Chapter 141

Volume 7 : ဥပဒေဌာန

Chapter 141 (ရှေ့နေသေဆုံးခြင်း ၁၂)

သူတို့၏ ကောက်ချက်များကို အတည်ပြုဖို့အတွက် ယွဲ့ရှင်းဝမ်နှင့် ကျန်းဖျင်စစ်တို့သည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် မူလပထမထပ်တွင် ရပ်ထားသည့် ဓာတ်လှေကားဖြင့် 33 ထပ်သို့ တက်ကာ နံပါတ် 1 ဓာတ်လှေကား ဆင်းသွားတာကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် အောက်ဆင်းခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်သည်။ သေချာတာကတော့ 17 ထပ်မှာ ရပ်ထားသည့် နံပါတ် 2 ဓာတ်လှေကားက သူတို့ကို လာကြိုသည်။

နှစ်ယောက်သားသည် ဓာတ်လှေကားဖြင့် ပထမထပ်သို့ ဆင်းခဲ့ကြသည်။ တစ်မိနစ်ခန့်ကြာပြီးနောက် နံပါတ် 2 ဓာတ်လှေကားသည် သတ်မှတ်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း ရပ်ရန် 17 ထပ်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့ မနေ့ညက အပြင်ထွက်သွားသောအခါ ပထမထပ်တွင် ဓာတ်လှေကား နံပါတ် 2 ရောက်နေတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူတို့မထွက်ခွာမီ 1 မိနစ်အတွင်း ပထမထပ်ရှိ ဧည့်ခန်းသို့ ရောက်ရန် ဤဓာတ်လှေကားကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့သည် တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မနေ့ညက သန်းခေါင်ယံမှာ ဘယ်သူအောက်ထပ်ကို ဆင်းသွားသလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းမှာကြည့်ဖို့ ငါ လုံခြုံရေးအစောင့်ဆီ သွားလိုက်မယ်…"

နှစ်ယောက်သား ခန်းမဘေးရှိ လုံခြုံရေးအခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။ ကျန်းဖျင်စစ်သည် ရဲအရာရှိ၏ ကတ်ပြားကို အိတ်ကပ်ထဲက ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ချင်းထန်ခရိုင် မှုခင်းရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ရဲအရာရှိ ကျန်းဖျင်စစ်ပါ… ကျွန်တော်တို့က အမှုစုံစမ်းစစ်ဆေးနေလို့ မနေ့က ည 12 ဝန်းကျင်မှာ တိုက်ခန်းရဲ့ နံပါတ် 2 ဓာတ်လှေကားကို စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းမှာ ကြည့်ချင်တယ်…"

လုံခြုံရေးအစောင့်က ရဲအရာရှိ၏ကတ်ကိုတွေ့တော့ အလွန်လေးစားအားကျပြီး သူက ကွန်ပျူတာကို ချက်ချင်းဖွင့်ကာ မနေ့ညက စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကို ပြန်လည်ဖွင့်ပြခဲ့သည်။

ကျန်းဖျင်စစ်နှင့် ယွဲ့ရှင်းဝမ်တို့သည် ည 11:30 မှ စတင်ကြည့်ရှုခဲ့ကြသည်။

တိုက်ခန်းအဆောက်အဦးမှာ ညနက်လာ၍ လူသိပ်မရှိတော့ဘူး။ ည 11:33 အချိန်တွင် မိန်းကလေးနှစ်ဦးသည် စျေးဝယ်အိတ်တစ်ထုပ်ဖြင့် ဧည့်ခန်းထဲသို့ လျှောက်လာကာ စကားစမြည်ပြောရင်း ရယ်မောနေကြသည်။ နံပါတ် 1 ဓာတ်လှေကားဖြင့် 27 ထပ်သို့ တက်သွားကာ အမှတ် 1 ဓာတ်လှေကားသည် ပထမထပ်သို့ ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် ည 11:57 တွင် 17 ထပ်၌ ရပ်ထားသည့် နံပါတ် 2 ဓာတ်လှေကားမှာ ရုတ်တရက် အပေါ်လာသည်အထိ ဧည့်ခန်းထဲတွက် မည်သူမျှ မပေါ်လာခဲ့ပေ။

