Chapter 223

Volume 10 : အနုပညာဌာန

Chapter 223 (မျက်နှာဖုံးကပွဲ ၀၄)

ပါတီနောက်ကွယ်မှာ ဝန်ထမ်းတွေ အများကြီးရှိခဲ့သည်။ ဤလူများသည် စာကြည့်တိုက်မှ စီစဉ်ပေးသော NPC များဖြစ်သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏လက်ကိုကိုင်ကာ စင်္ကြံလမ်းထဲ လျှောက်သွားခဲ့ပြီး သူတို့ကိုမြင်မှာ စိတ်မပူခဲ့ဘူး။ ကောင်လေးနှစ်ယောက်က “လက်ချောင်းချင်းယှက်ထားတယ်” ဆိုသောအချက်ကို ဘယ်သူမှ အာရုံစိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျန်းဖျင်စစ်၏အမူအရာက ငြိမ်သက်နေပြီး တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားသည်။

သို့သော် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းသည် မြန်လာကာ ဤလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် အပြုအမူသည် အနည်းငယ်ရင်းနှီးလွန်းသည်ဟု အမြဲလိုလို ခံစားလာရပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အပြစ်ရှိသလို ခံစားလာရသည်။ အရင်ကလည်း သူသည် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို ပွေ့ဖက်ဖူးသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် နိုင်ငံတကာကောလိပ်ကျောင်းသား စကားရည်လုပြိုင်ပွဲတွင် အနိုင်ရခဲ့ပြီး သူက စင်ပေါ်မှဆင်းလာသောအခါ ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကို ပွေ့ဖက်ခဲ့သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် သင်္ချာဆိုင်ရာပုံစံငယ်ပြိုင်ပွဲ၏ ဆုဖလားကို ရရှိခဲ့ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကလည်း သူ့ကို ဂုဏ်ပြုရန် သွားရောက်မည်ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ညီအစ်ကိုကောင်းတွေဆိုတာ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်က အတန်းဖော်တွေအားလုံး သိသည်။ "ပွေ့ဖက်ခြင်း" လုပ်ဆောင်ချက်သည် သူတို့အတွက် ပုံမှန်ဖြစ်၏။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဒီကိစ္စကို ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ပေမဲ့ ဒီနေ့တော့...

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ လက်ဖဝါးများသည် ချွေးစေးများထွက်နေသည်။ သူသည် သစ်သားကဲ့သို့ တင်းတင်းမာမာဖြင့် ရှေ့ကနေသွားနေသော ကျန်းဖျင်စစ်နောက်သို့ လိုက်သွားကာ သူ့ခေါင်းက ဗလာဖြစ်နေပြီး နှစ်ယောက်သား ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လက်များပေါ်တွင် အာရုံစူးစိုက်မှု ရှိနေသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ရှေ့တွင် "ပြင်ဆင်ခြင်းအခန်း" ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်လာသည့်အခါ သူ့လက်ကို ရုတ်တရက်ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လာသည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခြောက်ကပ်ကပ်အပြုံးဖြင့်ပြောသည်။ "အဟန့်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက လိပ်ပြာလုံစိတ်ရှိပေမဲ့ လက်တွေတွဲထားတာကို အခြားအတန်းဖော်တွေမြင်ရင် နားလည်မှုလွဲသွားနိုင်တယ်။" သူသည် ခေတ္တရပ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။ "အရင်က ကျောင်းအားကစားပြိုင်ပွဲမှာ ငါတို့ကို အရပ်ဘက်ရေးရာဗျူရိုဆီ ပို့ခဲ့ပြီး ဖိုရမ်ပေါ်မှာ ငါတို့ကို အတွဲတွေဆိုပြီး လူတော်တော်များများက နောက်ပြောင်ပြောဆိုကြတယ်၊ တချို့ပြောတာတွေက ပိုရုပ်ဆိုးတယ်။ ငါက ဒီအတိုင်း…"

ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့အား အသံတိုးတိုးဖြင့် ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်ခဲ့သည်။ "သူများပြောတာတွေကို မင်းဂရုစိုက်တာလား။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး မသိစိတ်ကဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ငါက အရေထူပါတယ်၊ သူများတွေ ငါ့ကို ဘယ်လိုကဲ့ရဲ့ပါစေ ငါစိတ်မဝင်စားဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဆိုးရွားတဲ့မှတ်ချက်တွေကိုမြင်ရတာ ငါမုန်းတယ်။"

ကျန်းဖျင်စစ်၏နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် နွေးထွေးလာပြီး ရှင်းဝမ်ကိုကြည့်သော သူ့အကြည့်များက ပို၍နူးညံ့လာသည်။

သူသဘောကျသောလူက အမြဲတမ်း ယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ရဲရင့်သည်။ သူတို့တွေ တကယ်ပဲ အတူတကွလက်တွဲနိုင်သောတစ်နေ့မှာ ရှင်းဝမ်သည် သူနဲ့ဘေးချင်းကပ်ရပ်တည်ကာ ပြင်ပကမ္ဘာက သံသယအားလုံးကိုရင်ဆိုင်ပြီး မုန်တိုင်းအားလုံးကို အတူတကွခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မယ်လို့ သူအမြဲယုံကြည်ခဲ့သည်။ ဤသူသည် သူ့ဘဝတလျှောက်လုံး အတူရှိရန် ရွေးချယ်ခံရသူဖြစ်သည်။ သူက အနည်းငယ်မှိုင်တွေနေပေမဲ့ သူ့မသိစိတ်ဖြင့် ကာကွယ်ပေးသော အပြုအမူများဟာ ကျန်းဖျင်စစ်၏နှလုံးသားကို အမြဲတမ်း ပျော့ပျောင်းစေသည်။

သူက မနေနိုင်စွာ လက်ဆန့်ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ဆံပင်ကို သပ်ရပ်အောင် ညင်သာစွာ ကူညီပေးရင်း အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အခြားသူတွေ ငါ့ကိုဘယ်လိုထင်လဲ ငါစိတ်မဝင်စားဘူး… မင်းငါ့ကို အသိအမှတ်ပြုရင် လုံလောက်ပါပြီ။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က တစ်ဖက်လူကို ကြောင်တောင်တောင်ကြည့်နေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် မျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း ကျန်းဖျင်စစ်၏ မျက်လုံးများထဲမှ နူးညံ့သိမ်မွေ့မှု ဖြာထွက်နေတာကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။ ထိုနူးညံ့သိမ်မွေ့မှုသည် နွယ်ပင်များကဲ့သို့ သူ့နှလုံးသားကို ရစ်ပတ်ထားပြီး လွတ်မြောက်ဖို့ သူ့အတွက်မဖြစ်နိုင်ပေ။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ၏နှလုံးခုန်သံကို ပြင်းထန်စွာ ကြားလိုက်ရပြီး သူ့အသက်ရှုပင် လျင်မြန်လာသည်။ သူသည် စင်္ကြံတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို ကြည့်လိုက်ကာ သူက ပြင်းထန်စွာတုံ့ပြန်ပြီး ခဏအကြာတွင် နားရွက်နီတွေနဲ့ သူက နောက်ပြောင်သောလေသံဖြင့် ဆိုသည်။ "ဒါဆို မင်းရဲ့ရင်ထဲမှာ ငါက အရမ်းအရေးကြီးတယ်ပေါ့။"

ကျန်းဖျင်စစ်၏နှုတ်ခမ်းထောင့်များသည် ပေါ့ပါးစွာ မြှောက်တက်လာသည်။ "အင်း၊ မင်းဂုဏ်မယူဘူးလား။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ဒီမြင်ကွင်းက နည်းနည်းထူးဆန်းတယ်လို့ အမြဲတမ်းခံစားရပြီး သူ့နားရွက်မှ အပူများသည် သူ့မျက်နှာဆီသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ချောင်းဟန့်ရင်း အဝေးကို စိတ်မသက်မသာကြည့်ကာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ဘယ်လိုရွေးချယ်မှုပဲလုပ်လုပ် ငါမင်းကို အမြဲတမ်းယုံကြည်တယ်။"

ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ဆံပင်တွေကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ငါကောပဲ။"

