Volume 2 : နှစ်ယောက်တွဲဖြတ်ကျော်ခြင်း
Chapter 63 (3 of Spades – ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ၂၃၊ ငွေရှာနည်းများ)
အားလုံးက တစ်ညလုံး ပင်ပန်းနေကြပြီ။ သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပြီးတာနဲ့ တတိယထပ်ကို ပြန်သွားကြသည်။
တတိယထပ်၏တစ်ဖက်တွင် ရှောက်လုံ ထိန်းချုပ်ထားသော လူခြောက်ဦးသည် အပြင်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားမှုများကို ကြားနေရသည်။ သို့သော် သူတို့သည် ထောင့်တွင် ချည်နှောင်ခံထားရပြီး အပြင်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မမြင်နိုင်ပေ။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီး ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်တွင် မီးတောက်များနှင့် သေနတ်သံများ တောက်လောင်နေပါသည်။ အပြင်မှာ တိုက်ပွဲတွေ ပြင်းထန်နေတယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါသည်။
လူခြောက်ယောက်သည် ရက်အတော်ကြာ ဗိုက်ဆာနေခဲ့သည်။ အပြင်ဘက်က လှုပ်ရှားမှုတွေကို နားထောင်ရင်း သူတို့၏ခြေထောက်တွေက ပျော့ခွေပြီး အပြင်က လူတွေအားလုံးက သူတို့ကိုသတ်ဖို့ ပြေးဝင်လာမှာကို ကြောက်ကြသည်။
မိန်းကလေးတစ်ယောက် အော်ဟစ်ညည်းညူသည်။ "နင့်စကားကို နားမထောင်သင့်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်။ လူတွေအားနည်းတာကို မြင်ပြီး နင်က ပစ္စည်းတွေယူဖို့ ပြေးသွားတယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ငါတို့အဖမ်းခံလိုက်ရတယ်။"
အခြားမိန်းကလေးတစ်ဦးလည်း နောင်တရနေသည်။ "ဒါက ကမ္ဘာအစစ်မဟုတ်ဘူး။ ခြောက်ယောက်နှစ်ယောက်နဲ့ နိုင်မယ်လို့ မထင်နဲ့။"
"အဲဒီလူမှာ ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ကတ်ရှိမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ…"
"အဲဒါက မင်းရဲ့အကြံအစည်ကြောင့်ပဲ။ တကယ်လို့ ငါတို့အစက အလျင်စလိုမလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် စကားပြောပြီး စားစရာတစ်ခုခုရနိုင်တယ်။"
လူတိုင်းကို အလျင်စလို ဖမ်းဖို့ အကြံအစည်ပြောခဲ့သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "တိတ်တိတ်လေးနေပြီး ခွန်အားချွေတာစမ်းပါ။ နှစ်ရက်ကျန်သေးတယ်။ ငတ်ပြီးမသေရင် ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းလင်းနိုင်တယ်။ အဲဒီလူလေးယောက်ကို ပြန်တွေ့ရင် စာရင်းပြန်ရှင်းရမယ်။"
သူနဲ့အတူ ကြိုးချည်ခံထားရသော အမျိုးသမီးက ပြောခဲ့သည်။ "ငါတို့ နင့်ကို အားကိုးလို့ရဦးမလား။ နောက်ကျရင် နင်က ဒီစာရင်းကို ရှင်းဦးမလို့လား။"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ကျိန်ဆဲခြင်းမှလွဲ၍ စကားမပြောဘဲနေခဲ့သည်။
ဤလူခြောက်ယောက်သည် ယာယီအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး ယဲ့ချီနှင့် ရှောက်လုံတို့ကို တွေ့သောအခါတွင် လုယက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့တာကြောင့် စိတ်နှလုံးမကောင်းပေ။ ရလဒ်ကတော့ ရှောက်လုံက တန်ပြန်တိုက်စစ်ဆင်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် တတိယထပ်တွင် စားစရာသောက်စရာမရှိဘဲ ပိတ်လှောင်ခံထားရပြီး အိပ်မက်ဆိုးအခန်း၏ နောက်ဆုံးရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယဲ့ချီ၏ အတွေ့အကြုံအနည်းငယ်ကို ခံစားခဲ့ရသည်။
