Volume 9 : ပထဝီဝင်ဌာန
Chapter 188 (ရေခဲခေတ် ၀၇)
ခယ်ရှောင်ပင်း၏စကားများကိုကြားသောအခါ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းငုံကာ သူ့လက်ပ်တော့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
ရှောင်ထူ၏ ရေဒါထောက်လှမ်းမှုဖြင့် တွေ့ရှိသော စွမ်းအင်အတက်အကျများကို အမျိုးမျိုးသောအရောင်များဖြင့် လက်ပ်တော့တွင် ပြသသည်၊ ဥပမာ- သတ္တုများသည် များသောအားဖြင့် အပြာရောင်အဖြစ် ပေါ်လာကြပြီး သက်ရှိအပူရင်းမြစ်များသည် အနီရောင်အကွက်များအဖြစ် ပေါ်လာကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် လက်ပ်တော့အတွင်း၌ အနီရောင်အကွက်ကြီးများစွာ ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ထိုအစုအဝေးများသည် နိုးလာသကဲ့သို့ သူတို့၏ တည်နေရာဆီ တဖြည်းဖြည်းရွေ့လျားလာကြသည်။ အကွက်အရွယ်အစားကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် အမြင့် 2 မီတာကျော်ရှိ ဧရာမတိရစ္ဆာန်များသည် မျိုးတုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ချင်လု ပြောကြားခဲ့သည့် ရှေးခေတ်သတ္တဝါများဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော အဖြူရောင် လွင်ပြင်တစ်ခုရှိသည်။ သစ်ပင်တစ်ပင်မှ မရှိသလို ဖုံးကွယ်ရန် ကျောက်တုံးလည်းမရှိပေ။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သူ့လက်ချောင်းများကို ဆုပ်ထားပြီး ရှေ့တည့်တည့်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်ရွေ့လျားနေသော လက်ပ်တော့ထဲမှ ဘီလူးကို ကြည့်ကာ သုတေသနအဖွဲ့ chat channel တွင် အလျင်အမြန် စာရိုက်ခဲ့သည်။
"အသံကို ပိတ်ဆို့ထားတယ်မဟုတ်ဘူးလား… သူတို့က ငါတို့ကို ဘယ်လိုရှာတွေ့တာလဲ"
ကျန်းဖျင်စစ်က တည်ငြိမ်စွာ စာရိုက်ခဲ့သည်။
"သူတို့က အနံ့ခံတာဖြစ်မယ်… တိရစ္ဆာန်တွေရဲ့အနံ့ခံအာရုံက လူတွေထက် ပိုကောင်းတယ်… သူတို့က လတ်ဆတ်တဲ့ စားစရာတွေရဲ့ အနံ့ကို ခံနိုင်တာဖြစ်မယ်"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကအသံကို ပိတ်ဆို့ရန် "ဆူညံမနေနဲ့"စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း လူတိုင်း၏အနံ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။
ဂူဝက်ဝံများသည် အစုံစားတိရစ္ဆာန်များဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် မြက်ပင်များ၊ အရွက်များနှင့် အသားများကိုလည်း စားကြသည်။ ဤကဲ့သို့ လွင်တီးခေါင်တွင် ၎င်းတို့၏ စားစရာရှားပါးနေပြီဖြစ်ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ၎င်းတို့နေထိုင်ရာ အသိုက်ထဲသို့ ချဉ်းကပ်လာခြင်းသည် ရိုးရှင်းသော အရသာရှိသည့် စားစရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ကျန်းဖျင်စစ်ကို ပြန်ကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးများဖြင့် စွမ်းရည်စောင့်ဆိုင်းချိန်ကို မေးလိုက်သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်က အမူအရာပြခဲ့ပြီး ကိုဩဒီနိတ်စနစ်စွမ်းရည်ကို 3 မိနစ်အထိ အသုံးပြုနိုင်သေးသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
လက်ထဲတွင် ကိုသြဒီနိတ်စနစ်ဖြင့် သူတို့တွေ မနိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ထွက်ပြေးနိုင်သည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သက်ပြင်းချပြီး စာရိုက်ခဲ့သည်။
"ဝက်ဝံတွေ အများကြီးကို ငါတို ဘယ်လိုမှ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူး… အဲဒီထဲကတစ်ကောင်ကို နောက်မှ ငါတို့အာရုံစိုက်ပြီး မြန်မြန်တိုက်ခိုက်ပြီးတော့ တိုက်ပွဲကို 3 မိနစ်အတွင်း ဖြေရှင်းကြမယ်"
