MM Story Teller

Chapter 166

Viewers 32k

🦊Arc 11 - ဧကရာဇ်ပလ္လင်ထက်မှ ကောလေး

Chapter 166

11.6 - တချို့ အလှလေးက သာမန် အကြည့် တစ်ချက်တည်းနဲ့ကို မမေ့နိုင်ဘူး

[မြို့တော်က ပြိုလဲသွားပြီ မင်းသားရှန်းက နန်းတက်လိုက်ပြီ သန်းမိသားစုက ထွက်ပြေးသွားပြီ ဧကရာဇ်ကလည်း ဘယ်နေရာ ရောက်နေမှန်း မသိရဘူး]

"မင်းသားရှန်းက သူ့ကို ဆန့်ကျင်တာလား..."

လက်ထောက်စစ်သူကြီးက အစပိုင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားရသော်လည်း သိသွားပြီးနောက် ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားရတော့ပေ။ သူ ခေါင်ညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

" ဟုတ်တယ် သူက နှစ်တော်တော်ကြာတဲ့အထိ နှိမ့်ချနေခဲ့တာက သူ ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာ သတိမပေးဘဲ အောင်မြင်အောင် လုပ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ တကယ် ရှိတာပဲ"

"ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ်"

ပစ္စည်းများအပေါ် ဒေါသကို လွှတ်ချလိုက်ပြီးနောက် ယင်းရှန်း သူ့ကိုယ်သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည် ။

" သူ ထီးနန်းပေါ် ထိုင်လိုက်ပြီဆိုတာနဲ့ ငါတို့ရဲ့ လူတွေက နေ့ရက်တွေကို အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းခွင့် ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

လက်ထောက်စစ်သူကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

" သူက မြို့တော်ထဲမှာ...တကယ်လို့ သူ့မှာ တပ်တွေ များတယ်ဆိုရင်တောင် ဘယ်လောက် များနိုင်မှာ မို့လို့လဲ... အရှင် ဒီကိစ္စကို စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး အရှင် အဲ့နေရာကို လိုချင်ရင် တစ်နှစ်ပဲလိုတယ် ကျွန်တော်တို့ တပ်တွေကို စေလွှတ်လိုက်ပြီး အရှင် ထီးနန်း တက်ဖို့ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်..."

သူ ထိုသို့ တွေးဖူးသည်မှာ ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းက မဖြစ်သင့်သည့် အရာဟုလည်း သူ မတွေးခဲ့ပေ။ သူ၏ ကိုးကွယ်နေသော အကြည့်များ ပြောပြနေသည်မှာ - သူ့ရှေ့မှ လူက သာမန် ကျန်းနန် မင်းသား တစ်ပါး မဖြစ်သင့်ဘဲ ကောင်းကင်ဘုံအောက်ရှိ အရာအားလုံးကို အုပ်စိုးသော ဧကရာဇ် ဖြစ်သင့်သည်ဟုပင်။

ယင်းရှန်းက ထိုစကားကို ပြင်ပေးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ သူ စိတ်တိုသွားစေသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ မင်းသားရှန်း နန်းတက်သည့် ကိစ္စကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ အဆုံးတွင် သူ လိုချင်သ၍ သူ တိုက်ခိုက်၍ ယူနိုင်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်တွင် သူ မရနိုင်သည့် အရာ မရှိပေ။ သတင်းထဲတွင် သူ့ကို စိတ်အနှောက်အယှက် ဖြစ်စေသော အကြောင်းရာ တစ်ခုခု ပါသောကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ပင်။ သို့သော် ၎င်းက အရမ်း မရေးမပါသည့်အတွက် သူ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

ယင်းရှန်းက သူ့ အလိုလိုသိစိတ်၏ အရေးပါမှုကို အလေးထားသည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သတင်းကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ဂရုတစိုက် ဖတ်လိုက်ပြီး သူ လျစ်လျူရှုလိုက်မိသည့် နေရာ ရှိမရှိကို ရှာနေလေသည်။

ဧကရာဇ် ဘယ်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာကို မသိရဘူး...။

ဧကရာဇ်...