အခြားသော စိန်ခေါ်သူများကို ရှောက်လုံမှ တတိယထပ် အရှေ့မြောက်ထောင့်သို့ ပြန်ခေါ်လာခဲ့ပြီး သီးခြားအခန်းများတွင် အိပ်ခဲ့ကြသည်။
မနေ့ညက နိုင်ပွဲကြောင့် လူတိုင်း သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ သူတို့ အိပ်ချိန်က အထူးကောင်းမွန်ပြီး သူတို့အားလုံးက မွန်းတည့်ချိန်အထိ အိပ်ကြသည်။
လူအုပ်စုသည် စားစရာကို စနစ်တကျ ရှာကြသည်။
အသစ်ဝင်လာသော သူခိုးများသည် ရက်အတော်ကြာ ဗိုက်ဆာနေကာ အစာအမြောက်အမြားရနိုင်တာကို သိရှိခဲ့ကြသည်။
လူငယ်က မနေနိုင်စွာ ပြောသည်။ "တုံးအပြီး ထောင်ထဲမဝင်သင့်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ ငယ်ငယ်ကတည်းက အရွယ်ရောက်တဲ့အထိ ထောင်ထဲရောက်တာ ဒါပထမဆုံးပဲ။"
မုတ်ဆိတ်မွေး ဦးလေးက ရယ်သည်။ "မင်းတို့က အတွေ့အကြုံ ကြွယ်ဝတာပေါ့။ ကတ်ကမ္ဘာမှာ ထောင်ထမင်းနှစ်ရက်စားရတယ်… ဘယ်လိုအရသာရှိလဲ။"
လူငယ်က စိတ်ပျက်သွားသည်။ "အဲဒါကို မပြောပါနဲ့တော့။ ဒီကမ္ဘာရဲ့ ထောင်ထမင်းက စားရခက်တယ်။ သူတို့က ယုန်တွေကို အစားကျွေးသလိုမျိုး အစိမ်းရောင်ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေနဲ့ ထမင်းဖြူတွေ ပေးတယ်။ အစောင့်တွေထွက်ပြေးတဲ့ သုံးရက်မြောက်နေ့အထိပဲ ကျွန်တော်တို့စားရတယ်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်စလုံးက ထောင်ထဲမှာ အကျဉ်းချခံထားရပြီး သံတိုင်တွေနောက်မှာ အရူးအမူးကြည့်နေကြတာ…"
အခြားလူက ပြောသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ သံတိုင်တွေနောက်မှာ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ကျွန်တော်မျက်ရည်ကျနေရတယ်။ ငတ်သေမယ်လို့လည်း ကျွန်တော်တွေးခဲ့ဖူးတယ်။"
သူတို့ဘေးတွင် မိန်းကလေးတချို့က နှာခေါင်းရှုံ့နေကြသည်။ ဖြစ်စဉ်ကိုရှင်းလင်းဖို့ လဲလျောင်းနေရတာက ဒီထူးဆန်းသောလူတွေဟာ ကံကောင်းတယ်လို့ ထင်ကြသည်။
မနေ့မွန်းလွဲပိုင်းကမှ ပါဝင်ခဲ့သော အမျိုးသားက ဆိုသည်။ "မင်းတို့က တော်တော်ကံကောင်းတယ်။ အနည်းဆုံးတော့ စားဖို့ အသီးအရွက်တွေ ရှိတယ်။ ပစ္စည်းတွေ ခိုးယူခံရပြီး အခန်းခမပေးနိုင်လို့ လမ်းပေါ်မှာပဲ အိပ်ရတဲ့ ငါနဲ့ ငါ့ချစ်သူကို မမှီပါဘူး။ ငါ့ကောင်မလေးကလည်း ဓားကိုင်ထားတဲ့ လူယုတ်မာတစ်ယောက်ကြောင့် ဓားထိုးခံရပြီး ငါတို့တွေ တကယ်သေပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ…"
ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကိုရောက်သော မိန်းကလေးသည် ဆေးသောက်ပြီး တစ်ညလုံး အနားယူပြီး ပိုကောင်းလာသည်။ သူမသည် ဤနေရာအထိ ကြားလိုက်ရပြီး ဖြူဖျော့ဖျော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့ကို ခေါ်သွားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ကျွန်မမသေဘူးဆိုရင်တောင် ဒဏ်ရာက ပိုးဝင်ပြီး သေသွားနိုင်တယ်။"
သံလုံးပစ်သော ညီမလေးက ဖန်ခွက်ကို မြှောက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ကျွန်မတို့က အစ်ကိုရှောက်နဲ့ လောင်ဟန်အပြင် ချင်ရှောင်နဲ့ ရှောင်ယဲ့တို့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ သူတို့လေးယောက်အဖွဲ့ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါတို့တွေဘယ်လိုနေထိုင်ရမလဲဆိုတာ ငါတကယ်မသိဘူး။"
