Volume 3 : အမြန်ရထား
Chapter 69 (4 of Hearts – အမြန်ရထား ၀၂၊ စုံတွဲဝတ်စုံ)
3 of Hearts လျှို့ဝှက်ခန်းက ရဲတွေ၏ အကူအညီနဲ့ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိသည့်သူတွေက သဲလွန်စရှာဖို့ ရဲတွေနောက်ကို လိုက်သွားနိုင်သည်။ ရမှတ်နည်းနိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းလင်းနိုင်သေးသည်။
4 of Hearts သည် ရဲများ၏ အကူအညီ မရှိပါ။ ၎င်းတို့သည် အကြောင်းအရာများကို ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ရန်နှင့် သဲလွန်စများရှာဖွေရန် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားကိုးခဲ့ရပြီး အခက်အခဲများ သိသိသာသာ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။
ရထားစောင့်၏ အထောက်အထားသည် စိန်ခေါ်သူများအတွက် အလွန်အဆင်ပြေစေပါသည်။ ခရီးသည်များ၏ လက်မှတ်ကို အချိန်မရွေး စစ်ဆေးနိုင်သည်။ အကယ်၍ အမှုအခင်းဖြစ်ပွားပါက ခရီးသည်များအား မေးခွန်းများမေးခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး အကြောင်းပြချက်ပေးနိုင်သည်။
ရှောက်လုံသည် 'အမည်များနှင့် မျက်နှာများကို မှတ်မိခြင်း' တွင် အတွေ့အကြုံများစွာရှိသောကြောင့် လူများ၏အမည်များကို မှတ်မိရန် သူ့အတွက် မခက်ခဲပေ။
ဆံပင်ပုံစံ၊ အရပ်အမောင်းနှင့် ပုံပန်းသွင်ပြင်လက္ခဏာများကို ထိုင်ခုံနံပါတ်ဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။ ရှောက်လုံသည် သူအာရုံစိုက်နေသူများ၏ အထူးသွင်ပြင်များစွာကို ကျက်မှတ်နေစဉ် လက်မှတ်များကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။
ငါးယောက်မိသားစုအတွက် ကလေးမလေးအား ယွိရှင်းရှင်းဟုခေါ်ပြီး သူမသည် အသက်ခြောက်နှစ်ဝန်းကျင်ဖြစ်သည်။ ရှောက်လုံကိုမြင်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ကလေးမလေးသည် 'ဦးဦး' ဟု ခေါ်ရန် ချစ်စရာကောင်းသော အသံကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမအား သွန်သင်ဆုံးမမှုက မဆိုးဘူးဆိုတာ သိသာပါသည်။ သူမမိဘတွေက ပြုံးပြပြီး သူမအဘိုးအဘွားတွေက ကြင်နာတတ်ကြသည်။ ရထားတစ်ခုလုံးတွင် 'ယွိ' ဟူသော မျိုးရိုးအမည်ရှိသော မိသားစုသည် တစ်ခုတည်းသော မိသားစုဝင်ဖြစ်ပြီး မှတ်မိရန် အလွန်လွယ်ကူပါသည်။ ရှောက်လုံ၏ကိုယ်ပိုင်အမြင်ကို အခြေခံ၍ ဤမိသားစုတွင် လူသတ်သမားဖြစ်နိုင်ခြေမှာ နည်းပါးပါသည်။ မိသားစုက နွေးထွေးပြီး သဟဇာတဖြစ်ပြီး သတ်စရာအကြောင်းမရှိဘူး။
စုံတွဲနှစ်တွဲထဲက ကောင်လေးတွေကို ကျိုးချွမ်နှင့် ကျိုးကျန့်လို့ ခေါ်သည်။ ညီအစ်ကိုတွေဖြစ်နိုင်သည်။
ကျိုးချွမ်၏ချစ်သူက ယွဲ့ရှောင်ချွမ်လို့ခေါ်သည်။ နာမည်များတွင် 'ချွမ်' ပါရှိပြီး အသံထွက်လည်း ကိုက်ညီသည်။ စိတ်ရှုပ်ဖို့မလွယ်ပါဘူး။ ကောင်မလေး၏ အသံသည် အလွန်ကောင်းပြီး ပြုံးလိုက်သောအခါတွင် ပါးချိုင့်လေး နှစ်ခုရှိသည်။ အနက်ရောင် ဆံပင်ရှည်၊ လှပသော မျက်နှာအသွင်အပြင်နှင့် ကြည်လင်တောက်ပသော မျက်လုံးများရှိသည်။ ဒီအရောင်အဝါအမျိုးအစားက လူတွေကို ခံစားရကောင်းစေပြီး လန်းဆန်းစေသော သဘာဝအလှဖြစ်သည်။
ကျိုးချွမ်နှင့် ယွဲ့ရှောင်ချွမ်တို့သည် ချစ်စရာကြောင်ကလေးများဖြင့် အပြာနုရောင် တီရှပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
ကျိုးကျန့်၏ချစ်သူက မော့ကျားရန်လို့ခေါ်ပြီး သူမဟာ ရှက်တတ်သော လူငယ်လေးနဲ့အတူ မထိုင်ချင်လို့ ထိုင်ခုံပြောင်းခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမ၏ လက်များကို လှပသော လက်သည်းဆိုးဆေးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး လည်ဆွဲ၊ လက်ကောက်နှင့် နားကပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ ဆံပင်ကောက်ကောက်ကို အညိုရင့်ရောင် ဆိုးထားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကတော့ သူမချစ်သူနဲ့ တူညီသော ရှပ်အင်္ကျီဖြစ်ပေမဲ့ သူမ၏ခြေတံရှည်တွေကို တမင်တကာ ပြသထားသော စကတ်တိုကို ဝတ်ထားသည်။ သူမဟာ ဝတ်စားဆင်ယင်ရတာကို နှစ်သက်သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဆိုတာ ထင်ရှားပါသည်။
