Volume 2 : နှစ်ယောက်တွဲဖြတ်ကျော်ခြင်း
Chapter 52 (3 of Spades – ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ၁၂၊ အိမ်မက်ဆိုးအခန်း)
ထိုလူငယ်သည် ဝံပုလွေတွင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် လမ်းပျောက်ရင်းရောက်သွားသော ယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။
ဝံပုလွေဟု သတ်မှတ်ခံထားရသော ရှောက်လုံသည် ရှေ့သို့ လှမ်းလာစဉ် မနေနိုင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက ပြောခဲ့သည်။
"မင်းကြောက်စရာမလိုပါဘူး… ငါတို့ မင်းကို ဒုက္ခမပေးဘူး… ငါတို့က မင်းရဲ့ရည်ရွယ်ချက်ကို သိချင်ရုံပါ… မင်းဘာလို့ ငါတို့အိတ်တွေထဲမှာ အသံဖမ်းစက်တွေ ထားရတာလဲ"
ရှောက်ချင်းကော်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းစွာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ကတ်က ဒေါင်လိုက်တယ်လီပို့လို့ မရဘူးထင်တယ်…"
လူငယ်သည် ထိတ်လန့်တကြား မျက်လုံးများဖြင့် အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ရှောက်ချင်းကော်က ထပ်ပေါင်းပြောသည်။
"မင်းမပြေးနိုင်ရင် ရိုးရိုးသားသားပြောလိုက်ပါ"
ရှောက်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း ငါတို့ပြောတာကို နားထောင်ထားပြီး ရဲအရာရှိယွီက အကျဉ်းသားတွေကို ဖမ်းဆီးရာမှာ အထူးကျွမ်းကျင်တဲ့ မှုခင်းရဲအရာရှိတစ်ယောက်ဆိုတာ သိသင့်တယ်… သူ မင်းကို စစ်ဆေးမှာတော့ မလိုချင်ဘူးမလား"
ယွီဟန်ကျန်းသည် သူ၏အေးစက်သောအမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားစဉ်တွင် လူနှစ်ယောက်က အတူတကွလုပ်ဆောင်ကြပြီး ဖုန်မှုန့်များဖုံးနေသော ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး၏မျက်နှာကို စူးစူးရဲရဲစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"ပြောလိုက်… ငါအဲလိုမလုပ်ချင်ဘူး"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးသည် စိတ်မသက်မသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး ခေါင်းမငုံ့လိုက်သည်။
"ကျွန်-ကျွန်တော် ပြောမယ်…"
ယွီဟန်ကျန်းက မေးသည်။
"လျှို့ဝှက်ခန်းကိုရှင်းဖို့ ငါတို့ရဲ့နည်းဗျူဟာကို ခိုးယူဖို့အတွက် ငါတို့အပေါ်မှာ အသံဖမ်းစက်တပ်ထားခဲ့တာလား"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ခေါင်းခါပြီး ရှင်းပြသည်။
"မ-မဟုတ်ဘူး… ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ကို ကူးယူထားတာ မဟုတ်ဘူး… ကျွန်တော်က ပစ္စည်းတွေကို ဂိုဒေါင်ထဲမှာထားပြီး ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို ပုန်းအောင်းတဲ့နေရာအဖြစ် အသုံးပြုချင်တာ… ကျွန်တော်က ခင်ဗျားတို့နဲ့ တူညီတဲ့အတွေးကို တွေးမိခဲ့ရုံပဲ"
ရှောက်လုံနှင့် ယွီဟန်ကျန်းတို့သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်သည်။
ရှောက်ချင်းကော်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"တိုက်ဆိုင်မှုလား… တိုက်ဆိုင်မှုတွေ အများကြီးရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ယုံကြည်နိုင်မှာလဲ…"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက တိုးတိုးပြောသည်။
"ဟုတ်တယ်… ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီ 3 of Spades လျှို့ဝှက်ခန်းကို ကျွန်တော်ရောက်တာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ဘူး"
ဒီအဖြေက လူသုံးယောက်ကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ရဲ့ပထမဆုံးအကြိမ်မဟုတ်ဘူးလား?