မုတ်ဆိတ်မွေး ဦးလေးကလည်း နာနတ်သီး ဘီယာတစ်ပုလင်း ကမ်းခဲ့သည်။ "သူတို့လေးယောက်ကို ဂုဏ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ငါတို့ခွက်ကို မြှောက်လိုက်ရအောင်။"
အခြားသူတွေကလည်း သူတို့၏ကိုကာကိုလာ၊ လိမ္မော်ရည် ဒါမှမဟုတ် တွင်းထွက်ရေတွေကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီး လိုက်လုပ်ကြသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရှိတာက ကောင်းတယ်။"
ရှောက်လုံ၏ရင်ထဲ နွေးထွေးသွားသည်။ "ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ငါတို့ကလည်း ဖြစ်စဉ်ကိုရှင်းလင်းချင်လို့ပါ။"
သူသည် ခွက်မြှောက်ထားသော သူ့အပေါင်းအဖော်သုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ အဖွဲ့၏ခွက်များကိူ တို့ထိလိုက်သည်။
ဤနေ့လယ်စာသည် စားသောက်ဆိုင်မှ ကြက်၊ ဘဲ သို့မဟုတ် ငါးများလောက် မကြွယ်ဝသော်လည်း အသားဘူးများ၊ အဆာပြေမုန့်များနှင့် အရသာအမျိုးမျိုးသော အသင့်စားခေါက်ဆွဲများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စားနိုင်သည့်အတွက် သူတို့က အလွန်ကျေနပ်ကြသည်။
နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် ရှောက်လုံက လူတိုင်းကို စုပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလျှို့ဝှက်ခန်းရဲ့ အကြီးမားဆုံးအခက်အခဲက ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ဖြစ်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဖွဲ့အစည်းက ငါတို့ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူဖို့ လွတ်လပ်သူတွေစုပေါင်းထားတဲ့အဖွဲ့လို့ ငါထင်တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့က ငါတို့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ အကျဉ်းသားတွေကို ဆွဲဆောင်တယ်။"
ယွီဟန်ကျန်းက တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "C အဆင့် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ boss နှစ်ယောက်ကို ငါတို့ဖြေရှင်းပြီးပြီ။ အခြား boss တစ်ယောက်ရှိဖို့ အခွင့်အလမ်းနည်းတယ်။"
လျှိုတုန်၏ အထောက်အထားကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီး သူသည် အဆိပ်ဖြင့် သတ်သေခဲ့သည်။ အကျဉ်းသားခေါင်းဆောင် အမာရွတ်ရှိသူကို လျှိုရှောင်ယွမ်က ခေါင်းလိမ်ချိုးခဲ့သည်။
Boss နှစ်ယောက်စလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ပြီး ကျန်တာတွေက မခက်သင့်ဘူး။
နောက်ဆုံးတွင် လျှို့ဝှက်ခန်းများ၏အခက်အခဲသည် တိုးမြင့်လာသည်။ 3 of Spades က အတော်လေး ခက်ခဲပါသည်။ ရှောက်လုံက ဤအဖွဲ့အစည်းကို တည်ထောင်ထားလို့ မဟုတ်ပါက စိန်ခေါ်သူများ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ တိုက်ပွဲသည် မနေ့ညက ပြီးဆုံးခဲ့ပြီး ယနေ့တွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေပါသည်။ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်မှာ လူတိုင်းနေနေတယ်ဆိုရင် ဖြစ်စဉ်ကို တိုက်ရိုက်ရှင်းလင်းဖို့ ဖြစ်နိုင်သည်။