ချင်လုက စာရိုက်ခဲ့သည်။
"ငါ့ရဲ့ကျောက်ထုလွှာလှုပ်ရှားမှုကို 12 ကြိမ်အသုံးပြုပြီးပြီ… ပေါင် 800 ရှိတဲ့ဝက်ဝံကို ငါတို့ ဘယ်လိုပြန်ရွှေ့ရမလဲ"
ကျန်းဖျင်စစ်က ပြန်ပြောသည်။
"ကိုဩဒီနိတ်က 3 မိနစ်ရှိတယ်"
ရှင်းဝမ်နှင့် ဖျင်စစ်တို့သည် မျက်လုံးချင်းဆုံကြပြီး ဤအဓိကအချက်အလက်များကို ရရှိထားပုံပေါ်သည်ကို အားလုံးက ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားကာ တိုက်ပွဲကို 3 မိနစ်အတွင်း ဖြေရှင်းခိုင်းပြီး ကျန်းဖျင်စစ်က ဝက်ဝံကို စခန်းသို့ ပြန့်ပို့လိမ့်မည်။
ထိုအခိုက်တွင် ကြီးမားသော အညိုရောင် ဂူဝက်ဝံကြီး အများအပြားသည် သူတို့အရှေ့ရှိ ဂူအတွင်းမှ ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် အရပ် 2 မီတာကျော်ရှိပြီး အလေးချိန်ပေါင် 800 ကျော်ရှိသည်။ တစ်ချက်ရိုက်ရုံဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဘီလူးကြီးသည် သူတို့ကို တစ်စစီအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။
ဂူဝက်ဝံများသည် ၎င်းတို့ရှေ့ရှိ လူသားရှစ်ဦးကို မြင်ပြီး ထိုမျိုးစိတ်များကို သူတို့ဘယ်တော့မှ မမြင်ဖူးပေ။
ဂူဝံဝက်များက သိသိသာသာ အံ့အားသင့်သွားကာ ဤ'တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများ'က ဘယ်ကလာသနည်းဟု တွေးတောနေပုံရသည်။
သို့ပေမဲ့ သူတို့က အသေးစိတ် မစဉ်းစားဘူး။ ကျက်စားသည့် တိရစ္ဆာများသဘာဝအရ ဒီအကောင်ငယ်လေးများကို စားသုံးသင့်သည်ဟု မြန်မြန်ဆုံးဖြတ်စေသည်။
ဦးဆောင်သော ဂူဝက်ဝံကြီးသည် ၎င်း၏ပါးစပ်ကြီးအား ဖွင့်လိုက်ပြီး အခြားဂူဝက်ဝံများသည် ချွန်ထက်သောအစွယ်များပြသကာ ၎င်းတို့၏မျက်လုံးများသည် နီမြန်းသောအလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်လာသည်။ သူတို့က အလွန်ဆာလောင်နေမှန်း သိသာပါသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ဝက်ဝံကြီးခေါင်းဆောင်သည် ယွဲ့ရှင်းဝမ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သည်။
ဤဝက်ဝံများ၏ အရွယ်အစားမှာ ကြီးမားလွန်းပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ရှိ အညို-အနက် အမွေးများသည် ထူထဲပြီး မာကျောသည်။ ၎င်းတို့က အလေးချိန်ပေါင် 800 ကျော်ရှိပြီး ပြေးသောအခါတွင် ငလျင်လှုပ်သကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်မြေပြင်များပင် လှုပ်နေပါသည်။
သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် လျင်မြန်မှု မရှိသော်လည်း လူအုပ်ရှေ့သို့ တခဏချင်း ပြေးသွားကြသည်။ ဝက်ဝံများစွာသည် ၎င်းတို့၏ သားကောင်များကို အသီးသီး ပိတ်လှောင်ထားကာ ကြီးမားသော ဝက်ဝံလက်သည်းများက သားကောင်၏ ဦးခေါင်းများကို ရိုက်ကြသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်သည်။
"ချင်လု သူတို့ကို ထိန်းချုပ်လိုက်"
10 မိနစ်ဝန်းကျင် အသံပိတ်ဆို့ခြင်း ပြီးဆုံးသွားကာ သူသည် အသံထွက်နိုင်ခဲ့သည်။
အရှေ့တွင် ဝက်ဝံကြီးသည် ချင်လုဆီသို့ ပြေးလာသည်။ အဆများစွာပိုကြီးသော ဧရာမသားရဲကြီး၏ရှေ့တွင် လူသားများက အလိုလိုကြောက်လန့်ကြလိမ့်မည်။ ချင်လု၏မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ဖြူဖျော့သွားကာ လျင်မြန်စွာ အော်လိုက်သည်။
"ဆိုက်ဘေးရီးယားအအေးလှိုင်း"
ပထဝီဝင်ဌာန၏ အအေးလှိုင်းသည် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ကြီးမားပြီး အေးခဲနေသောထိန်းချုပ်မှုတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ သတ်မှတ်ထားသော ဧရိယာအတွင်း ပစ်မှတ်များကို အေးခဲစေမည်ဖြစ်သည်။