ဤစုံတွဲ၏ တီရှပ်သည် ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသော ချစ်စရာခွေးကလေးနှင့်အတူ အဖြူရောင်ဖြစ်သည်။
ကြောင်နှင့် ခွေး ရိုက်နှိပ်ထားသော တီရှပ်များအပြင် ချောမောသော အမျိုးသားများနှင့် လှပသော အမျိုးသမီးများ ပေါင်းစပ်မှုမှာ လိုက်ဖက်လှပါသည်။
သူတို့လေးယောက်က တစ်ဝက်ဈေး ကျောင်းသား လက်မှတ်တွေ ဝယ်ထားသည်။
ရှောက်လုံက ဒါကို သတိပြုမိပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းတို့ရဲ့ ကျောင်းသားကတ်တွေ ငါ့ကို ပြပါ။"
လူလေးဦးသည် သူတို့၏ ကျောင်းသား ID ကတ်များကို ထုတ်ယူရန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။
ကျိုးချွမ်နှင့် ကျိုးကျန့်တို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သိပ္ပံနှင့် အင်ဂျင်နီယာ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာ တက္ကသိုလ်မှဖြစ်ပြီး ကျိုးချွမ်က ကွန်ပျူတာသိပ္ပံကို သင်ယူခဲ့ပြီး ကျိုးကျန့်က ရုပ်ဝတ္ထုရူပဗေဒဘာသာရပ်ကို သင်ကြားခဲ့သည်။ ကျောင်းသား ID ကတ်များတွင် မွေးသက္ကရာဇ် ရေးမှတ်ထားပြီး လူနှစ်ဦးက တစ်နေ့တည်းအတူမွေးသည်။
ရှောက်လုံက စိတ်ဝင်စားဟန်ဆောင်သည်။ "မင်းတို့ရဲ့မွေးနေ့က တစ်နေ့တည်းပဲ၊ အမြွှာတွေလား။"
ကျိုးချွမ်က ခေါင်းငြိမ့်သည်။ "ကျွန်တော် အစ်ကို၊ အားကျန့်က ညီပါ။ ကျွန်တော်တို့က ရုပ်မတူတဲ့အမြွှာတွေပါ။"
ရှောက်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။ "မထူးဆန်းပါဘူး။ အဲဒါကြောင့် မင်းတို့က ရုပ်မတူနေတာကို။"
ယွဲ့ရှောင်ချွမ်နှင့် မော့ကျားရန်တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဆေးကျောင်းမှဖြစ်သည်။ ယွဲ့ရှောင်ချွမ်က လက်တွေ့ဆေးပညာကို လေ့လာခဲ့ပြီး မော့ကျားရန်က သူနာပြုဆရာမဖြစ်သည်။
ရှောက်လုံသည် မော့ကျားရန်၏ အနီရောင် လက်သည်းဆိုးဆေးကို အံ့သြစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူနာပြုအတတ်ပညာသည် သူနာပြုများကို လေ့ကျင့်ပေးရန်ဖြစ်ပြီး ဆေးထိုးခြင်း၊ ပတ်တီးလဲခြင်း၊ ဆေးပြောင်းခြင်းစသည့် လက်တွေ့သင်တန်းများစွာ လိုအပ်ပါသည်။ လက်သည်းရှည်နှင့် လက်သည်းဆိုးဆေးရှိသော မိန်းကလေးသည် ဆရာမများ၏ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ခံရမည်မှာ သေချာပါသည်။ သူမဟာ အားလပ်ရက်မှာ လက်သည်းအတုတွေတပ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဒီအချက်က ဒီကောင်မလေးသည် လှပတာကို ဘယ်လောက် သဘောကျကြောင်း အတည်ပြုခဲ့သည်။
လူလေးဦးသည် အသက်အရွယ်နှင့် တူညီကြပြီး လက်ရှိတွင် သူတို့ဂျူနီယာနှစ်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးက အလွန်ရင်းနှီးသည်။ ထိုင်ခုံပြောင်းပြီးနောက် အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်သည် အတူတူထိုင်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားထဲတွင် တိုးတိုးလေးပြောနေကြသည်။
ရှောက်လုံသည် သူတို့၏ အခြေအနေကို သိရှိပြီးနောက် ပြုံးကာ ကျောင်းသားကတ်များကို သူတို့ထံ ပြန်ပေးခဲ့သည်။
လူလေးဦးသည် သူတို့၏ ကျောင်းသား ID ကတ်များကို ပြန်ယူခဲ့သည်။ ရှောက်လုံသည် 8F တွင်ထိုင်နေသော ကောင်လေးဆီသို့ ဆက်သွားခဲ့သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းရဲ့ လက်မှတ်ကို ပြပါ။"
