Chapter 56
Viewers 11k

Volume 2 : နှစ်ယောက်တွဲဖြတ်ကျော်ခြင်း


Chapter 56 (3 of Spades – ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ၁၆၊ အပြောင်းအလဲများ)

ရှောက်လုံသည် ဤလူခြောက်ဦးကို ကွင်းများဖြင့် ထိန်းချုပ်ကာ အနီးနားရှိ ယွီဟန်ကျန်း၊ ရှောက်ချင်းကော်၊ ယဲ့ချီတို့ကို ခေါ်ကာ တန်ပြန်အရေးယူမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူက ယွီဟန်ကျန်းကိုကြည့်ပြီး နူးညံ့စွာ မေးလိုက်သည်။ 
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ မြို့အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" 

ယွီဟန်ကျန်းက ရှင်းပြခဲ့သည်။
"ရေ၊ လျှပ်စစ်နဲ့ အင်တာနက် ပြတ်တောက်သွားပြီ… ယာဉ်အသွားအလာ လုံးဝရှုပ်ထွေးပြီး စူပါမားကတ်မှာ ပြင်းထန်တဲ့ လူအုံကြွကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်"

ရှောက်လုံ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ "အခြေအနေက ဆိုးပြီးရင်းဆိုးလာသလိုပဲ…"

ရှောက်ချင်းကော်က ထပ်ပေါင်းပြောသည်။
"ဟုတ်တယ်… ဘဏ်ဖောက်ခံရတယ်… ATM စက်တွေ ရိုက်ချိုးခံရပြီး စူပါမားကတ်တွေက လူတွေနဲ့ ပြည့်ကျပ်နေတယ်… အဲဒါက ကြောက်စရာကောင်းတယ်… ကံကောင်းလို့ အင်တာနက်မဖြတ်ခင် ငါ့အကောင့်ကို ပိတ်လိုက်တယ်… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ရေတိုစတော့ရှယ်ယာတွေကြောင့် အမြတ်ငွေ တစ်သန်းလောက် ရခဲ့တယ်"

ယဲ့ချီသည် တစ်သန်းကို ကြားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ 
"တစ်သန်းလား… ပိုက်ဆံတွေ ဒီလောက်များတာလား"

ရှောက်ချင်းကော်က သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ 
"ဒါက ပမာဏနည်းနေသေးတယ်… ကိုယ့်ကို ရက်အနည်းငယ်ပေးလိုက် အမြတ်က နှစ်ဆဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

ယဲ့ချီ အံ့သြသွား၏။ အခြားစိန်ခေါ်သူများသည် ငွေကြေးအကျပ်အတည်း၏ကမ္ဘာတွင် နေထိုင်ရန် ခက်ခဲသည်။ သို့သော် ကျစ်ဆံမြီးတိုနဲ့ ဒီလူဟာ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကနေ တကယ်ချမ်းသာလာခဲ့တာလား။

ရှောက်ချင်းကော်သည် ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး၏ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်လုံးများကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ကိုယ်နဲ့တွဲရတာကို မင်းဂုဏ်ယူမိလား"

ယဲ့ချီက စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ 
"ဟုတ်… ကျွန်တော့်ကို နောက်နောင်လည်း ဂရုစိုက်ပေးပါဦး"

ရှောက်လုံသည် ရှောက်ချင်းကော်ကိုကြည့်ကာ Hearts နှင့် Diamonds ဉာဏ်ဖျင်းခြင်း အမှန်တရားကို မထုတ်ဖော်ခဲ့ပေ။

ယွီဟန်ကျန်းက လေးလေးနက်နက်ပြောခဲ့သည်။
"တစ်ခုတော့ရှိတယ်… ‌မစ္စတာရှောက် တည်းခိုတဲ့ဟိုတယ်က စိန်ခေါ်သူတွေကို ပစ္စည်းတွေနဲ့ အခန်းခပေးဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့တယ်… ဒီနေ့ ဈေးနှုန်းက ရှစ်ဆမြင့်တက်လာပြီး အခြားနေထိုင်ရာကိုရှာဖွေဖို့ ထွက်ခွာသွားတဲ့ စိန်ခေါ်သူအများအပြားရှိတယ်… အရင်က သူတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေ ခိုးယူခံရတဲ့ စိန်ခေါ်သူတွေအားလုံး ထွက်သွားပြီ"

ရှောက်ချင်းကော်က ထပ်ပေါင်းပြောခဲ့သည်။
"ဒါပေမဲ့ စိန်ခေါ်သူအများစုက ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းမှာ တည်းခိုကြပြီး သူဌေးက လျှော့ဈေးပေးတာကြောင့်ပဲ… အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီက သူဌေးက သူခိုးရဲ့ကြံရာပါလို့ သံသယရှိနေတယ်"

ရှောက်လုံက မှန်းဆခဲ့သည်။
"ကြံရာပါလား… ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းက မှောင်ခိုဆိုင်ပေါ့"