ချင်လုကြောင့် ဂူဝက်ဝံသုံးကောင်သည် ချက်ချင်းပင် ရေခဲရုပ်ထုအဖြစ် အေးခဲသွားသည်။
သူတို့၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားများက အလွန်ထူးဆန်းသည်။ ဝက်ဝံတစ်ကောင်သည် ချင်လုနှင့် 10 စင်တီမီတာသာကွာဝေးသော ကြီးမားသောဝက်ဝံလက်သည်းတစ်ခုရှိနေသည်။ ချင်လုက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်အသံဖြင့် ပြောခဲ့သည်။
"ထိန်းချုပ်ချိန်က အကန့်အသတ်ရှိတယ်… အားလုံး ဒီခေါင်းဆောင်ကို မြန်မြန်အာရုံစိုက်ကြ"
ကျိုဖုန်းက သူ့ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သိပ်သည်းသောရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းက ဝက်ဝံကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
ဝက်ဝံဆီမှ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံကို ထွက်လာသည်။
ဧရာမသားရဲ၏ဟိန်းသံသည် အနီးနားရှိ ရေခဲပြင်ကို ကွဲကြေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ ဟိန်းသံကြောင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ ကျိုဖုန်းသည် အံကြိတ်ကာ ဗို့အားမြင့်လျှပ်စစ်၏ ဗို့အားကို တိုးမြှင့်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်လျှပ်စီးကြောင်းသည် ဧရာမသားရဲ၏ ပတ်ပတ်လည်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးသွားပြီး ဝက်ဝံက လျှပ်စစ်ဓာတ်အားကြောင့် ဓာတ်လိုက်ခံလိုက်ရသည်။
လင်းမန့်လော်သည် သူမ၏ညာလက်ကို လျင်မြန်စွာ မြှောက်လိုက်ပြီး အစိမ်းရောင်နွယ်ပင်ခြောက်ပင်သည် မြွေကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဧရာမသားရဲ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထုပ်ပိုးထားသည်။ လည်ပင်းရှိ နွယ်ပင်များက ပို၍ပို၍ တင်းကျပ်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦး၏ တိတ်ဆိတ်နားလည်စွာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် ရှေးခေတ်သားရဲသည် လျင်မြန်စွာ မျက်လုံးမှိတ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။
ဒီကောင်က အလွန်ကြီးပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျသောအခါ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဖုန်မှုန့်အလွှာတွေ ထွက်လာသည်။ ဖုန်မှုန့်များနှင့် ရောနှောနေသော နှင်းပွင့်များသည် လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားကာ လူတိုင်း၏မျက်နှာကို ရိုတ်ခတ်သွားသည်။ ကျောင်းသားများသည် အဖိခံရခြင်းမှ ကင်းဝေးစေရန် အမြန်ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချင်လု မထိန်းချုပ်နိုင်သော ဝက်ဝံနှစ်ကောင်သည် တစ်ဖက်မှ ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့အား ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်နေပါသည်။ ဝက်ဝံနှစ်ကောင်က ယွဲ့ရှင်းဝမ်အား ရိုက်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းဖျင်စစ်သည် သူ၏ညာလက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား မြှောက်လိုက်သည်။ သူ့ဘယ်လက်ဖြင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ခါးကို ညင်သာစွာရစ်ပတ်လိုက်ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့်အတူ လေထဲသို့ ချက်ချင်း ပျံတက်သွားသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လေထဲမှာ အလျင်အမြန်ပြောခဲ့သည်။
"ငါလိမ္မော်သီး သွားဝယ်ဦးမယ်… မင်းတို့ဒီမှာနေပြီး လှည့်မကြည့်နဲ့…"
အဖွဲ့ဝင်များ: "..."