နောက်ကျသွားသောကောင်လေးကိုတော့ ကျင်းဝေကွမ်းလို့ခေါ်သည်။ ဤမျိုးရိုးအမည် 'ကျင်း' သည် အတော်လေးရှားပါးပြီး မှတ်သားရလွယ်ကူသည်။ ရထားစီးဖို့ အလျင်လိုနေတာကြောင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက အလွန်ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည်။ လူငယ်သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ရှုပ်ပွနေသော အဝတ်အစားများကို ချိန်ညှိပေးသည်။ ရှောက်လုံက လက်မှတ်စစ်ဖို့ လမ်းလျှောက်လာတာနဲ့ သူ့အိတ်ကပ်တွေကို အမြန်ရှာပြီး အချိန်အတော်ကြာမှ တွေ့ကာ ရှက်ရွံ့စွာနဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်ရှက်…"
ရှောက်လုံက ပြုံးပြီး ညင်သာစွာပြောသည်။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့။"
လက်မှတ်ပေါ်ရှိ ID နံပါတ်ကို mosaic ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော်လည်း မွေးသက္ကရာဇ်ကို မြင်နိုင်သေးသည်။
အနီးနားရှိ ကျောင်းသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ဤလူငယ်သည် သူတို့ထက် ခြောက်နှစ်စောပြီး မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူသည် အသက် 26 နှစ်ဝန်းကျင်သာရှိသော်လည်း သူ၏ကလေးမျက်နှာကြောင့် ရှောက်လုံသည် သူ့ကို ကျောင်းသားတစ်ဦးဟု အထင်မှားလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခု အသက် 26 နှစ်အရွယ် ကျင်းဝေကွမ်းသည် အလုပ်သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်သည် ရထားစီးရန် အလျင်လိုနေပုံရသည်။ သူက အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်တာဖြစ်နိုင်သည်။
ရှောက်လုံက လက်မှတ်ကို သူ့ဆီပြန်ပေးပြီး နောက်တန်းကို ဆက်လက်စစ်ဆေးသည်။
အမျိုးသမီးငါးယောက်အုပ်စုက ရှောက်လုံ လက်မှတ်စစ်နေတာကိုတွေ့တော့ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ တိတ်တိတ်လေးပြောနေကြသည်။
"ဒီရထားစောင့်က အရမ်းချောတာပဲ"
"ငါက ဒီလို နွေးထွေးတဲ့လူမျိုးကို ကြိုက်တာ။ သူ့အပြုံးက အရမ်းကြည့်ကောင်းတာပဲ။"
"နင် သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကို သိချင်လား။"
"ဒါက အဆင်ပြေပါ့မလား။"
"လူချောတစ်ယောက်ကို ချိတ်ရတာက ဘာပြဿနာမှ မရှိပါဘူး။ ဥပဒေကို ချိုးဖောက်တာမှ မဟုတ်တာ။"
"နင်ပြောတာမှန်တယ်။ ဒါဆို နင်သွားလိုက်။"
ရှောက်လုံက သူတို့ပြောနေတာကို မကြားနိုင်ပေမဲ့ ရံဖန်ရံခါ မိန်းကလေးများက သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ဖက်က သူ့အကြောင်းပြောနေမှန်း သူ မှန်းဆမိသည်။ ရှောက်လုံလည်း စိတ်မရှိပါ။ သူတို့က နောက်ဆုံးတန်းမှာထိုင်ပြီး သူတို့ရှေ့က လက်မှတ်တွေကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ရှောက်လုံက ပြုံးပြီး လျှောက်သွားသည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းတို့ရဲ့ လက်မှတ်တွေကို ပြပေးပါ။"
မိန်းကလေးတွေက သူတို့ပြင်ဆင်ထားသော လက်မှတ်တွေကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
လျှိုရှောင်ယန့်၊ ကျန်းရှောင်ကျု၊ ဝူရှောင်ဖေး၊ စုန့်ရှောင်ယွီ၊ ချန်ရှောင်လိ…
ရှောက်လုံ: "..."
သူတို့သည် အလွန်သပ်ရပ်ပြီး စုစည်းထားသော အမည်များဖြစ်သည်။
ဒီမိန်းကလေးငါးယောက်၏ မိဘတွေက သူတို့သမီးတွေကို 'ရှောင်'ဆိုသောစကားလုံးကို ဘယ်လိုပေးထားတာလဲ။
ကံကောင်းထောက်မစွာ မိန်းကလေးငါးဦးသည် ဆံပင်ပုံစံအမျိုးမျိုးရှိကြပြီး စကတ် သို့မဟုတ် အရောင်အမျိုးမျိုးအဝတ်အစားများ ဝတ်ထားသည်။ တချို့က အရပ်ရှည်သည်၊ ဝသည်၊ ပိန်သည်။ သူတို့၏ဆံပင်ပုံစံတွေ၊ ရုပ်သွင်ပြင်တွေနဲ့အဝတ်အစားတွေကို အခြေခံပြီး သူတို့ကို မှတ်မိနိုင်သည်။
စစ်ဆေးနေစဉ် ရှောက်လုံက စနောက်ခဲ့သည်။ "မင်းတို့နာမည်တွေက အရမ်းတူတာပဲ။ ဒါက မျိုးရိုးနာမည်သာဆိုရင် မင်းတို့ညီအစ်မတွေလို့ ငါထင်လိမ့်မယ်။"
စင်္ကြံလမ်းဘက်မှာထိုင်နေသာ မိန်းကလေးက ပြောလာသည်။ "ကျွန်မတို့ အတူတူကြီးပြင်းလာပြီး ညီအစ်မတွေလိုပါပဲ။"