ကျန်းဖျင်စစ်သည် ချက်ချင်းသတိရှိလာပြီး ဓာတ်လှေကားသည် အပေါ်သို့တက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် အထပ် 30 ၌ ရပ်သွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အနက်ရောင်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏ဘယ်ဘက်လက်တွင် ခရီးဆောင်အိတ်နှင့် ညာဘက်လက်တွင် ဖုန်းတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဖုန်းကို ကြည့်ရင်း ဓာတ်လှေကားထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းက သူ့မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖမ်းမမိဘဲ ဖုန်းဖန်သားပြင်ပေါ်မှ အချက်အလက်ကို သူတို့တေံ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရဘူး။

ဓာတ်လှေကားက ပထမထပ်ကို ဆင်းသွားသည်။ ထိုလူက ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲပြန်ထည့်ကာ ဓာတ်လှေကားထဲမှ အမြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ တိုက်ခန်းတံခါးဝသို့ရောက်သောအခါ သူသည် ခရီးဆောင်အိတ်ထဲမှ ထီးတစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ထီးကိုကိုင်ပြီး တံခါးအပြင်သို့ထွက်ကာ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းအောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓာတ်လှေကား နံပါတ် 2 က ပထမထပ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ပြန်တက်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းမှ ပြသသည့်အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ည 12 နာရီအချိန်က သူ အပြင်ထွက်ရမည့်အချိန်ဖြစ်သည်။

နံပါတ် 2 ဓာတ်လှေကားသည် ဆက်လက်တက်သွားကာ ထိပ်ဆုံးထပ်၏ 33 ထပ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ယွဲ့ရှင်းဝမ်၊ လန်ယာရုန်နှင့် လင်းမန့်လော်တို့သည် ဘေးချင်းကပ်လျက် လျှောက်လာခဲ့သည်။ သုံးယောက်သားက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဧည့်ခန်းသို့ရောက်ပြီးနောက် တံခါးအပြင်သို့ ပြေးသွားကြသည်။

ထိုအချိန်က ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်ရှိနေတာကြောင့် ပထမထပ်တွင် ဓာတ်လှေကားနှစ်စင်းရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းဖျင်စစ်က ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း သတိထားမိလို့ တော်သေးတယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့တွေ အရေးကြီးတဲ့သဲလွန်စတွေကို လွတ်သွားနိုင်တယ်…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ရယ်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ မှတ်ဉာဏ်ကောင်းရှိတယ်… ငါက ဓာတ်လှေကားစောင့်ဖို့ အလျင်လိုနေတာ… ဓာတ်လှေကားသာ နီးနေရင် ပိုကောင်းမယ်ဆိုပြီး ငါ့စိတ်ထဲတွေးနေခဲ့တာ၊ ငါက နာရီကိုလည်း ကြည့်နေပြီး ဓာတ်လှေကားက ပထမထပ်ကနေ 33 ထပ်ကိုတက်လာဖို့ 2 မိနစ်လောက်ကြာတယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် လုံခြုံရေးအစောင့်နောက်သို့ လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အထပ် 30 မှာရှိတဲ့ စင်္ကြံက စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာဆီ သွားလိုက်ပါ…"

လုံခြုံရေးအစောင့်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးပြီး အထပ် 30 ရှိ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကျန်းဖျင်စစ်က နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ မကြာမီ သော့ခတ်ပြီး အခန်း 30-07 မှ ထွက်လာသော အမျိုးသားကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ရဲတပ်ဖွဲ့မှ ယူဆောင်လာသော USB flash drive ကို ထုတ်ယူကာ လုံခြုံရေးအစောင့်ထံ လုံခြုံရေးအစောင့်ထံ လှည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့က စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာတွေအားလုံးကို ကော်ပီကူးဖို့ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးရဦးမယ်… သေသေချာချာကြည့်ဖို့အတွက် မှုခင်းရဲတပ်ဖွဲ့ဆီ ဒါကို ပြန်သွားရမယ်…"

လုံခြုံရေးအစောင့်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။ 

"ရပါတယ်၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး…"

ကျန်းဖျင်စစ်သည် စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာများကို ကူးယူပြီး လုံခြုံရေးအစောင့်ကို မေးလိုက်သည်။

"30-07 က နေထိုင်သူနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက် တစ်စုံတစ်ရာရှိသလား?"

