Chapter 184

🦊Arc 12 -[ နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာသာပေးခံရသော ဝံပုလွေပေါက်လေး]

Chapter 184

12.7

 ရှီးသည် နဂို ဝံပုလွေအကောင်ပေါက်လေး၏ ပြူထွက်နေသောတင်ပါးရှိရာ အသိုက်ဆီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူအိပ်ပျော်နေပြီး ဘောလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခွေခေါက်နေသောကြောင့် ရှီး၏နှလုံးသားတစ်ခုလုံး နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

 ရှီး ပထမဦးဆုံး သူ၏လူငယ်လေးသည် တစ်ချက်ကြည်ရုံနှင့် အံ့ဩစရာကောင်းသည့်ရုပ်ရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း သတိထားမိသည်။ နတ်ဆိုးသားရဲတောအုပ်တစ်ခုလုံးသည် အမှန်တကယ်ပင် သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီး သူ့ပိုက်နက် နယ်မြေအားလုံးပင်ဖြစ်သည်။ သူ့ကိုယ်တိုင် ထိုနယ်မြေများအပေါ် သိပ်ပြီး စိတ်မ၀င်စားမှုမရှိသော်လည်း ထိုနယ်နိမိတ်များကို သတ်မှတ်ကာ သူ့အား စိတ်အနှောက်အယှက်မပေးရန်နှင့် တောအုပ်၏ ဂေဟစနစ်အား မပျက်စီးစေရန်အတွက် လူအများအပြား ဝင်မလာနိုင်အောင် ထိုဝင်ပေါက်များကို ဖွင့်လှစ်ပေးထားခဲ့သည်။ ဝင်ပေါက်များကို စောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ရှိသူများသည် ယခုအခါ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏လျှို့ဝှက်ချက်များနှင့်အတူ မြင့်မြတ်သောရေကန်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှီးသည် သူပျင်းလာသောအခါ ဝင်ပေါက်များကို ရံဖန်ရံခါ ကြည့်ရှုလေ့ရှိသည်။

 ရှေးယခင်က ဝင်ပေါက်အများအပြားမရှိခဲ့ပေ။ စွန့်ပစ်ခံထားရသည့် ဝင်ပေါက်တစ်ခုတည်းသာရှိပြီး အလင်းနတ်ဘုရား၏ စစ်ဆေးရှာဖွေရေး ကျောင်းတော်ကြီးသည် ၎င်းကို စောင့်ကြပ်ကြည့်ရှုရန် တာဝန်ယူခဲ့ရသည်။ သို့သော် ၎င်းနှစ်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်အတွက် ထိုဝင်ပေါက်သည် လုံးလုံးလျားလျား ပိတ်ဆို့ခံခဲ့ရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ မည်သူမှ ဤနေရာသို့ဝင်ရောက်မလာခဲ့ကြပေ။ ထို့နောက် နတ်ဆိုးသားရဲလေးတစ်ကောင်သည် ဤမျှကြီးကျယ်ခမ်းနားသော နည်းလမ်းဖြင့် ရောက်လာကာ တောအုပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

 ပုံမှန်အားဖြင့် နယ်နိမိတ် ဖြတ်ကျော်ခြင်းကဲ့သို့ အသေးအဖွဲ့ ကိစ္စလေးများသည် ရှီး၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း ထိုဝင်ပေါက်တွင် ၎င်း၏ထူးခြားသော သွင်ပြင်လက္ခဏာများရှိပေသည်။ ထိုအချိန်တုန်းက ရှီးကိုယ်တိုင် ထိုဝင်ပေါက်အား သော့ခတ်ကာ ပိတ်ထားခဲ့သည့်အတွက် သူ့ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ မည်သူမှ ဖြတ်သန်းသွားလာ၍မရပေ။ သို့သော်လည်း ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် အလွန်သဘာဝကျကျ ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