ရှောက်လုံက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးဟန်ပြုသည်။ "ဒါက အဖွဲ့လိုက်ခရီးလား။"
အခြားမိန်းကလေးက ပြန်ဖြေသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ကျွန်မတို့က အတူတူ ဆော့ကစားဖို့ နှစ်ပတ်လည် ခွင့်ယူတယ်။"
ကျန်သုံးယောက်က စကားမပြောဘဲ ရှောင်လုကို ပြုံးပြကာ ကြည့်နေကြပြီး ရန်စသည့်ပုံစံမျိုးတော့မဟုတ်ပေ။ ရှောက်လုံက သူတို့နဲ့ အချိန်အကြာကြီး စကားမပြောချင်တာကြောင့် လက်မှတ်တွေကို ပြန်ပေးကာ ပြောခဲ့သည်။ "အမျိုးသမီးတွေ အတူတူ ခရီးသွားရင် ဘေးကင်းဖို့ ဂရုစိုက်သင့်တယ်။"
ငါးယောက်စလုံးက နားလည်မှုဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။
ရထားက ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ ရထားတွဲ၏ထိပ်ရှိ LCD မျက်နှာပြင်တွင် လက်ရှိအချိန်သည် ည 6:30 ဖြစ်ကြောင်းပြသခဲ့သည်။
အခုပဲ ရထားစတင်ချိန်က ည 6:00 တိတိဖြစ်သည်။ ရှောက်လုံသည် လက်မှတ်များကို စစ်ဆေးရန် နာရီဝက်ခန့် အချိန်ယူခဲ့ရပြီး ရထားပေါ်ရှိ ခရီးသည်များကို သိရှိလာစေရန် သေသေချာချာ စစ်ဆေးခဲ့သည်။ 8F တွင်နောက်ကျနေသော ကျင်းဝေ့ကွမ်း၊ ကျိုးချွမ်၊ ယွဲ့ရှောင်ချွမ်နှင့် ကျိုးကျန့်၊ မော့ကျားရန်တို့ စုံတွဲနှင့်၊ 'X ရှောင် X' အမည်ရှိသော မိန်းကလေးငါးယောက်အုပ်စုကို အာရုံစိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်မှာပဲ ရှောက်လုံက ရထားအသံလွှင့်တာကို သူ့နားထဲမှာ ကြားလိုက်ရသည်။ ကြေညာသူ အမျိုးသမီးက ညင်သာသောအသံဖြင့် ပြောသည်။ "ချစ်လှစွာသော ခရီးသည်များ၊ အခု ညစာစားချိန်ရောက်ပါပြီ။ အရသာရှိတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကြော်၊ အာလူးပူပူ၊ တရုတ်နံနံအမဲသားကြော်၊ ဝက်နံရိုးပြုတ်တွေ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်…"
သူမသည် ဟင်းအမယ်များစွာကို ရွတ်ပြကာ စကားလုံးက ဆက်၍လိုက်ပါလာသည်။ "ရထားရဲ့အလယ်တွဲက နံပါတ် 5 ရထားတွဲမှာ စားလို့ရတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မတို့က ရိုးရှင်းတဲ့ ဈေးနှုန်းတွေကို ပေးဆောင်ပါတယ်။ ကြက်သားတစ်ပွဲက ရွှေဒင်္ဂါး 5,000၊ အမဲသားတစ်ပွဲက ရွှေဒင်္ဂါး 5,500။ ဒီဈေးနှုန်းတွေကို အသုံးပြုလိုတဲ့ ခရီးသည်တွေက ရထားတွဲတစ်ခုစီရှိ ရထားစောင့်ကို ပြောလိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့ ညစာကို နေရာအရောက်ပို့ပေးပါ့မယ်…"
ရှောက်လုံက ဗိုက်ဆာနေသည်။ 3 of Hearts မှာတုန်းက သူ ခေါက်ဆွဲခြောက်ကို နေ့တိုင်းစားရသည်။ 4 of Hearts လျှို့ဝှက်ခန်းတွင် အစားအသောက်များက အလွန်ကောင်းမွန်လာပုံရသည်။ ရထားစောင့်တွေက အစားအသောက် အလကားစားရမလားဆိုပြီး သူတွေးမိသည်။
ရထားများအတွင်းမှ ခရီးသည်များသည် အသံလွှင့်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး ပါးစပ်ဟသွားကြသည်။
သို့သော် ရထားပေါ်ရှန အစားအသောက်က ပိုဈေးကြီးသည်။ ခရီးသည်အများစုသည် ရထားပေါ်တွင် အစားအသောက်ဝယ်ရန် မရည်ရွယ်ဘဲ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အဆာပြေမုန့်များကို သူတို့၏အိတ်များမှ ထုတ်ယူခဲ့ကြသည်။
စုံတွဲနှစ်တွဲက အတူတကွဆွေးနွေးကြပြီး ကြက်သားနှစ်ပွဲနှင့် အမဲသားနှစ်ပွဲမှာရန် ရှောက်လုံကိုရှာဖွေလိုက်သည်။
အမျိုးသမီးငါးယောက်က အဆာပြေမုန့်တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။ သူတို့က မကြာခဏ ခရီးထွက်ကြပြီး ကောင်းစွာပြင်ဆင်ထားကြသည်။
8F တွင်ထိုင်နေသော ကျင်းဝေကွမ်းသည် အသင့်စားခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်ကို ထုတ်ကာ သူ့ဘေးတွင်ထိုင်နေသော ကျိုးကျန့်အား ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကို နှောင့်ယှက်လို့ရမလား..."