လုံခြုံရေးအစောင့်က ဆိုသည်။

"ဒီအဆောက်အဦးရဲ့ 25 ထပ်ကနေ အထပ် 30 အထိက တိုက်ခန်းပုံစံ ဟိုတယ်တွေပဲ… နေထိုင်သူတွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို စစ်ဆေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဟိုတယ်ရဲ့ အရှေ့ဘက်ကောင်တာကို သွားရမှာ ဖြစ်တယ်… ကျွန်တော်တို့က ပိုင်ရှင်တွေနဲ့ အိမ်ငှားတွေရဲ့ ပုံသေအချက်အလက်တွေကိုပဲ မှတ်ပုံတင်တာပါ… ဟိုတယ်ဧည့်သည်တွေက နေ့တိုင်း ပြောင်းလဲနေပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း မသိဘူး…"

တိုက်ခန်းပုံစံဟိုတယ်များသည် မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်း ပိုမိုရေပန်းစားလာခဲ့သည်။ ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်း၏ 25 ထပ် မှ 30 ထပ်သည် ‘X-New Concept’ ဟုခေါ်သော ဟိုတယ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် ဟိုတယ်၏ အရှေ့ဘက်ကောင်တာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး မနေ့ညက ဟိုတယ်ရှိ ဧည့်သည်စာရင်းကို ရယူရန် တာဝန်ကျ ဝန်ထမ်းများကို တောင်းဆိုခဲ့သည်။

30-07 တွင် နေထိုင်သူ ကျန်းရုန်ဟွာသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် 28 နှစ်ဖြစ်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် ကျန်းဖျင်စစ်ကို 33 ထပ်ရှိ သူ့နေအိမ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားပြီး တံခါးဖွင့်ကာ အိမ်ထဲသို့ဝင်ပြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"မင်း အရင်အိပ်လိုက်၊ ငါက အဲဒီလူကို အတူတူစစ်ဆေးဖို့အတွက် အခြားလူတွေရှာဖို့ ကျင်းကျော့ကျားယွမ်ဆီ ပြန်သွားလိုက်မယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်: "ငါလည်း လိုက်…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့ကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းမာမနေနဲ့၊ မင်း မအိပ်ရသေးတာ နာရီ 30 ကျော်နေပြီ… အခုချက်ချင်း အိပ်ရာဝင်ပြီး အားပြန်ဖြည့်လိုက်… မနက်ဖြန်ကျရင် သံသယရှိသူအသစ်ကိုရှာဖို့ မင်းရဲ့ရဲအထောက်အထားကို အသုံးပြုရလောက်တယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က ညင်သာစွာ ပင့်တက်သွားပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်၏အကြည့်နဲ့ သူဆုံသောအခါ မငြင်းနိုင်တော့ပေ။ ရှင်းဝမ်သည် သူ၏အလုပ်နှင့် အနားယူချိန်ကို လေးနက်စွာ စီမံပေးသည့်ပုံစံက အထူးသဖြင့် သူ၏‘မိသားစု’ကဲ့သို့ ဖြစ်နေတာကို သူတွေ့ရှိခဲ့သည်။

ရှင်းဝမ်က သူ့ကို အိပ်ဖို့ တိုက်တွန်းခဲ့တာကြောင့် ကျန်းဖျင်စစ်လည်း မငြင်းဆန်တော့ဘဲ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငါအရင်အိပ်တော့မယ်… အရမ်းနောက်ကျတဲ့အထိ မနေနဲ့နော်၊ မင်း မနက် 3 နာရီမတိုင်ခင် ပြန်ရမယ်၊ ငါပြောတာကြားလား?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"အင်း၊ ငါ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပါ့မယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်: "တစ်ယောက်တည်း မသွားနဲ့၊ ညသန်းခေါင်းကြီး မင်းတစ်ယောက်တည်း သွားမှာကို ငါစိတ်မချဘူး… ချင်လုကို လာခေါ်ခိုင်းလိုက်…" သူပြောပြီးနောက် သူ့ဖုန်းကိုထုတ်ကာ ချင်လုဆီ အချက်အလက်ပို့လိုက်သည်။ "@ချင်လု၊ ဘယ်ဘက် 50 ဒီဂရီစောင်းပြီး အကွာအဝေး 115 မီတာမှာ ရှင်းဝမ်ကို လာခေါ်လိုက်…"