ဝက်ဝံနှစ်ကောင်သည် ထိန်းချုပ်မှုစွမ်းရည်ကြောင့် နားမလည်နိုင်စွာ ထိခိုက်ခဲ့ပြီး နေရာတွင် အေးခဲနေကာ လုံးဝမလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏ လက်ထဲမှာ ပေါ်လာသော လိမ္မော်သီးနှစ်လုံးကို မပေးခဲ့ဘူး။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လိမ္မော်သီးများကို ဖယ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
"အားလုံး နောက်ဆုတ်ကြ"
ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အတူတကွလှုပ်ရှားခဲ့သည့် ဧရာမဝက်ဝံငါးကောင်ထဲမှ နှစ်ဦးမှာ ချင်လု၏ဆိုက်ဘေးရီးယားအအေးလှိုင်းကြောင့် အေးခဲသွားခဲ့ပြီး ကျန်နှစ်ကောင်မှာ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏လိမ္မော်သီးဝယ်ခြင်းစွမ်းရည်ကြောင့် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ချင်လုနှင့် အနီးစပ်ဆုံးသူကို ကျိုဖုန်းနှင့် လင်းမန့်လော်တို့က ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။
ကျန်းဖျင်စစ်က ဖော်မြူလာအနည်းငယ်ကို အမြန်ချရေးပြီး ပြောသည်။
"အားလုံး စုဝေးကြ… ဆုတ်ခွာမယ်"
ကျန်းဖျင်စစ်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လူ 8 ဦး၊ ဝက်ဝံ 1 ကောင်သည် လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ 3 မိနစ်လောက်ကြာတော့ သူတို့ဟာ ရေခဲပြင်အစွန်းမှာရှိသည့် အခြေစိုက်စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီး ကျန်းဖျင်စစ်၏စွမ်းရည်များက စောင့်ဆိုင်းချိန်ရောက်သွားသည်။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် သူ့ဘေးနားရှိ လေးနက်သောပုံစံရှိသော ကောင်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အသက်ရှူသွင်းကာ အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အန္တရာယ်မရှိပါဘူး"
ကျန်းဖျင်စစ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"အင်း"
လျှိုကျောက်ချင်းသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သားရဲကိုကြည့်ကာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့လက်ကိုဆန့်ကာ ၎င်း၏သားမွေးကို နူးညံ့စွာထိတွေ့ပြီး ပြောခဲ့သည်။
"ဒီကောင်က ဆင်အရွယ်လောက်ရှိတယ်… ငါတို့ အချိန်အကြာကြီးစားလို့ရလောက်တယ်… သူ့ရဲ့အမွေးက အတော်လေးထူပြီး အဝတ်အစားလုပ်ရမှာသုံးရင်… နွေးရုံတော့ရတယ်"
လင်းမန့်လော်၏အမူအရာက ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။
"ငါတို့ တကယ်ပဲ ဝက်ဝံတွေကို စားရမှာလား"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "ရှေးခေတ်တုန်းက 'ငါးနဲ့ဝက်ဝံရဲ့လက်သည်းနှစ်မျိုးလုံးကို မစားရဘူး'လို့ ဆိုရိုးစကားရှိတယ်… ရှေးခေတ်လူတွေရဲ့ ချက်ပြုတ်နည်းတွေ့မှာ ဝက်ဝံတွေ အမြဲရှိခဲ့ပြီး ဝက်ဝံရဲ့လက်သည်းတွေက အရမ်းနာမည်ကြီးတဲ့ ဟင်းဖြစ်တယ်… ခေတ်လူတွေ ဝက်ဝံကိုမစားတာက ဝက်ဝံအရေအတွက်တွေ အရမ်းနည်းသွားတဲ့အတွက် သူတို့ကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးပြီး ကာကွယ်ပေးတဲ့ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်လာတယ်… အခု ငါတို့က ရေခဲခေတ်ကိုရောက်နေတာဖြစ်ပြီး စားသည်ဖြစ်စေ မစားသည်ဖြစ်စေ ဒီဂူဝက်ဝံက နောက်ဆုံးမှာ မျိုးသုဉ်းသွားမှာပဲ"