ကျိုးကျန့်သည် စိတ်မသက်မသာနဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပေမဲ့ ဒီလူကို ထွက်သွားဖို့ ဘေးတိုက်ရွှေ့ပေးရင်း စကားသိပ်မပြောခဲ့ဘူး။
ကျင်းဝေကွမ်း အဝေးကိုရောက်တာနဲ့ မော့ကျားရန်က အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူက အရမ်းကပေကရေဖြစ်လွန်းတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး အနံ့အသက်က ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ သူရေချိုးထားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မသိဘူး။ ငါတကယ်သည်းမခံနိုင်ဘူး။"
ကျင်းဝေ့ကွမ်းက နောက်ကျမှရောက်လာပြီး ရှောက်လုံက တံခါးဝမှာ ရပ်နေသည်။ သူတို့က ရင်းနှီးစွာ ထိတွေ့ဖူးသော်လည်း သိသာထင်ရှားသော အနံ့မရှိပေ။ သူ့အဝတ်အစားတွေက အလွန်ကြည့်လို့မကောင်းရုံသာဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးသည် သူ့က ဖြစ်ကတတ်ဆန်း ဝတ်စားထားတာကို မြင်ပြီး တစ်ဖက်လူကို မကြိုက်တာကြောင့် ဒီကိစ္စကိုချဲ့ကားပြောတာ ဖြစ်နိုင်သည်။
ကျိုးကျန့်က သူမကို ညင်သာစွာ ချော့လိုက်သည်။ "ဒေါသမထွက်နဲ့။ ရထားမှာ အိပ်ခန်းတွေရှိတယ်။ နောက်တော့ ငါတို့သွားဝယ်ပြီး ငါတို့လေးယောက်က တစ်ခန်းတည်းနေမယ်။ ငါတို့ အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ပါဘူး…"
မော့ကျားရန်သည် ဤအကြောင်းအရာကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်နှင့် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ သူမက သူမချစ်သူဘက် လှည့်ကာ အံကြိတ်ထားသော သွားများဖြင့် စကားပြောသည်။ "ငါနင့်ကို လဝက်လောက် ကြိုပြီး လက်မှတ်ဝယ်ဖို့ သတိပေးထားပြီးသားကို။ ရထားလက်မှတ်တွေက ဝယ်ရလွယ်ကူပြီး အလျင်စလိုလုပ်စရာမလိုဘူးလို့ နင်ပြောခဲ့တယ်။ အခုတော့ ဘာဖြစ်လဲ။ ရထားတွဲတွေအတွက် လက်မှတ်တွေ မဝယ်နိုင်ဘဲ မာကျောကျောထိုင်ခုံတွေမှာ ထိုင်ရတယ်။ သုံးရက်၊ 72 နာရီတောင်။ ဒီလို ခက်ခက်ခဲခဲ ထိုင်နေရတဲ့ ထိုင်ခုံမှာ ခါးကျိုးသွားလိမ့်မယ်။ ငါငယ်ငယ်ကတည်းက ဒီလိုမျိုး တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဘူး။ နင်က ငတုံးလား။ လက်မှတ်ဘယ်လိုဝယ်ရမှန်းတောင် မသိဘူးလား။ အသက် 20 ကျော်မှ ပိုစိတ်ချရမှာလား။"
သူမ၏ ကျယ်လောင်သော အသံသည် လူအများ၏ မျက်လုံးများကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ ရှောက်လုံသည် ချက်ချင်းပင် သူတို့အား ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
ကျိုးကျန့်က ဂရုတစိုက်ပြုံးလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ အဲဒါ ငါ့အမှားပါ။ ဒါက ခရီးသွားရာသီ မဟုတ်ဘူးလေ။ အိပ်ခန်းပါလက်မှတ်တွေ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ကုန်သွားတာလဲ…"
မော့ကျားရန်က မျက်ဆံလှန်ပြသည်။ "နင်မမျှော်လင့်ထားဘူးလား။ နင့်ခေါင်းထဲမှာ တစ်နေ့လုံး ရူပဗေဒဖော်မြူလာတွေပဲ ရှိနေတာလား။ မနှစ်တုန်းက ငါ့မွေးနေ့မှာ နင်လက်ဆောင်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ထားပေမဲ့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလုပ်နေတာကြောင့် မေ့သွားခဲ့တယ်။ နင်က ဘယ်ရည်းစားကို ရှာနေတာလဲ။ မင်းရဲ့ဘုတ်အဖွဲ့နဲ့သွားနေတော့။"
တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒါကိုကြားပြီး မရယ်ဘဲမနေနိုင်ပါ။ ကြိမ်းမောင်းခံရပြီးနောက် ကျိုးကျန့်၏ မျက်နှာက နီရဲသွားသည်။
သူတို့ဘေးမှာ ကျိုးချွမ်က ဖျန်ဖြေဖို့ ကြိုးစားသည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး ရန်ဖြစ်မနေပါနဲ့။ အိပ်ခန်းပါလက်မှတ်အတွက် ပြောင်းလဲဖို့ ငါလုပ်ပေးလို့ရမလားဆိုတာ အစောင့်ကို ငါမေးပေးပါ့မယ်။"
သူက ထိုင်ခုံကနေထပြီး ရှောက်လုံဆီကို လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဟဲလို ဒီရထားက အိပ်ခန်းပါလက်မှတ်တွေ ရှိသေးလား။ ပြောင်းလဲတာမျိုးအတွက် အိပ်ခန်းကို ပြောင်းလို့ရမလား။"