ရှောက်လုံက ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ဒီမှာနေမယ်ဆိုရင် ငါတို့ တိုက်ရိုက်ကျော်သွားနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီပစ္စည်းတွေကို အရမ်းဖြုန်းတီးရာကျတယ်။ ပိုလျှံပစ္စည်းတွေကို ဒီကနေ ထုတ်ယူလို့ရတဲ့ ရွှေဒင်္ဂါးပြားတွေအဖြစ် ပြောင်းဖို့အတွက် ရောင်းချဖို့ နည်းလမ်းရှာကြမလား။"
အစပိုင်းတွင် ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ပေါ်ပေါက်တော့မည်ကို စိန်ခေါ်သူများ ကြိုတင်သိရှိပြီး ငွေသည် တန်ဖိုးနည်းလာမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စိန်ခေါ်သူအများစုသည် ပထမနေ့တွင် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများအတွက် သူတို့၏ငွေကို သုံးစွဲကြသည်။ ၎င်းက ကုန်စုံဆိုင်ဖွင့်ဖို့ လုံလောက်လုနီးပါးပါပဲ။
အခု လျှို့ဝှက်ခန်းက ပြီးဆုံးသွားတော့ ကျန်သောအစားအစာတွေ မစားနိုင်တော့ဘဲ ပိုက်ဆံနဲ့ ရောင်းလိုက်တာက အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်းပါပဲ။
သတိကြီးကြီးနဲ့ မိန်းကလေးက စိတ်ပူသွားသည်။ "တကယ်လို့ ငါတို့က အစားအသောက်တွေ အများကြီး သွားရောင်းရင် လုယက်ခံရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ လောလောဆယ်တော့ မြို့က အရမ်းမလုံခြုံဘူး။"
သူမဘေးနားရှိ မိန်းကလေးက ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူသည်။ "မြို့ထဲက စတိုးဆိုင်တွေကို ဓားပြတိုက်တာ၊ လုယက်ဖျက်ဆီးတာတွေ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ လုယက်ခံရနိုင်ခြေက အရမ်းများတယ်။"
ရှောက်လုံက လူအုပ်ကိုကြည့်ရင်း ထိုအချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သည်။ "လူတိုင်း ဖြစ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။"
စိန်ခေါ်သူများက ငုံ့တွေးနေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ချီက အကြံကောင်းတစ်ခုကို တွေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့က ပစ္စည်းတွေ နည်းနည်းပါးပါး ယူသွားပြီး ဘေးကင်းတဲ့ ရပ်ကွက်တွေဆီ တစ်အိမ်တက်ဆင်း ရောင်းလို့ရတယ်။"
အားလုံးက သူ့ကိုကြည့်လာကြသည်။
ယဲ့ချီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရှင်းပြသည်။ "တက္ကသိုလ်တုန်းက အိပ်ဆောင်အဆောက်အဦးမှာ အဆာပြေမုန့်တွေ အရောင်းမြင့်တင်ဖို့ တံခါးလာခေါက်ပြီး ရောင်းလေ့ရှိတယ်။ မကြိုက်တဲ့သူတွေလည်းရှိကြပြီး ကျောင်းကအစ်မတချို့က ကျွန်တော့်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပေမဲ့ အခုက ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကမ္ဘာကြီးပါ။ ပေါက်ဈေးထက် စျေးသက်သာတဲ့ အစားအသောက်တွေကို တစ်အိမ်တက်ဆင်း ရောင်းချတာဆိုရင် လိုအပ်နေတဲ့အချိန်အတွင်းမှာ အကူအညီတွေ ပေးနေတာပဲ။"
ရှောက်လုံသည် သေချာစဉ်းစားပြီး ယဲ့ချီ၏အကြံပြုချက်က ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားမိသည်။ သူက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "ဒီအကြံက ကောင်းတယ်။"
ပရော်ဖက်ဆာရှောက်၏ ချီးမွမ်းမှုကြောင့် ယဲ့ချီ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်လာကာ ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကျောပိုးအိတ်ထဲမှာ အစားအသောက်နည်းနည်းပဲ ထားလိုက်မယ်၊ ဒါက ဓားပြတွေရဲ့ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့က အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှာဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တုံ့ပြန်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေရမယ်။"