လင်းမန့်လော်နှင့် ကျိုဖုန်းတို့သည် အဝတ်အစားများလဲပြီးသည်နှင့် လမ်းလျှောက်လာသောအခါ ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့သည် ပြင်ဆင်ခြင်းအခန်းအဝင်ဝတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်ကာ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ရင်း ညင်ညင်သာသာ စကားစမြည်ပြောကာ လိုက်လျောညီထွေရှိသော လေထုသည် ထူးဆန်းသောသီးသန့်ဖြစ်တည်မှုဇုန် ဖွဲ့စည်းထားပုံရပြီး ပြင်ပလူများ လုံးဝမဝင်ရောက်နိုင်ပေ။

လင်းမန့်လော်သည် ဤလူနှစ်ယောက်ကြားတွင် တစ်စုံတစ်ရာ မူမမှန်ကြောင်း အမြဲလိုလို ခံစားမိသည်။ မိန်းကလေးတစ်ယောက်၏ ပင်ကိုယ်အသိစိတ်ဖြစ်နိုင်သည်။ နှစ်များတစ်လျှောက် ကျောင်းသားကောင်စီက ပွဲတစ်ခုကျင်းပတိုင်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်ရှိသည့်နေရာတွင် ကျန်းဖျင်စစ်ရှိမည်မှာ သေချာပါသည်။ အကယ်၍ ယွဲ့ရှင်းဝမ်ပါဝင်သည့်ပွဲက ကျန်းဖျင်စစ်မကြိုက်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကောင်းမတတ်တာဆိုရင်တောင် သူလိုက်သွားတတ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်က ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းတွေဖြစ်ပြီး သူတို့သည် အထက်တန်းကျောင်းတွင် သုံးနှစ်ကြာ အတန်းဖော်များဖြစ်ခဲ့ကြပြီး တက္ကသိုလ်ရှိ အခြားသူများထက် အနည်းငယ်သာ ရင်းနှီးသည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် အမှန်တကယ်ပဲ "သူငယ်ချင်းတွေ"ဟုတ်ရဲ့လား။

သူတို့နှစ်ယောက်က ဘာလို့ရည်းစားမရှာတာလဲ။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် အေးစက်သောသဘောထားဖြင့် လူများကို အမြဲတမ်း ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး မည်သည့်မိန်းကလေးမျှ သူ့ကို လိုက်ရဲခြင်းမရှိပေ။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ကို လှပသောမိန်းကလေးများက အသည်းအသန်လိုက်ပိုးခဲ့ရင်တောင် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆိုလေ့ရှိသည်။

သူတို့သည် ပထမနှစ်ကတည်းက တစ်ယောက်အနားမှာ တစ်ယောက်ရှိနေပုံရသည်။

သင်္ချာဌာနမှ ထိပ်တန်းကျောင်းသားနှင့် တရုတ်ဘာသာစကားဌာနမှ ထိပ်တန်းကျောင်းသားတို့သည် စာကြည့်တိုက်သို့ နေ့စဉ် အတူတကွလာပြီး စာလေ့လာကြတာဟာ ပုံမှန်ပဲလား။

မဟုတ်မှလွဲရော သူတို့က…

လင်းမန့်လော်သည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို တွေးလိုက်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သို့သော် ဒုတိယအတွေးတွင်တော့ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သံမဏိလူသားတစ်ယောက်လို ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီးဖြစ်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်နဲ့ အတူရှိသောအခါ သူ့မျက်လုံးနှင့် အပြုအမူများက အလွန်ပြတ်သားပြီး အပြစ်ရှိသောအရိပ်အယောင်မျိုး လုံးဝမပြဘူး။

မကြာသေးမီကပင် သူနှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် အရပ်ဘက်ရေးရာဗျူရိုတွင် အကျဉ်းချခံထားရသောကြောင့် ဖိုရမ်ရှိ လူအများအပြားက အရွှန်းဖောက်ကြပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လူတိုင်းကို မင်္ဂလာသကြားလုံးများ ပို့ပေးမည်ဟု ရက်ရက်ရောရော တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

သူသည် တည်ငြိမ်ပြီး ရိုးသားကာ အတွေးမှားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူမပဲ အတွေးလွန်နေသလား။