ရှောက်လုံက ချက်ချင်းမေးသည်။
"မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ… မင်းအရင်က 3 of Spades လျှို့ဝှက်ခန်းကို ရောက်ဖူးတာလား"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများက မှိန်ဖျော့သွားပြီး မျက်လုံးများက နာကျင်မှုဖြင့် လင်းလက်နေကာ ဆိုးရွားသော အတွေ့အကြုံတချို့ကို သတိရနေပုံရသည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ကျွန်တော် မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ဘူး… ဖယ်ရှားခြင်းမခံရမီ ငါးရက်မြောက်နေ့အထိပဲ ကျွန်တော် အသက်ရှင်ခဲ့တာ"
ယွီဟန်ကျန်းက မေးခွန်းတစ်ခုဖြင့် လိုက်လာခဲ့သည်။
"မင်းက လျှို့ဝှက်ခန်းထဲကနေ ဖယ်ရှားခဲ့ရပေမဲ့ လုံးဝရှင်းပစ်မခံရဘူးလား"
လူငယ်လေး၏ မျက်နှာသည် ပို၍ပင် ဖြူဖျော့သွားကာ သူ့အသံက အားပျော့သွားသည်။
"ခင်... ခင်ဗျားတို့ အိပ်မက်ဆိုးအခန်းကို ကြားဖူးလား"
ယွီဟန်ကျန်းနှင့် ရှောက်လုံတို့က တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ စောင့်ရှောက်သူက လျှို့ဝှက်ခန်းကို ကျရှုံးပြီးသည်နှင့် ပြစ်ဒဏ်ကို လက်ခံရန် အိပ်မက်ဆိုးအခန်းထဲသို့ ဝင်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း အလေးပေးပြောကြားခဲ့သည်။ အိမ်မက်ဆိုးအခန်း၏ ရှင်သန်မှုနှုန်းက 0.1% ထက်နည်းပေမဲ့ ဒီကောင်လေးက အိပ်မက်ဆိုးအခန်းကနေ တကယ်ပြန်လာခဲ့တာလား။
ရှောက်လုံ၏ စကားကို အတည်ပြုလိုက်သလို လူငယ်က အနီးကပ်လိုက်ကာ ပြောခဲ့သည်။
"ကျွန်တော်က အိပ်မက်ဆိုးအခန်းမှ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး ရှင်းလင်းရေးကို ပြန်လည်စိန်ခေါ်ဖို့ 3 of Spades ကို ပြန်လာခဲ့တာ"
ဤအချက်အလက်ပမာဏက အလွန်ကြီးမားပါသည်။
ရှောက်လုံသည် ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သယ်ဆောင်လာမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။
အိပ်မက်ဆိုးအခန်းအကြောင်းကို သူဆီကနေ သတင်းအချက်အလက်များရခဲ့ရင် ဒါက သူတို့သုံးယောက်အတွက် အလွန်အရေးကြီးတယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ ထို့အပြင် သူတို့သုံးယောက်က အိပ်မက်ဆိုးအခန်းကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးဘူး။ အကယ်၍ သူတို့သည် တစ်နေ့တွင် ဖယ်ရှားခံရပါက အချက်အလက်များကို ကြိုတင်သိရှိရန် အလွန်အသုံးဝင်မည်ဖြစ်သည်။
ယွီဟန်ကျန်းက ရှောက်လုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးပြောသည်။
"သူ့ကို ကြိုးချည်ပြီး သေချာမေးလိုက်"
ရှောက်လုံက အဓိပ္ပါယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ထုတ်ယူကာ အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသည့် အကွင်းအနည်းငယ်ကို ဆွဲခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး၏ ခြေ၊ ခါးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို ပတ်ထားသလိုမျိုး ကွင်းများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။
ကွင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေသော ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ခင်ဗျားဘာလုပ်မလို့လဲ… ကျွန်-ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့…"
ရှောက်လုံက ပြုံးလိုက်သည်။
"စိတ်ချပါ… ဒါက မင်းထွက်မပြေးအောင် တားဆီးဖို့ပဲ… မင်း အခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြလို့ရတယ်… အချက်အလက်တွေကို ငါတို့ ကျေနပ်ရင် မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက သူ့လက်မောင်းကို လှုပ်လိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို ကွင်းများပတ်ထားတာ တွေ့ခဲ့ရပြီး လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ဘူး။ သူက ရှောက်လုံကို လှမ်းကြည့်ရင်း ငိုချင်နေသည်။