ရှောက်ချင်းကော်က သူ့မေးစေ့ကို ကိုင်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒီနည်းလမ်းက အခက်အခဲရှိနိုင်ပေမဲ့ အသုံးဝင်နိုင်တယ်။"
ရှောက်လုံက ယွီဟန်ကျန်းကိုကြည့်ကာ တစ်ဖက်လူက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ရှောက်လုံက ပြုံးကာ ပြောခဲ့သည်။ "ဒီလိုလုပ်ရအောင်။ ဒီနေရာမှာ ငါတို့က လူ 16 ယောက်ရှိပြီး အဖွဲ့လေးဖွဲ့ခွဲမယ်။ အကြိမ်တိုင်း ပစ္စည်းတွေ အများကြီးမယူဘဲ လူနေရပ်ကွက်တွေကို ရောင်းဖို့ အိမ်ပေါက်စေ့သွားမယ်။ ဘယ်လောက်ရောင်းနိုင်လဲ ကြည့်ရအောင်။"
ရှောက်လုံက ရှောက်ချင်းကော်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးသည်။ "ဘယ်စျေးနဲ့ သင့်တော်သလဲ။"
ရှောက်ချင်းကော်က ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားခဲ့သည်။ "ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးအရ ဒီနေ့ဟာ ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ဖြစ်ပြီး 64 ဆ တိုးလာတယ်။ လူတွေက ဒီစျေးနှုန်းကို မတတ်နိုင်ကြသလို လူတွေရဲ့လက်ထဲမှာ စုဆောင်းငွေက ဒီလောက်မများဘူးလို့ ခန့်မှန်းရတယ်။ 10 ဆ ဈေးနှုန်းနဲ့ ရောင်းကြမယ်။"
ယဲ့ချီသည် ဘောပင်နှင့် စာရွက်ကို ထုတ်ကာ ပစ္စည်းများကို အမြန်တွက်ချက်သည်။ "ခေါက်ဆွဲခြောက်တစ်ဘူးက ရွှေဒင်္ဂါး 2,000 ရှိတယ်။ ရွှေဒင်္ဂါး 200,000 က 10 ဆဈေးပဲ။ ကျွန်တော်တို့မှာ 10 ဘူး ကျန်သေးတယ်…" သူရေတွက်ပြီး မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ "ကျန်တဲ့ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းရင် သန်းနဲ့ချီရဖို့က ပြဿနာမရှိဘူး။"
အခြားသော စိန်ခေါ်သူများကလည်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ "ဘုရားရေ၊ ငါတို့က ငွေကြေးအကျပ်အတည်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ခန်းမှာ ငွေရှာနိုင်သေးတာပဲ။"
"ကနဦးရွှေဒင်္ဂါး 100,000 က မလုံလောက်လို့ ငတ်သေလိမ့်မယ် ထင်ထားတာ…"
"နတ်ဘုရားနောက်လိုက်ရတာက အရမ်းကောင်းတယ်။ ငါတို့လည်း ငွေရှာနိုင်တယ်။"
အုပ်စုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
မုတ်ဆိတ်မွေး ဦးလေးက မေးခဲ့သည်။ "နောက်ဆုံးအမြတ်က ဘယ်လိုခွဲမလဲ။"
လူလေးယောက်သည် အထောက်အပံ့အများဆုံးဖြစ်သောကြောင့် 2:8 သို့မဟုတ် 3:7 ဖြစ်သင့်သည်ဟု လူတိုင်းက ထင်ကြသည်။ နောက်တစ်ခုက အခြားသူတွေနောက်လိုက်ပြီး မုန့်ဖိုးရှာရတာ တော်တော်ကောင်းပါသည်။
"ဒါက အဖွဲ့လိုက်ရောင်းတာဖြစ်တာကြောင့် အဖွဲ့သားတွေက အညီအမျှခွဲကြမယ်" ဆိုပြီး ရှောက်လုံက ခပ်ရေးရေးအပြုံးဖြင့် ပြောလာမယ်လို့ သူတို့မမျှော်လင့်ထားဘူး။
ဒီအမြတ်အစွန်းလေးတွေအတွက် သူလောဘမကြီးချင်ဘူး။ ယခင်အခန်းခကို နှစ်ဆပြန်ရခဲ့ပြီး ထို့အပြင် သူသည် စတော့ရှယ်ယာများကို လုပ်ကိုင်ထားသော မစ္စတာရှောက်ထံမှ တစ်သန်းကျော် ရရှိခဲ့သည်။ သူတို့မှာ ပိုက်ဆံမပြတ်ဘဲ နို့၊ မုန့်စသည်ဖြင့် ပိုက်ဆံအနည်းငယ်ကို ခွဲဝေရန် တွန့်တိုနေစရာ မလိုပေ။