 ထိုသို့တစ်ချက်ကြည့်ရုံမျှနှင့် စိတ်ဝင်စားစရာတစ်ခုခုကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ရှီး ခံစားမိသည်။

 သူ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သည်မှာ မည်မျှကြာခဲ့သည်ကို မမှတ်မိပေ။ သူ၏လေးလံထိုင်းမှိုင်းဖွယ် နေ့ရက်များသည် တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူလည်း ကျင့်သားရလာခဲ့ရုံမျှပင်။ ရုတ်တရက် သူ့အား ရယ်မောပျော်ရွှင်စေပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းစေသည့် အရာတစ်ခု ရောက်လာခဲ့သည်။ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဂရုမထားဘဲနေနိုင်မှာလဲ...။

 ထို့ကြောင့် သူ့အကြည့်များသည် ဝံပုလွေပေါက်လေး၏ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက် လိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ နတ်ဆိုးအပင်အားလုံး၏ လိုက်ဖမ်းခံရခြင်းမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် ညအချိန်၌ နတ်ဆိုးသားရဲတောအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ရန် သူ၏ခြေထောက်တိုတိုလေး လေးချောင်းအား အသုံးပြုနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရှီး ပျော်ရွှင်စရာတစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေး သူ့မျက်နှာအား ဆေးကြောချင်လာလျှင် အအေးဒဏ်ကြောင့် သူ့အား အေးခဲမသွားစေချင်သောကြောင့် ရေကန်ကို အနည်းငယ် အနွေးဓာတ်ပေးလိုက်သည်။

 ထိုကဲ့သို့အတွေးမျိုးသည် အရမ်းထူးဆန်းလှသည်။ ရှီးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း လူတစ်ဦး သို့မဟုတ် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို ကူညီရန် အကြံဉာဏ်ရရှိခဲ့သည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးကျန်ရှိခဲ့သော နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အပြင်းထန်ဆုံးသောစွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ အထီးကျန်ဆန်ကာ အဖော်ကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နတ်ဆိုးအမြုတေပျက်စီးနေသော

ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို စိတ်ဝင်စားလာခဲ့သည်။

 မည်သည့်အရာက ထိုကဲ့သို့ဖြစ်စေကြောင်း ရှီးမသိသော်လည်း အပြင်လောကသို့ အချိန်ခဏမျှ လှည့်ကြည့်မိသည်။ အပြင်ရှိလူများသည် သူတို့ချစ်မြတ်နိုးသည့် တိရစ္ဆာန်များကို 'အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်' ဟု ခေါ်ကြသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဤဝံပုလွေကလေးကို သူ့အပိုင် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးအဖြစ် ကိုယ့်သဘောနှင့်ကိုယ် တံဆိပ်တပ်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ သဘောကျနှစ်သက်ခြင်းကို ခံရသောကြောင့် သူ့အတွက် ဗဟိုအလွှာသို့ရောက်ရန် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကိုယ်တိုင်လမ်းလျှောက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ရှီးသည် မြင့်မြတ်သောရေကန်၏ အသုံးဝင်ပုံများကို သိထားသောကြောင့် ရွှယ်လင် အဘယ်ကြောင့် ဗဟိုအလွှာသို့ လာချင်လဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်လာရန် ဥက္ကာပျံငှက်တစ်ကောင်ကို စီစဉ်လိုက်ပြီး လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေရသည့် အကောင်ပေါက်လေးအား ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ချစ်စရာကောင်းလွန်းသောကြောင့် သူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

 သူသည် နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်၏။ သူ မွေးမြူချင်သော အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်သည်လည်း သာမန်နတ်ဆိုးသားရဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် လူသားတစ်ဦးနှင့် စာချုပ်ဖျက်သိမ်းမှုကြောင့် သူ၏နတ်ဆိုးအမြုတေအား ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသော ကြယ်သုံးပွင့်သားရဲတစ်ကောင်ပင်...။

 သူ ထိုအရာကို ပြန်လည်မှတ်မိသွားသောကြောင့် ရှီး၏မျက်လုံးများသည် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒါက သူ့ရဲ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူသားတစ်ယောက်နဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့တာလဲ... စာချုပ်က ပျက်သွားပြီဆိုရင်ရင်တောင် သူ ခွင့်မပြုနိုင်သေးပေ... သူ့နှလုံးသားထဲမှာ သူ့သခင်ရဲ့အကြောင်းတွေကို တွေးနေသေးရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ...

