Volume 2 : နှစ်ယောက်တွဲဖြတ်ကျော်ခြင်း
Chapter 58 (3 of Spades – ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ၁၈၊ ယုံကြည်မှု)
ယွီဟန်ကျန်းသည် လျှိုတုန်၏အလောင်းနှင့်အတူ ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်၏ မြေညီထပ်တွင် သော့ခတ်ထားသည်။ သူဌေးက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ငါ့-ငါ့ကို လူသေနဲ့အတူ ပိတ်လှောင်မထားပါနဲ့… ငါ့ကို သွားခွင့်ပြုပါ… ငါမင်းတို့ကို ပိုက်ဆံပေးပါ့မယ်… အဲဒီနေ့ကစပြီး နေစရိတ်တွေ အကုန်ပြန်ပေးမယ်… မဟုတ်ဘူး ငါနှစ်ဆပေးမယ်"
ရှောက်ချင်းကော်သည် ဒီနေရာအထိကြားလိုက်ပြီး ရှောက်လုံ၏နားထဲကို တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့တွေ ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းကို နောက်ထပ်တစ်ယောက်သွားသင့်တယ်… သူက ငါတို့ဆီကနေ ငွေအများကြီးရထားပြီး သူ့ဆီမှာရှိကောင်းရှိနိုင်သေးတယ်… အဲဒါက ငါတို့ပိုက်ဆံဖြစ်ပြီး ပြန်ယူရတာက မလွန်ပါဘူး"
မစ္စတာရှောက် ပြောသည့် ဒီနည်းလမ်းက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ ရှောက်လုံကလည်း ခံစားရပြီး သူဌေးကို ပြောခဲ့သည်။
"ငြိမ်ငြိမ်နေပြီး ကောက်ကျစ်တဲ့အကြံဉာဏ်တွေ မတွေးနဲ့… ငါတို့ မင်းကို လွတ်ရမလား မလွတ်ရဘူးလားဆိုတာ ဆွေးနွေးလိုက်ဦးမယ်"
လူလေးယောက်သည် တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို ကြိုးချည်ပြီး ထရပ်ကားထဲက ပစ္စည်းတွေကို အမြန်ရေတွက်လိုက်သည်။
အကြမ်းဖျင်းခန့်မှန်းချက်အရ သူဌေးနှင့် လျှိုတုန် ဟုခေါ်သော လွတ်လပ်သူသည် ပြစ်မှုကျူးလွန်ခဲ့ပြီး အနည်းဆုံးနိုင်ငံခြားသား 20 ဦးထံမှ ခိုးယူခဲ့သည်။ ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းပြီးနောက် သူတို့က ဒီနိုင်ငံခြားသားတွေကို သတ်ပစ်မှာ သေချာသည်။
သူဌေးက ထိုလူ၏အမည်မှာ လျှိုတုန် ဖြစ်သည်ဟု ပြောကြားခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် အမည်ရင်း ဒါမှမဟုတ် ကလောင်အမည်ဟုတ်မဟုတ် မသိရသေးပေ။
ရှောက်လုံသည် 3 of Diamonds လျှို့ဝှက်ခန်းမှ 'အဘိဓာန်' ဆုကို သတိရလိုက်သည်။ သူက ကတ်ကို ကတ်ထုပ်ထဲကနေ ဆွဲထုတ်ပြီး အနီးကပ်ကြည့်ဖို့ အဘိဓာန်၏ လွတ်လပ်သူအပိုင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တတိယစာမျက်နှာတွင် လျှိုတုန်၏အချက်အလက်များကို အမှန်တကယ်ပြသခဲ့သည်။
[လျှိုတုန်၊ အမျိုးသား၊ 41 နှစ်၊ အရပ် 180 စင်တီမီတာ၊ အလေးချိန် 75 ကီလိုဂရမ်
အထောက်အထား: လွတ်လပ်သူ၊ လမြို့၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဖွဲ့အစည်း၏ အဖွဲ့ဝင်
သွားလာနေသော လျှို့ဝှက်ခန်းများ: Spades ရှင်သန်ခြင်းလျှို့ဝှက်ခန်း
မှတ်ချက်: 3 of Spades လျှို့ဝှက်ခန်း၏မစ်ရှင်ကို မအောင်မြင်သဖြင့် သူသေဆုံးခဲ့သည်။
သေဆုံးရခြင်းအကြောင်းရင်း: အဆိပ်ဖြင့် သတ်သေခြင်း
ရှောက်လုံသည် အဘိဓာန်ကို အလေးအနက်ထားကြည့်နေတာ ယွီဟန်ကျန်းက မြင်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဖွဲ့အစည်းလား… အဘိဓာန်က ကိုယ်တို့သိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကိုသာ ပြသမှာဖြစ်ပြီး ကြိုပြီးမပြောဘူးထင်တယ်"
ရှောက်လုံက အဘိဓာန်ကို ညွှန်ပြသည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ တတိယစာကြောင်းကို မြင်လား…သူက Spades ရှင်သန်ခြင်းလျှို့ဝှက်ခန်းတွေမှာပဲ သွားလာနေတာ… ဒါက ဥပမာတစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ် အဖွဲ့အစည်းထဲက အဖွဲ့ဝင်တွေက Spades လျှို့ဝှက်ခန်းတွေထဲမှာပဲ စိန်ခေါ်သူတွေကို သတ်မလားဆိုတာ ကျွန်တော်မသိဘူး"