အုပ်စုက မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
ရှောက်လုံက ဆက်လက်ပြီး ပြောသည်။ "ငါတို့က အဖွဲ့တွေ စီစဉ်ရမယ်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စီမှာ လွတ်မြောက်ရေးနဲ့ ကာကွယ်ရေးကတ်တစ်ခုရှိရမယ်။ လူလေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဟာ ပစ္စည်းတွေမယူဘဲ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က လုံခြုံရေးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့နဲ့ အဖွဲ့ရဲ့လုံခြုံရေးကို အတည်ပြုဖို့ တာဝန်ရှိတယ်။ ကျန်သုံးယောက်က တံခါးဆီသွားပြီး ရောင်းချပြီးတော့ ပိုက်ဆံကို လေးပုံခွဲမယ်။ ဘယ်လိုလဲ။"
စိန်ခေါ်သူများသည် လုံးဝထင်မြင်ချက်မရှိကြဘဲ အစ်ကိုရှောက်၏ အစီအစဉ်များကို နားထောင်ကြသည်။
စိန်ခေါ်သူ 16 ယောက်သည် A, B, C နှင့် D ဆိုပြီး အဖွဲ့များခွဲလိုက်သည်။ ရှောက်လုံနှင့် အဖွဲ့လေးဖွဲ့သည် ပစ္စည်းများ တင်ဆောင်ထားသော ကျောပိုးအိတ်လေးလုံးဖြင့် မြို့ထဲသို့ အတူတကွ ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် အဖွဲ့ A ကို ဦးဆောင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းရှိသော လူနေရပ်ကွက်တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့သည်။ တယ်လီပို့ကတ်ကို အသုံးပြု၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် ဤရပ်ကွက်သည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဒေသခံများသည် သူတို့၏ နေအိမ်များတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ဓားပြများ သွားလာနေသော ခြေရာမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားသူများထံ စာတစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့သည်။
အဖွဲ့ A က အဆောက်အဦး 1၊ အဖွဲ့ B က အဆောက်အဦး 2 သို့သွားသည်...
လူ 16 ဦးသည် လူနေအဆောက်အဦးများကို လျင်မြန်စွာ စိမ့်ဝင်သွားပြီး 'တံခါးပေါက်မှ အရောင်းမြင့်တင်ခြင်း' လုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့သည်။
ယဲ့ချီ၏ အဖွဲ့ D က အမြန်ဆုံးတိုးတက်မှုရှိခဲ့သည်။
တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိသော လူငယ်လေးက သိမ်မွေ့လှသည်။ အထူးသဖြင့် သူ့ပါးစပ်က ချိုမြိန်ပြီး တံခါးခေါက်ပြီး အော်လိုက်ချိန်မှာတော့ နုပျိုတက်ကြွမှုအပြည့်နဲ့ သူ့အပြုံးမျက်နှာရှိနေသည်။
ဒီရက်ပိုင်းမှာ ဒေသခံတွေက ကြောက်လန့်ပြီး အိမ်ထဲမှာ ပုန်းနေကြရသည်။
လူတွေက ယဲ့ချီကို ရောင်ပြန်ဖန်ချပ်ကနေ မြင်လိုက်ရပြီး သူတို့၏သတိတွေ လျော့သွားသည်။ ထို့အပြင် ယဲ့ချီက အစားအသောက်ကို ထုတ်ယူပြီး ပြုံးပြုံးလေးဖြင့် ပြောသည်။ "ဒေါ်လေး စားစရာလိုသေးလား။ နို့နဲ့ ပေါင်မုန့်တွေ အများကြီးကျန်သေးပြီး စျေးသက်သက်သာသာနဲ့ ရောင်းချင်လို့ပါ။"
သူရောင်းနေတာတွေ့တော့ ဒေသခံက တံခါးပေါက်ကနေ ဈေးမေးသည်။ "ဘယ်လောက်လဲ"
တံခါးအောက်သို့ စျေးနှုန်းများစာရင်းကို ယဲ့ချီက အလေးအနက်ထည့်ပေးခဲ့သည် တစ်ဖက်က ရွှေဒင်္ဂါးတွေကို တံခါးအပေါက်ကနေ ပေးလိုက်ပြီး ယဲ့ချီက နို့နဲ့ ဘီစကစ်တွေကို ပြန်ထည့်ပေးသည်။ သတိရှိလွန်းသည့်အတွက် ဒေသခံတွေကို အပြစ်မတင်နိုင်ပါဘူး။ ဒီပတ်ဝန်းကျင်မှာ တံခါးဖွင့်ဖို့ သတ္တိရှိသူတွေဟာ တကယ်ရဲရင့်ကြသည်...