 ကံမကောင်းစွာပင် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်သဘောတူမှသာလျှင် မျှတသောစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် ဝံပုလွေပေါက်လေး၏ အတွေးများကို ထိန်းချုပ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။ သူ(ရှီး) သူ့(ရွှယ်လင်)ကိုဆက်နေဖို့ အတင်းအကြပ် တွန်းအားပေးနိုင်လျှင်တောင် သူကိုယ်တိုင် စာချုပ်ချုပ်လာဖို့ သဘောတူအောင် မလုပ်နိုင်သေးပေ... သူလည်း သခင်နှင့်ကျွန် စာချုပ်ကို မချုပ်ဆိုချင်ပေ။ အနာဂတ်တွင် သေချာပေါက် နောင်တရလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားမိသည်...။

 မရေမတွက်နိုင်သော အတွေးများ ရှီး၏စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်မျှကာလအတွင်း ညအမှောင်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားလေပြီ။ သူ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ကာ အေးစက်နေသော ကြက်ဥပူတင်းကို စိုက်ကြည့်ပြီး သူ့အကြည့်များတွင် သူ၏ မကျေနပ်မှုများကို ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း ရွှယ်လင်ကို အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။

 ဝံပုလွေလေးသည် လှိမ့်လိုက်ပြီး အိမ်ငယ်လေး၏အစွန်းအား သူ့ခေါင်းနှင့်တိုက်မိသွားကာ ချက်ချင်း နိုးလာခဲ့သည်။ သူ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ့ခြေထောက်များကို ကန်ကြောက်ကာ ခေါင်းကိုလှည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့နှာခေါင်းသည် ပူတင်းပန်းကန်နှင့် ထိမိလုနီးပါးဖြစ်သွားရသည်။ ရှီး၏ မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ် နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသွားပြီး "ညဉ့်နက်နေပြီ။ မင်း မြင့်မြတ်ရေကန်ကို သွားသင့်ပြီ"

 ရွှယ်လင် သူ့ကို ဒေါသတကြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ကြီးမားပြီး အရည်လဲ့နေသောမျက်လုံးများသည် အိပ်စက်ခြင်းကြောင့်  ရီဝေဝေဖြစ်နေသေးသော်လည်း သူ့ခြေထောက်တိုလေးများဖြင့် ထွက်မပြေးမီ စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်ဖြစ်အောင် ကြည့်လိုက်သေးသည်။

 ရှီးသည် အဘယ်ကြောင့်မှန်းမသိ ရယ်ချင်လာမိသည်။ အမှန်တော့ သူတကယ်ဒေါသထွက်နေခြင်းမဟုတ်ပေ။ အလွန်နည်းပါးသော လူအနည်းစုသာ သူ့ကို ဆန့်ကျင်လိမ့်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းသည် အရမ်းစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု သူခံစားရသည်။ သို့သော် ဝံပုလွေပေါက်လေးတစ်ကောင် သူ့အား ရန်ပြုနေခြင်းကို သို့မဟုတ် သူ့ကို ဒေါသထွက်နေခြင်းကို သူ လက်ခံနိုင်သော်လည်း ရွှယ်လင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား အလွန်ပေါ့တီးပေါ့ဆ ကိုင်တွယ်ကုသနေသည်ကိုတော့ ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ 

 သူ ဒီည ပြန်ရောက်လာတဲ့အချိန်အထိ ပူတင်းကို စားဖို့ငြင်းဆန်နေသေးလျှင် သူ အခြားပြစ်ဒဏ်အချို့ကို လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