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ချင်လုက တယ်လီပို့ပြီး အခန်းထဲတွင်ပေါ်လာကာ မေးလိုက်သည်။

"ရှင်းဝမ် ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

"လမ်းသွားရင်းနဲ့ ပြောရအောင်…" ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ကျန်းဖျင်စစ်ကို ပြန်ကြည့်ပြီး စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ ညွှန်ကြားသည်။ "ရေချိုးခန်းထဲမှာ ခေါင်းလျှော်ရည်နဲ့ ရေချိုးဂျယ်တွေ ရှိတယ်… မင်းစိတ်မရှိရင် ငါ့ပစ္စည်းတွေသုံးပြီး ငါ့ကုတင်ပေါ်မှာ အိပ်လို့ရတယ်…"

ကျန်းဖျင်စစ်၏အကြည့်က နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ပြန်ပြောလာသည်။

"သိပြီ၊ စိတ်မပူပါနဲ့…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က ချင်လုနောက်လိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်နျန်၏နေအိမ်သို့ တယ်လီပို့သွားခဲ့သည်။

မနေ့ညက ညဆိုင်းအလုပ်လုပ်ခဲ့သည့် ‘ဆရာဝန်’နှစ်ယောက်ဖြစ်သော လျှိုကျောက်ချင်းနဲ့ ရွှီယိရှန်းတို့သည် ဘေးကအိပ်ခန်းထဲတွင် အိပ်နေကြပြီး ကျန်သောသူများက စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကို ကြည့်နေကြသည်။ ခယ်ရှောင်ပင်၏လက်ပ်တော့သည် ရှင်းဟိုင်အဆောက်အဦး၏ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကို အဓိကပြသထားပြီး ကျန်းရှောင်နျန်၏လက်ပ်တော့က ကျင်းကျော့ကျားယွမ်ရပ်ကွက်၏ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကို ပြသထားသည်။

လူအများအပြားက အတူတူစုပြီး အတော်လေး လေးနက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လမ်းလျှောက်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း တစ်ခုခုရှာတွေ့လား?"

ခယ်ရှောင်ပင်းက သူ့မျက်မှန်ကိုပင့်တင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့က နေ့လယ် 2:30 လောက်မှာ ပြုပြင်ရေးဝန်ထမ်း 3 ယောက်က ကိရိယာတချို့နဲ့ အဆောက်အဦးခေါင်မိုးကို တက်သွားတယ်… ရေဆင်းပိုက်တွေကို ပြင်နေပုံရတယ်… နာရီဝက်လောက်ကြာတော့ သူတို့ပြန်ဆင်းလာတယ်… ငါ ည 8 နာရီအထိပဲ ကြည့်ရသေးပြီး ကျန်တာတွေ ကြည့်လို့မပြီးသေးဘူး…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "ငါ့ကို လူတစ်ယောက် အရင်ရှာပေးပါလား?"

သူသည် USB flash drive ကို ခယ်ရှောင်ပင်းထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ခယ်ရှောင်ပင်းသည် အချက်အလက်များကို လက်ပ်တော့ထဲသို့ ကူးယူခဲ့ပြီး ယွဲ့ရှင်းဝမ်သည် မနေ့ည 11:57 နာရီခန့်ရှိ စောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာအား ဖွင့်ခိုင်းကာ အောက်ထပ် ဓာတ်လှေကားသို့ ဆင်းလာသော အမျိုးသားကို ရှာတွေ့ပြီး screenshot ရိုက်ပြီးနောက် ဟိုတယ်ဧည့်သည်များ၏ X-New Concept စာရင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"မနေ့ညက X-New Concept Hotel ရဲ့ အခန်း 30-07 မှာ တည်းခိုခဲ့တဲ့ ကျန်းရုန်ဟွာရဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ငါသိချင်တယ်…"