ချင်လုက ထောက်ခံခဲ့သည်။
"ဟုတ်တယ်… ဂူဝက်ဝံတွေက ရှေးခေတ်သတ္တဝါတွေဖြစ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းတွေကို တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ မြောက်ပိုင်းမှာ တွေ့ရှိခဲ့ပြီး သူတို့က ကျောက်ခေတ်နှောင်းပိုင်းရေခဲခေတ်မှာ ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာ သက်သေပြခဲ့ပြီး ရေခဲခေတ်အဆုံးမှာ မျိုးသုဉ်းသွားခဲ့တယ်… ငါတို့ မစားသည်ဖြစ်စေ မစားသည်ဖြစ်စေ ရလဒ်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘူး… လက်တွေ့မှာ ရှားပါးတိရစ္ဆာန်တွေကို အမဲလိုက်ခြင်းမပြုရပေမဲ့ အခုက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်းတစ်သန်းဖြစ်ပြီး အားလုံးက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးရှိစရာမလိုပါဘူး"
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရှောင်နျန်က အခြေစိုက်စခန်းကို တူးဖော်ပြီးဖြစ်သည်။ သုတေသနအဖွဲ့ chat channel တွင် သူ၏အဖွဲ့ဝင်များ စာရိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အခြေစိုက်စခန်းတွင်နေခဲ့သော လူလေးဦးက အလွန်စိုးရိမ်နေကြသည်။ အပြင်က စကားစမြည်ပြောသံကြားပြီးနောက် ကျန်းရှောင်နျန်နှင့် ရွှီယိရှန်းတို့သည် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ချက်ချင်းပြေးတက်လာပြီး ရလဒ်အနေဖြင့် အားလုံးက ဝက်ဝံကြီးနှင့်အတူ ပြန်လာတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ကျန်းရှောင်နျန်က အံ့အားသင့်သွားသည်။
"အားလုံးအဆင်ပြေရဲ့လား?"
ခယ်ရှောင်ပင်းက ပြုံးပြီး ဆိုသည်။
"ပြေပါတယ်… ဒါ့အပြင် ငါတို့က သဘာဝလွန်စွမ်းရည်တွေရှိနေပြီး ကောင်းကောင်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင် အမဲလိုက်ဖို့က အရမ်းရိုးရှင်းတယ်"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပြောလိုက်သည်။
"အားလုံး အလုပ်လုပ်ပြီး ဒီဝက်ဝံကို အခြေစိုက်စခန်းဆီ သယ်သွားစို့"
လျှိုကျောက်ချင်း၏ခွဲစိတ်ဓားသည် ဝက်ဝံအမွေးကိုပင် မဖောက်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ခွဲစိတ်လွှကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ သွေးသံတရဲရဲမြင်ကွင်းကို လူတချို့က သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် အခြေစိုက်စခန်းသို့ သူတို့ပြေးသွားသော်လည်း စီနီယာအစ်ကိုလျှိုကတော့ ငြိမ်သက်နေပုံရသည်။
ထို့အပြင် သူတကယ်ဗိုက်ဆာနေပြီ။
ဝက်ဝံကြီးအား ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီးနောက် အားလုံးက အခြေစိုက်စခန်းသို့ပြန်လာကြပြီး ရှင်းယန်က မီးမွှေးကာ အားလုံးက ဝက်ဝံအသားကို လင်းမန့်လော်၏အကိုင်းအခက်များဖြင့် မီးကင်လိုက်ကြပြီး မကြာမီတွင်ပင် အခန်းထဲ၌ လောင်ကျွမ်းသောအနံ့နှင့် ပြည့်နေလေသည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် သူ့လက်ထဲက သစ်ကိုင်းကို လှန်လိုက်ပြီး ကင်နေရင်းနဲ့ တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