ရှောက်လုံက မသိပေမဲ့ တာဝန်ကျေသော ရထားစောင့်အဖြစ် လုပ်ဆောင်ရမှာ ဖြစ်သည်။ သူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခဏစောင့်ပါ၊ ငါမေးပေးမယ်" ရှောက်လုံသည် ကြိုးမဲ့ပေဂျာကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အပိုအိပ်ခန်းများ ရှိမရှိ တွဲစောင့်အား တိုက်ရိုက်မေးမြန်းခဲ့သည်။ အဖြေကတော့ ရထားပြည့်နေပြီဖြစ်တာကြောင့် သူ တောင်းပန်ရမည်။ "အခန်းမရှိတော့ဘူး။"
ကျိုးချွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြန်မလှည့်ခင် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။
မော့ကျားရန်သည် ခေါင်းကိုလှည့်ပြီး ပြတင်းပေါက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးတွေနီရဲပြီး ငိုတော့မည့်ပုံပေါ်သည် ဆဲဆိုကြိမ်းမောင်းမှုကြောင့် သူ့ချစ်သူ၏မျက်နှာသည် အနည်းငယ်ရုပ်ဆိုးသွားပြီး သူမကို ဆက်မချော့တော့ပါ။
ကျိုးချွမ်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အိပ်ခန်းတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့။ မာကျောကျော ထိုင်ခုံမှာ 72 နာရီကြာ ထိုင်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ခက်တယ်။ သည်းမခံနိုင်ရင် ရထားပေါ်ကို လျှောက်သွားလိုက်ပါ။ မနက်ဖြန်ရောက်ရင် လူတချို့တွေ ဆင်းသွားနိုင်တယ်။ အိပ်ခန်းလွတ်ရှိရင် ချက်ချင်းပြောင်းပေးမယ်။"
မော့ကျားရန်သည် ခေါင်းငြိမ့်ပြသော်လည်း သူမနှင့် သူမ၏ ချစ်သူ ကျိုးကျန့်က စကားမပြောသေးပေ။ စစ်အေးတိုက်ပွဲထဲရောက်နေသလိုပင်။
စုံတွဲက စကားများရန်ဖြစ်နေစဉ် ကျန်ရထားတွဲများက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ နှစ်ယောက်သား ရပ်လိုက်သည်နှင့် ရထားအတွင်းပိုင်းက အလွန်တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ကျင်းဝေကွမ်းသည် ယခုလေးတင် ငြင်းခုံမှုကို မတွေ့ခဲ့ရဘဲ ခေါက်ဆွဲခြောက်နှင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူက ကျိုးကျန့်ဆီကို လှမ်းလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ် ငါ မင်းကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးရဦးမယ်။"
ကျိုးကျန့်သည် သူ့ကောင်မလေးနှင့် စကားများရန်ဖြစ်ပြီး စိတ်ဆိုးသွားသည်။ သဘာဝအားဖြင့် တစ်ဖက်လူကို မျက်နှာကောင်းမပေးဘူး။ ကျင်းဝေကွမ်းသည် တစ်ဖက်လူက ရွှေ့ရတာ မပျော်ဘူးလို့ ထင်ပြီး ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ခေါက်ဆွဲခြောက်နှင့်အတူ ကျိုးကျန့်ကို ကျော်သွားခဲ့သည်။
ကံမကောင်းစွာပဲ ကျင်းဝေကွမ်း၏ ဖိနပ်ကြိုးများက မချည်နှောင်ထားဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ခလုတ်တိုက်မိသွားသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ ခေါက်ဆွဲခြောက်သည် ပြုတ်ကျကာ ငရုပ်သီးဆီ၊ ဟင်းချိုနှင့် ခေါက်ဆွဲများကို ကျိုးကျန့်၏ လက်မောင်းနှင့် ရင်ဘတ်တစ်ဝိုက်တွင် ဖိတ်သွားပြီး အဖြူရောင်တီရှပ်ကို ဆေးဆိုးသွားသည်။
ခေါက်ဆွဲခြောက်ပန်းကန်ကို ကျိုးကျန့်၏ခွေးတီရှပ်အား ကျွေးခဲ့သည်။
ကျိုးကျန့်၏ စိတ်အခြေအနေသည် X ခွေးတစ်ကောင်လို ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ လျှပ်စစ်ရှော့တိုက်ခံရသလိုမျိုး ခုန်လိုက်ကာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ "Fuck၊ ခင်ဗျား မျက်စိကန်းနေလား။"
ကျင်းဝေကွမ်းက တောင်းပန်မှုအပြည့်နဲ့ ဆိုသည်။ "ငါတောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါတောင်းပန်ပါတယ်။ ငါ-ငါသန့်ရှင်းပေးရမလား။ ဒါမှမဟုတ် ငါ ဒီအင်္ကျီကို လျော်ကြေးပေးပါ့မယ်…"
ကျိုးကျန့်၏ဒေါသသည် နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါက်နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒါက သိန်းချီတန်တဲ့ Limited Edition တီရှပ်ပဲ။"
ကာတွန်းတီရှပ်က အလွန်ဈေးကြီးတာကို ကြားတော့ သူတို့အနားရှိ ခရီးသည်များက အံ့သြသွားသည်။
ရှောက်လုံက သိပ်မယုံဘူး။ ရွှေဒင်္ဂါး 100,000 က ယွမ် 1,000 နီးပါးရှိသည်။ ရိုက်နှိပ်ထားသော ခွေးဦးခေါင်း တီရှပ်က ဒီလောက်စျေးကြီးနိုင်လား။ တကယ်ပဲ Limited Edition ဖြစ်ပါသလား။ ဘာတံဆိပ်မှ မတွေ့ဘဲ ခွေးခေါင်းသာ ရှိသည်။