...ဘယ်မှာ ရှိနေလဲ မသိရဘူးတဲ့လား...။

ထိုစာပိုဒ်ထဲမှ စကားလုံးများကို ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ရေရွတ်နေတာ ထပ်ကာထပ်ကာ ဖတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုစကားလုံးများက သူ့ကို စိတ်လှုပ်ရှား ဒေါသထွက်အောင် လုပ်နေသည့်စကားလုံးများ ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ နိုင်ငံတွင် တိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲနေသည့်တိုင်အောင် ယင်းရှန်း တစ်ခုခုကြောင့် အကျိုးသက်ရောက်ခံလိုက်ရသည်မှာ ဒါ ပထမဆုံးပင်။ ထိုစာပိုဒ်ကို ဖတ်ပြီးနောက် သူ၏ အတွေးများက ပျံ့လွင့်သွားရတော့သည်။

ထူးဆန်းတယ် အဲ့ဒီ ဧကရာဇ်လေးကို သူ အရင်က တွေ့တောင် မတွေ့ဖူးဘဲနဲ့လေ...။

လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်က သူ့ကို ကျန်းနန် မင်းသားဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ချီးမြှင့်သောကြောင့် မြို့တော်ကို ခရီးထွက်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ထိုစဥ်က နဂါးပလ္လင်ထက်တွင် ထိုင်သူမှာ ယခင်ဧကရာဇ်ဟောင်းပင် ဖြစ်နေသေးသည်။ သူ၏ အာဏာစက်ကြောင့် သူ့ကို သတိထားနေရသော်လည်း သူ စိတ်ကျေနပ်စေရန် ကျန်းနန် မင်းသားဆိုသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို ချီးမြှင့်ခဲ့သည်။

ထိုစဥ်က သူ ယန်းရှန်းက မြို့တော်နှင့် ပက်သက်သမျှအရာအားလုံးကို မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ မြို့တော်က ကပ်ဘေးဒုက္ခများ၊ ပဋိပက္ခများနှင့် ဝေးကွာပြီး သာယာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့်ပင်။ မြို့တော်မှ လူများက သူတို့၏ ရှေ့မှ ခြိမ်းခြောက်မှုများကို မမြင်နိုင်ဘဲ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော လူနေမှု ပုံစံများကို လိုက်လံတုပကာ နေထိုင်ကြသည်။ အနှေးနှင့်အမြန်ဆိုသလို ထိုသူတို့က ထိုအကြောင်းပြချက်ကြောင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးမိကြလိမ့်မည်ပင်။ ဒါကလည်း သူ ဂရုမစိုက်သော အကြောင်းအရင်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုကတည်း မြို့တော်ကို ပြန်မလာတော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ဟောင်း ရုတ်တရက် ပြိုလဲသွားသောအခါ ဧကရာဇ်လေးက စင်ပေါ်သို့ တွန်းတင်ခံလိုက်ရပြီး မြို့တော်က တိုးတိုးတစ်မျိုး ကျယ်ကျယ်တစ်မျိုး ပဋိပက္ခများကြောင့် ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။ သူက ဂရုမစိုက်သလို နေခဲ့ပြီး သူတို့အချင်းချင်း ပျက်ဆီးအောင် လုပ်သည်ကို စောင့်နေခဲ့သည်။

သူလျှိုများ ပေးပို့ခဲ့သော သတင်းများအရ ဧကရာဇ်လေးက ပျော့ညံ့ပြီး အရည်အချင်းမပြည့်မှီပေ။ သူ့တွင် ကိုယ်ပိုင် စဥ်းစားနိုင်စွမ်း မရှိပေ။ နိုင်ငံရေး ကိစ္စများကို မလုပ်နိုင်သည်ကတစ်မျိုး စိတ်မဝင်စားတာက တစ်မျိုးဖြင့်ပင်။ သူ လိုချင်သမျှက တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော ဘဝလေး ဖြစ်သည်ဟုပင်။

ဒီလိုလူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် သူ့အာရုံကို ဖမ်းစားနိုင်ရတာလဲ...။

ယန်းရှန်း၏ အတွေးထဲသို့ တစ်စုံတစ်ရာက ရုတ်တရက် ရောက်လာရသည်။ ထိုသတင်းတွင် မည်သည်က ထူးဆန်းနေသည်ကို ယန်းရှန်း သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။