"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အရင်လွှတ်ပေးပါလား… ကျွန်တော် ရိုးရိုးသားသား ရှင်းပြပါ့မယ်…"
ရှောက်လုံက ရယ်မောလိုက်သည်။
"မရဘူး… ဒါ့အပြင် မင်းခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ကတ်တွေ အများကြီးရှိတယ်… မင်းထွက်ပြေးရင် ငါတို့ မင်းကို ဖမ်းလို့မရဘူး"
ယွီဟန်ကျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"ပြော…"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးသည် ယွီဟန်ကျန်း စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူ၏ မျက်နှာသည် အေးစက်နေပြီး သူ့မျက်လုံးများသည် ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး၏ မျက်နှာကို အပေါက်တစ်ခုဖြစ်အောင် စိုက်ကြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက အလျင်အမြန် ရှင်းပြခဲ့သည်။
"အခြားအိပ်မက်ဆိုးအခန်းတွေအကြောင်း ကျွန်တော်မသိဘူး… 3 of Spades ကနေ ရှင်းပစ်ခံရရင် စိန်ခေါ်သူတွေအားလုံးကို ပိုက်ဆံမပေးဘဲ ထူးဆန်းတဲ့မြို့တစ်ခုမှာ ပစ်ချခံရတယ်ဆိုတာပဲ ကျွန်တော်သိတယ်… စိန်ခေါ်သူတွေက 14 ရက် အသက်ရှင်ရတယ်"
ရှောက်လုံက အလွန်အံ့သြသွားသည်။
"ပိုက်ဆံမရှိဘဲ 14 ရက် အသက်ရှင်ရတာလား"
ဤအခက်အခဲသည် 'ငွေကြေးအကျပ်အတည်း' လျှို့ဝှက်ခန်းထက် များစွာမြင့်မားသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ခန်း၏ဈေးနှုန်းများ မြင့်တက်လာသော်လည်း ပထမနေ့တွင် စျေးနှုန်းတက်ခြင်းမရှိပေ။ စိန်ခေါ်သူတိုင်းကို ရွှေဒင်္ဂါး 100,000 ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ကနဦးရန်ပုံငွေများသည် ပစ္စည်းတချို့ကို ရရှိရန် လုံလောက်ပါသည်။ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းထားသ၍ ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းလင်းရန် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပါ။
သို့သော် သူတို့သည် ပိုက်ဆံမရှိပါက စားဝတ်နေရေး အခက်အခဲရှိမည်။ 14 ရက် အသက်ရှင်ရမှာလား။ ဒီလူက ဘယ်လို ရှင်သန်ခဲ့တာလဲ။
ရှောက်ချင်းကော်က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။
"အဲဒီ 14, ရက်ကို မင်း ဘယ်လို ရှင်သန်ခဲ့တာလဲ"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ခေါင်းငုံ့ကာ တိုးတိုးလေးပြောသည်။
"အဲဒီကမ္ဘာမှာရှိတဲ့လူတွေက သိပ်ဂရုမစိုက်ဘူး… သူတို့က စိန်ခေါ်သူတွေကို ဘယ်တော့မှ ပိုက်ဆံပေးမှာ မဟုတ်သလို စိန်ခေါ်သူတွေက အလုပ်ရှာလို့မရဘူး… ကံကောင်းထောက်မစွာ ကျွန်တော်က သီချင်းဆိုနိုင်ပြီး ကျွန်တော်သီချင်းဆိုတာကို နှစ်သက်တဲ့ ကလေးတချို့ကို လမ်းမှာတွေ့ပြီး ကျွန်တော့်ကို မုန့်ကျွေးကြတယ်… ကျွန်တော်က အမှိုက်ကောက်သူ ဟန်ဆောင်ပြီး နေ့တိုင်း လမ်းပေါ်မှာ အိပ်တယ်… မုန့်ဆိုင်က ရက်လွန်အစားအစာတွေစားပြီး ရေပိုက်ခေါင်းက ရေတွေကိုပဲ သောက်ခဲ့ရတယ်…"
သူ၏ပခုံးများသည် အနည်းငယ်တုန်ခါနေကာ အိပ်မက်ဆိုးအခန်း၏အတွေ့အကြုံကို ပြန်မှတ်မိရန် ဝန်လေးနေပုံရသည်။
"အခက်ခဲဆုံးအချိန်က ပေါင်မုန့်တစ်ပိုင်းကို သုံးရက်လောက် စားရတာပဲ… ကျွန်တော် ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ လမ်းတောင်မလျှောက်နိုင်ဘူး… စားစရာမရှိဘဲ နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးတော့ ကျွန်တော် သစ်ရွက်တွေအများကြီးစားခဲ့တယ်… စိန်ခေါ်သူတချို့က အစာငတ်သေသွားတာကို ကျွန်တော်မြင်ခဲ့ပြီး အိမ်မက်ဆိုးအခန်းထဲမှာ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်းပဲ အသက်ရှင်ခဲ့တယ်"