ယွီဟန်ကျန်းက စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြောခဲ့သည်။
"ဒါက Spades လျှို့ဝှက်ခန်းမှာပဲ ကန့်သတ်ထားနိုင်တယ်… ဒါ့အပြင် Hearts က အခြေခံအားဖြင့် ပြုပြင်မယ်ဆိုရင် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ခြင်းအခန်းဖြစ်ပြီး ဇာတ်ကွက်ရှိတယ်… Clubs အခန်းက စိန်ခေါ်သူတွေကြားမှာ ထိပ်တိုက်တွေ့ရတာဖြစ်ပြီး Diamonds အခန်းက ယန္တရားကို ဦးတည်ထားတယ်… Spades အခန်းက ရှင်သန်ခြင်းဖြစ်ပြီး စိန်ခေါ်သူတွေကိုသတ်ဖို့ သူတို့အတွက် အဆင်ပြေတယ်"
လျှို့ဝှက်အခန်း အမျိုးအစား လေးခုစလုံးတွင် စိန်ခေါ်သူများကို သတ်ဖြတ်သည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုရှိလျှင် စိန်ခေါ်သူများက လှုပ်ရှားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ Hearts၊ Diamonds နှင့် Clubs များသည် ယခုအချိန်တွင် ဘေးကင်းသော်လည်း Spades လျှို့ဝှက်ခန်းက အန္တရာယ်အရှိဆုံးဟု ထင်ရသည်။
ယဲ့ချီကလည်း အဘိဓာန်ကို ကြည့်ရန် ခေါင်းစောင်းလာပြီး သိချင်စွာ မေးလိုက်သည်။
"လမြို့ဆိုတာ ဘာလဲ"
ရှောက်ချင်းကော်က ဖော်ပြခဲ့သည်။
"တက္ကစီပေါ်မှာ ယာဉ်မောင်းက လမြို့ဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချမ်းသာဆုံးမြို့လို့ ပြောခဲ့တာ ငါမှတ်မိတယ်… အဲဒီမှာ လောင်းကစားရုံကြီးတွေရှိတယ်"
ရှောက်လုံက သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်ပြီး မှန်းဆလိုက်သည်။
"ဒါက ဂိမ်းရဲ့အဓိကမြို့ကြီးလိုမျိုး ဖြစ်နေမလား… အဲဒါက စိန်ခေါ်သူတွေအပြင် အခြားတပ်ဖွဲ့နဲ့ အဖွဲ့အစည်းများစွာရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ… ကျွန်တော်တို့အဆင့်နဲ့ လောလောဆယ်မှာ ဝင်ရောက်ဖို့ အရမ်းနိမ့်တယ်"
ယွီဟန်ကျန်းက သဘောတူလိုက်သည်။
"C အဆင့် အားလုံးကိုရှင်းလင်းတာ… ဒါမှမဟုတ် B အဆင့်အခန်းတွေကို ရှင်းလင်းပြီးမှ သော့ဖွင့်ဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်"
ရှောက်ချင်းကော်က သူ့မျက်ခုံးကို နှိပ်လိုက်သည်။
"ငါတို့အနားယူနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်… အနားယူချိန်မရှိဘဲ တစ်ခန်းပြီးတစ်ခန်း ရှင်းလင်းနေရတာ အရမ်းပင်ပန်းတယ်"
ဒီစကားကို လူတိုင်း သဘောတူကြသည်။ သူတို့သည် ပုံမှန်အတိုင်း နိုးလာသည်အထိ အိပ်ပျော်နိုင်အောင် လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေချင်ကြသည်။
မနက်အစောကြီးရှိနေပြီဖြစ်ကာ ယွီဟန်ကျန်းက အကြံပြုလိုက်သည်။
"မင်းတို့ အပေါ်ထပ်မှာ ခဏအိပ်သင့်တယ်… ငါ စောင့်ကြည့်ဖို့ ဒီမှာပဲနေမယ်"
ရှောက်လုံက သူ့ကို ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အဖော်ပြုပေးမယ်"
ယွီဟန်ကျန်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ပရော်ဖက်ဆာရှောက် အပေါ်ထပ်တက်အိပ်သင့်တယ်… အဲဒါက ပိုကောင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုပဲ"
ရှောက်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။
"အရေးမကြီးဘူး… အရင်တုန်းက 3 of Hearts မှာတောင် စင်္ကြံမှာ ကျွန်တော်အိပ်ခဲ့တာပဲ… ဒါက ထရပ်ကားဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ အထဲမှာ ထိုင်လို့ရတယ်" သူသည် ရှောက်ချင်းကော်နှင့် ယဲ့ချီဆီသို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။ "မစ္စတာရှောက်နဲ့ ရှောင်ယဲ့တို့က အပေါ်ထပ်ကိုတက်ပြီး ငါတို့ဖမ်းမိထားတဲ့ လူခြောက်ယောက်မှာ မူမမှန်တာရှိမရှိ စစ်ဆေးဖို့ အနောက်မြောက်ထောင့်အခန်းမှာ အသံဖမ်းစက်တစ်ခုကို ချထားလိုက်ပါ"
ရှောက်ချင်းကော်နှင့် ယဲ့ချီတို့ ထွက်သွားစဉ် ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့က ထရပ်ကားမှာ ထိုင်နေခဲ့သည်။