ဧကရာဇ်လေး၏ အခြေအနေပေါ် အခြေခံကြည့်ပါက သန်းရှီက ထွက်ပြေးချိန်တွင် သူ့ကို လုံးဝ ခေါ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ သူက နန်းတော်ထဲတွင် တစ်ယောက်တည်း ကူကယ်ရာ မဲ့နေလောက်သည်။ မင်းသားရှန်း၏ အဖမ်းခံရခြင်းအပြင် အခြားဖြစ်နိုင်ချေတစ်ခုမှာ သူကအလောင်းကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။ သိုသော်လည်း သူ့လူများ ပို့ထားသော စာထဲတွင် ဧကရာဇ် ဘယ်ရောက်နေလဲ မသိရဘူး ဟုသာ ဖော်ပြထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ သေသည် ရှင်သည်ကိုပင် မသိရဘဲ အလောင်းကိုလည်း ရှာမတွေ့ခြင်းပင်။ သူ မည်မျှပင် တွေးနေစေကာမူ ထိုအခြေအနေတွင် တစ်ခုခုက သံသယရှိဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

သူ နန်းတော်ထဲမှာ ရှိနေပါက သူသေခြင်း ရှင်ခြင်းကိုပင် မသိရဘဲ မနေပေ။ မင်းသားရှန်းကလည်း ထိုကိစ္စကို စိတ်ဝင်စားလောက်သည်။ သို့သော် ဧကရာဇ်လေး၏ နောက်ကို ကြည့်ရန်လည်း လိုသည်ဟု ယင်းရှန်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ အပေါ်မှ အားလုံးကို စဥ်းစားကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း စာတစ်စောင်ကို ရေးလိုက်ကာ မြို့တော်မှ သူလျှိုများကို ခိုဖြင့် မြန်နိုင်သမျှ မြန်မြန် စာပို့ရန် စီစဥ်တော့သည်။

ဧကရာဇ်ကို မြန်မြန် ရှာဖွေရန် သူတို့ကို ပြောထားလေသည်။

ထိုကဲ့သို့ ပြောင်းလဲခြင်းကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားခြင်းက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။

လက်ထောက်စစ်သူကြီးက သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အတော်ကြာ စဥ်းစားနေပြီးနောက် ရုတ်တရက် အလင်းပေါက်သွားတော့သည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူ အလျင်စလို စာရေးလိုက်ပြီး လူများကို ခေါ်ကာ သူ့စာကို ပို့ရန် ခိုင်းစေလိုက်သည်။ လက်ထောက် စစ်သူကြီးက အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်နေသည်။ ထို့နောက် သူ မေးလိုက်သည်။

" အရှင် မြို့တော်ထဲမှာ ပြောင်းလဲမှု ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုလား..."

"မြို့တော်ထဲက အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းဖို့၊ သူလျှိုတွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့၊ စစ်တပ်တွေကို စုဆောင်းဖို့၊ စစ်ပွဲအတွက် ဆန်တွေကို ပြင်ဆင်ဖို့က ကျီးရုန်ဟန် အတွက် အချိန်အတော်ယူရလိမ့်မယ်... ဒါ့အပြင် နှစ်ကုန်ခါနီးပြီ ဆောင်းတွင်း ရောက်တော့မယ် သူသာ တကယ် စစ်ဖြစ်ဖို့ အစီအစဥ်ရှိရင် အနည်းဆုံး နှစ်နှစ် သုံးနှစ်လောက် ကြာတဲ့အထိ စလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး အလျင်စလို ဖြစ်နေသင့်တာက သူလေ ငါတို့ မဟုတ်ဘူး"

မြို့တော်ရှိ ဧကရာဇ်၏ သတင်းကို ပြောနေချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးများနှင့် အမူအရာများမှာ ဂရုမစိုက်သယောင်။ သူ့လက်ချောင်းများက စားပွဲခုံကို ခေါက်နေပြီး ဆက်ပြောလေသည်။

