သူစကားမပြောလာသည့်အတွက် စိတ်တိုလာရတော့သည်။ သူ့စကားလုံးများက အလိုလို ပြင်းထန်လာသည် " မင်းကိုယ်မင်း စူပါမန်းလို့ ထင်နေတာလား....အခုလေးတင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရသွားတော့မလို့နော်....ဘယ်ကနေ ဒီလိုသတ္တိတွေ ရလာတာလဲ...." 

အခြားသူများကလည်း အခြေအနေ မူမမှန်မှန်း တွေ့လိုက်၍ ဖျောင်းဖျပေးရန် ရှေ့တိုးလာကြသော်လည်း ချူဟွိုက်က အော်ထုတ်လိုက်သည်။

" ငါ့မှာ သူနဲ့ ဖြေရှင်းစရာလေးတွေ ရှိသေးတယ်....." ချူဟွိုက်က အေးစက်စက် ပြောလာသည်။

ကျန်သည့်သူများကလည်း နာနာခံခံ ရှောင်ထွက်သွားကြတော့သည်။

ကျင်းထျန်းယိက အကြည့်ကို အောက်ပို့ထားသည်။

" တစ်ခုခု ပြောပါဦးလား...." ဒေါသထွက်ခဲလှသည့် ချူဟွိုက်က ဤတစ်ကြိမ်တွင်ဖြင့် ရန်စလာတော့သည်

 " လေလည်လိုက်ရင်တောင်မှ ချမ်းသာပေးလိုက်ဦးမယ်...."  

သူက ကျင်းထျန်းယိ၏ အင်္ကျီလည်တိုင်ကို အားပြင်းပြင်းနှင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၍ လက်ချောင်းထိပ်များပင် အဖြူရောင်သန်းလာပြီး သူ့မျက်လုံးများကလည်း ထိုးဖောက်မတတ် စူးရှနေသည်။

ကျင်းထျန်းယိက မော့ကြည့်လာပြီး အသံနက်နက်နှင့် ပြောလာသည်

 "ကျွန်တော့်နေရာမှာ မင်းဆိုလည်း အဲ့ဒီလို လုပ်မှာပဲလေ....."

သူ့လေသံက အရမ်း သေချာနေသည့်အတိုင်းပင်။

ချူဟွိုက်က တစ်ခဏမျှ ပြောစရာစကားတို့ ပျောက်ဆုံးသွားရပြီး သူ့အကြည့်ကို ရှောင်ရင်း ပြန်အော်လိုက်သည် " ငါ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး....မင်းငါ့ကို ကောင်းကောင်းသိတယ်လို့ ထင်မနေနဲ့...."  

ကျင်းထျန်းယိက ရုတ်တရက် ပြုံးပြလာပြီး ချူဟွိုက်နဖူးလေးကို ထိရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း ချူဟွိုက်က အကြင်နာတရားမရှိစွာ သူ့လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်

 " ဒီလိုနည်းနဲ့ ရှောင်ထွက်သွားလို့ရမယ်လို့ မထင်လိုက်နဲ့...." 

ကျင်းထျန်းယိက ရုတ်တရက် စကားဆိုလာသည် " ခုနက ကျွန်တော်ပြောသွားတဲ့ ကျွန်တော့်ခံစားချက်တွေကို နားလည်ရဲ့လား...." 

ချူဟွိုက်၏ မျက်နှာအမူအရာက တောင့်ခဲသွားရသည် " ဘာကိုလဲ...." 

ကျင်းထျန်းယိက အနားတိုးကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလာသည် " မင်းက တစ်ချက်မှမတွန့်ပဲ ခွဲထွက်သွားတာကို ကြည့်နေရတာလေ....မင်းအသက်ကို ရင်းပြီး အသင်းဖော်တွေကို ကာကွယ်ပေးနေတာကို ကြည့်နေရတာလေ....အန္တရာယ်ရှိမှန်း သိရက်နဲ့ ကျားခံတွင်းထဲ ဝင်တိုးနေတဲ့ မင်းကို ကြည့်နေရတာလေ.....မင်း ဘယ်လိုများ တတ်နိုင်လွန်းရတာလဲ....ကျွန်တော် အရမ်း စိတ်ပူနေမယ်ဆိုတာကို သိရဲ့လား...." 

ဘယ်လောက်ထိ စိုးရိမ်ရသလဲဆို သူဂရုမစိုက်မိလို့ ချူဟွိုက်ကို ဆုံးရှုံးရတော့မှာလားဆိုတဲ့ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ညဘက် အိပ်မပျော်နိုင်တော့တဲ့အထိပဲ....