ယဲ့ချီသည် ဤထင်မြင်ယူဆချက်ကြောင့် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ယခင်အတွေ့အကြုံကို သေချာစဉ်းစားခဲ့သည်။ 
"မဆန်းပါဘူး… ဒုတိယညမှာ ကျွန်တော်တို့ ပစ္စည်းတွေအားလုံး ခိုးယူခံရတယ်… ဘယ်သူမှသတိမထားမိဘဲ အခန်းတစ်ဒါဇင်ကျော်ကနေ ခိုးယူလို့မရဘူး… မသမာတဲ့သူဌေးက အခန်းထဲကလူတွေကို တစ်ခါတည်းဆေးတိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ရှောက်လုံက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ခဏလောက် စဉ်းစားလိုက်သည်။ 
"အရင်တုန်းကတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီနဲ့ ကျွန်တော်က ဒီလူဟာ ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံနဲ့ သော့ကိုသုံးပြီး ပစ္စည်းတွေကို ခိုးသွားတာလို့ ထင်ခဲ့တယ်… ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံက မိနစ် 30 သာကြာပြီး သူဌေးက သူ့အဖော်မဟုတ်ရင် ပစ္စည်းအားလုံးကို ရွှေ့လို့မရဘူး… ပြီးတော့ သူက ပစ္စည်းတွေကို ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းကနေ ရွှေ့ဖို့တောင် မလိုဘူး"

ယွီဟန်ကျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ 
"အန္တရာယ်အရှိဆုံးနေရာက အလုံခြုံဆုံးနေရာပဲ… ခိုးယူခံရတဲ့ပစ္စည်းတွေက ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းမှာ ရှိသင့်တယ်"

ယဲ့ချီက အဆိုပြုခဲ့သည်။
"နောက်နေ့မှာတော့ စိန်ခေါ်သူတွေကြား သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ သံသယရှိခဲ့ပြီး အခန်းအားလုံးကို အတူရှာဖွေခဲ့ပေမဲ့ ပစ္စည်းတွေ မတွေ့ခဲ့ဘူး… ဒီတည်းခိုခန်းမှာ သိုလှောင်ခန်း ဒါမှမဟုတ် ဖုံးကွယ်ထားသော မြေအောက်ခန်း အမျိုးအစားရှိနေတာများလား"

ရှောက်လုံက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ 
"မြေအောက်ခန်းရှိဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေကြီးတယ်"

ရှောက်ချင်းကော်က ယွီဟန်ကျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ 
"မင်းက ဒီသူခိုးကို ရှာတွေ့ပြီး သူလွတ်မြောက်ဖို့ တစ်ခါတည်းသတ်လိုက်တယ်… သူက အရမ်းရက်စက်တယ်… တည်းခိုခန်းအတွက် စိတ်မပူရအောင်… ငါတို့လေးယောက်မှာ ပစ္စည်းအများကြီးရှိပြီး ယဲ့ချီမှာ တယ်လီပို့ကတ်နဲ့ ရှောက်လုံရဲ့ မက်မွန်ပွင့်နွေဦးရှိတယ်… ငါတို့ အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ကျန်ခုနစ်ရက်လောက် အသက်ရှင်ဖို့ ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယဲ့ချီနှင့် ရှောက်လုံတို့က ယွီဟန်ကျန်းကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယွီဟန်ကျန်းက ခဏလောက် နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ငါကြည့်ချင်သေးတယ်"

ထို့အပြင် သူက ရဲအရာရှိဖြစ်သည်။ ဒီနေ့မှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်သွားပြီး သူ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ သို့သော် တည်းခိုခန်းရှိ စိန်ခေါ်သူများမှာ အပြစ်မရှိပေ။ ပစ္စည်းများကို အချိန်မရွေးခိုးယူနိုင်သည့် ပုန်းအောင်းနေသော လူသတ်သမားတစ်ယောက်ရှိနေသည်။ သူကတော့ အေးအေးဆေးဆေး မထိုင်နိုင်ဘူး။

ရှောက်ချင်းကော်က သူ့ကို ပြောခဲ့သည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ… မင်းက ရဲအရာရှိဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး လူတွေကို ကယ်တင်တာက မင်းရဲ့ဗီဇပါပဲ… မင်းရဲ့ခံစားချက်တွေကို ငါနားလည်နိုင်ပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ ရှင်သန်ဖို့က အဓိကသော့ချက်ပဲ… မင်းငါ့ကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တယ်လို့ ပြောနိုင်ပေမဲ့ ငါတို့တွေ အခြားသူတွေကို ကူညီဖို့ တာဝန်မရှိဘူးလို့ ငါထင်တယ်… သူတို့ကိုယ်သူတို့ မကယ်တင်နိုင်ရင် နောက်ထပ်လျှို့ဝှက်ခန်းတွေမှာ အသက်ရှင်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်… ဒါ့အပြင် မင်းက လူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ သွားမယ်ဆိုရင် အန္တရာယ်ရှိနိုင်တယ်"

ရှောက်ချင်းကော်၏စိုးရိမ်မှုက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ ထို့အပြင် ယွီဟန်ကျန်းက လူသတ်သမားသူခိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။

ရှောက်လုံက ထိုလူ၏ နက်နဲသော မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယွီဟန်ကျန်းက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ 
"ပရော်ဖက်ဆာရှောက်… မင်းဆုံးဖြတ်လိုက်"

စိန်ခေါ်သူများကို ကယ်တင်ခြင်းသည် သူတို့ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။ စိန်ခေါ်သူများကို မကယ်တင်ခြင်းမှာ သူတို့လေးဦးသည် ဖြစ်စဉ်ကို လွယ်ကူစွာ ရှင်းလင်းပစ်ရန် ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ယွီဟန်ကျန်းနှင့် ရှောက်ချင်းကော်တို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် သဘောထားမတိုက်ဆိုင်ဘဲ ရှောက်လုံထံမှ သဘောထားကိုမေးခဲ့သည်။