" သိပ်မကြာခင် ပင်လယ်က အေးခဲသွားတော့မှာ ငါတို့ လှုပ်ရှားမယ်ဆိုရင် နောက်နွေဦးအထိ စောင့်ဖို့လိုတယ် အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက် ငါတို့ ဒီတိုင်း စောင့်ကြည့်နေမယ် တောင်ဘက်ပိုင်းက အလုံခြုံဆုံးပဲ သူ တကယ် လှုပ်ရှားချင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ကို အရင် ပစ်မှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူက ကုန်သည်တစ်ဦး၏ သားဖြစ်သော်လည်း သူ့တွင် ပညာတတ်တစ်ယောက်၏ စိတ်ဝိညာဥ် ရှိသည်။ သူက တိုက်ခိုက်သူ ဓားသမား ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက သူရဲကောင်းဆန်ကာ လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် သူ့မျက်နှာ နူးညံ့သွားချိန်တွင်တော့ ၎င်းက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ နူးညံ့ညင်သာသွား၏။ ထိုကဲ့သို့ စိတ်အခြေအနေမျိုးက ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို သူ့စိတ်အခြေအနေအား ခန့်မှန်းရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

"ဟုတ်ကဲ...အရှင့် အစေခံက အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်ပါ့မယ်..."

သူ့မျက်နှာက ဆောင်းတွင်း၏ နှင်းကဲ့သို့ အေးစက်လာပြီး ဂရုမစိုက်သည် ပုံစံဖြစ်လာသည်ကို လက်ထောက်စစ်သူကြီး တွေ့လိုက်ရသည်။ အရှင့်စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပြီး ဘာကြောင့်မှန်းကို စစ်သူကြီး နားမလည်နိုင်ပေ။ အရှင်၏ စိတ်ကို သူမသိနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အမိန့်ကို နာခံပြီး စစ်တပ်ခေါင်းဆောင်များနှင့် ဆွေးနွေးရန် စစ်ဌာနချုပ်သို့ ပြန်သွားတော့သည်။

****

ရွှယ်နိုင်ငံတော်တွင် နှစ်သစ်က ချဥ်းကပ်လာပြီဖြစ်၍ ဆောင်းတွင်း ရောက်ခါနီးပြီပင်။ တောင်ဘက်ဖြစ်စေ မြောက်ဘက်ဖြစ်စေ ထိုအတောအတွင်း နှင်းကျလေသည်။ ၎င်းက ရွှယ်နိုင်ငံတော်ဟု နာမည်ရသည့် မူရင်းအကြောင်းပင်။

ရွှယ်လင်နှင့် သူ့အဖွဲ့က မြစ်အေးခဲမသွားခင် ဆိပ်ကမ်းမှ ထွက်ခွာမည့် နောက်ဆုံး သင်္ဘောကို ရလိုက်သည်။ ၎င်းက ကုန်တင်သင်္ဘောတစ်စီး ဖြစ်သည်။ ရှုဟမ်က သင်္ဘောသားများကို ငွေအလုံအလောက် ပေးလိုက်သောကြောင့် သူတို့ သုံးယောက်ကို ခေါ်သွားကြသည်။

အဆုံးတွင်တော့ ရွှယ်လင် ကူးပြောင်းလာသည့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ အကူစနစ်က သူ့ကို သန်မာအောင် ကူညီပေးခဲ့ပြီး ရွှယ်လင်၏ လေ့ကျင့်ခန်းများ လုပ်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ခရီးရှည်ကြီးမျိုးက သူခန္ဓာကိုယ် အင်အားများကို ကုန်ဆုံးစေသည်။ သင်္ဘောဆိုက်ကပ်သွားချိန်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပင်လယ်မူးတတ်သည်ကို ရွှယ်လင် သိလိုက်ရသည်။ လဝက်လောက် ခရီးနှင်ပြီးနောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ် အလေးချိန် ကျသွားတော့သည်။ ရှုဟမ်က စိုးရိမ်နေသော်လည်း သူ လုပ်ပေးနိုင်တာ ဘာမျှ မရှိပေ။ မူကော၏ မျက်နှာထက်တွင်ပင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ခရီးစဥ်တစ်လျှောက် ရွှယ်လင်က သူ ကောဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူ၏ မိဘများမှာ သေဆုံးသွားပြီး သူ၏ အစ်ကိုက သူ အမျိုးများနှင့် အတူနေရန် တောင်ပိုင်းသို့သွားချိန်တွင် သူ့ကို အဖော်ပြုပေးနေခြင်းဟု ပြောပြခဲ့သည်။ ထိုကဲ့သို့ ဝမ်းနည်းဖွယ် ဇာတ်လမ်းနှင့် သူ၏ နေမကောင်းသော်လည်း ကြည့်ကောင်းသော ရုပ်ရည် ပူးပေါင်းလိုက်သောအခါ သင်္ဘောပေါ်မှ လူများက သူ့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးကြလေသည်။ ရွှယ်လင်က တစ်လမ်းလုံး နေမကောင်း ဖြစ်လာသော်လည်း သူက သူတို့က အများကြီး မခံစားခဲ့ရပေ။ ရွှယ်လင်ကသာ ၎င်း ပြီးဆုံးသည်အထိ သည်းခံရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။