ရှေ့ဆုံးတန်းမှာ တက်ကြွသော ယွိရှင်းရှင်းကလေးက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "မေမေ၊ သမီး ဒီအင်္ကျီကို မြင်ဖူးတယ်။ စူပါမားကတ်မှာ ယွမ် 1,000 နဲ့ ရောင်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။"
လူတိုင်း: "…"
ရထားအတွင်းမှ လေထုသည် ရုတ်တရက် အဆင်မပြေဖြစ်ပြီး ကျိုးကျန့်၏ အမူအရာမှာ ကွဲအက်တော့မည်ဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးက ချက်ချင်း ကလေးပါးစပ်ကို ဖုံးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါပြီ၊ စကားမပြောနဲ့။"
ကလေးတွေက မလိမ်ဘူးဆိုတာ သိသာပါသည်။ ကျိုးကျန့်သည် လူအများရှေ့တွင် သူ၏ဒေါသကြီးသော ချစ်သူ၏ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး ထိုလူငယ်ကို တမင်အရှက်ရစေချင်ခဲ့သည်။
ကျင်းဝေကွမ်းက လူမိုက်မဟုတ်ဘူး။ ခေါက်ဆွဲခြောက်နဲ့ အဝတ်တွေကို ညစ်ပတ်စေတာ မှားပေမဲ့ စျေးအဆ 100 ပေးရတာက အလွန်များသည်။
အခြေအနေမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတော့ ပြတင်းပေါက်မှာထိုင်နေသော ကျိုးချွမ်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "အားကျန့်၊ သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် မင်း အဝတ်အစားတွေ အများကြီးယူလာတာပဲ။ လဲဖို့အတွက် ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပါ။"
သူက ကျင်းဝေကွမ်းကိုကြည့်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်တော့်ညီက စိတ်အခြေအနေမကောင်းလို့ပါ။ သူက မင်းကို တမင်တကာလှည့်စားချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။"
ကျင်းဝေကွမ်းသည် သူ့လက်ကို ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ရပါတယ်။ ငါအရင်မှားခဲ့တာပဲ။ ငါအရမ်းဂရုမစိုက်မိဘဲ မင်းညီရဲ့အဝတ်အစားတွေကို ညစ်ပတ်အောင်လုပ်မိလိုက်တယ်။ အယ်… အပူတော့မလောင်ဘူးမလား။ အဝတ်အစားအတွက် မင်း ပိုက်ဆံလိုချင်လား။ ငါမင်းကို ပေးပါ့မယ်…"
ကျိုးကျန့်သည် လေကောင်းလေသန့်မရပါ။ "မလိုဘူး။"
သူ လှည့်ထွက်သွားပြီး သူ့အစ်ကိုကျိုးချွမ်က အိတ်ကို ခရီးဆောင်စင်ပေါ်ကနေ ဆွဲထုတ်ပြီး လိုက်သွားသည်။
မော့ကျားရန်သည် တရားခံကျင်းဝေကွမ်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ခေါက်ဆွဲခြောက်ကို ဖိတ်တာက ရွံစရာကောင်းတယ်။ အမြန်ရှင်းလိုက် မဟုတ်ရင် ရထားတွဲက ရှင်ရဲ့အသင့်စားခေါက်ဆွဲခြောက်နံ့တွေနဲ့ ပြည့်နေလိမ့်မယ်။"
ကျင်းဝေကွမ်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ငါရှင်းလိုက်ပါ့မယ်…"
သူက ရှောက်လုံကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးသည်။ "ဟဲလို၊ ခင်ဗျားမှာ တံမြက်စည်း ဒါမှမဟုတ် ကြမ်းသုတ်ရှိလား။ ကျွန်တော် ကြမ်းပြင်ကို ညစ်ပတ်အောင်လုပ်မိပြီး သန့်ရှင်းချင်လို့ပါ။"
သန့်ရှင်းရေးသည် ရထားစောင့်၏ တာဝန်ဖြစ်သင့်သည်။ ရှောက်လုံက အခန်းကဏ္ဍတွငမ ပါဝင်ခဲ့ပြီး ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။ "ငါရှင်းလိုက်မယ်။"
ကျင်းဝေကွမ်းက ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။ "မဟုတ်တာ၊ မဟုတ်တာ၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဒုက္ခမပေးချင်ပါဘူး။ ကျွန်တော်ရှင်းလိုက်ပါ့မယ်။"
ရှောက်လုံထံမှ ကြမ်းသုတ်ကို ဆွဲယူပြီး ကြမ်းပြင်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်သည်။
ရထားအတွင်းက အနံ့သည် သိပ်မဆိုးပါဘူး။ ဒီအဆင့်မြင့်ရထားမှာ လေသန့်စင်ခြင်းစနစ်ပါရှိသည်။ ရှောက်လုံသည် သန့်စင်ခြင်းစနစ်ကိုဖွင့်ရန် အစပြုခဲ့သည်။
ကျင်းဝေကွမ်းသည် ဒုတိယအကြိမ် ခေါက်ဆွဲခြောက်ပန်းကန်ကို ချက်ပြုတ်ရန် သွားခဲ့ပြီး အဝတ်အစားလဲပြီးနောက် ညီအစ်ကိုများ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