ရှောက်လုံက ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မသုံးဘူး။ သူတို့သည် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ဖြစ်သောကြောင့် ဆက်လက်ငြင်းခုံခြင်းက အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာဖြစ်သည်။

ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောက်လုံက အကြံပြုခဲ့သည်။
"မနက်စောစောမှာ မက်မွန်ပွင့်နွေဦးကို ကျွန်တော်ဖွင့်မယ်… ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းကို စစ်ဆေးဖို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီနဲ့အတူ ကျွန်တော်လိုက်သွားတဲ့အခါ ယဲ့ချီနဲ့ ရှောက်ချင်းကော်တို့က ပစ္စည်းတွေကို ကာကွယ်ဖို့ ဥယျာဉ်ထဲမှာရှိနေမယ်… ကျွန်တော်တို့ ကူညီနိုင်ရင် ကူညီမယ်… မကူညီနိုင်ရင် ဆုတ်သွားမယ်"

သူက ယွီဟန်ကျန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ 
"ကျွန်တော်တို့မှာ နာရီဝက်ပဲ အချိန်ရှိတယ်… အခြေအနေက မူမမှန်ရင် ကျွန်တော်တို့ မက်မွန်ပွင့်နွေဦးထဲကို ပြန်သွားဖို့ တယ်လီပို့ခြင်းကို အသုံးပြုမယ်… အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ ဘယ်လိုထင်လဲ"

ရှောက်လုံသည် ထောင်ယွမ်မင်ကတ်ကို သေချာလေ့လာခဲ့ပြီး လှည့်ကွက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မက်မွန်ပွင့်နွေဦးသည် သီးခြားနေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး သူနှင့် ထောင်ယွမ်မင်သာ ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့နိုင်သည်။ အခြားသူများ မမြင်နိုင်ဘဲ ၎င်းက အလွန်လုံခြုံပါသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းက မိနစ် 30 သာ တည်ရှိခဲ့သည်။ မိနစ် 30 ပြီးသည်နှင့် ဥယျာဉ်အတွင်းမှ လူများကို တံခါးဝသို့ အတင်းပြန်ခိုင်းစေမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့က ပျောက်မသွားဘဲ ဝင်ပေါက်ဆီ ပြန်ပို့မည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုလျှင် ထောင်ယွမ်မင်ကို တတိယထပ်၏ အရှေ့မြောက်ထောင့်အခန်းတွင် မက်မွန်ပွင့်နွေဦးဝင်ပေါက်အား သူဖွင့်ခိုင်းလိုက်ပါက ရှောက်ချင်းကော်နှင့် ယဲ့ချီတို့သည် ပစ္စည်းများကို မက်မွန်ပွင့်နွေဦးထဲသို့ ယူဆောင်လာမည်ဖြစ်သည်။ မိနစ် 30 အကြာမှာတော့ ဥယျာဉ်က ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှောက်ချင်းကော်၊ ယဲ့ချီနှင့် ပစ္စည်းများက ပျောက်ကွယ်သွားတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့သည် ဥယျာဉ်ထဲမှ ပစ်ချခံရပြီး အရှေ့မြောက်ထောင့်အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့လိမ့်မည်။

မက်မွန်ပွင့်နွေဦးတည်ရှိသည့် မိနစ် 30 အတွင်းတွင် ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သည် နွေဦးသို့ အချိန်မရွေး သွားနိုင်သည်။

မက်မွန်ပွင့်နွေဦးသည် လုံခြုံသော အကူးအပြောင်းဘူတာတစ်ခုနှင့်တူသည်။

ဤနည်းအားဖြင့် ရှောက်ချင်းကော်နှင့် ယဲ့ချီတို့သည် မက်မွန်ပွင့်နွေဦးထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ အလွန်လုံခြုံသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့လည်း အချိန်မရွေး ဆုတ်ခွာသွားနိုင်သည်။

ရှောက်လုံက သူ၏နည်းဗျူဟာကို အသေးစိတ်ရှင်းပြပြီးနောက် ထပ်ပြောခဲ့သည်။
"ရှောက်ချင်းကော်ရဲ့ အကောင့်မှာ ရွှေဒင်္ဂါးတစ်သန်းရှိပေမဲ့ ဒီပိုက်ဆံတွေကို ဘဏ်နဲ့ ATM စက်တွေကနေ ထုတ်ယူလို့မရတော့ဘူး… 3 of Hearts က ကျောင်းဝင်းကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ATM စက်တွေမရှိဘူး… 3 of Hearts မှာ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်သွားရင် သရေစာကောင်တာကနေ အသင့်စားခေါက်ဆွဲခြောက်ကိုတောင် မတတ်နိုင်တော့ဘူး"

သူက ပြုံးပြီးပြောသည်။
"ဒီတော့ အခြားစိန်ခေါ်သူတွေကို ကယ်တင်တာက ကျွန်တော်တို့အတွက် တကယ်ကောင်းပါတယ်… ကျွန်တော်တို့မှာ ပစ္စည်းအများကြီးရှိပြီး သူတို့မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကိုဝယ်ဖို့ အပိုငွေအနည်းငယ်ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်… အဲဒါက 3 of Hearts လျှို့ဝှက်ခန်းမှာ စားစရာဝယ်ဖို့ လုံလောက်လိမ့်မယ်"