သူက သူ့ကိုယ်သူ ဂရုစိုက်တတ်တာ မဟုတ်ဘူး....

သူ့ဘက်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလာမည်ဟု ထင်မထား၍ ချူဟွိုက်ရင်ထဲ လေးလံသွားရသည်။ သူက နည်းနည်း မသက်မသာ ခံစားမိ၍ မျက်နှာလှည့်လိုက်ရင်း ဟန်ဆောင်ပြောလိုက်သည် 

" ဒါက မတူဘူးလေ....ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စက ဒီမှာတင် မပြီးသေးဘူးနော်...." 

သူက မျက်လုံးနီနီများနှင့် မေးခွန်းထုတ်လာသည် " မင်းသေသွားတဲ့အခါ ငါကျတော့ရော....သေအတူရှင်မကွာ နေသွားမယ်ဆိုတဲ့ ကတိကို မေ့သွားပြီလား....မင်း....ငါ့ကို ထပ်မလိုချင်တော့ဘူးလား....ငါသေသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား...." 

ကျင်းထျန်းယိက သူတို့ဆက်ဆံရေးကို ဝန်ခံပေးနေသည့် စကားလုံးများကို နားထောင်နေရင်း သူ့နှလုံးသားက တုန်ယင်သွားရသည် " ကျွန်တော် သေမှာ မဟုတ်ပါဘူး...."

ချူဟွိုက်က လှောင်ရယ်လိုက်သည် " မင်းက အရမ်း စိတ်ကြီးဝင်နေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး...."

ကျင်းထျန်းယိက ပြန်ဖြေလာသည် " ကျွန်တော်တို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ...." 

သူက တတိယမြောက် သေရမည့်သူဖြစ်၍ သရဲက သူ့ကိုသတ်ဖို့ ဘာမဆို အကုန်လုပ်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူက အစမဖော်ပေးရင်တောင်မှ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် လုပ်ကြံခံနေရဦးမှာပဲ.... 

" ဒီကိစ္စမှာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား...." ချူဟွိုက်က မူမမှန်သလို အကြည့်နှင့် မေးလာသည်။

" ကျွန်တော်တို့မှာ နည်းလမ်း တစ်ခုခုရှိလို့လား...." ကျင်းထျန်းယိက ပြန်ဖြေလိုက်ရင်း ချူဟွိုက်ပါးစပ်ကို အမြန်လှမ်းပိတ်လာသည်။ ချူဟွိုက်က ရုန်းကန်နေရင်း သူ့မျက်လုံးလှလှလေးက မီးတောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

" မရှိဘူးလေ...." ကျင်းထျန်းယိက စိတ်လှုပ်ရှားသလို ပြောလာသည်။ " ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခြားနည်းလမ်း မရှိရတာလဲ...." 

သရဲက သတ်မှတ်ပေးထားသည့် အစဥ်တိုင်းသာ လူသတ်နိုင်သော်ငြား လူသားများက ဤစည်းမျဥ်းကို လိုက်နာစရာ မလိုပေ။ ထို့ကြောင့် ပြိုင်ပွဲဝင်တစ်ယောက်ယောက် အသတ်ခံရသည်နှင့် သရဲ၏အစီအစဥ်က နှောင့်ယှက်ခံရပြီး မဆင်မခြင် သတ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ 

ဒုတိယတစ်ခု၏ ကောင်းကျိုးက တစ်ဖွဲ့လုံးကိုယ်စား တစ်ယောက်တည်းက တာဝန်ယူပေးမယ့်အစား ကပ်ဘေးကို မျှခံ၍ရလေသည်။

“ မင်းက သူတော်စင်ကြီး ဖြစ်နေမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး...." ချူဟွိုက်က သရော်လိုက်သည်။

" မမ အတွေးလွန်နေတာပါ...." ကျင်းထျန်းယိက ကူကယ်ရာမဲ့သွားသလို ခေါင်းခါပြလိုက်ရင်း ဆက်ပြောလာသည် " သူတို့က ကျွန်တော့်ကိုဆို လုပ်စရာ ထွေထူးမရှိပါဘူး...."

ချူဟွိုက်က အံ့သြသွားရသည်။

" ကျွန်တော့်ကြောင့်နဲ့ မမကို လူစိတ်ပျောက်မသွားစေချင်ရုံလေးပါ...." 