မနေ့မနက်က သူတို့တွေ သူခိုးများကို ဖမ်းမိပြီး ဒီနေ့မနက်မှာတော့ စိန်ခေါ်သူများကို ကယ်တင်ဖို့ ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းကို သွားကြသည်။ သူတို့နှစ်ရက်လောက် အိပ်မပျော်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်များ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ လူနှစ်ယောက် အလှည့်ကျ နှစ်နာရီကြာအောင် အိပ်ကြသည်။ သူတို့တွေ ကောင်းကောင်းမအိပ်ရဘဲ ကောင်းကင်ကြီးကလည်း လင်းလာသည်။
မနက် 7:30 အချိန်တွင် လူနှစ်ဦးသည် မျက်နှာကို ဆေးကြောရန်နှင့် သွားတိုက်ရန် တွင်းထွက်ရေဘူးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ရှောက်ချင်းကော်နှင့် ယဲ့ချီတို့ကို နှိုးရန် အပေါ်ထပ်သို့ တက်ခဲ့ကြသည်။ အားလုံးက မနက်စာစားပြီး ပြင်ဆင်နေကြတော့သည်။
မနေ့ညက အခန်းများထဲကို မှတ်စုတစ်စောင် ထည့်ထားပြီး စိန်ခေါ်သူများ မကြာခင် ရောက်လာတော့မည်။
မလိုအပ်သော လက်နက်ကိုင်အငြင်းပွားမှုများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ရှောက်လုံသည် စိန်ခေါ်သူများကို နာခံမှုဖြစ်စေရန် နည်းလမ်းရှာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။
***
ထိုအချိန်၌ ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်း၌
ပစ္စည်းများအခိုးခံရကြောင်း တွေ့ရှိသည့် စိန်ခေါ်သူများသည် အိပ်ရာနိုးချိန်တွင် အံ့ဩသွားကြသည်။
စိန်ခေါ်သူအများအပြားသည် စင်္ကြံဆီသို့ ချက်ချင်းရောက်လာကြပြီး အချင်းချင်း မေးခွန်းထုတ်ကြသည်။ လူတိုင်း၏ ပစ္စည်းများ ခိုးယူခံရကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သူတို့က မှတ်စုကို ဖတ်ကြသည်: “သူခိုးတွေကို ငါတို့ ဖမ်းမိသွားပြီး အနောက်ဘက်ဆင်ခြေဖုံးက ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို ပစ္စည်းတွေ ယာယီပို့ထားပါတယ်။ အဲဒါတွေကို မနက် 8 နာရီမှာ လာယူပါ။”
စိန်ခေါ်သူတော်တော်များများက ရုပ်ဆိုးနေကြပြီး မိန်းကလေးတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။
"ကုတင်အောက်မှာ ဖွက်ထားတွေ ခိုးယူခံရတာတောင် ငါမသိလိုက်ဘူး… ဆေးခတ်ခံရတာလား"
သူတို့တွေ အခွင့်ကောင်းယူခံရမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် မိန်းကလေးများ၏မျက်နှာများက ပြောင်းလဲသွားသည်။
လူငယ်တစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ဒီမှတ်စုကို မင်းတို့ယုံလား… ငါတော့မယုံဘူး… လူတစ်ယောက်က ပစ္စည်းကိုခိုးယူပြီး ငါတို့ကိုပြန်ပေးဖို့ ကြင်နာမှုရှိပါ့မလား… ဒါက ငါတို့ကို ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ဆီ တမင်တကာ သွားအောင်လုပ်တဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုဆိုတာ သိသာတယ်"
အခြားတစ်ယောက်ကလည်း ပြောသည်။
"စာရေးပြီး ငါတို့ကိုသတ်ဖို့ ခေါ်နေတဲ့ သူခိုးဖြစ်နိုင်တယ်"
အခြားတစ်ယောက်က ချက်ချင်းကန့်ကွက်သည်။
"မင်းမှာ ဦးနှောက်မရှိဘူးလား… သူတို့ ငါတို့ကို သတ်ချင်ရင် မနေ့ညက ငါတို့တွေ အိပ်ပျော်နေတုန်း သတ်တာက ပိုမလွယ်ဘူးလား"
မိန်းကလေးတစ်ယောက်က မဝံ့မရဲမေးလိုက်သည်။
"ငါတို့ မသွားသင့်ဘူးလား… ဟိုမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုရှိနေရင် ငါတို့အသက်တောင် ရှင်မှာမဟုတ်ဘူး… ပစ္စည်းတွေခိုးယူခံရပေမဲ့ ဒီနေ့က လေးရက်မြောက်နေ့ရောက်နေပြီ… ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းလင်းဖို့ သုံးရက်ရှိတယ်… မစားမသောက်ရင်တောင် ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"