သူ၏ ဆင်ခြင်တုံတရားသည် ဘက်ပေါင်းစုံတွင် အလွန် တွေးခေါ်မှု ရှိသည်။

ရှောက်ချင်းကော်က ပြန်ပြောခဲ့သည်။
"ပရော်ဖက်ဆာရှောက်ရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံက ပြီးပြည့်စုံပြီး ငါ့မှာ ပြဿနာမရှိဘူး"

ယွီဟန်ကျန်းသည် ရှောက်လုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသည်။

ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းသို့သွားမည့် သူ၏အကြံအစည်ကို လူတိုင်းက ကန့်ကွက်လိမ့်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ သူတို့အသက်များကို ဂရုစိုက်နေရသည်။ အခြားသူများ၏ အသက် သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းသည် သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။ လူများက ပိုပိုပြီး သွေးအေးလာမည်။

သို့သော် ယွီဟန်ကျန်းသည် ရဲအရာရှိတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စိန်ခေါ်သူအများစုမှာ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် တရားဥပဒေကို လိုက်နာသော သာမန်လူများဖြစ်သည်။ မတော်တဆမှု အမျိုးအစားအားလုံးကြောင့် သူတို့ ဒီကိုရောက်လာပြီး ရှင်သန်ခြင်းဂိမ်းကို ကစားခိုင်းခဲ့သည်။ သူတို့သည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး သူတို့အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်ရန် စောင့်ကြည့်ဖို့ ခဲယဉ်းကြောင်း သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် အခြားလျှို့ဝှက်ခန်းများကို မထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် သူ စွမ်းရည်ရှိလျှင် အဘယ်ကြောင့် သူတို့ကို မကယ်တင်သင့်သနည်း။

***

ယဲ့ချီသည် လူကြီးသုံးယောက်ဘေးတွင် ရပ်နေကာ သူ့ထင်မြင်ချက်ကို ထုတ်မပြောရဲပေ။

ရှောက်ချင်းကော်၏ အတွေးများသည် မှန်ကန်သော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ၏ အတွေးများကလည်း မှန်ပါသည်။ ယဲ့ချီက သူတို့နှစ်ယောက် စကားများရန်ဖြစ်မည်ဟု ထင်ထားကာ ရှောက်လုံကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချခိုင်းမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ထို့နောက် ရှောက်လုံသည် လူတိုင်းလက်ခံနိုင်သည့် ပြီးပြည့်စုံသော အဖြေတစ်ခုကို စဉ်းစားခဲ့သည်။

ဤအချိန်၌ အဓိကအခိုက်အတန့်များသည် ပရော်ဖက်ဆာရှောက်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် မူတည်နေပုံရသည်။

ယဲ့ချီသည် ရှောက်လုံဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ရွေ့သွားခဲ့သည်။ အနာဂတ်မှာ ဘယ်သူ့စကားကို နားထောင်သင့်တယ်ဆိုတာ သူသိပြီးသားဖြစ်သည်။

ရှောက်လုံက မှန်းဆလိုက်သည်။
"ဒီခြောက်ယောက်ကို ကျွန်တော်ဖမ်းလိုက်ပြီ… သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ အမြင်တွေရှိလား"

ရှောက်ချင်းကော်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ 
"သူတို့က ပစ္စည်းတွေ ခိုးယူဖို့ သတ္တိရှိရှိ တိုက်ရိုက်ကြိုးစားခဲ့တယ်… မင်းက သူတို့ကို အစာကျွေးဖို့လောက်အထိတော့ မကြင်နာဘူးမလား"

ရှောက်လုံက ရယ်လိုက်သည်။ 
"ဘယ်ဟုတ်မလဲ… ဒီလူတွေက သူတို့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ မလိုတမာစိတ်တွေရှိတယ်… အခုပဲ အဲဒီလူက ကျွန်တော်နဲ့ ယဲ့ချီကို တိုက်ခိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူဖို့အတွက် သစ်သီးဓားကို ထုတ်လိုက်တယ်… သူတို့ကို ကျွေးတာက ကျားမွေးတာပဲဖြစ်လိမ့်မယ်" ရှောက်လုံက ခေတ္တရပ်ကာ ပြောခဲ့သည်။ "ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သူတို့ကို လွှတ်လိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ပုန်းနေတဲ့နေရာကို ဖော်ထုတ်ပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေအတွက် တိုက်ခိုက်ဖို့ လူတွေအများကြီးကို စွဲဆောင်နိုင်တယ်"

ယွီဟန်ကျန်းက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောခဲ့သည်။
"သူတို့ကို ကိုယ့်အား ကိုယ်ကိုး ခိုင်းလိုက်တာပေါ့"

ယဲ့ချီ၏မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီး သူက အကြံပြုခဲ့သည်။
"ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်… အိမ်မက်ဆိုးအခန်းရဲ့ နောက်ဆုံးရက်အနည်းငယ်မှာ ကျွန်တော်က မြက်နဲ့သစ်ရွက်တွေကိုစားပြီး အသက်ရှင်ခဲ့တာ… ဒါဆို သူတို့တွေ နေ့တိုင်းစားဖို့ ကျွန်တော်တို့ မြက်တွေပေးလိုက်ရမလား"

ရှောက်ချင်းကော်က အကူအညီမဲ့စွာ ပြောခဲ့သည်။
"သူတို့ကို ‌မြက်‌တွေ နေ့တိုင်းကျွေးရအောင် မင်းက ယုန်မွေးနေတာလား"

ယဲ့ချီ: "…"