လူသတ်ခြင်းက ချူဟွိုက် လုပ်ချင်သည့်အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ သူက အလောင်းကို ခုတ်ရမည်ထက် သူ့ကိုယ်သူသာ ဖြတ်ထုတ်လိုက်ပေမည်။ သူ့အတွက်က ဖြူစင်သည့်လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရသည်က လူစိတ်ပျောက်သွားသည်နှင့် အတူတူပင်။

ချူဟွိုက်က ယာယီလမ်းပျောက်နေရာမှ အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာပြီး အခိုင်အမာ ပြောလာသည် 

" မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပေးမယ်...."

သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက်....

မိုးသောက်ချိန်မရောက်ခင် အမှောင်မိုက်ဆုံးအချိန်၌....

ချူဟွိုက်ထံမှ " သေအတူရှင်မကွာ" ကတိနှင့်အတူ ကျင်းထျန်းယိက သရဲ၏ ငါးကြိမ်မြောက် တိုက်ခိုက်မှုမှ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့ပြီး လောလောဆယ် နားချိန်ရနေသေးသည်။

ချူဟွိုက်က နာရီဝက်လောက်ထိ အသံထွက်နေသော အရည်တစ်စက်စက်ကျသည့်အသံကို တိတ်တိတ်လေး နားထောင်နေရင်း ခေါင်းလှည့်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်ပြလာသည် 

" ဒါ ဘာသံလဲ သိလား...." 

ကျင်းထျန်းယိက နှလုံးခုန်သံတို့ မြန်ဆန်လာပြီး ချူဟွိုက်အကြည့်ကို ရှောင်ရှားလိုက်ရင်း ရှက်သွေးဖြာသွားအောင် ကြိုးစားလိုက်သည် 

" .....မသိဘူးလေ...."

သို့သော်လည်း သူ့စကားမဆုံးခင် ချူဟွိုက်က သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်လာသည်။

ကျင်းထျန်းယိက နာကျင်မှုကြောင့် တုန့်ခနဲဖြစ်သွားရင်း သူ့လက်ကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်သော်လည်း ချူဟွိုက်က လွှတ်မပေးလာချေ။

" မသိဘူးပေါ့...." ချူဟွိုက်က မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်သည်။ " ဒါဆို မင်းက ဘာလို့ ဆစ်ခနဲ ဖြစ်သွားတာလဲ...." 

ကျင်းထျန်းယိလက်မောင်းရှိ ဒဏ်ရာက နက်၍ အသားစနှင့်သွေးများပါ လန်ထွက်နေပြီး ဒဏ်ရာကြီးက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပေါ်နေသည်။ သွေးပူပူများက ဒဏ်ရာအကွဲကြောင်းမှ တလိမ့်လိမ့် စီးဆင်းလာရင်း ချူဟွိုက်လက်ပေါ် ကျလာကာ သူ့အင်္ကျီစထဲ စိမ့်ဝင်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လေထုထဲ သွေးနံ့များ လှိုက်တက်နေ၏။

ချူဟွိုက်က ဒေါသထွက်လာရသည်။ သရဲထံမှ အတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသည့်အချိန် ချူဟွိုက်က ကျင်းထျန်းယိကို စိုးရိမ်၍ အဆင်ပြေလား မေးခဲ့သည်။ ကျင်းထျန်းယိက သူမနာကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောလာသော်လည်း ယခုတွင် သူ့ဒဏ်ရာကို ဖွက်ထားလေသည်။

ကျင်းထျန်းယိက အပြိုင်လိုက်နိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရင်း အပြုံးလေးနှင့် မှီလာသည်

 " ချစ်သူကောင်မလေးကောင်းတစ်ယောက် အနေနဲ့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ မသိချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သင့်တယ်...." 

နှုတ်ခမ်းဖျော့ဖျော့ အရောင်မရှိသည့် မျက်နှာနှင့် သူ့အခြေအနေက သိပ်မကောင်းသော်လည်း စနောက်နေနိုင်သေးသည်။

သို့သော်လည်း ချူဟွိုက်က စိတ်မပျော်နိုင်သေးပေ။ သူတို့တွင် အချိန်တစ်ရက်နှင့် တစ်ည ကျန်နေသေးသည်။

သူတို့တွင် အသက်ရှင်ရန်အတွက် အသုံးဝင်သည့် သဲလွန်စမျိုးလည်း မရှိ၍  အစပိုင်းသုံးသပ်ချက်က မှားများနေသလားဟုပင် သံသယဝင်လာရသည်။

👻