သူမဘေးရှိ လူတစ်ယောက်က သဘောတူလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်… တောထဲမှာ ခုနစ်ရက်လောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့သူ ရှိတယ်မဟုတ်ဘူးလား… ဒီရက်တွေကို ငါတို့ဖြတ်ကျော်နိုင်သ၍ သစ်ရွက်တွေစားပြီး အမဲလိုက်ဖို့က ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး"
လူတစ်ယောက်က အော်ငေါက်လိုက်သည်။
"မင်းက ငတုံးလား… ဒါက တောမဟုတ်ဘူး မြို့ပဲ… ပထမနေ့တုန်းက ငါစူးစမ်းလေ့လာခဲ့ပြီး နေရာတိုင်းမှာ အထပ်မြင့်အဆောက်အဦးတွေရှိတယ်… တောတောင်မရှိဘဲ မင်းက တောတောင်လို ကစားချင်နေတာလား… ဒါဆို ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးတဲ့ ဒေသခံတွေက မင်းကို ကင်ပြီးမစားဖို့အတွက် အသတ်မခံရအောင် သတိထားလိုက်ဦး"
တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။
"မင်းက လူတွေကို ခြောက်နေတာလား… လူသားကိုစားတာက ချဲ့ကားမနေလွန်းဘူးလား"
စင်္ကြံရှိ စိန်ခေါ်သူများသည် သူတို့၏ အမြင်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကာ အဆုံးမသတ်နိုင်တော့ပေ။ ရုတ်တရက် နောက်ကျောမှ လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက်၏ ဒေါသထွက်သံပေါ်လာသည်။
"သောက်ပါးစပ်တွေ ပိတ်ထားလိုက်တော့… ဒီအချိန်မှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ငြင်းခုံပြီး မင်းတို့တွေ မြန်မြန်သေချင်နေတာလား"
အုပ်စုက နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ မုတ်ဆိတ်မွေးရှည်နဲ့ ဦးလေးတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်လာတာ တွေ့လိုက်ရသည်။
ထိုလူ၏ မျက်လုံးများက အုပ်စုကို ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီ IQ နဲ့ Hearts အခန်းမှာ မင်းတို့ ဘယ်လိုရှင်သန်ခဲ့တာလဲ… ဘယ်လိုခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရမလဲဆိုတာ မင်းတို့မသိဘူးလား"
လူတော်တော်များများက ဒေါသထွက်ချင်ပေမဲ့ အဲဒီလူက အေးစက်စွာ နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။
"တစ်ဖက်က ပစ္စည်းတွေကို ခိုးချင်တယ်ဆိုရင် ပစ္စည်းတွေပြန်ယူဖို့ ငါတို့အတွက် မှတ်စုချန်ထားစရာမလိုဘူး… သူတို့က ပစ္စည်းတွေနဲ့ ထွက်ပြေးသွားမှာလေ… သူခိုးက ငါတို့က သတ်ချင်ရင် မနေ့ညက အားလုံး ဆေးခတ်ခံထားရတာပဲ… သူတို့တွေ ငါတို့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးဖို့ မီးရှို့လိုက်ရင်ရတာပဲ… ဘာကြောင့် မနက်အထိစောင့်ပြီး ငါတို့ကို သတ်ပစ်ဖို့ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ဆီ လာဖို့အတွက် အထူးတလည် မှတ်စုချန်ခဲ့ဦးမှာလဲ"
အုပ်စုက သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီး ဦလေး၏စကားက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ကြောင်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ဦးလေးက အဆိုပြုလိုက်သည်။
"ငြင်းခုံတာက အဓိပ္ပါယ်မရှိဘူး… ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာရှာဖွေဖို့ ငါဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို သွားမယ်… မလိုက်ချင်တဲ့သူတွေက ကိုယ့်လမ်းကိုယ်သွားနိုင်တယ်"
သူ့နောက်မှာ လူနှစ်ယောက် ရပ်နေသည်။
"ငါတို့သွားကြည့်ကြမယ်"
မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးလည်း လိုက်ပါလာခဲ့သည်။
"ဒီဦးလေးပြောတာ အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်… တစ်ဖက်က ငါတို့ကို တကယ်သတ်ချင်ရင် မနေ့ညက လူတိုင်း အိပ်ပျော်နေတဲ့အချိန်မှာ ဘာလို့မသတ်ခဲ့တာလဲ… ပြီးတော့ ဘာလို့ ငါတို့ကို ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ဆီလာဖို့ မှတ်စုချန်ထားခဲ့တာလဲ… ဒီလောက်အထိ ဒုက္ခခံစရာမှမလိုတာ"