ရှောက်လုံက ရယ်လိုက်သည်။
"ရှောင်ချီ… မင်းက လူတွေအကြောင်း ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပဲ တွေးနေတာ… မင်းသူတို့ကို မြက်တွေပေးရင် သူတို့ကို မင်းကူညီနေတယ်လို့ ခံစားရမှာမဟုတ်ဘူး… အဲဒီအစားက မင်းက သူတို့ကို တမင်တကာစော်ကားညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်နေတယ်လို့ ခံစားရလိမ့်မယ်… အဲဒါက သူတို့တွေက မင်းကို ပိုပြီးရန်ငြိုးထားလာလိမ့်မယ်"

ယဲ့ချီက ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ်… ကျွန်တော်က ဒီအတိုင်းပြောကြည့်ရုံပါ"

ရှောက်လုံက အကြံပြုသည်။
"သူတို့ကို ထောင်ချောက်ဆင်လိုက်တာက သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးတယ်လို့ ယူဆရတယ်… သူတို့ရဲ့ဇွဲလုံ့လနဲ့ တောင့်ခံထားနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်"

အားလုံးက ရှောက်လုံ၏ထင်မြင်ချက်ကို သဘောတူသည်။

လူလေးယောက်သည် အနောက်မြောက်ထောင့်အခန်းသို့ ပြန်သွားကြပြီး ကွင်းအတွင်းပိတ်မိနေသူများက ချက်ချင်းပင် ကရုဏာကို တောင်းခံလာကြသည်။

လူငယ်တစ်ဦးက ခါးသီးသောအမူအရာဖြင့် ပြောခဲ့သည်။
"အစ်ကို ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးပါ…ကျွန်တော်တို့က ဘာမှမစားရတာ တစ်ရက်လောက်ရှိနေပြီး ဗိုက်ဆာလို့ စားစရာအနည်းငယ်ကို ယူချင်ခဲ့တာပါ… ကျွန်တော်တို့မှာ မလိုတမာစိတ်မရှိပါဘူး"

ယဲ့ချီသည် အိပ်မက်ဆိုးအခန်းတွင် သူဗိုက်ဆာနေပုံကို တွေးခဲ့ပြီး မည်သည့်အရာကိုမျှ ခိုးယူရန် သူမကြိုးစားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် တစ်ရက်မျှသာ ဗိုက်ဆာနေပြီး မပိန်သေးဘဲ အားနည်းသူများကို အနိုင်ကျင့်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ ဒါက ရှောက်လုံ ပြောသည့်အတိုင်းပါပဲ။ သူတို့၏စိတ်ထဲမှာ တကယ်ပဲ မလိုတမာစိတ်များ ရှိခဲ့သည်။

မိန်းကလေးက မျက်ရည်ကျအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"နည်းနည်းလေးပဲ အဆင်မပြေဘူး… ကျွန်မတို့ကို စားစရာနည်းနည်းလောက်ပေးပါ…"

ထောင့်ရှိလူက ပြုံးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့မှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီးရှိပြီး တစ်လအတွင်းမှာတောင် မကုန်နိုင်ပါဘူး… ကျွန်တော်တို့ကို နည်းနည်းလောက် မပေးနိုင်ဘူးလား… သိပ်မများပါဘူး… အသက်ရှင်ဖို့ ဘီစကွတ်နဲ့ နို့အနည်းငယ်ပါပဲ…"

ယွီဟန်ကျန်းက စိတ်မရှည်သလို အေးစက်သောပုံစံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ပါးစပ်ပိတ်ထား… ပစ္စည်းတွေကို ခိုးဖို့ကြိုးစားပြီး ဖမ်းမိသွားတော့ မင်းတို့က နောက်ထပ် ထပ်တောင်းနေသေးတယ်ပေါ့"

ထိုအဖွဲ့သည် သူ၏စူးရှသော မျက်လုံးများကြောင့် ရုတ်တရက် စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ရှောက်လုံက ပြုံးပြီး သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။
"မင်းတို့ခြောက်ယောက်က မကောင်းတဲ့စိတ်နဲ့ မလှုပ်ရှားဘဲ ဆွေးနွေးဖို့ ငါ့ကို အရင်ရှာခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့မှာ နူးညံ့တဲ့စိတ်နှလုံးရှိလိမ့်မယ်" ထို့နောက် သူက အေးစက်လာသည်။ "ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ဒီမှာ လူနှစ်ယောက်ပဲရှိနေတာကို မြင်ပြီး ငါတို့က အနိုင်ကျင့်လို့ကောင်းမဲ့ပုံပေါက်နေတယ်… မင်းတို့က ခိုးယူဖို့ တံခါးထဲဝင်လာပြီး ဓားတောင်ထုတ်လိုက်တယ်… ငါမင်းတို့ကို ဘာမှစားစရာပေးဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး"

သူ့လက်ချောင်းများ နိမ့်ကျသွားပြီး အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မှ တွဲလောင်းကျနေသော လူနှစ်ယောက်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း လဲကျသွားကာ နာကျင်အော်ဟစ်သံများ ထွက်လာသည်။ ယင်းနောက်တွင် ရှောက်လုံသည် လူခြောက်ယောက်ကို အမြန်ချည်နှောင်ရန် ကွင်းများကို ခြယ်လှယ်ခဲ့သည်။
"ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ရှာကြည့်ပေါ့"