"ဒီတစ်သက် ဝက်ဝံအသားကို စားရမယ်လို့ ငါဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး"
ရှင်းယန်က ပေါ့ပါးစွာ ဆိုသည်။
"မင်ကြိုက်ရင် ဝံပုလွေ၊ ကျား၊ ခြင်္သေ့နဲ့ ဆင်တွေ စားလို့ရတယ်"
ခယ်ရှောင်ပင်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။
"ငါ့ရဲ့ ဟင်းချက်နည်းတွေမှာ ဒီလိုရှုပ်ထွေးတဲ့အရာတွေ တစ်ခါမှ မရှိခဲ့ဘူး"
ဝံပုလွေ၊ ကျားတွေစားရမှာလား။ ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ဒီအရာများကို စားလိုက်ရင် သူသေချာပေါက် အိပ်မက်ဆိုးတွေ ကြုံလာလိမ့်မည်။
ခဏအကြာတွင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်က မေးလိုက်သည်။
"ကျက်ပြီလား"
လျှိုကျောက်ချင်းက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။
"အားလုံး သတိထားပြီး ကြာကြာကင်သင့်တယ်… ဒီလိုရှေးခေတ်သတ္တဝါမျိုး ငါတို့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး… အသားမကျက်ရင် ရောဂါကူးစက်မှုရှိနိုင်ပြီး ဒုက္ခရောက်လိမ့်မယ်"
လက်တွေ့မှာ ကျေးလက်ဧရိယာရှိ ဒေသခံတချို့သည် အသားစိမ်းစားပြီး ရောဂါအမျိုးမျိုးကူးစက်ခံရသည့် အဖြစ်အပျက်များကို သူတို့လည်း ကြားဖူးသည်။ ကင်ပြီး စားသုံးပါက တိရစ္ဆာန်များ၏ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဘက်တီးရီးယားနှင့် ကပ်ပါးပိုးများကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သေစေနိုင်သည်။
ခယ်ရှောင်ပင်းသည် အသားများကို အတုံးသေးသေးလေးများ လှီးဖြတ်ပြီး ကင်သည်။ ကင်ပြီးသောအခါ ဦးစွာ မြည်းစမ်းပြီးနောက် ဖော်မပြနိုင်သော အမူအရာကို ပြသခဲ့သည်။
ရှင်းယန်က မေးသည်။
"အရသာမရှိဘူးလား"
ခယ်ရှောင်ပင်းက ခါးသက်သက်မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။
"သစ်သားကို ဝါးနေရတာနဲ့အတူတူပဲ… ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်မရှိဘဲ မျိုချရခက်တယ်"
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က တစ်ကိုက်မြည်းကြည့်ပြီး အကူအညီမဲ့စွာ ပြောခဲ့သည်။
"စားလိုက်ကြရအောင်… ရေခဲခေတ်မှာ ဒီရှေးခေတ်တိရစ္ဆာန်တွေကို အမဲလိုက်တဲ့အပြင် မြက်ပင်တွေကိုစားဖို့ ရေခဲလွှာကိုပဲ ငါတို့တူးလို့ရတယ်… ငါတို့အသက်ရှင်နေသ၍ ပြန်သွားနိုင်မှာပါ"
ကျန်းဖျင်စစ်သည် အသားတစ်ပိုင်းကို အမူအရာမဲ့စွာ မျိုချလိုက်သည်။
ကျောင်းသားအားလုံး၏ အကျည်းတန်သော မျက်နှာများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် လေထုကို လန်းဆန်းစေရန် လိမ္မော်သီးများကို လူတိုင်းထံ ဝေငှရန် စတင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
"လာ… ချိုချဉ်အရသာစားပြီး မင်းတို့ရဲ့အရသာခံစားမှုကို ပြန်ရတာပေါ့"