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယဲ့ချီသည် သူ၏ပထမဆုံးအစားအစာကိုရောင်းပြီးနောက် အိမ်နီးနားချင်းများက သူ့ကိုတွေ့ရန် တံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်ရသည်။
ယနေ့ဈေးနှုန်း 64 ဆနှင့် နှိုင်းယှဥ်လျှင် ထိုလူငယ်သည် ပစ္စည်းများကို 10 ဆမျှသာ စျေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချခဲ့သည်မှာ အိန်ဂျယ်တစ်ပါးဖြစ်သည်။
ယဲ့ချီကို မကြာမီ အန်တီများက ဝိုင်းရံလာခဲ့သည်။
"ခေါက်ဆွဲခြောက် ရှိသေးလား။"
"ချောကလက်ဝယ်ချင်တယ်။"
"လူငယ်၊ နို့တစ်ဘူးပေးပါ။"
ယဲ့ချီသည် သူ့အဖွဲ့ဝင်တွေကို ခေါ်ပြီး ပစ္စည်းတွေက ချက်ချင်းရောင်းကုန်သွားသည်။
***
ယွီဟန်ကျန်းအဖွဲ့၏ တိုးတက်မှုသည်လည်း ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။
သူ့အမူအရာက လေးနက်လွန်းမှန်း သိသောကြောင့် ရောင်းရန် တံခါးကို မသွားခဲ့ပေ။ သူ တံခါးလာခေါက်ရင် လုယက်ဖို့ ဒီမှာရှိနေတယ်လို့ လူတွေက ထင်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အမျိုးသမီးများအား ရောင်းစားခြင်းတာဝန်ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပေးခဲ့ပြီး စုံစမ်းခြင်းနှင့် ကာကွယ်ခြင်းအတွက် တာဝန်ယူခဲ့သည်။
မိန်းကလေးများသည် သူတို့၏ ပစ္စည်းများကို ပျော့ပျောင်းသော အသံနှင့် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော သဘောထားဖြင့် ရောင်းခဲ့ပြီး ဒေသခံများ၏ သတိကို အလျင်အမြန် ချေဖျက်လိုက်ကြသည်။
ရှောက်ချင်းကော်နှင့် ရှောက်လုံတို့၏အဖွဲ့များလည်း ချောမွေ့ခဲ့သည်။
ရပ်ရွာပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး နေထိုင်သူများ၏ အရည်အသွေးမှာ အတော်လေးမြင့်မားပါသည်။ လုယက်မှု ဖြစ်စဉ်မျိုး မရှိခဲ့ဘဲ အိမ်မှာ အမြန်ပုန်းအောင်းပြီး အစားအသောက်ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံထုတ်ယူကာ လုံလုံလောက်လောက် သတိထားခဲ့သည်။
ဤပစ္စည်းများကို ပထမဆုံးရောင်းချခြင်းမှာ ဆုလာဘ်တစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပါသည်။
လူတွေက ယုံကြည်မှုရှိခဲ့ပြီး အဲဒီနေရာကို စတင်ရောင်းချခဲ့ပါသည်။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စုံစမ်းရေးမှူး ယွီဟန်ကျန်း၏ ကျေးဇူးကြောင့် အနီးနားရှိ ပြန့်ကျဲနေသော ဓားပြများကို သူက နှင်ထုတ်ခဲ့ပြီး စိန်ခေါ်သူများက တားဆီးခဲ့သည်။
မှောင်နေသောအချိန်မှာ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်တွင် သိုလှောင်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ဝက်လောက်ကို ရောင်းလိုက်ရသည်။