သူက လူခြောက်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်က ကြားနိုင်သောအသံဖြင့် ယွီဟန်ကျန်းကို တမင်တကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ဒီကနေ ထွက်သွားသင့်ပြီ… ဒီမှာ မလုံခြုံတော့ဘူး"

ယွီဟန်ကျန်းက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ 
"ကောင်းပြီ… မြို့ပြင်မှာ တောအုပ်ရှိတယ်… ကိုယ်တို့ အဲဒီကို ချက်ချင်းရွှေ့မယ်"

ရှောက်လုံက အားလုံးကို မျက်စိမှိတ်ပြပြီး ရှောက်ချင်းကော်၊ ယဲ့ချီနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့နှင့်အတူ ပစ္စည်းများကို အခန်းအပြင်သို့ ရွှေ့ပြောင်းရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

လူလေးဦးသည် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်မှ ဝေးရာသို့ ဟန်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ပစ္စည်းများကို တံခါးဝတွင် စုစည်းပြီးသောအခါ ယွီဟန်ကျန်းသည် တယ်လီပို့ကတ်ကို ထုတ်ကာ တတိယထပ်ရှိ အရှေ့မြောက်ထောင့်အခန်းသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

အဆောက်အဦးမှာ သုံးထပ်သာရှိသော်လည်း အလွန်ကျယ်သည်။ အရှေ့မြောက်နှင့် အနောက်မြောက်ထောင့်ကြား အကွာအဝေးသည် မီတာ 1,000 နီးပါးရှိပြီး ခိုးနားထောင်ခြင်းကိရိယာများကို အသုံးမပြုဘဲ အခြားတစ်ဖက်ရှိ လှုပ်ရှားမှုများကို ကြားရန်ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဖမ်းမိသော လူခြောက်ဦးသည် သူတို့က တောထဲသို့ ပြောင်းရွှေ့သွားသည်ဟု လွဲမှားစွာ ယူဆခဲ့ကြသည်။

အရှေ့မြောက်ထောင့်ရှိ အခန်းသည် ရှုခင်းကောင်းပြီး နံရံလေးဘက်ရှိ ပြတင်းပေါက်များမှ အောက်ထပ်ကို သူတို့မြင်နိုင်သည်။

ဒီအချိန်မှာ နေဝင်ပြီး ညနေစောင်းနေပြီ။ ရှောက်လုံသည် သေတ္တာထဲမှ အစာတချို့ကိုယူကာ ညစာစားရန် အသင့်ပြင်ဆင်ဖို့ အဝတ်တစ်ထည်ကို မြေကြီးပေါ်တွင် ခင်းလိုက်သည်။ စည်သွပ်ဘူး၊ ငါးသေတ္တာ၊ အသားစည်သွပ်ဘူး၊ ပေါင်မုန့်၊ နို့၊ သစ်သီးဖျော်ရည်များဖြင့် ဖုံးနေသည့် ကြမ်းပြင်ကို ယဲ့ချီ မြင်လိုက်ရသည်။

ပစ္စည်းများက ပျော်ပွဲစားပွဲနှင့် ယှဉ်နှိုင်သည်။

ပေါင်မုန့်၊ နို့၊ ဘီစကွတ်နဲ့ တွင်းထွက်ရေတွေပဲ စားရတာက အားနည်းသွားတယ်လို့ သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

ညစာစားပြီးသည်နှင့် အားလုံး အနားယူကြသည်။ ရှောက်လုံသည် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း မက်မွန်ပွင့်နွေဦးကို ဖွင့်သည့် မနက်စောစောပိုင်းအထိပင်။

မက်မွန်ပွင့်နွေဦးကိုသတိရပါ၏ စွမ်းရည်သည် လက်ရှိတွင် အဆင့် 2 ရှိပြီး သူနှင့်အတူ အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်နိုင်သည်။ သို့သော် အသုံးပြုမှုတိုင်းသည် တိုးတက်မှုကို တိုးစေမည်ဖြစ်သည်။ သူက ရှောက်ချင်းကော်နှင့် ယဲ့ချီတို့ကို ခေါ်သွားပြီး ၎င်းက အဆင့် 3 သို့ တက်လာခဲ့သည်။ ဒါက ယွီဟန်ကျန်းကိုလည်း ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ 

လူလေးယောက်သည် ပစ္စည်းများကို မက်မွန်ပွင့်နွေဦးထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးကြသည်။ ယဲ့ချီ၏မျက်နှာက အံ့အားသင့်သွားပုံပေါ်သည်။ "အရမ်းလှတဲ့ဥယျာဉ်ပဲ… ဒါက မှော်ကတ်ပဲ" သူက ရေကန်ဆီသို့ ပြေးသွားပြီး လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "ထောင်ယွမ်မင်က ငါးဖမ်းနေတာလား… စားဖို့ သူငါးဖမ်းနိုင်တာလား"

မူလက ယဲ့ချီသည် အားလုံးကို ကြောက်ခဲ့သော်လည်း တစ်ရက်အကြာတွင် ပရော်ဖက်ဆာရှောက်၏ စိတ်သဘောထားက အထူးကောင်းမွန်တာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယဲ့ချီသည် ပရော်ဖက်ဆာရှောက်နှင့် အတူရှိစဉ် စကားများစွာပြောခဲ့သည်။

ရှောက်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။ 
"ထောင်ယွမ်မင်က ငါတို့ကို လျစ်လျူရှုပြီး ငါးတွေပဲဖမ်းနေတာ… မင်း သူ့ကို ရှုခင်း NPC အဖြစ် မှတ်ယူနိုင်တယ်"

ရှောက်ချင်းကော်သည် မက်မွန်ပွင့်နွေဦးမှ တောင်တန်းများကို ငေးကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ 
"ဒီနေရာရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က အရမ်းကောင်းပေမဲ့ တစ်နေ့ကို မိနစ် 30 ပဲ ကြာတယ်… ဒီလိုမှမဟုတ်ရင် ပရော်ဖက်ဆာရှောက်က လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှာ ခရီးသွားလုပ်ငန်းကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေနိုင်တယ်"

ရှောက်လုံ: "..."