သင်္ဘော ဆိပ်ကမ်းကပ်သောအခါ နှစ်သစ်ပွဲတော်အတွက် သင်္ဘောပေါ်မှ လူတိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့အိမ်ပြန်ရောက်လျှင် နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ကို မည်သို့ ဆင်နွှဲမည် ဖြစ်ကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောနေကြသည်။ ရွှယ်လင်က ပင်လယ်မူးခြင်းမှ ထူထူထောင်ထောင် ဖြစ်လာခါစ ဖြစ်သောကြောင့် မည်သူမျှ သူ့ကို စကားပြောရန် မကြိုးစားပေ။ ရှုဟမ်ကလည်း သူ သတင်းတွေကို ကြားလျှင် ဝမ်းနည်းသွားမည်စိုးသောကြောင့် အများကြီး မသိစေရန် ထိန်းသိမ်းနေသည်။

မနှစ်က ဒီလိုအချိန်တွင် မည်သူမျှ ဧကရာဇ်ကို ဂရုမစိုက် မချစ်ခင်ကြသော်ငြား မည်သူကမျှ လျော့မတွက်ရဲပေ။ ဧကရာဇ်အနားတွင် လူအများအပြား ရှိသောကြောင့် ခမ်းနားသော ပုံသဏ္ဍာန် ရှိသေးသည်။ ယခုပုံစံနှင့်မူ လုံးဝ ကွာခြားနေသည်။ နေမကောင်း ဖြစ်နေသောကြောင့် သူမျက်နှာက အလွန် ဖြူလျော်နေပြီး သနားစရာ ကောင်းနေသည်မှာ ရှုဟမ်၏ နှလုံးသားကိုပင် နာကျင်စေသည်။

သင်္ဘောက ကျန့်ကျင့်ရှိ ကျန်းရှီးဆိပ်ကမ်းတွင် ကမ်းကပ်သည်။ ၎င်းက တောင်ဘက်၏ အကြီးဆုံး ဆိပ်ကမ်းဖြစ်ပြီး ကျန်းနန်မင်းသား တည်ရှိသော ကျန့်ကျင့်နှင့် အနီးဆုံး တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

မူကော သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် စျေးသွားဝယ်လေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်လင်နှင့် ရှုဟမ်တို့က လှည်းနှင့် နွေးထွေးစေရန် အသုံးအဆောင် အချို့ကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နှင်းစက်များက ကောင်းကင်ပေါ်မှ ကျဆင်းလာသည်။

ရွှယ်လင်က နှင်းစက်များကို ဖမ်းယူချင်သကဲ့သို့ လက်ကို ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် မူကောက သူ့လက်များကို ဖိချလိုက်ပြီး မွှေးပွလည်စည်းကို ပတ်ပေးလေသည်။ သူတို့က ပိုက်ဆံ ပြတ်မနေပေ။ ထို့ကြောင့် မူကောက သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး အရာများကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။ မွှေးပွ မာဖလာ ခပ်ကြီးကြီးက သူ့မျက်နှာကိုပါ အုပ်ထားသောကြောင့် သူ့ကို ပိုမိုသေးငယ်၍ နူးညံ့သယောင် ဖြစ်သွားစေသည်။ သူ့နောက်တွင် ချထားသော ဆံပင်ကို ခပ်လျော့လျော့ ချည်နှောင်ထားသည်။ မူကောက သူ့ခေါင်းပေါ်သို့ မွှေးပွခေါင်းဆောင်းကို ဝတ်ပေးလေသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက အမွှေးပွလုံးလေးသယောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