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် ချက်ချင်းပင် အွန်လိုင်းတွင် ရှာဖွေခဲ့သည်။ မကြာခင်မှာ သူက အသေးစိတ်အချက်အလက်များရလာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သူက ချမ်းသာတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်ပဲ… သူ့အဖေက အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းစုရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး သူ့အမေက ကျောက်မျက်ရတနာကုမ္ပဏီပိုင်ရှင်ပဲ… သူက လက်ရှိမှာ အိမ်ခြံမြေကုမ္မဏီရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေတယ်… အများအားဖြင့် သူက အန်းမင်မြို့မှာ နေထိုင်လေ့ရှိပြီး ဒီတစ်ခေါက် ပေရှန်းမြို့ကိုလာတာက စီးပွားရေးကိစ္စကြောင့်များလား?"

ရှင်းယန်က အဓိကအကြောင်းအရာကို မေးလိုက်သည်။

"ဒီလိုချမ်းသာတဲ့ ဒုတိယမျိုးဆက်က စီးပွားရေးကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်လာပြီး အဆင့်မြင့်ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်မှာ မတည်းဘဲ ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်းက X-New Concept ဟိုတယ်မှာ နေရတာလဲ?"

ခယ်ရှောင်ပင်းက သူ့မျက်မှန်ကို ပင့်တင်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပရိုမိုးရှင်းပုံတွေအရ X-New Concept ဟိုတယ်အလှဆင်ပုံက အရမ်းထူးခြားတယ်… ဘယ်လိုမျိုးစက်ပုံစံတွေ၊ သတ္တုပုံစံပစ္စည်းအစုံ၊ e-sports ပစ္စည်းအစုံ၊ မင်းသမီးအခန်းလိုမျိုးတွေက လူငယ်တွေကြားမှာ အရမ်းရေပန်းစားတယ်… ဒီလိုပစ္စည်းအစုံက ပိုပြီးတော့ သီးသန့်ဆန်တယ်လို့ သူထင်ကောင်းထင်နိုင်တယ်…"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "နောက်တစ်ခုက ဒီဟိုတယ်က ဥပဒေလုပ်ငန်းနဲ့ အနီးဆုံးပဲ…"

ခယ်ရှောင်ပင်းက ယွဲ့ရှင်းဝမ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက ရှေ့နေကျိုးကျီယန်နဲ့ ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးရတာအဆင်ပြေစေဖို့ ဒီမှာနေတာလား?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "ကျိုးကျီယန်က ဒီကိုရောက်လာခြင်း ရှိ၊မရှိကို တိုက်ခန်းရဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းမှာ သွားကြည့်ရအောင်…"

ခယ်ရှောင်ပင်းသည် တိုက်ခန်း၏ စောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းကိူ အမြန်ပြန်ပြခဲ့သည်။ သေချာစွာ မနေ့က နေ့လယ် 12:30 မှာ ကျိုးကျီယန်သည် ရှင်းဟိုင်တိုက်ခန်းကိုသွားပြီး အထပ် 30 ကို ဓာတ်လှေကားနဲ့ တက်သွားခဲ့သည်။ စင်္ကြံစောင့်ကြည့်ရေးမှတ်တမ်းတွင် သူသည် အခန်း 30-07 သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ဤအခန်းတွင် နေထိုင်သူမှာ ကျန်းရုန်ဟွာဖြစ်သည်။

အခန်းထဲမှာ သူတို့နှစ်ယောက် ဘာတွေပြောနေကြသလဲတော့ မသိရပေ။

သို့သော် သူထွက်သွားသောအခါ ကျိုးကျီယန်၏မျက်နှာသည် အပြုံးဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဆွေးနွေးမှုရလဒ်အတွက် အလွန်ကျေနပ်နေနိုင်သည်။

ခယ်ရှောင်ပင်းက မှန်းဆသည်။

"ဒီလူနှစ်ယောက်ကြားမှာ ငွေမဲအရောင်းအဝယ်များရှိနေမလား?" 