ကြောက်မက်ဖွယ် ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုသည် လူသား၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းကာ သူတို့၏ဆန္ဒကို ဖျက်ဆီးပစ်သည်။
အစာစားချင်စိတ်သည် လူ့သဘာဝ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရက်အတော်ကြာ ဗိုက်ဆာသည့် အတွေ့အကြုံက ဘယ်လိုမျိုးလဲ။ ကမ္ဘာအစစ်က လူတွေ နားလည်ဖို့ ခက်လိမ့်မည်။ ထို့အပြင် အခု နေရေးထိုင်ရေးအခြေအနေက ကောင်းသည်။ ဗိုက်ဆာဖို့ မဆိုထားနှင့် လူတွေက အသားငါးများကို နေ့တိုင်းစားနိုင်သည်။
သို့သော် ထိုလူငယ်မှာ ပိုက်ဆံမရှိသဖြင့် ရက်လွန်ပေါင်မုန့်ကို စားသုံးကာ အဆာပြေမုန့်အတွက် သီချင်းဆိုပြီး လမ်းဘေးရှိသစ်ရွက်များကို စားသုံးကာ 14 ရက်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။
သူသည် ပိုးဟပ်ကဲ့သို့ ဇွဲနပဲကြီးသည်။
ပထမတော့ ဒီကောင်လေးသည် တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများလို သတိထားနေတယ်လို့ ရှောက်လုံ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခု ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို သူသဘောကျသွားသည်။ နေရာတိုင်းတွင် သားရဲများရှိနေသော တောအုပ်ထဲမှာ ရှင်သန်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးမှာ မရိုးရှင်းလှပေ။
ဒီလိုဆိုးရွားသောကမ္ဘာကြီးကို တွေ့ကြုံပြီးနောက် ဆယ်ကျော်သက်လူငယ်လေးသည် အမှိုက်ကောက်သူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ အမှိုက်ထရပ်ကားထဲမှာ ပစ္စည်းတွေထည့်ပြီး သူ့မျက်နှာကို ညစ်ပတ်စေခဲ့သည်။ ရှင်သန်ဖို့အတွက် အလွန်ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်ခဲ့တာ အံ့သြစရာမရှိပါဘူး။
ရှောက်လုံက သူ့အပေါ် သဘောထား ပျော့ပျောင်းသွားသည်။
"မင်းက 3 of Spades လျှို့ဝှက်ခန်းကနေ ဖယ်ရှားခံရပြီး အိမ်မက်ဆိုးအခန်းကို ရောက်သွားပြီး အိမ်မက်ဆိုးအခန်းကနေ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ပြီးတော့ 3 of Spades ကို ပြန်လာခဲ့တာပေါ့"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"စည်းကမ်းတွေက အဲဒီလိုပဲ"
ရှောက်လုံက အကွင်းအားလုံးကို ပြန်ယူကာ လမ်းလျှောက်လာပြီး လူငယ်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။
"အိပ်မက်ဆိုးအခန်းမှာ ရှင်သန်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး… အိပ်မက်ဆိုးအခန်းရဲ့ ရှင်သန်မှုနှုန်းက 0.1% ပဲလို့ စောင့်ရှောက်သူဆီကနေ ငါကြားခဲ့ရတယ်"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။
"ကံကောင်းလို့ ကျွန်တော် သီချင်းဆိုနိုင်ပြီး ကလေးတွေဆီကနေ အဆာပြေမုန့်ရဖို့ သီချင်းဆိုတာကို အားကိုးခဲ့တာ… မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ငတ်သေသွားနိုင်တယ်"
ယွီဟန်ကျန်းက နောက်ထပ်မေးခွန်းတစ်ခုအတွက် ပိုစိုးရိမ်သွားသည်။
"မင်းက အိမ်မက်ဆိုးအခန်းမှာ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့တာကို ဘာလို့ 3 of Spades မှာ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရတာလဲ"
ခေါင်းကိုငုံ့ထားရင်း ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး၏ အမူအရာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။