ကျိုးကျန့်သည် စုံတွဲအင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် စာလုံးပါသော အပြာရောင် တီရှပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ မော့ကျားရန်သည် သူ့ကို အေးစက်သောအကြည့်နဲ့ စကားမပြောဘူး။
ကျင်းဝေကွမ်းက ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်နဲ့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ကျိုးကျန့်သည် စင်္ကြံတွင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ရပ်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို အရင်ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။ ထို့နောက် စားပွဲခုံလေးကို ချလိုက်ပြီး မတ်မတ်ထိုင်လိုက်သည်။ ထိုင်နေရင်းနဲ့ သူ့အဝတ်အစားတွေကို အေးအေးဆေးဆေး ပြင်လိုက်သည်။
ရှောက်လုံက စုံတွဲကို စေ့စေ့တွေးကြည့်နေသည်။
အခုလေးတင်ပဲ မော့ကျားရန်နှင့် ကျိုးကျန့်တို့သည် ကျယ်လောင်စွာ ငြင်းခုံခဲ့ကြပြီး ရထားတစ်ခုလုံးနီးပါး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ယွဲ့ရှောင်ချွမ်က ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။ နားကြပ်တပ်ထားပြီး လက်ကိုင်ဖုန်းကိုကိုင်ကာ ဝတ္ထုဖတ်ရင်း သီချင်းနားထောင်နေသည်။ သူမသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာတွင် လုံးလုံးနှစ်မြုပ်နေပြီး အခြားသူများအပေါ် ဂရုမစိုက်သောသဘောထားရှိသည်။
ကျိုးချွမ်သည် ကျိုးကျန့်၏အစ်ကိုဖြစ်ပြီး သူ့ညီနှင့် သူ့ညီရည်းစားက စကားများရန်ဖြစ်နေသည်ကိုမြင်လျှင် အငြိမ်မနေနိုင်ပေ။
သူ့ညီနှင့် ထူးဆန်းသောခရီးသည်တစ်ဦး အငြင်းပွားပြီး ကလေးက သူ့ညီကို အမှတ်မထင် အရှက်ရစေပြီးနောက်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ့ညီကို အဝတ်အစားလဲပေးရန် ခေါ်ကာ ကျင်းဝေကွမ်းအား တောင်းပန်ပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သည်။
ဤလေးယောက်အုပ်စုတွင် အစ်ကို၏ စရိုက်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အလုပ်များလုပ်သောအခါတွင် ပို၍ 'စဉ်းစား'တတ်တာ ထင်ရှားပါသည်။ သူ့ကောင်မလေး ယွဲ့ရှောင်ချွမ်သည် သူမပတ်ဝန်းကျင်မှလူများ ငြင်းခုံနေသော်လည်း အခြေအမြစ်မရှိသည့်ကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ပါ။ သူမ ဆက်၍စာဖတ်နေရုံပါပဲ။
မော့ကျားရန်သည် မိသားစုကြီးတစ်ခုမှလာသော စိတ်ထားရှိသည်။ သူမ၏မိသားစုအခြေအနေသည် အလွန်ကောင်းမွန်သင့်ပြီး သူမသည် ကိစ္စများအတွက် သူမ၏ချစ်သူအပေါ် အားကိုးချင်ခဲ့သည်။ သူမသည် သူ့ကို အိပ်ခန်းပါထိုင်ခုံများ ဝယ်ခိုင်းပေမဲ့ ရလဒ်အနေနဲ့ မာကျောကျောထိုင်ခုံတွေဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ လူအများစုသည် မာကျောကျောထိုင်ခုံများတွင် သုံးရက်ကြာ ထိုင်ရခြင်းကြောင့် ဒေါသထွက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူမသည် အခြေအနေ မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ သူမသည် စိတ်လွတ်ပြီး ရထားတစ်ခုလုံးရှေ့တွင် သူမချစ်သူအား ကျယ်လောင်စွာ ဆူပူကြိမ်းမောင်းကာ သူ့ကိုမျက်နှာသာမပေးခဲ့ပေ။ ဒါက ကျိုးကျန့်၏ ကိုယ့်ကိုကိုယ် လေးစားမှုကို ထိခိုက်စေပြီး သူ စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။
ကျိုးကျန့်သည် အဆက်မပြတ် ဦးညွှတ်တောင်းပန်နေခဲ့ရသည်။ ဒီဆက်ဆံရေးမှာ သူ့ရည်းစားက အသာစီးရခဲ့တာ ထင်ရှားပါသည်။
သူ့ရည်းစားက ဆူပူကြိမ်းမောင်းပြီး ခရီးသည်တွေရှေ့မှာ သူမျက်နှာပျက်သွားသည်။ ထိုအခါ ကျင်းဝေကွမ်းသည် ခေါက်ဆွဲခြောက်ကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖိတ်ကျသွားသည်။ ဒါက သူ့ကို ဒေါသထွက်စေမှာ သေချာပေမဲ့... သူက လွန်လွန်းသည်။ အဲဒါက စျေးပေါသော တီရှပ်လေးဖြစ်ပြီး လျှော်ပြီးရင် ထပ်ဝတ်လို့ရသည်။ တစ်ဖက်လူကို ဒီလောက်အထိအကျယ်ချဲ့ကာ မုန်းတီးနေဖို့ မလိုပါဘူး။
စုံတွဲနှစ်တွဲမှာ တစ်ခုခုတော့ မှားနေရမည်။
အထူးသဖြင့် စုံတွဲတီရှပ်သည် ညစ်ပတ်နေပြီး ကျိုးကျန့်က စုံတွဲအဝတ်အစားကို အတင်းအကျပ်ပြောင်းခဲ့ရသည်။ ဒါက သူ့ရည်းစားနဲ့ ဆက်ဆံရေး ပြိုကွဲသွားမဲ့ လက္ခဏာလား။
#TK