သူ့မျက်နှာက နေမကောင်းသော အရိပ်အယောင်ကို ပြနေသည်။ သူက မူကော သူ့ကို အနွေးဝတ်များဖြင့် ပတ်နေသည်ကို မခုခံဘဲ မူကော ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်ခွင့်ပေးထားလိုက်သည်။ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ ရွှယ်လင် မူကောကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"ကျွန်တော် အရင်က သက်တော်စောင့် ရှာမလို့ လုပ်ထားတာ အခု ခင်ဗျား ရှုဟမ်ရဲ့ အလုပ်ကိုပါ လုပ်နေပြီ"

ရှုဟမ်က သူတို့ နှစ်ယောက် ဘေးမှ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ သူ အရှင်ရဲ့ စကားတွေကို ထောက်ခံတယ်...

မူကောက မျက်နှာပေါ်တွင် အမူအရာမဲ့စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည် " အရှင့်ကို ဂရုစိုက်ဖို့က ကျွန်တော်တို့ အလုပ်ပါ ဘယ်သူလုပ်လုပ် အတူတူပါပဲ သူ လုပ်တာနှေးနေရင် ကျွန်တော် သူ့အစား လုပ်ပေးလိုက်မယ်လေ"

ဘယ်သူက နှေးတာလဲဟု မေးကာ ရှုဟမ် သူ့ကို ပြဿနာ ရှာချင်သည်။ သို့သော် မူကောက သူ့လက်ထဲသို့ အနွေးအိတ်လေးကို လှမ်းပေးရင်း နူးနူးညံ့ညံ့အသံလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

" ဒီအနွေးအိတ်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို နွေးအောင် လုပ်လိုက် အပြင်က လေပြင်းတယ် အရှင် အရင် လှည်းထဲ ဝင်နေသင့်တယ်"

ရွှယ်လင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး ရှုဟမ်ဘက်ကို လှည့်လိုက်သည်။

" ရှုဟမ် မြို့ကို အရင်သွားပြီး ရောင်းဖို့ ရှိတဲ့ ခြံတွေ ရှိလား သွားကြည့်ချည် သေးတဲ့ခြံတွေ့ရင် မြန်မြန်သာ ဝယ်လာခဲ့ ဆောင်းတွင်း ရောက်နေပြီ ငါတို့ ကျန့်ကျင့်မှာ နွေဦးရောက်တဲ့အထိ စောင့်နေရမယ့်ပုံပဲ"

ယခု ရှုဟမ်က အလုပ်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့် အလုပ်လုပ်ရန် အပြေးသွားတော့သည်။ မူကော သူ့အတွက် ဝယ်ပေးခဲ့သော မြင်းကို စီးပြီး မြို့ကို ထွက်သွားလေသည်။

မူကောက ရွှယ်လင်ကို လှည်းထဲသို့ တွဲပို့ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည်းမောင်းသူ နေရာတွင် ထိုင်လိုက်ကာ မောင်းနှင်ရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။ သူ့ခေါင်းကို နောက်လှည့်လိုက်ချိန်တွင် ရွှယ််လင်က ခေါင်းကို အပြင်ထုတ်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားသည်။ " အပြင်မှာ လေတိုက်တယ်လေ"

ရွှယ်လင် ခေါင်းငြိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ " ကျန့်ကျင့်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ သိချင်လို့ပါ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မြို့တော်က ထွက်မလာဖူးဘူး"

"ကျန်းနန်မင်းသားယင်းရှန်းမှာ စစ်သူကြီး မော့ပေနဲ့ မြောက်ဘက်က ဝမ်မိသားစုထက် ပိုအာဏာရှိတယ် တကယ်လို့ သူ့ကို အရှင့်အနားမှာ ထားချင်တယ်ဆိုရင် နောက်ဘက်က ဇာတ်လမ်းမှာ မပါစေနဲ့" မူကော တစ်ခဏမျှ မချင့်မရဲ ဖြစ်သွားသော်လည်း ထိုစိတ်ပျက်စရာ မှတ်ချက်ကိုသာ ပြောပြလိုက်သည်။

ရွှယ်လင် ကျစ်ခနဲ စုတ်သပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

" သူ့ကို အထင်ကြီးအောင် လုပ်ဖို့ မလွယ်ဘူးဆိုတာ ငါတို့ သိပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူက တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုပဲ"

"သူက မကူညီချင်ရင်ရော...ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ကို သွားကြမလဲ..."