ဖြစ်စဉ်မှာ ရက်အတော်ကြာ ဗိုက်ဆာနေသော လမ်းဘေးကလေးငယ်တချို့နဲ့ တွေ့ဆုံပြီး စိတ်ထားနူးညံ့သော အမျိုးသမီးတွေက သူတို့ကို အစာကျွေးကြသည်။ သူတို့အိတ်တွေကို လိုချင်သူတွေနဲ့လည်း ကြုံခဲ့ရပေမဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီကြောင့် မောင်းထုတ်ခံခဲ့ရသည်။
အားလုံးက တစ်နေကုန် အလုပ်များပြီး မှောင်လာသောအခါတွင် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်သို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။
***
သတ္တမနေ့တွင် စျေးနှုန်းများ ဆက်တက်ခဲ့သည်။
စိန်ခေါ်သူတွေက မနက်စောစော ရောင်းဖို့ ပစ္စည်းတွေ ယူသွားသည်။ ရပ်ကွက်တော်တော်များများကို လျှောက်သွားခဲ့ကြပြီး တချို့လူတွေက သူတို့ကို သိပြီးသားဖြစ်သည်။ 'နိုင်ငံခြားသားတွေက စားစရာတွေကို အရမ်းပေါတဲ့ဈေးနဲ့ ရောင်းနေတယ်' လို့ သီးသန့်ဖြန့်ခဲ့သည်။
ဒေသခံအများစုသည် သူတို့၏လက်ထဲတွင် စုဆောင်းငွေများနှင့် စာရင်းများရှိနေသောကြောင့် သူတို့သည် လူများကို တိုက်ရိုက်လုယက်ခြင်း သို့မဟုတ် ရိုက်နှက်ခြင်းမပြုခဲ့ကြပေ။
စျေးပေါသော ပစ္စည်းတချို့ကို လျှို့ဝှက်ဝယ်ရန် ကြံရွယ်ပြီး နိုင်ငံခြားသားများက အစားအစာများ ရောင်းချကာ ငွေကို သဘာဝကျကျ စီစဉ်နေကြောင်း သက်ကြီးရွယ်အို အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတချို့က ကြားသိရသည်။
ယဲ့ချီသည် ရပ်ကွက်တွင် ယာယီဈေးတစ်ခု တည်ထောင်ပြီး ဆိုင်အသေးစား လုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့သည်။
အခြားသော စိန်ခေါ်သူများကလည်း သူ့ထံမှ သင်ယူပြီး အလားတူ လုပ်ခဲ့သည်။ နေ့လယ်ပိုင်းလောက်မှာ ပစ္စည်းတွေ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
ညအချိန်၌ လူတိုင်းသည် အမြတ်ကို ရေတွက်ရန် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်သို့ ပြန်ကြသည်။
ယဲ့ချီ၏အဖွဲ့သည် အများဆုံးရောင်းချရပြီး လူတိုင်းက ရွှေဒင်္ဂါး 150,000 ရရှိခဲ့သည်။ အခြားအဖွဲ့သုံးဖွဲ့အတွက် လူတစ်ဦးစီ၏ ဝင်ငွေမှာ 100,000 မှ 120,000 ကြားဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်း၏ ပိုင်ရှင်ထံမှ တည်းခိုခကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သည်။ 3 of Spades သို့ဝင်ရောက်သောအခါတွင် သူတို့အားပေးသော ကနဦးရွှေဒင်္ဂါး 100,000 ကို ပြန်လည်ရယူခဲ့သလို ပိုမိုရရှိခဲ့သည်။
လူတွေက သူတို့လက်ထဲရှိ ရွှေဒင်္ဂါးတွေကို ကြည့်ပြီး မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
မူလကတော့ လူတိုင်းသည် ဒီလျှို့ဝှက်ခန်းကို ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်နေကြသည်။ ရလဒ်က သူတို့သည် အောင်မြင်စွာ လွတ်မြောက်ပြီး ငွေတောင် ရှာနိုင်ခဲ့သည်။
#TK