"ကျွန်တော် 3 of Spades မှာ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်နဲ့ ကျခဲ့တယ်… သူနဲ့ကျွန်တော်က တက္ကသိုလ်တစ်ခုတည်းက လာခဲ့တာဆိုတော့ ကျွန်တော် သူ့ကို အရမ်းယုံခဲ့တယ်… ကျွန်တော်တို့ ပစ္စည်းတွေ အတူတူဝယ်ပြီး ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းမှာ နေခဲ့ကြတယ်… နောက်တစ်နေ့ညမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေ 80% က အခိုးခံရပြီး နို့တစ်ဘူးနဲ့ အသင့်စားခေါက်ဆွဲတစ်ဘူးပဲ ကျန်ခဲ့တယ်… အဲဒါက အများကြီးမဟုတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့သာ ချွေတာရင် အသက်ရှင်နိုင်သေးတယ်"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ခဏရပ်လိုက်သည်။
"သူ့အတွက်သူပဲ အသက်ရှင်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ခဲ့ဘူး… သူက ကျွန်တော့်ကိုထားခဲ့ပြီး ပစ္စည်းတွေကို တစ်ညတည်း သယ်သွားခဲ့တယ်"
ရှောက်လုံ: "…"
အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်မှာ အဖွဲ့ဝင်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။
ဤကမ္ဘာကြီးတွင် ယုံကြည်မှုသည် စျေးအပေါဆုံးအရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
"ကံမကောင်းတာက ကျွန်တော့်ကို အစာကျွေးတဲ့ ကြင်နာတတ်တဲ့ မိန်းကလေးနဲ့ တွေ့ပြီး လေးရက်မြောက်နေ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်ခဲ့တယ်… ဒါပေမဲ့ စိန်ခေါ်သူတွေရဲ့ပစ္စည်းတွေက ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းမှာ မကြာခဏအခိုးခံရပြီး ကျွန်တော်တို့အဖွဲ့ထဲမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ရှိနေတယ်လို့ လူအများက သံသယရှိလာတယ်… စိန်ခေါ်သူအားလုံးကို အတူတူခေါ်ဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ရှေ့နေတစ်ယောက်ရှိတယ်… သူက ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို တွေ့ရှိပြီး ပစ္စည်းတွေကို စုပေါင်းပြီးတော့ ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်ကို ရွှေ့ပြောင်းခဲ့တယ်"
"ကျန်ရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေကို စုစည်းပြီး တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြန့်ဝေးပြီးတော့ သတ္တမနေ့အထိ အတူတူနေထိုင်မယ်ပေါ့"
“နောက်တော့ ငါးရက်မြောက်နေ့မှာ မြို့ A တစ်ခုလုံး ပရမ်းပတာဖြစ်သွားတယ်… ထောင်ကလွတ်လာတဲ့ အကျဉ်းသားတွေ အများကြီးရှိတယ်… လက်နက်တွေကိုင်ဆောင်ပြီး မြို့တွင်းက ပစ္စည်းတွေကို ရှာဖွေပြီးတော့ မီးရှို့သတ်ဖြတ် လုယက်ကြတယ်… စိန်ခေါ်သူတချို့က အမိန့်ကိုနားမထောင်ဘဲ ညဘက်မှာ ခေါက်ဆွဲပြုတ်ဖို့ ထင်းမီးမွှေးကြတယ်… ဒီမီးကြောင့် အကျဉ်းသားတွေ ရောက်လာပြီး နောက်ဆုံးတော့… စိန်ခေါ်သူတွေကို တစ်ခါတည်း ရှင်းပစ်လိုက်တယ်"
ဒါကို လူသုံးယောက်ကြားတော့ အံ့သြသွားသည်။
ယွီဟန်ကျန်းသည် ထောင်ထဲတွင် ပြဿနာများရှိလာမည်ဟု မှန်းဆခဲ့သော်လည်း အကျဉ်းသားများသည် တိုက်ရိုက်လွတ်မြောက်ပြီး နေရာတိုင်းတွင် မီးရှို့သတ်ပစ်ရန် မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ဤလျှို့ဝှက်ခန်းသည် ငွေကြေးဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်အခန်းမဟုတ်ပါ။ ကမ္ဘာကြီးအဆုံးသတ်၏ ပရမ်းပတာနှင့် ပိုတူပါသည်။
ရှောက်လုံက တွေးဆသည်။
"မင်းက 3 of Spades လျှို့ဝှက်ခန်းမှာ အတွေ့အကြုံရှိပြီး ဇာတ်အိမ်ကို သိတဲ့အတွက် ဖြစ်စဉ်ကိုရှင်းလင်းဖို့ မင်းကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းကို ရှာနိုင်တယ်… ငါတို့ကို အသံဖမ်းစက်တပ်ထားတာက ဘာရည်ရွယ်ချက်လဲ"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ရှင်းပြသည်။