 သူ သာမန်လူများစွာကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပြီး သူတို့တွင် စည်းကမ်းလိုက်နာသည့် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များအတွက် ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းရှိပုံရသည်။ ဝံပုလွေပေါက်လေးကို လေ့ကျင့်ရန် ထိုနည်းလမ်းများကို မသုံးချင်သော်လည်း အပြစ်ဒဏ်ပေးသည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုနိုင်သေးသည်။

 ရွှယ်လင်အတွက် တံခါးဖွင့်ထားပြီးသားမို့ သူ နောက်ပြန်မလှည့်ဘဲ အပြင်ကို ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့တွင် ခြေတံတိုတိုလေးများရှိပြီး သူ၏အနည်းငယ်ပြေးလိုက်သည့်ခြေလှမ်းသည် ရှီး၏ပုံမှန်ခြေလှမ်းကျဲကြီး နှစ်လှမ်းလောက်နှင့် ညီမျှပေသည်။ ထို့ကြောင့် မကြာမီတွင် သူ ပွေ့ယူခံရပြီး ရှီး၏ရင်ခွင်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ဖက်ထားခံရပြန်သည်။

ရွှယ်လင် ဤနေရာမှ ထွက်သွားနိုင်မည့်နည်းလမ်းအား ရှာတွေ့သွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေပုံရသည်။ ရှီးသည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရွှယ်လင်၏မျက်လုံးများကို သူ့လက်တစ်ဖက်နှင့် အုပ်ထားခဲ့သည်။

 ရွှယ်လင် ပြောစရာစကားမဲ့သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် နတ်ဆိုးသားရဲဖြစ်သော်လည်း လူသားပုံစံသို့ ပြောင်းလဲနိုင်နေပြီးဖြစ်သည်။ 

သူ့ကို လူတစ်ယောက်လို မဆက်ဆံနိုင်ဘူးလား...။

 နောက်ပိုင်း သူ လူသားပုံစံ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံခံရနိုင်သည့်အကြောင်းကို တွေးတောမိသည်... ၎င်းသည် ဤထက်ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပေလား။ ထို့ကြောင့် ထိုလူနှင့် စစ်အေးတိုက်ပွဲအား ဆက်လက်ဆင်နွှဲလိုသည့် သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို တိတ်တဆိတ် အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူ သူ့အား ကြည့်ခွင့်မပေးလျှင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပင် သူ့မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပေလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတတ်နိုင်သမျှ ထိုလူ့အား ဆန့်ကျင်ကာ သူ အခွင့်အရေးရသည့်အချိန်တိုင်း ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ပစ်မည်။

 သူ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရန် အခွင့်အရေး လိုအပ်သည်။ မြင့်မြတ်သောရေကန်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ်ရေစိမ်ကာ ရင်ဆိုင်ရဲသည့်သတ္တိရှိလာပြီးနောက်မှ ထိုလူ့ကို စိန်ခေါ်ခြင်းသည် ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

 ထိုညရှိ မြင့်မြတ်သောရေကန်သည် ယခင်ညကကဲ့သို့ အိပ်မက်ဆန်လွန်းလှသည်။ ရွှယ်လင် ရေထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီးနောက် ရေသည် သူ့အား ရေကန်၏အလယ်ဗဟိုသို့ တစ်ဖန် တွန်းပို့ခဲ့သည်။ ရှီးသည် ရေကန်ဘေးမှ ထွက်ခွာသွားပုံရသောကြောင့် ရွှယ်လင် လူသားပုံသဏ္ဍာန်သို့ပြောင်းကာ ရေအောက်တွင် တိတ်တဆိတ် စိမ်နေလိုက်သည်။ သူ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ပေါလောပေါ်နေချိန်တွင်လည်း ကျင့်ကြံနိုင်သော်လည်း ထိုနည်းလမ်းဖြင့် အခွင့်ကောင်းယူခံရလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားရသည်။