လင်းမန့်လော်သည် သံသယဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်သော်လည်း ကျိုဖုန်းက ချက်ချင်း ရှေ့ကိုလှမ်းကာ သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "ရှင်းဝမ်နဲ့ ဖျင်စစ်တို့ပါလား။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လှည့်ကြည့်ကာ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာအစ်ကို၊ အခြားသူတွေကော ဘယ်မှာလဲ။"

ကျိုဖုန်း: "အားလုံးက အဝတ်လဲဖို့ အဝတ်လဲခန်းမှာ တန်းစီနေကြတယ်၊ အရင်သွားကြရအောင်။"

သူတို့လေးယောက်က အခန်းထဲဝင်လာပြီး အနားယူဖို့ ထိုင်လိုက်သည်။ သိပ်မကြာခင်မှာပဲ အခြားကျောင်းသားတွေလည်း အဝတ်အစားလဲပြီး ဝင်လာကြသည်။ ပါတီဖွင့်ပွဲမစခင် နာရီဝက်လောက်လိုသေးသည်။ ယွီရှင်းက လူတိုင်းကို အလေးအနက်တိုက်တွန်းခဲ့သည်။ "ငါတို့ရဲ့ ခံစားချက်ကို နက်ရှိုင်းစေဖို့ အစကနေ လှုပ်ရှားမှုကို ထပ်မံလုပ်ကြစို့။ ဒီနေရာက ‌နေရာအကန့်အသတ်ရှိတာကြောင့် အားလုံးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတိုက်မိစေဖို့ သတိထားသင့်တယ်။"

ပြင်ဆင်ခြင်းအခန်းတွင် တေးသွားမရှိသောကြောင့် ယွီရှင်းသည် လူတိုင်းအတွက် တစ်၊နှစ်၊သုံး စည်းချက်ကို ရွတ်ဆိုခဲ့သည်။

လူတိုင်းက အစကနေ ပြန်ကခုန်ကာ အမှားအယွင်းမရှိဘူး။ ယွီရှင်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချပြီး ဆိုသည်။ "ငါ စင်ပေါ်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။ စင်က ငါတို့လေ့ကျင့်ရေးခန်းထက် သုံးဆလောက်ကြီးတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါတို့စင်ပေါ်တက်တဲ့အခါ ငါတို့ရဲ့ အနေအထားကို ညှိရမယ်။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အကွာအဝေးက လေ့ကျင့်ရေးခန်းထက် တစ်မီတာ ပိုကျယ်တယ်။"

အားလုံးက နားလည်မှုဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး မကြာမီတွင် ပွဲကျင်းပရေး တာဝန်ခံဝန်ထမ်းများက ပြင်ဆင်ခြင်းအခန်းတံခါးကို ခေါက်ကာ ပြောခဲ့သည်။ "နောက်ထပ်အစီအစဉ် ‘Tales from the Vienna Woods’ကို ကျေးဇူးပြု၍ ပြင်ဆင်ပါ။"

အားလုံးက ဆိုဖာပေါ်ကနေ မတ်တတ်ထရပ်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဝတ်စုံတွေကို သပ်ရပ်အောင် ပြုလုပ်ပေးကြသည်။

အခုလေးတင် ကခုန်သောအခါ ရှင်းဝမ်၏ လည်စည်းက အနည်းငယ် လျော့ရဲနေပြီး ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို သပ်ရပ်အောင် ကူညီပေးသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က တစ်ဖက်လူကို ပြုံးပြပြီး ကျန်းဖျင်စစ်၏ကော်လာကို သပ်ရပ်အောင် ကူညီပေးဖို့ သူ့လက်ကိုလည်း ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

စင်မြင့်တစ်ဖက်မှ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် နောက်ဆုံးဖျော်ဖြေပွဲ ဖြစ်သင့်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို တိုးတိုးပြောသည်။ "ထောင်နဲ့ချီတဲ့ လူတွေရှေ့မှာ စကားစစ်ထိုးဖို့ ငါ စိတ်မပူဖူးပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီးကျယ်တဲ့ စင်မြင့်ပေါ်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ကပြရတာက ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ။ နောက်ကျရင် ငါ ကကွက်တွေမေ့သွားတဲ့ မင်းငါ့ကိုဦးဆောင်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်။"