"ကျွန်တော် အသံဖမ်းစက်တပ်ထားတာက ခင်ဗျားတို့ပဲမဟုတ်ဘူး… စိန်ခေါ်သူအားလုံးရဲ့ ကျောပိုးအိတ်တွေပေါ်မှာ အသံဖမ်းစက်တပ်ထားတယ်… ဒီကတ်က အသံဖမ်းစက်သုံးခုကို တပြိုင်နက်တည်း ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီး သစ္စာဖောက်ရဲ့အထောက်အထားကို ရှာဖွေဖို့ စိန်ခေါ်သူတွေရဲ့ စကားပြောဆိုတာကို ကျွန်တော် နားထောင်ခဲ့တာ"
ယွီဟန်ကျန်းက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"မင်းဆိုလိုတာက ဒီည ငါတို့ဖမ်းမိတဲ့ သူခိုး၊ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ကိုယ့်အဖွဲ့ဝင်ကို သတ်ခဲ့တဲ့သူက စိန်ခေါ်သူတွေကြားထဲမှာ သစ္စာဖောက်ဖြစ်နိုင်တာလား"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ရောထွေးနေတာကို ကျွန်တော်တို့ ဖယ်ရှားခံရတဲ့အချိန်အထိ ကျွန်တော်တို့ မသိခဲ့ဘူး… သူက ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူသူဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့အထောက်အထား အစစ်အမှန်က စိန်ခေါ်သူမဟုတ်ဘဲ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကနေ အမြတ်အစွန်းရဖို့ ရှာဖွေနေတဲ့ ဒီကမ္ဘာရဲ့ လွတ်လပ်သူပဲ"
ရှောက်လုံက ကောက်ချက်ချသည်။
"တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရရင် 3 of Spades အခန်းက ငွေကြေးအကျပ်အတည်းတစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူး… ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ Boss လည်း ရှိတာလား… တကယ်လို့ စိန်ခေါ်သူတွေက သတိမမူမိရင် သူတို့ရဲ့ပစ္စည်းတွေ အခိုးခံရပြီး အဖွဲ့အတွင်းမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း မသိရင် သူတို့ရဲ့အဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်မလား"
"ဟုတ်တယ်… ဒီလူက စိန်ခေါ်သူတွေအကြောင်း အများကြီးသိတယ်… သူက ကျွန်တော်တို့ကို နိုင်ငံခြားသားလို့ ခေါ်တယ်"
3 of Spades အခန်း၏ တကယ့်အခက်အခဲမှာ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းသာ မဟုတ်ပါ။
ပထမတော့ ၎င်းက ထူးဆန်းတာကို ရှောက်လုံ တွေ့လိုက်ရသည်။ ငွေကြေးအကျပ်အတည်းမစတင်မီ စိန်ခေါ်သူတိုင်းသည် ရွှေဒင်္ဂါး 100,000 ရရှိခဲ့ပြီး ယင်းသည် အရင်းအနှီး ယွမ် 1,000 နှင့် ညီမျှသည်။ အကယ်၍ ဤငွေကို စူပါမားကတ်တွင် ကုန်ပစ္စည်းဝယ်ရန် အသုံးပြုပါက တစ်ပတ်စာ လုံလောက်သော အစားအစာကို ဝယ်ယူရန် ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ပေ။
ငွေကြေးအကျပ်အတည်းကြောင့် သတိမမူမိသော မြို့သူမြို့သားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မြို့သည် ပျက်စီးပြီး ပစ္စည်းများအား ကြိုတင်သိမ်းဆည်းရမည်ကို စိန်ခေါ်သူများက ကြိုတင်သိရှိထားကြသည်။ ခုနစ်ရက်ကြာအောင် ရှင်သန်ဖို့က မခက်ပါဘူး။
ထို့အပြင် စီးပွားရေးနှင့်ဆိုင်သော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းတစ်ခုရှိ ရှောက်ချင်းကော်ကဲ့သို့သော လူများသည် ငွေကြေးအကျပ်အတည်းမှ ငွေရှာနိုင်သည်။
A of Spades နှင့် A of Clubs သည် ဤမျှကြင်နာနိုင်မည်လား။ စောင့်ရှောက်သူနှစ်ဦးသည် လူတိုင်းအတွက် မရေမတွက်နိုင်သော တွင်းများကို တူးပြီးပြီဟု ထင်ရသည်။
စိန်ခေါ်သူများ၏ ပစ္စည်းများ ခိုးယူခံရခြင်းသည် မတော်တဆမှုမဟုတ်သော်လည်း ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
A of Spades သည် လူတိုင်း၏ပစ္စည်းများကိုခိုးယူရန် စိန်ခေါ်သူအဖြစ် ဟန်ဆောင်ဖို့ လွတ်လပ်သူတစ်ဦးအား စီစဉ်ပေးသည်။ ဒါကို စိန်ခေါ်သူများက သတိမထားမိရင် သူတို့တွေ အလွယ်တကူ ရှင်းပစ်ခံရလိမ့်မည်။