 မြင့်မြတ်သောရေကန်၏ရေသည် ရွှယ်လင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ်စီးဆင်းသွားပြီး အတွင်းမှအပြင်အထိ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ဖွဲ့စည်းမှုများကို စေ့စေ့စပ်စပ်ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ သူ့ဆံပင်များသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုရှည်လာသည်။ ၎င်းသည် သူ့ခွန်အားများ စတင် တိုးတက်လာနေကြောင်း အကြွင်းမဲ့သက်သေပင်။

 လူတစ်ယောက်အား သူ့ အမှန်တကယ်ဒေါသထွက်နေခြင်းကြောင့် ကျင့်ကြံရာတွင် ရွှယ်လင် အလွန်ပင် လုံ့လဝီရိယရှိနေပေသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်နေ့တွင် မြင့်မြတ်သောရေကန်မှ ရေစိုနေသော ဝံပုလွေပေါက်လေးကို ရှီး ကောက်ယူလိုက်ချိန်တွင် သူသည် ကမ်းပေါ်၌ သတိလစ်နေခဲ့ပြီး ရှီး၏ချဉ်းကပ်လာမှုကိုပင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

 ရှီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် သူ့အမွေးများကို အနည်းငယ်ခြောက်အောင် လုပ်ပေးပြီးနောက် ဝံပုလွေပေါက်လေးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်သည်။ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ ဝံပုလွေပေါက်လေး၏ အမွေးထူထူနဖူးပေါ်သို့ ဖိနမ်းလိုက်သည်။

 သူ ရွှယ်လင်ကို အခန်းထဲသို့ ပြန်ခေါ်သွားပြီး ဝံပုလွေပေါက်လေး၏ပါးကို ပုတ်လိုက်သည်။ ရွှယ်လင် သည်းခံနိုင်မှုများ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ထိုလူ၏လက်ချောင်းကို ဒေါသတကြီးကိုက်ရန် ကြိုးစားလာသည်အထိ ရှီး သူ့ကို ပုတ်ကာနှိုးနေခဲ့သည်။ ရှီးသည် သူ့ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ပူတင်းတစ်ဇွန်းကို သူ့ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

 ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် သူ့အသိစိတ်ကို အတူတကွ မစုစည်းရသေးပေ သူ အချိန်ခဏလောက် မှင်တက်သွားပြီး ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ပူတင်းကို မျိုချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ ထိုလူကို စိုက်ကြည့်ရင်း မယုံနိုင်လောက်အောင် သူ့မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။ ထို့နောက် တစ်ဖက်သို့လှည့်ကာ သူ အခုလေးတင် စားထားသမျှကို ထွေးထုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

 ရှီးသည် သူ့နောက်ကနေ ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလာသည်။ "မင်း မစားရင် မြင့်မြတ်တဲ့ရေကန်ကတောင် ပြန်ပြီးပြုပြင်မပေးနိုင်တဲ့အထိ မင်းရဲ့နတ်ဆိုးအမြုတေကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။ ဒါဆို မင်းက သာမန်နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

 ဝံပုလွေပေါက်လေးသည် ခဏမျှ အေးခဲသွားသည်။ အချိန်ခဏမျှ တုန့်ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ရှီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သက်ပြင်းချကာ သူ့ဂုတ်ပိုးမှ ကိုင်,မလိုက်ပြီး သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်သည်။ 

"ငါ့ရဲ့အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်ဖြစ်ရတာက ကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ဘူးလား။ ငါ မင်းကို ခွန်အားတွေ ပေးနိုင်တယ်။ နောက်ပြီး မင်းကို ပိုသန်မာလာအောင်လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ မင်း လိုချင်တဲ့အရာတစ်ခုခု ရှိနေသရွေ့ ငါ မင်းကို ပေးနိုင်တယ်"