ခရီးသွားလုပ်ငန်းလား။ သူ လုံးဝ မတွေးခဲ့မိဘူး။ ရှောက်ချင်းကော်သည် ငွေရှာရန် အခွင့်အလမ်းများကို ဖမ်းယူရာတွင် အမှန်တကယ် ထူးချွန်သူဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤအရာသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာဖြစ်ခဲ့ပါက မက်မွန်ပွင့်နွေဦးကို မိနစ် 30 ကြာခံစားပြီး ထောင်ယွမ်မင်နှင့် ဓာတ်ပုံရိုက်ရန် ယွမ် 30 ကျသင့်မည်ဖြစ်သည်။ သေချာပေါက် လူများက လာချင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ဤကမ္ဘာသည် ငြိမ်းချမ်းသောကမ္ဘာမဟုတ်ခဲ့ပါ။ ဤအဖွဲ့ဝင်များမှလွဲ၍ ထောင်ယွမ်မင်ကတ်အကြောင်း လူများစွာကို အသိမပေးမိခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။ ရှောက်ချင်းကော်က စနောက်ရုံဖြစ်သည်။

အချိန်မဖြုန်းသင့်ဘူး။ ပစ္စည်းများ ရွှေ့ပြီးသွားတော့ ရှောက်လုံက ပြောလိုက်သည်။ 
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီ သွားကြရအောင်"

ယွီဟန်ကျန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ရှောက်လုံနှင့်အတူ မက်မွန်ပွင့်နွေဦးမှ ထွက်သွားပြီး မြို့ထဲကို အမြန်သွားဖို့ တယ်လီပို့ခြင်းကတ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

ညဉ့်နက်မှ လမ်းများပေါ်တွင် ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သည် အဆင့်မြင့်မှော်ပညာကို အသုံးပြုနေသလို လေကဲ့သို့ မီတာ 50 တိုင်း တယ်လီပို့ကြသည်။

ဤအရာက ရှောက်လုံကို အလွန်ဆန်းသစ်သော ခံစားမှုအား ဖြစ်စေသည်။

ယွီဟန်ကျန်းက ရှောက်လုံကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်လုံးများက ရှားရှားပါးပါး နူးညံ့သိမ်မွေ့နေသည်။ 
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ခင်ဗျားက ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးတင်နေရတာလဲ"

ယွီဟန်ကျန်း၏အသံက တိုးသွားသည်။
"မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ချဉ်းကပ်မှုကို ထောက်ခံပြီး ကိုယ်နဲ့လည်း အဖော်လိုက်ခဲ့တယ်လေ"

ရှောက်လုံက သူဘာကိုဆိုလိုသည်ကို နားလည်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ 
"ခင်ဗျားနဲ့ ရှောက်ချင်းကော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက မှန်ကန်တဲ့ အတွေးတွေရှိတယ်… ခင်ဗျားအန္တရာယ်ဖြစ်မှာကို သူစိုးရိမ်နေပေမဲ့ အဲဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့လုပ်နိုင်စွမ်းအတွင်းမှာရှိနေရင် လူတွေကို ကယ်တင်တာက မကောင်းဘူးလို့ ကျွန်တော် မထင်ပါဘူး" ရှောက်လုံက ခေတ္တရပ်ကာ ဥပမာတစ်ခုကို ပြောပြခဲ့သည်။ "ဒီလိုပေါ့… ခင်ဗျားက လူတစ်ယောက်က ရေထဲပြုတ်ကျနေတာကို မြင်တယ်… ခင်ဗျားက ရေကူးတတ်ပြီး ခုန်ချပြီး အဲဒီအရူးကို ကယ်တင်နိုင်ရင် သူ့ကို ကယ်ဖို့ ဘာလို့ မကြိုးစားရမှာလဲ"

ယွီဟန်ကျန်းက ဒီဥပမာကို နားထောင်ပြီး မနေနိုင်ဘဲ သူ့နှုတ်ခမ်းများက မြှောက်တက်သွားသည်။
"ဟုတ်တယ်… လောလောဆယ်မှာ ဒီအပြစ်မဲ့စိန်ခေါ်သူတွေကို ကူညီနိုင်တဲ့စွမ်းရည် ကိုယ့်မှာရှိနေတုန်းပဲ… နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့ကို ကယ်တင်ချင်ပေမဲ့လည်း ကိုယ်တို့ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်တာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် စကားသံများကိုသာ ကြားနေရသည်။ ရှောက်လုံ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သောအသံကို နားထောင်ရင်း ယွီဟန်ကျန်း၏ နှလုံးသားကလည်း နွေးထွေးသွားသည်။ သူ့ကို နားလည်ပြီး အလားတူ အကြံဉာဏ်များ ပေးနိုင်သော အဖွဲ့ဝင်နဲ့တွေ့ဆုံရန် တကယ်ကို ခက်ခဲပါသည်။