အခြားလူတစ်ယောက်က သဘောတူသည်။
"မှတ်စုထဲက အကြောင်းအရာတွေက မှန်မယ်လို့ ငါလည်းထင်တယ်… ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အရင်သွားကြည့်မယ်"
သေချာပေါက် ဒါဟာ ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်မှာကို စိုးရိမ်နေသော အဖွဲ့ထဲရှိ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ခွာသွားသူများ ရှိခဲ့သည်။
"ငါတို့ မသွားဘူး"
"ငါ-ငါမသွားဘူး… ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုလို့ ငါအမြဲတမ်းထင်တယ်"
လူ 12 ဦးတွင် 4 ဦး ထွက်သွားပြီး ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်သို့ သွားရောက်ရန် လူ 8 ဦးသာ ကျန်တော့သည်။
မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ ဦးလေးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"တတိယအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တဲ့သူတွေဟာ တုံးအမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်ခဲ့တာ… လူမိုက်တွေ အများကြီးရှိမယ်လို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး… လူလေးယောက်ကို ဂရုမစိုက်နဲ့တော့… ငါမင်းတို့ကို အရင်သတိပေးမယ်… ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို သွားတဲ့အခါ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာမလုပ်နဲ့… ငါထင်တာမှန်ရင် ဒီလျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ဖြစ်စဉ်ကိုဖြတ်ကျော်နိုင်အောင် ငါတို့ကိုခေါ်သွားမဲ့ အကောင်ကြီးတွေရှိလိမ့်မယ်"
ကျန်ခုနစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဦးလေးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"အခြားစိန်ခေါ်သူတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲ မင်းတို့ မသိဘူး… အခန်း 207 က လူနှစ်ယောက်ဟာ အခြေအနေကို စူးစမ်းဖို့ ခရီးဆောင်အိတ်နဲ့ နေ့စဉ် ထွက်သွားနေတယ်… မနေ့က စုံတွဲတစ်တွဲက ပစ္စည်းတွေ အခိုးခံရတယ်… နောက်တော့ အဲဒီလူနှစ်ယောက် ပျောက်သွားပြီ ပြန်မလာတော့ဘူး… တည်းခိုခန်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတစ်ခုခုကို သူတို့တွေ့ရှိခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်… မနေ့ညက သူတို့ပြန်လာပြီး သူခိုးတွေကို ကိုယ်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်တာပဲ"
အုပ်စု၏ကြောင်တောင်တောင်မျက်နှာများကို မြင်လျှင် ဦးလေးက ပြုံးလိုက်သည်။
"မိန်းကလေးတွေက ကြောက်လန့်ပြီး အပြင်မထွက်ဘဲ အခန်းထဲမှာ ပုန်းနေကြတာမလား"
မိန်းကလေးတချို့က လန့်သွားပြီး သူတို့ထဲရှိ တစ်ယောက်က တွေးဆလိုက်သည်။
"ဦးလေး၊ စိန်ခေါ်သူတွေထဲမှာ ထူးချွန်တဲ့ကစားသမားတွေ ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား… သူတို့က သူခိုးတွေကို ကိုင်တွယ်ပြီး ကျွန်မတို့ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတာလား"
မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ ဦးလေးက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"ဒါဟာ အသင့်လျော်ဆုံးထင်ကြေးပါပဲ… မဟုတ်ရင် အခန်းထဲက မှတ်စုတွေနဲ့ သူဌေး ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတာကို ဘယ်လိုရှင်းပြနိုင်မလဲ… လျှို့ဝှက်ခန်းထဲက လွတ်လပ်သူတွေဟာ အရမ်းအားနေပြီး ငါတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူပြီးတော့ ပုန်းတန်းရှာတန်းဂိမ်းဆော့ဖို့ ငါတို့အတွက် မှတ်စုချန်ထားခဲ့မှာလား… ဒါ့အပြင် မှတ်စုမှာ အသေးစိတ်အချက်များစွာကို ဖော်ပြထားတယ်… မင်းတို့ အနီးကပ်ကြည့်သင့်တယ်"