ကျန်းဖျင်စစ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ "စိတ်မပူနဲ့။"

ရှေ့ကပွဲသည် မြန်မြန်ပြီးသွားတော့ ကြေညာသူက မိန့်ခွန်းပြောဖို့ စင်ပေါ်ကို ရောက်လာသည်။ ဝန်ထမ်းတွေက သူတို့ကို ကန့်လန့်ကာနောက်မှာ ရပ်ခိုင်းသည်။

ကြေညာသူ၏ ပြတ်သားသောအသံသည် သူတို့၏နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ကျေးဇူးပြု၍ လူတိုင်းအတွက် အကအဖွဲ့ 183 ကယူဆောင်လာတဲ့ 'Tales from the Vienna Woods'ကို ရှုစား‌လိုက်ရအောင်။"

ပရိသတ်များ၏ နွေးထွေးသော လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ စင်မြင့်ပေါ်တွင် စီနီယာအစ်ကိုလျှိုကျောက်ချင်းက ရယ်မောလိုက်သည်။ "အကအဖွဲ့ 183 တဲ့၊ စာကြည့်တိုက်က တကယ်တတ်နိုင်တာပဲ။"

သူ ဒီလိုစနောက်လိုက်တော့ နဂိုက တင်းမာသော အငွေ့အသက်သည် ရုတ်တရက် ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။ ယွီရှင်းက တိုးတိုးပြောသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ အားလုံး ဂီတရဲ့ စည်းချက်အတိုင်း ကနေကြတာပဲ။ အားလုံး ပြီးမြောက်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။"

ကန့်လန့်ကာပွင့်လာပြီး ခေါင်မိုးပေါ်မှ အလင်းတန်းများ ဖြာကျလာသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ လေ့ကျင့်ရေးခန်းထဲမှာ အလင်းရောင်က သိပ်မပြင်းထန်ပါဘူး။ ယခု စင်မြင့်ကြီးပေါ်တွင် ရပ်နေသည့် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ မျက်လုံးများကို မသိစိတ်မှ ကျဉ်းမြောင်းသွားစေသည်။ သူ့မျက်လုံးကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါတွင် ရင်းနှီးပြီး နက်နဲသော မျက်လုံးများနှင့် သွားဆုံသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့ကို ညင်သာစွာ ကြည့်ကာ သူ့ရှေ့တွင် အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ညာလက်ကို ဆန့်လိုက်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့လက်ကို ကမ်းလိုက်ပြီး ကောင်လေးက သူတို့နှစ်ယောက်ပဲ ကြားနိုင်သောအသံနဲ့ ပြောလာသည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့ ငါဒီမှာရှိတယ်။"

ရင်းနှီးသော ဂီတသံစဉ်က သူ့နားထဲတွင် မြည်လာသည်၊ ကျန်းဖျင်စစ်သည် အနည်းငယ် အားစိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏လက်ကို ညာလက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ဘယ်လက်ကို တစ်ဖက်လူ၏ ခါးတွင် ညင်သာစွာ ရစ်ပတ်ကာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့်အတူ အကကြမ်းပြင်သို့ လျှောက်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အကခြေလှမ်းများကို ယွီရှင်းမှ အထူးပြုပြင်ခဲ့သည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အမျိုးသမီးခြေလှမ်းများဖြင့် ကပြသော်လည်း ယွီရှင်းသည် သူ့အတွက် လိုက်လျောညီထွေရှိသော ကကွက်ကိုပြုပြင်ပေးခဲ့ကာ အခြားမိန်းကလေးများကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး လှပခြင်းမရှိသော်လည်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနှင့် လွတ်လပ်သော ခံစားချက်ကို ပြသထားသည်။ တည်ငြိမ်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ပူးပေါင်းပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် အညီအမျှလိုက်ဖက်ပြီး အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