 ရွှယ်လင် ဘာစကားမျှ မပြောဘဲ တစ်ဖက်လူကို သူဆန္ဒရှိသလို လုပ်ခွင့်ပေးထားလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းကာ မလှုပ်မယှက်ရှိနေသည်။

 ရှီး သူ့အား ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝံပုလွေပေါက်လေး၏ ဗလာကျင်းနေသောမျက်လုံးများ၊ သူ့(ရှီး)အား ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် စိုစွတ်နေသော သူ့မျက်လုံးများထဲရှိ မျက်ရည်များနှင့် သနားစရာကောင်းသည့် အသွင်အပြင်ကိုသာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူ ပိုပြီးမပျော်မရွှင်ဖြစ်နေသည်ကို မကြည့်နိုင်တော့ပေ။ 

"မင်း ငိုနေတာလား" 

ယခု သူ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။ ဤအရာလေးကို သူ တကယ်သဘောကျသည်။ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင်ကို သဘောကျပေသည်။ ယခင်က သူ၏လျစ်လျူရှုခဲ့သော အပြုအမူများသည် အတုအယောင်မျှသာဖြစ်သည်။ အခု

ထိုကောင်ကလေး ငိုနေပေပြီ။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မတုန်လှုပ်ဘဲနေနိုင်မည်နည်း။

 "ကျွန်တော် ဒီမှာ ထာဝရနေလို့မရဘူး" ရွှယ်လင်၏အသံသည် ရှိုက်သံများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းကာ တစ်ဖက်လူ၏ နှလုံးသားကို နာကျင်စေသည်။ 

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာတွေရှိသေးတယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ခွင့်မပေးဘဲ ကျွန်တော် သာမန်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ ကျွန်တော် ဒီကနေ ထွက်သွားပြီး လက်စားချေအုံးမှာပဲ"

 ရှီး သူ့ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးကာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းချင်သလို ပြောလာသည်။ "ငါ မင်းကို ခေါ်သွားပြီး မင်း လက်စားချေနိုင်အောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်း ငါနဲ့ မျှမျှတတ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ သဘောတူရမယ်။ မင်း ထွက်သွားချင်ရင်တောင် အခုကနေစပြီး လဝက်လောက်နေမှ ထွက်သွားခွင့်ရှိမယ်"

 အကူစနစ်: "..." သူ့ရဲ့ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး မှောင်မည်းနေတဲ့ နည်းလမ်းတွေက ဘာဖြစ်သွားရတာလဲ... ရွှယ်လင် ငိုလိုက်တာနဲ့ သားရဲ နတ်ဘုရားက အပေးအယူလုပ်လိုက်တယ်... သူက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ နောက်ဆုံးနတ်ဘုရားဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... နတ်ဘုရားတွေအားလုံးသာ သူ့လောက် နူးညံ့ပြီး ကြင်နာတတ်တယ်ဆိုရင် ဒီကမ္ဘာကြီးက အနှေးနဲ့အမြန်ဆိုသလို အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်!!!။

 ရွှယ်လင် သူ့ခေါင်းကို အဝေးသို့လှည့်လိုက်သည်။ သူ ဆက်မငိုတော့သော်လည်း ရှီး၏တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်မှာထင်ရှားပေသည်။

 ဤမျှ များစွာသောကမ္ဘာများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက် ထိုလူ၏အားနည်းချက်ကို ဆက်လက် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင်။ ထိုအားနည်းချက်သည် သူ့ကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်သည်။ သူလိုချင်သည့်အရာကို အောင်မြင်ရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းပင်။ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းမှုအတွင်း အနိုင်ရရှိရန်အတွက် သူ လုပ်ရမည့်အရာအားလုံးသည် သနားစရာကောင်းပြီး အလွန်ဒုက္ခရောက်နေဟန်ဆောင်ကာ ငိုကြွေးခြင်းဖြစ်ပါလျှင် သူ နောက်တစ်ကြိမ် ထိုကဲ့သို့ထပ်လုပ်ရန် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။