ပစ္စည်းများကို သီးခြားစီသိမ်းဆည်းရန် သတိကြီးစွာထားနိုင်သော ယွီဟန်ကျန်းကဲ့သို့သောသူများသာ 3 of Spades တွင် ရှင်သန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး၏ အသံဖမ်းစက်ကိရိယာသည် ဖြစ်စဉ်ရှင်းလင်းရေးအစီအစဉ်ကို ကူးယူရန်မဟုတ်ဘဲ ကိစ္စများစွာကို တွေ့ကြုံခဲ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ့အဖွဲ့ဝင်၏သစ္စာဖောက်မှု၊ စိန်ခေါ်သူများ၏ယာယီမဟာမိတ်အဖွဲ့၊ ရက်လွန်အစားအစာနှင့် သစ်ရွက်များအပေါ်အမှီပြု၍ 14 ရက်ကြာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော အိပ်မက်ဆိုးအခန်းအတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကြောင့်ဖြစ်သည်။
သာမာန်လူတစ်ယောက်သာဆိုရင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲနေတာ ကြာပါပြီ။
သူသည် မည်သည့်စိန်ခေါ်သူကိုမှ မယုံကြည်နိုင်သောကြောင့် 3 of Spades အခန်းသို့ ထပ်မံဝင်ရောက်သောအခါတွင် သူက အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးနှင့် မတွဲခဲ့ပေ။ သူသည် ပစ္စည်းများခိုးယူနေသော သူခိုးကို ရှောင်ရှားပြီး ဖြစ်စဉ်ကိုရှင်းလင်းရန် စိန်ခေါ်သူအားလုံး၏ ကျောပိုးအိတ်ပေါ်တွင် အသံဖမ်းစက်တစ်ခုထားခဲ့သည်။
ယွီဟန်ကျန်း၏အကြံအစည်သည် ဖြစ်စဉ်ကိုရှင်းလင်းရန် မှန်ကန်သောနည်းလမ်းဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိဘဲ ယင်းသည် ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး၏စိတ်ကူးနှင့် တိုက်ဆိုင်နေသည်။
ရှောက်လုံသည် ညစ်ပတ်သောမျက်နှာနဲ့ ဆယ်ကျော်သက်ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဒီလျှို့ဝှက်ချက်တွေကို မင်း ငါတို့ကို ပြောပြရဲတယ်ပေါ့… မင်းကို ငါတို့သတ်မှာ မကြောက်ဘူးလား"
ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားတို့က ရဲအရာရှိ၊ တက္ကသိုလ်ပရော်ဖက်ဆာနဲ့ စီးပွားရေးသမားတွေပဲ… ဖြစ်စဉ်ကိုရှင်းလင်းဖို့ လူသတ်တာက်ု အားကိုးမယ်ဆိုရင် ဒီကမ္ဘာမှာ လူသားဆန်မှုတွေ ကျန်ပါဦးမလား… ကျွန်တော် အဝေးကြီးမသွားနိုင်ဘဲ စောစောစီးစီး ရှင်းပစ်ခံရရင်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော့်မှာ အပြစ်တွေနည်းသွားတာပေါ့"
သူ့မျက်လုံးထဲက စိတ်ပျက်မှုတွေကိုကြည့်ရင်း ရှောက်လုံက ဝမ်းနည်းသွားသည်။ ဒီကလေးက အသက် 17၊ 18 နှစ်သာရှိသေးပေမဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောကမ္ဘာကြီးထဲကို ပစ်ချခံခဲ့ရပြီး အခက်အခဲများစွာကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။
သစ်ရွက်စားရသောနေ့များမှာ သူဘယ်လိုအသက်ရှင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ စိတ်ကူးရခက်သည်။
ရှောက်လုံက တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"မင်းမှန်တယ်… ငါတို့က ဖြစ်စဉ်ကို ရှင်းလင်းဖို့ အခြားသူတွေကို မသတ်ချင်ပေမဲ့ အခြားစိန်ခေါ်သူတွေက ငါတို့ကို ရန်မစသရွေ့ ငါတို့ကလည်း သတ်မှာမဟုတ်ဘူး… ဒါ့အပြင်… ဒီကမ္ဘာကြီးက ရူးချင်စရာကောင်းပေမဲ့ ငါတို့က မရူးသေးဘူး"
ရှောက်လုံ၏ နောက်ဆုံးစကားက ကောင်လေးကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး သူ့မျက်လုံးများက ချက်ချင်းနီရဲသွားသည်။
သစ္စာဖောက်ခံရသည့် အတွေ့အကြုံကို သူ ကောင်းကောင်းမှတ်မိသည်။
ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် 3 of Spades အခန်းတွင် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးနဲ့ ကျပန်းတွေ့ဆုံခဲ့ပြီး ကျောင်းမှ စီနီယာတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ ရူးလောက်အောင် ပျော်သွားပြီး သူ့ရွှေဒင်္ဂါးများကို ယုံကြည်စွာ အပ်နှံလိုက်သည်။ သူသည် စီနီယာ၏ အစီအစဉ်များကို နားထောင်ပြီး ရှန်းရွှိန်တည်းခိုခန်းတွင် သူ၏ပစ္စည်းအားလုံးကို ကုတင်အောက်၌ ဝှက်ထားသည်။