တချို့လူများက ချက်ချင်း ခေါင်းငုံ့ကာ ဂရုတစိုက် ကြည့်ကြသည်။
ဦးလေးက ရှင်းပြသည်။
"ပထမမှတ်စုမှာ အသန့်ရှင်းဆုံးနဲ့ အရှင်းဆုံး လက်ရေးရှိတယ်… နောက်ပိုင်းမှာ လက်ရေးကို ပိုပိုပြီး အဆောတလျင်ရေးပြီး ဘောပင်က မင်ကုန်သွားတယ်… အခြေအနေက အရေးကြီးနေပြီး စာအများကြီးမရေးနိုင်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်… သူက မြန်မြန်ပြီးဖို့ အချိန်ယူထားတာကြောင့် ကြီးမားတဲ့ ခြားနားချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်"
မိန်းကလေးတစ်ယောက်က အံ့သြဝမ်းသာသွားမိသည်။
"ဟုတ်တယ်… ကျွန်မတို့က ဒုတိယထပ်ရဲ့ အတွင်းဆုံးခန်းမှာ နေခဲ့တာ… ဒီမှတ်စုက နောက်ဆုံးစကားလုံးတွေမှာ ဘောပင်မင်ကုန်သွားပုံရတယ်… စကားလုံးတွေက အရောင်ဖျော့ဖျော့နဲ့ ခပ်ရေးရေးပဲမြင်ရတယ်"
ဦးလေးက သူတို့ကို ဆက်ပြီးသတိပေးသည်။
"တည်းခိုခန်းရဲ့ အရှေ့စားပွဲပေါ်က ဘောပင်ကို ကြည့်လိုက်"
အုပ်စုက ပြန်ကြည့်လိုက်တော့ 'ထင်မြင်ချက်စာအုပ်' ရှိသည်။ စက္ကူအပိုင်းအစများစွာကို စုတ်ပြဲနေပြီး သူတို့လက်ထဲတွင်ရှိသော စက္ကူများနှင့် အတိအကျကိုက်ညီသည်။ ထို့အပြင် စာအုပ်ဘေးရှိ ဘောပင်မှာ မင်မရှိပေ။
မနေ့ညက ထိုလူများ၏မှတ်စုရေးချိန်ဟာ အလွန်တိုတောင်းမှန်း သိသာပါသည်။ သူတို့သည် ဘောပင်နှင့် စာရွက်ကိုယူပြီး လူတိုင်းကို အချက်အလက်များ ချန်ထားရန် တကယ်ပဲ ကူညီချင်ခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ဤထောင်ချောက်ကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပါက မှတ်စုကို မရှင်းမလင်းရေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
လူအနည်းငယ်က ရှက်သွားကြသည်။ ပထမဆုံးမေးခွန်းထုတ်သော လူငယ်က သူ့အမြင်ကို ပြောင်းသွားသည်။
"ဦးလေး၊ ခင်ဗျားက Hearts လျှို့ဝှက်ခန်းရဲ့ ကျွမ်းကျင်သူလား… ဒီလောက် သဲလွန်စတွေအများကြီး ရှာတွေ့နိုင်တယ်…"
မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ ဦးလေးသည် ခါးသက်သက် ပြုံးပြသည်။
"ငါ့ကိုလည်း Hearts အခန်းက ဖိအားပေးဆွဲထုတ်ခဲ့တာကြောင့် ငါသွားတဲ့နေရာတိုင်းကို အသေးစိတ်မလေ့လာလို့ မရဘူးလေ… မှတ်စုရေးတဲ့သူတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သဲလွန်စတွေက သိပ်သိသာပေမဲ့ စိန်ခေါ်သူလေးယောက်က သတိမထားမိခဲ့ဘူး… Hearts လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ သူတို့ သေသွားရင် ဘယ်လောက်တောင် သနားစရာကောင်းလိုက်မလဲမသိဘူး"
ဤအရာက လူများစွာကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။
လျှို့ဝှက်ခန်းများသည် လူများ၏ အရည်အချင်းကို အမှန်တကယ် ဖိအားပေးဆွဲထုတ်နိုင်သည်ဟု ထင်ရသည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူတို့က စုံထောက်များ ဖြစ်လာသည်။
***
မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ ဦးလေး၏ ဂရုတစိုက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကြောင့် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ စိုးရိမ်မှုထက်ဝက်ကို လျှော့ချလိုက်ကြသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ခန့်မှန်းချက်မျှသာဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤနည်းဖြင့် တမင်တကာ ထောင်ချောက်ဆင်နေနိုင်သည်။
လမ်းမှာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာသော ဦးလေးက ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ရဲ့ကတ်တွေကို ကြိုပြင်ထားကြ… တစ်ခုခုမှားပြီး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုဖြစ်လာရင် ငါတို့က အဆိုးဆုံး အခြေအနေတစ်ခုထဲကို မရောက်နိုင်ဘူး"