လူတစ်စုသည် ကြမ်းတမ်းပြီး အရသာမရှိသော ထူးဆန်းသောဝက်ဝံအသားကို စားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးဌာနမှ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဟင်းရည်နှင့် အသင့်စားခေါက်ဆွဲခြောက်ကို လွမ်းသွားသည်။ ခယ်ရှောင်ပင်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ဒီနေ့တွေ ဘယ်တော့ပြီးမှာလဲ… နောက်ဆုံးစာမေးပွဲဖြေဖို့ ဟွာအန်းတက္ကသိုလ်ကို ငါပြန်သွားချင်တယ်… စာမေးပွဲပြီးရင် ကမ်းခြေသွားတော့မယ်လို့ ငါ မိဘတွေကို ပြောခဲ့တယ်… အားလပ်ရက်မှာ ပင်လယ်စာစားမယ်"
ဒါကိုပြောတော့ ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ပိုလို့တောင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ နောက်ဆုံး သူရေးထားသည့် စာရွက်ကို မတင်ရသေးသလို အသစ်ဝယ်ထားသော လက်ကိုင်ဖုန်းလည်း ပျောက်သွားသည်။ စာကြည့်တိုက်ထဲကို ဆွဲသွင်းခံရတာ တကယ်ကံမကောင်းပါဘူး။
ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း အားလုံးကို ပြုံးကာ နှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။
"ပထဝီဝင်ဌာနကို အောင်ပြီးရင် ငါတို့ရဲ့ အနိမ်ဆုံး credit က 62 ပဲ… ဌာန 4 ကနေ 5 ခုအထိပြီးမှ ငါတို့ ဘွဲ့ရမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်… ဒီတော့ တောင့်ခံထားပါဦး"
ခယ်ရှောင်ပင်း၏စိတ်ဝိညာဉ်က ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာကာ ဝက်ဝံအသားကို ကိုက်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
"မင်းတို့တွေရှိတာ ကံကောင်းတယ်… ဒီလိုဆိုရင် ငါ့ကံက အတော်ကောင်းတာပဲ… ဟားဟား… 183 သုတေသနအဖွဲ့ကို ပါဝင်ခဲ့တာကြောင့် လူတွေအများကြီးနဲ့ ဆုံခဲ့ရတယ်"
လန်ယာရုန်က ပြုံးကာ ပြောသည်။
"ဒါဆို ငါတို့က ကံမကောင်းသူတွေထဲမှာ ကံကောင်းသူတွေလို့ သတ်မှတ်လို့ရတယ်မလား"
ကျိုဖုန်း: "အဲဒီလိုပြောလို့ရပါတယ်… ငါတို့ရဲ့သုတေသနအဖွဲ့ဟာ အခုတိုးတက်မှုအမြန်ဆုံးဖြစ်ပြီး အားလုံးကလည်း အရမ်းသန်မာတယ်… စိတ်ဓာတ်ကျနေစရာ မလိုပါဘူး… ငါတို့တောင် စာကြည့်တိုက်ကနေ ဘွဲ့မရနိုင်ရင် စာကြည့်တိုက်ရဲ့ ကျရှုံးမှုနှုန်းက 90% နဲ့အထက် ရှိနေလို့ပဲ"
စီနီယာအစ်ကိုကျိုးသည် ဤအဖွဲ့အပေါ် အလွန်ယုံကြည်မှုရှိပြီး အခြားသူများကလည်း သူပြောသောစကားကြောင့် စိတ်အားတက်လာကြသည်။
"ရေခဲခေတ်" credit 4 မှတ်တန် သင်တန်းက တကယ်တော့ သိပ်မခက်ပါဘူး။
အေးခဲသောရာသီဥတုတွင် သူတို့မှာ ရှင်းယန်၏ပေါင်းခံပုလင်း၊ အရက်မီးခွက်၊ လျှိုကျောက်ချင်း၏ပတ်တီး၊ ကျန်းဖျင်စစ်၏ကိုဩဒီနိတ်နှင့် ချင်လု၏ကျောက်ထုလွှာလှုပ်ရှားမှုများရှိသည်။ အအေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ပုလင်းတစ်လုံးထဲမှာ ထိုင်ရင်း အဆုံးမရှိသော ရေခဲထဲကနေ သူတို့အောင်မြင်စွာ ထွက်လာခဲ့သည်။
ယခုအခါ သူတို့သည် စားရန်အတွက် ရှေးခေတ်ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင်ကိုလည်း အောင်မြင်စွာ အမဲလိုက်သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အရသာမကောင်းပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ စားစရာနှင့် ရေကိုတော့ အာမခံနိုင်ပါသည်။
ပြီးရင် ဒီမှာ အချိန်ကျရောက်လာမည်။
သူတို့သည် စာမေးပွဲအတွက် လိုအပ်သော 10 ရက်တာ အသက်ရှင်နေသ၍ ရေခဲခေတ်မှ သူတို့ထွက်သွားနိုင်သည်။
#TK