လှည့်ခြင်း၊ ဘေးဘက်ခြေလှမ်းများ၊ နေရာလဲခြင်း…

သုံးရက်ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်မှုဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြွက်သားမှတ်ဉာဏ်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ ခြေထောက်များကို တေးဂီတနှင့်အတူ ချောမွေ့စွာ ကခုန်စေခဲ့သည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ကျန်းဖျင်စစ်နှင့်အတူ လွန်ခဲ့သောသုံးရက်လောက် နောက်ကျသည်အထိ လေ့ကျင့်နေသောပုံ ပေါ်လာသည်။ သူ့အရှေ့တွင် ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ့ကို နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး နက်နဲသောမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်လို့တောင် ခံစားရသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးကို မြင်နိုင်သည်။

သူတို့၏ အကွာအဝေးက အလွန်နီးပြီး မျက်လုံးတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်ထားကာ သူတို့၏အသက်ရှူသံတွေတောင် အချင်းချင်းရောယှက်နေပုံရသည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဂီတ၏အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်လာပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ လျင်မြန်စွာလှည့်ပတ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက်လှည့်ကာ သူ့အားဆန့်ထားသည့် ကျန်းဖျင်စစ်၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်လေသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်၏ သန်မာသောလက်များက ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ခါးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်ထားသည်။ အံဝင်ခွင်ကျဝတ်စုံ၏ အသွင်အပြင်သည် အလွန်ပျော့ပျောင်းသော်လည်း ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ခါးကိုကိုင်ထားသောနေရာက အရေပြားအနည်းငယ်ပူနေမှန်း ခံစားမိသည်။

သူ့နားထဲတွင် စည်းချက်ညီသော ဂီတသည် သူ၏နှလုံးခုန်သံနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

ဒုန်းဒုန်းဒုန်း...

သူ့နှလုံးခုန်နှုန်းက မြန်လွန်းလို့ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်သွားသည်။ ကျန်းဖျင်စစ်၏လက်က သူ့ခါးမှာ ရစ်ပတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ခြေထောက်တွေ သိသိသာသာ အားနည်းနေပြီး နားရွက်တွေ အလွန်ပူနေတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကျန်းဖျင်စစ်၏မျက်လုံးများကိုပင် မကြည့်ဝံ့ခဲ့ပေ။

ပုံမှန်လေ့ကျင့်နေစဉ်မှာ အဆင်ပြေပါသည်။ သို့သော် ဒီနေ့မှာတော့ ဖျင်စစ်က သူ့ကို အလွန်နူးညံ့သောမျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်နေခဲ့ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်က သူ့ကို ချစ်သူအဖြစ် မှတ်ယူထားတယ်လို့ ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေခဲ့သည်။

သူ အကမှာ နှစ်မြောနေလို့လား။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူသည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လုံလောက်သော အခြေခံအရည်အချင်းများကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး လှုပ်ရှားမှုတွေကို အစအဆုံး မမေ့ခဲ့ဘူး။

အားလုံးက ကန့်လန့်ကာကိုပိတ်ဖို့ ခြေလှမ်းပြင်လိုက်သောအခါ ကျန်းဖျင်စစ်က က သူ့လက်ကို သဘာဝအတိုင်း ပြန်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ နှစ်ယောက်သား စင်မြင့်အစွန်းနားသို့ လျှောက်သွားကာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် တစ်ချိန်တည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

ပရိသတ်များ၏ နွေးထွေးသော လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ လက်ဖဝါးများသည် ချွေးများပြည့်နေပြီး သူ့နှလုံးခုန်နှုန်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်နေလေသည်။

ကန့်လန့်ကာ ပြုတ်ကျပြီး အားလုံးက အမှတ်တွေ ရှင်းလင်းနေတာကိုစောင့်ဖို့ စင်နောက်ကို ပြန်သွားကြသည်။ ယွီရှင်းက မနေနိုင်ဘဲ ချီးကျူးလိုက်သည်။ "ရှင်းဝမ်နဲ့ ဖျင်စစ်က အရမ်းကောင်းတယ်။ ငါမျှော်လင့်ထားတာထက်တောင် ကပြနိုင်တယ်။ နင်တို့နှစ်ယောက်က တကယ်ကို အပြန်အလှန်နားလည်မှုကောင်းရှိတယ်။"