ယွဲ့ရှင်းဝမ်: "အင်း၊ ရှေ့နေကျိုးရဲ့ မီးခံသေတ္တာထဲမှာ ငွေသားတွေနဲ့ ရွှေချောင်းတွေရထားတာ အရမ်းများပြီး အရင်းအမြစ်ကို မသိရဘူး… အဲဒါက ချန်ရွှယ်ချင်ရဲ့ယောင်္ကျားဆီကရတဲ့ ပိုက်ဆံတွေပဲ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိသာတယ်… သူ့မှာ ရှေ့နေတစ်ယောက်ရဲ့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျင့်ဝတ်တွေ မရှိတော့ဘူး… လူတွေနဲ့ သီးသန့်အရောင်းအဝယ်လုပ်တဲ့ အရေအတွက်က အများကြီးရှိရမယ်…"

သူတို့သုံးယောက်ကြားက စကားဝိုင်းကို အခြားလူများကြားပြီး ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးကြသည်။

လန်ယာရုန်က ပြောသည်။

"ရှင်းဝမ်ပြောတာမှန်တယ်… ချန်ရွှယ်ချင်ရဲ့ကွာရှင်းပြတ်စဲမှုဆိုင်ရာ တရားရုံးမှတ်တမ်းတွေကို ငါအသေးစိတ်ဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ ကျိုးကျီယန်က နှစ်ဖက်စလုံးဆီကနေ စားထားပြီး အမျိုးသမီးရဲ့ရှေ့နေခကိုလည်း ယူပြီး အမျိုးသားဖြစ်သူရဲ့ လာဘ်စားငွေတွေကိုလည်း သီးသန့်လက်ခံထားတယ်… နောက်ဆုံးစီရင်ချက်မှာ အမျိုးသားက ပိုပြီးတော့ ကျေနပ်မှုရလိမ့်မယ်… အမျိုးသမီးက ဗီလာတစ်ခုပဲရခဲ့ပြီး အမျိုးသားက ကလေးအုပ်ထိန်းခွင့်တင်မကဘဲ ကုမ္ပဏီမှာ သူတို့ရဲ့ရှယ်ယာတွေတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ စာချုပ်တွေအားလုံးကိုလည်း သိမ်းသွားတယ်… ကျိုးကျီယန်က အမျိုးသမီးကို တရားစွဲဖို့ ကူညီပေးခဲ့ပေမယ့် တကယ်တော့ အမျိုးသားဖြစ်သူကို တိတ်တဆိတ် ကူညီနေခဲ့ပြီး အဲဒီအမျိုးသားက သူဌေးကြီးလီသယ်ချန်ပဲ… သူပေးတဲ့ငွေက အမျိုးသမီးဆီကရတဲ့ ရှေ့နေခထက် ပိုများလိမ့်မယ်…"

ထိုသို့သောရှေ့နေများသည် အမှန်ပင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သမာဓိမရှိသည့်အပြင် ရှေ့နေလုပ်ငန်းကို နာမည်ပျက်စေသော စုန်းပြူးတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က လန်ယာရုန်ကို ပြန်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မ၊ သူ့ရဲ့အရင်ကအမှုမှတ်တမ်းတွေမှာ ကျန်းရုန်ဟွာလို့ အမည်ရတဲ့လူရှိလား?"

လန်ယာရုန်က ပြောသည်။

"ငါ ချန်ရွှယ်ချင်ရဲ့ ကွာရှင်းမှုကိစ္စနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားပြီး ကျန်တာတွေကို ငါမကြည့်ရသေးဘူး…"

ခယ်ရှောင်ပင်း: "ငါရှာပေးမယ်၊ တိုက်ရိုက်ရှာလိုက်တာက ပိုအဆင်ပြေတယ်…"

သူသည် ကီးဘုတ်ကို လက်ချောင်းများဖြင့် အလျင်အမြန် နှိပ်လိုက်ကာ လက်ပ်တော့၏ ဒေတာဘေ့စ်ကို ရှာဖွေသော်လည်း ကျန်းရုန်ဟွာသည် ကျိုးကျီယန်နှင့် စီးပွားရေးအရ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်ခြင်းမရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ခယ်ရှောင်ပင်းသည် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ အင်တာနက်မှာ ရှာပြန်သည်…။