သူတို့တစ်ဦးစီသည် သူတို့၏ ပိုပြင်းထန်သောကတ်များကို ထုတ်ယူကာ အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် သူတို့တွေ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ထဲသို့ လျှောက်လာသောအခါတွင် သူတို့သည် အကွင်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့က လဲကျလုနီးပါးဖြစ်နေကြသည်။
သူတို့ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာကို မတုံ့ပြန်ခင်မှာ ချောမောပြီး ပြုံးနေသော လူတစ်ယောက်ဟာ ထရပ်ကားဘေးမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ့လက်များကို ညင်သာစွာ မထားပြီး အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးသော အကွင်းများစွာသည် သူ့လက်ချောင်းများအနီးတွင် ပျံဝဲနေပါသည်။ ဒီမြင်ကွင်းက ခမ်းနားပြီး မှော်ဆန်သလိုပါပဲ။
စိန်ခေါ်သူအများအပြားက လန့်ဖျပ်သွားသော်လည်း ဦးလေးသည် တည်ငြိမ်နေပြီး ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။
"ဒါက ဘာအတွက်လဲ"
ရှောက်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့… မင်းတို့တွေ အစွန်းရောက်တာမျိုး ဒါမှမဟုတ် မလိုလားအပ်တဲ့ လက်နက်ကိုင်အရှုပ်အထွေးတွေ မဖြစ်ရအောင် ငါမင်းတို့ကို ယာယီထိန်းချုပ်ထားတာပါ… ငါက ရန်ငြိုးမထားပါဘူး… ငါပြောတာအရင်နားထောင် ဟုတ်ပြီလား"
အုပ်စုက လှုပ်ရှားသည့် အရိပ်အယောင်များ မပြတာကို တွေ့ရှိပြီးနောက် ရှောက်လုံက သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ မက်ဆေ့ခ်ျ ပေးပို့လိုက်သည်။
"မစ္စတာရှောက်… သူဌေးကို ခေါ်ခဲ့ပါ"
ရှောက်ချင်းကော်က တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို ခေါ်လာသည်။ အားလုံးက တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို သိပြီး သူ့ကိုတွေ့တော့ အံ့သြသွားသည်။
"ဒါက သူဌေးကျန်း မဟုတ်ဘူးလား"
"တည်းခိုခန်းပိုင်ရှင်ကို မင်းတို့ဖမ်းလိုက်တာလား"
"ဟုတ်တယ်… သူက ခြင်ဆေးခွေမှာ ဆေးခတ်ထားပြီး မင်းတို့ သတိလစ်သွားအောင် လုပ်ခဲ့တယ်… သူက လျှိုမျိုးရိုးအမည်ရှိတဲ့ တစ်ယောက်နဲ့အတူ မင်းတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူပြီး ပစ္စည်းတွေကို ပိုက်ဆံနဲ့ မရောင်းခင် မင်းတို့ကို မီးရှို့သတ်ချင်ခဲ့တာ… ဒါကို ငါတို့က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ" ရှောက်လုံက သူဌေးကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ငါပြောတာမှန်တယ်မလား"
သူဌေးကျန်းသည် တစ်ညလုံး ချည်နှောင်ခံထားရပြီး တုန်ရီနေသည့် သူ့မျက်နှာမှာ မီးခိုးရောင်ဖြစ်နေသည်။
"ဟုတ်–ဟုတ်ပါတယ်… ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကိုလွတ်ပေးပါ… ငါ့လက်ထဲမှာ ပိုက်ဆံရှိသေးတယ်… ငါ မင်းတို့ကို ပိုက်ဆံပေးမယ်… နောက်ရက်တွေအတွက် မင်းတို့ကို တည်းခိုခက အခမဲ့ပေးပါ့မယ်… ငါ့ကို ပြန်ခွင့်ပြုပါ"
စိန်ခေါ်သူများက အကြည့်ချင်းဖလှယ်ကြသည်။
ရှောက်လုံက ဆက်ပြောသည်။
"ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းက ဧည့်သည်တွေကို သတ်ပြီး လုယက်တဲ့ တည်းခိုခန်းပါ… သူဌေးနဲ့ သူခိုးတွေကို ဖမ်းဖို့ မနေ့ညက အဲဒီကို ငါတို့သွားခဲ့ကြတယ်… မင်းတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေက ထရပ်ကားထဲမှာ ရှိပြီးသားဖြစ်ပြီး အဲဒါတွေကို ရွှေ့ရတာ ငါတို့အတွက် အဆင်မပြေဘူး… အခြားဒေသခံတွေ လုယက်တာခံရမှာကိုလည်း ကြောက်တဲ့အတွက် ငါတို့က ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို လောလောဆယ် မောင်းသွားခဲ့တာ"
မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ကျေးဇူးတင်သည်။