ရွှီယိရှန်းကလည်း ပြုံးကာ ဆိုသည်။ "ဟုတ်တယ်။ ယွီရှင်းက လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ပြုပြင်ပြီးနောက် မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ငါတို့ရဲ့အကတစ်ခုလုံးရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ ယောင်္ကျားလေးနှစ်ယောက်က စုံတွဲအကကို ကောင်းကောင်းကပြနိုင်မယ်လို့ ငါမထင်ခဲ့ဘူး။"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို ကြည့်လိုက်ကာ တစ်ဖက်လူကလည်း မျက်နှာဖုံးချွတ်ပြီး သူ့ကိုကြည့်နေသည်။ ကခုန်နေစဉ် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်ခန်းကြောင့် ကျန်းဖျင်စစ်သည် ချွေးများစွာ ထွက်နေခဲ့သည်။ သူ့နဖူးပေါ်ရှိ ဆံပင်များသည် ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး ချွေးပေါက်များသည် သူ့ပါးပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ့ပုံစံက ချောမောပြီး ညှို့ဓာတ်ကောင်းသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့နှလုံးခုန်သံကို အတင်းထိန်းချုပ်ပြီး စိတ်အေးလက်အေး ဟန်ဆောင်ခဲ့သည်။ "စီနီယာအစ်မယွီရှင်းက လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် လုပ်ပေးလို့ပါ။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ကတာက အတော်လေးပုံမှန်ပဲဖြစ်ပြီး အမှားမလုပ်မိတာလောက်ပါပဲ။"

ကျန်းဖျင်စစ်က သံယောင်လိုက်သည်။ "အင်း၊ ငါတို့အောင်နိုင်လောက်တယ်။"

နောက်ဆုံးရမှတ်က လူတိုင်းကို အလွန်အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်...

သူတို့စုံတွဲအကအဖွဲ့သည် မြင့်မားသောရမှတ် 90 ရခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက အရမ်းကောင်းတာပဲ။"

ဂုဏ်ပြုလိုသည့်အနေဖြင့် ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ၏လက်များကို ဆန့်တန်းကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ရှင်းဝမ်ကို ညင်သာစွာ ပွေ့ဖက်ထားသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ နောက်ကျောသည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းလာသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးက ဒီအချိန်မှာ ကခုန်လို့ ချွေးတွေထွက်နေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်က ပုံမှန်ထက် ပိုမြင့်နေသည်။ သူ့အား နွေးထွေးသော အသက်ရှုသံများဖြင့် ဝိုင်းရံထားသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး ကျန်းဖျင်စစ်၏ တိုးလျသောအသံသည် သူ့နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အရမ်းကောင်းတယ်။"

သူပြောသော "အရမ်းကောင်းတယ်"ဆိုတာက အမှတ် 90 ရတာကို "အရမ်းကောင်းတယ်"လို့ပြောတာလား၊ ‌ဒါမှမဟုတ် အတူတူကရတာကို "အရမ်းကောင်းတယ်"လို့ပြောတာလား၊ ယွဲ့ရှင်းဝမ်မသိပေ။

ပတ်ဝန်းကျင်က အတန်းဖော်များကလည်း ပွေ့ဖက်ပြီး အောင်ပွဲခံကြကာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပွေ့ဖက်နေကြတာက မထူးဆန်းဘူးမလား။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် နှစ်စက္ကန့်ကြာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ကျန်းဖျင်စစ်ကို ပွေ့ဖက်ရန် သူ့လက်ကို ညင်သာစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကျန်းဖျင်စစ်၏ နှလုံးခုန်သံက သိသာထင်ရှားစွာ မြန်နေတာကို ကြားခဲ့ရသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်၏ လက်သည် ပို၍ပင် တင်းကျပ်လာသည်။

ရှင်းဝမ်၊ ငါ ငယ်ရွယ်တဲ့အချိန်တုန်းက မင်းနဲ့တွေ့ပြီး ဒီလိုရှည်လျားတဲ့လမ်းကို မင်းနဲ့အတူလျှောက်ခဲ့ရတာ ‘အရမ်းကောင်းတယ်’။

#TK