ရှောက်လုံက သူ့ကို အဖော်လိုက်ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိတာကြောင့် သူ အလွန်ပျော်သွားသည်။

……

လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ပြတ်တောက်မှုကြောင့် တစ်မြို့လုံး အမှောင်ကျသွားခဲ့သည်။ လမ်းများက မလုံခြုံသလို မြို့ခံများက အပြင်မထွက်ရဲတော့ဘဲ အိမ်ထဲမှာ ပုန်းနေကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သူတို့၏မှတ်ဉာဏ်များအတိုင်း ရွှေ့လျားခဲ့ကြပြီး မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

အံ့သြစရာကောင်းတာက သူတို့အောက်ထပ်ကို ရောက်တာနဲ့ မူလမှောင်မိုက်နေသောရှုခင်းက ဖယောင်းတိုင်မီးများ ရုတ်တရက် လင်းထိန်သွားသည်။ ယွီဟန်ကျန်းသည် ဒုတိယထပ်ပြတင်းပေါက်ပေါ်တွင် အသံဖမ်းစက်ကို ချက်ချင်းချလိုက်ပြီး မီတာ 100 အကွာအဝေးအတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို ကြားနိုင်စေသည်။

လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦး၏ တိုးလျပြီး ဩရှရှအသံက သူ့နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ 
"နိုင်ငံခြားသား 12 ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာ သေချာလား"

သူဌေးက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ 
"ဟုတ်တယ်… မင်းအရင်က ခိုးခဲ့တဲ့ နှစ်ယောက်နဲ့ သတိထားနေတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတချို့ကို ငါတားလို့မရဘူး… ကျန်တာကတော့ အခန်းရဲ့ ခြင်ဆေးထဲမှာ ဆေးတွေထည့်လိုက်တယ်… ဒီတစ်ခါတော့ သူတို့အားလုံးက ဝက်သေတွေလို အိပ်ပျော်နေကြပြီး လှုပ်နှိုးရင်တောင်မှ နိုးလာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုလူက မေးသည်။
"207 က လူနှစ်ယောက်ကော ဘယ်လိုလဲ… ပြန်ရောက်ပြီလား"

သူဌေးက မေးလိုက်သည်။
"ရှောက်လုံနဲ့ ယွီဟန်ကျန်းကို မင်းဆိုလိုတာလား… ဒီနေ့နေ့လယ်မှာ ယွီဟန်ကျန်းက တစ်ကြိမ်ပြန်လာပြီး ရွှီမျိုးရိုးနာမည်နဲ့လူကို မေးခဲ့တယ်… မင်းထွက်သွားပြီလို့ ငါပြောလိုက်ပြီး ပြန်မလာဘူး"

ထိုလူက သရော်သည်။
"မနေ့ညက သူတို့နှစ်ယောက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ့အစီအစဉ်က ပြီးသွားပြီ"

သူဌေးက ပြောသည်။ 
"နိုင်ငံခြားသားတွေရဲ့ ကတ်တွေက သုံးရတာ အရမ်းလွယ်ပေမဲ့ ဒီနေ့ထည့်ထားတဲ့ ဆေးတွေက လုံလောက်တယ်… ကိုယ်ပျောက်ဝတ်ရုံကို အသုံးပြုဖို့ မလိုအပ်ဘူး… ငါမင်းကို ကူညီပေးမယ်… ငါတို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ပြီးခိုးကြမယ်"

ထိုလူက မေးသည်။
"ငါသတ်ခဲ့တဲ့လူ သူ့အလောင်း ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ"

"မြေအောက်ခန်းမှာ ဝှက်ထားပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပုပ်သိုးပြီး။အနံ့အသက်ထွက်နေပြီ… မနက်ဖြန်မနက်မှာ နိုင်ငံခြားသားတွေကို သံသယဖြစ်စေနိုင်တယ်"

ထိုလူက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြောခဲ့သည်။
"နောက်ကျရင် ငါတို့တွေ ပစ္စည်းတွေကိုသယ်ပြီးတော့ တည်းခိုခန်းကို မီးရှို့လိုက်မယ်… ပြီးရင် ငါ့ညီအစ်ကိုတွေဆီသွားပြီး အဲဒီရှောက်မျိုးရိုးနာမည်နဲ့ ယွီမျိုးရိုးနာမည်ကို ငါရှာခိုင်းလိုက်မယ်… အဲဒီနိုင်ငံခြားသားတွေကို အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး"

ရှောက်လုံ: "…"

ဒီလျှို့ဝှက်ခန်းရဲ့ Boss က အရမ်းရက်စက်တာပဲ…

သူနှင့်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ယွီသည် တစ်ဖက်လူ၏ ပစ္စည်းများကို ခိုးယူရန် အစီအစဉ်ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေပုံရသောကြောင့် ဤလူသည် နိုင်ငံခြားသားများ၏ အစီအစဉ်များကို အချိန်မီ ဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေပုံရသည်။

သူက တည်းခိုခန်းကို မီးရှို့ချင်တာလား…

ကံကောင်းထောက်မစွာ ယွီဟန်ကျန်း အမြန်လာခဲ့သို့သာ သို့မဟုတ်ပါက တည်းခိုခန်းတွင်နေထိုင်သော အပြစ်မဲ့စိန်ခေါ်သူ 12 ဦးတို့သည် အိပ်ရင်းနှင့်ပင် မီးရှို့သတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

#TK