သူ့ပစ္စည်းများ အခိုးခံရပြီးသည်နှင့် အကောင်းမြင်စိတ်နဲ့ ပြောခဲ့သည်။
"ကျွန်တော် အစာနည်းနည်းပဲ စားလို့ရတယ်… နေ့တိုင်း ခေါက်ဆွဲခြောက်တစ်ထုပ်နဲ့ နို့တစ်ဘူးပဲ ကျွန်တော်စားမယ်… စီနီယာ များများစားလိုက်ပါ… ကျွန်တော်တို့ အခန်းခမတတ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ပစ္စည်းတွေကို ကာကွယ်ရင်း အပြင်မှာအိပ်ကြမယ်… ဒီလောက်စားစရာနဲ့ ကျွန်တော်တွေ ခုနစ်ရက်ကို အသက်ရှင်နိုင်မှာပါ"
စီနီယာဖြစ်သူက အပေါ်ယံကတိပေးခဲ့ပေမဲ့ နောက်နေ့မနက် ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေး အိပ်ရာက နိုးလာသောအခါ အခန်းထဲမှာ သူတစ်ယောက်တည်းပဲရှိနေသည်။
စီနီယာက တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီဟု သူထင်ကာ နေရာတိုင်းကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ စီနီယာက ခရီးဆောင်အိတ်နဲ့ မနက်စောစော ဟိုတယ်ကနေ ထွက်သွားကြောင်း ဘေးအခန်းမှ အစ်မတစ်ယောက်က သူ့ကို ပြောပြခဲ့ပြီး သူ့ကိုချန်ထားခဲ့ကြောင်း ဆယ်ကျော်သက်ကောင်လေးက နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သွားခဲ့သည်။
ကျန်ရှိသောပစ္စည်းများက လူနှစ်ယောက်စားဖို့ မလုံလောက်ပေမဲ့ တစ်ယောက်အတွက်တော့ လုံလောက်ပါသည်။
သူသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် လုံးဝမျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ဘေးအခန်းရှိ မိန်းကလေးက အလွန်ကြင်နာသည်။ သူမမှာ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး မကျန်တော့ပေမဲ့ စေတနာနဲ့ သူ့ကို ကျွေးခဲ့သည်။ တည်းခိုခန်းတွင် စိန်ခေါ်သူအားလုံး စုစည်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော အေးဆေးတည်ငြိမ်သော ရှေ့နေတစ်ဦးရှိသည်။ လူတိုင်းသည် ဆောက်လုပ်ရေးဆိုက်သို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ကြပြီး နို့၊ ပေါင်မုန့်နှင့် ချောကလက်များဖြင့် နေ့စဉ် သူတို့၏ စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းပေးကြသည်။
သို့သော် နေ့တိုင်း မုန့်မစားချင်သော နာခံမှုမရှိသည့် အရူးတစ်ယောက်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် ညဘက်တွင် စားစရာများကို တိတ်တဆိတ်ချက်ပြုတ်ပြီး ခေါက်ဆွဲထဲတွင် ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို ချက်ထားခဲ့သည်။
ညဉ့်နက်မှ မီးရနံ့က အကျဉ်းသားအဖွဲ့ကို စွဲဆောင်သွားသည်။
ဒီလူများသည် လက်နက်ကိုင်ဆောင်ပြီး စိန်ခေါ်သူများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသတ်ခံရကာ သွေးတွေ မြေပြင်မှာ စီးကျနေတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။
သူ့ကို ခေါက်ဆွဲခြောက်ပေးခဲ့သော မိန်းကလေး၏ရင်ဘတ်မှာ အပေါက်ကြီးတစ်ပေါက်ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို ကယ်တင်ချင်သော်လည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် တယ်လီပို့ခြင်းဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း လူရမ်းကားများ၏ ဝန်းရံမှုကနေ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။
သူက ဓားနဲ့ထိုးသတ်ခံခဲ့ရသည်။
အိပ်မက်ဆိုးအခန်း၏ နေ့ရက်များတွင် သူသည် အလွန်အမင်းကြမ်းတမ်းစွာ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ရှင်သန်လိုစိတ်ပြင်းပြမှုနှင့် ကလေးများကို သီချင်းဆိုခြင်းဖြင့် အဆာပြေမုန့်ရစေသည့် သူ၏စွမ်းရည်ကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူသည် ငတ်သေနေပေလိမ့်မည်။
#TK