"ရှင်တို့က ကျွန်မတို့ကို တကယ်ကယ်ခဲ့သူတွေပေါ့… ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"
မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ ဦးလေးက ရယ်သည်။
"သူတို့သာ ငါတို့ကို မကူညီချင်ရင် မနေ့ညက ငါတို့သတိလစ်နေတုန်း သူတို့တွေ ငါတို့ကို မီးရှို့သတ်သွားပြီလို့ စောစောက ငါပြောခဲ့တယ်မလား… ဘယ်သူက ငါတို့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ မနက်မိုးလင်းတဲ့အထိစောင့်ပြီး မှတ်စုကိုထားခဲ့မှာလဲ"
"ဟုတ်တယ်… ကြင်နာမှုရှိတဲ့ ခင်ဗျားတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… ခင်ဗျားတို့ကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုသေသွားမှန်းတောင် သိမှာမဟုတ်ဘူး"
"ကျွမ်းကျင်သူလို့ ယူဆနိုင်လောက်တဲ့ ကျွန်မတို့ကို ကူညီပံ့ပိုးပေးသူ ဦးလေးကိုလည်း ကျေးဇူးတင်ချင်ပါတယ်… မဟုတ်ရင် ကျွန်မတို့က ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး" မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ဦးလေးကို မိန်းကလေးက ကျေးဇူးတင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"အိုး…" ရှောက်လုံက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။ "ဒီအစ်ကိုကြီးက ငါတို့တွေ ကူညီဖို့ကြိုးစားနေတယ်လို့ ခန့်မှန်းခဲ့တာလား"
"ဟုတ်တယ်… မင်းထားခဲ့တဲ့ မှတ်စုထဲက အချက်အလက်တချို့ကို ငါတွေ့ခဲ့တယ်" သူ့ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို ပြန်ပြောပြသောအခါ အဲဒီလူက ပြတ်သားသည်။
ရှောက်လုံက အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး စိန်ခေါ်သူများကြားတွင် ထိုကဲ့သို့ လိမ္မာပါးနပ်သူတစ်ဦးရှိမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
မုတ်ဆိတ်မွေးနဲ့ ဦးလေးသည် အဖွဲ့ထဲတွင် သတိအထားရဆုံး ဖြစ်နေပုံရသည်။
သူနဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီတို့က လူများကို ကယ်တင်ခဲ့တာ မှန်ပါသည်။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ကာ သွေးအေးပြီး ရက်စက်သူများလည်း ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း လူ့သဘောသဘာဝအရ မီးရှို့ခြင်း၊ လုယက်ခြင်း သို့မဟုတ် ချိုးဖောက်ခြင်းမရှိဘဲ ဖြစ်စဉ်ကို ကျော်ဖြတ်ရန် ဉာဏ်ထက်မြက်ပြီး ကြင်နာတတ်သော စိန်ခေါ်သူများလည်း ရှိပါသည်။
ထို့အပြင် ကတ်ကမ္ဘာတွင် စိန်ခေါ်သူများကို အထူးရည်ရွယ်သည့် အဖွဲ့အစည်းကြီးတစ်ခုရှိသည်။ စိန်ခေါ်သူများ မစည်းလုံးပါက အနာဂတ်တွင် ပိုမိုခက်ခဲလာမည်ဖြစ်သည်။
ယဲ့ချီ၏ယခင်လျှို့ဝှက်ခန်းတွင် လျှိုတုန်က အကျဉ်းသားများကို စိန်ခေါ်သူများဆီ မပို့ဆောင်ခင် ငါးရက်မြောက်နေ့အထိ သူတို့တွေ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
အကျဉ်းသားများတွင် လျှိုတုန်၏ အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များလည်း ပါဝင်နိုင်သည်။ လျှိုတုန်က သူ့ညီအစ်ကိုများကို ရှောက်မျိုးရိုးနဲ့ ယွီမျိုးရိုးတွေကို ရှာခိုင်းမယ်လို့ ပြောခဲ့ဖူးသည်။ သူပြောခဲ့သော 'ညီအစ်ကိုများ'က အကျဉ်းသားများ ဖြစ်ရမည်။
ငါးရက်မြောက်နေ့တွင် စိန်ခေါ်သူများသည် အကျဉ်းသားများနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရဖွယ်ရှိသည်။
အကျဉ်းသားများ ရှာမတွေ့အောင် သူတို့တွေ ကြိုပြီး ပြေးပုန်းရမည်။
ဒါမှမဟုတ် ဒီအကျဉ်းသားအုပ်စုကို သတ်ဖို့ သူတို့တွေ ထိုင်စောင့်ရမည်။
ဤနေရာအထိတွေးကာ ရှောက်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်… မင်းတို့ငါ့ကိုယုံကြည်ရင် ငါ့နောက်ကိုလိုက်ခဲ့ပါ… 3 of Spades လျှို့ဝှက်ခန်းကိုရှင်းဖို့ ငါတို့ ပူးပေါင်းကြမလား"
#TK