ဘာရလဒ်မှမရှိပေ။

ကျန်းရုန်ဟွာ၏ သတင်းအချက်အလက်များကို အင်တာနက်တွင် ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုရာတွင် လှည့်ပတ်ကစားနေသည့် ဓာတ်ပုံများနှင့် ရည်းစားများ အထည်လဲတွဲခြင်းအကြောင်း အတင်းအဖျင်းပြောဆိုမှုများနှင့် ပြည့်နေသည်။ ချမ်းသာသော ဒုတိယမျိုးဆက်သည် အလွန်ချမ်းသာသော ကိုယ်ပိုင်ဘဝတစ်ခုရှိပုံရသည်။

ရုတ်တရက် ခယ်ရှောင်ပင်းက ဓာတ်ပုံတစ်ပုံပေါ်တွင် မောက်စ်ကို ရပ်လိုက်သည်။

"ခဏနေပါဦး၊ ဒီလူက… လီသယ်ချန်မလား?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က အနီးကပ်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒါက လီသယ်ချန်ပဲ…"

ဓာတ်ပုံတွင် လီသယ်ချန်၊ ကျန်းရုန်ဟွာနှင့် အခြားအမျိုးသားနှစ်ဦးတို့သည် အတူတူ ဓာတ်ပုံရိုက်ထားကြသည်။ နောက်ခံက လှပသောကျွန်းဖြစ်သည်။ သူတို့လေးဦး အပန်းဖြေခရီးထွက်ထားသော ဓာတ်ပုံတစ်ပုံဖြစ်သည့် ကမ်းခြေဘောင်းဘီတိုနှင့် နေကာမျက်မှန်တို့ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အဖွဲ့လိုက်ဓာတ်ပုံရိုက်သောအခါ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပုခုံးချင်းချိတ်ထားတာတွေ့တော့ သူတို့လေးယောက်သည် ဆက်ဆံရေးကောင်းနိုင်သည်။ 

လန်ယာရုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဓာတ်ပုံကိုကြည့်လိုက်သည်။

"လီသယ်ချန်နဲ့ ကျန်းရုန်ဟွာတို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိပြီး ဆက်ဆံရေးကောင်းတာလား?"

ယွဲ့ရှင်းဝမ်က သူ့မေးစေ့ကိုထိပြီး ခဏလောက်စဉ်းစားကာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်သည်။

"ရှေ့နေကျိုးက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မိတ်ဆက်ပေးတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်တယ်… ရှေ့နေကျိုးက လီသယ်ချန်ကွာရှင်းမှုကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက် အဲဒီကျန်းရုန်ဟွာမှာလည်း ရှေ့နေကျိုး အကူအညီလိုအပ်တဲ့ အမှုကိစ္စတစ်ခုရှိလိမ့်မယ်… လီသယ်ချန်က သူ့ကို ရှေ့နေကျိုးနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ပြီး ဒီတော့ သူက ပေရှန်းမြို့ကို ရောက်လာပြီး ရှေ့နေကျိုးနဲ့ သီးသန့်တွေ့ဆုံပြီးတော့ သဘောတူညီချက် တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိခဲ့လောက်တယ်…"

ဤနည်းအားဖြင့် ကျန်းရုန်ဟွာသည် ယခင်က ရှေ့နေကျိုး ကိုင်တွယ်ခဲ့သည့် အမှုများနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းရုန်ဟွာ၏ အချက်အလက်ကို ရှာမတွေ့ခဲ့သော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး သီးသန့်တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အမှုစတင်ခြင်းမရှိသေးဘဲ ညှိနှိုင်းရေးအဆင့်တွင်ရှေ့နေကျိုးက ‌ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤဓာတ်ပုံမှ သဲလွန်စကို လိုက်ခြင်းဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ခြေရာခံနိုင်ပြီး ရှေ့နေကျိုး၏ နောက်ကွယ်မှ ‘ရွှေသခင်များ’ ကို ရှာဖွေနိုင်ပေသည်။

#TK