ရွှယ်လင်က အကြည့်လွှဲလိုက်ပြီးနောက် လိုက်ကာ ကို ချလိုက်ပြီး မူကော၏ အကြည့်များကို ကွယ်လိုက်သည်။ မူကော လိုချင်သော အဖြေကို သူ သိသော်လည်း သူ့ကျန်နေသော ဘဝကို သာမညောင်ညအဆင့်သာ ဖြစ်မနေချင်ပေ။

မူလခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်၏ ဆုတောင်းများမှာ သူ၏ တာဝန်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ထိုကြောင့် သူ တာဝန်များကို ပြီးဆုံးအောင် လုပ်ရန်သာ တတ်နိုင်သည်။ သူ ဇာတ်လိုက်နှစ်ယောက်၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲရန် လိုအပ်သည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန်မှာလည်း သူ့နည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်ရမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို နောင်တရရန် အခွင့်အရေးပင် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လှည်းထဲမှ လူငယ်လေး၏ အသံကို မူကော ကြားလိုက်ရသည်။ သို့သော် နေမကောင်းမှုကြောင့် အနည်းငယ် နှာသံပါနေသည်။ သေချာနားထောင်ကြည့်ပါက အနည်းငယ် ချစ်ဖို့ကောင်းနေသည်။ သို့သော် သူ ပြောသော စကားများက သူ၏ စိတ်ကူးယဥ်အတွေးများကို ပျက်သွားအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်

" မူကော ငါကိုယ်တော် လိုချင်ရင် မရနိုင်တာ မရှိဘူး ဘယ်လိုနည်းလမ်းပဲ သုံးရသုံးရ ငါကိုယ်တော် လုပ်မှာ"

သူမည်သူ ဖြစ်သည်ကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် သူ့ကိုယ်သူ 'ငါကိုယ်တော်'ဟု ခေါ်သံကို မကြားရသည်မှာ လဝက်လောက်ပင် ရှိနေချေပြီ။ ယခု အရှင်က သူ့ကိုယ်သူ တော်ဝင်ဆန်စွာ 'ငါကိုယ်တော်'ဟု သုံးခဲ့သည်။ ရုတ်တရက် မူကော နှင်းများ သူ့ခေါင်းပေါ် ကျလာသလို အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟုတ်တယ် အရှင်က အခု ပိုပြီး ချဥ်းကပ်လွယ်တယ်ဆိုရင်တောင် သူက အမြင့်မှာ ရပ်နေတဲ့ ဧကရာဇ်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ သူ့ကို ပလ္လင်ပေါ်က ဆွဲချလိုက်တာတောင် သူက တည်ရှိနေတုန်းပဲ...နောက်ပြီး သူ အရင်က ပြောသေးတယ် သူ ဘာကိုပဲလိုချင်လိုချင် မရရအောင် အတင်းလုပ်ယူမှာတဲ့...။

နှင်းပွင့်များ တဖြောက်ဖြောက်ဖြင့် ကျန့်ကျင့်မြို့တစ်မြို့လုံးက အဖြူရောင် ပြောင်းလဲသွားရတော့သည်။ အိမ်တိုင်းက လာမည့် နှစ်သစ်ကို ကြိုဆိုရန် အနီရောင် မီးပုံးများ ထွန်းကြပြီး ထိုအချိန်တွင် တော်ဝင်နန်းတော်၌ပင် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

လူတိုင်းက အလုပ်ရှုပ်နေကြသော်လည်း ယခုအချိန်က ယင်းရှန်းအတွက် အသာယာဆုံး အချိန်ပင်။

နှစ်သစ်ကူးနေ့နှင့် ၎င်းသယ်ဆောင်လာမည်ဖြစ်သော ဧည့်သည်တော်များမှာ ရောက်မလာသေးပေ။ အားလပ်ချိန်ဖြစ်သောကြောင့် သူ့တွင် စစ်မှုရေးရာ ကိစ္စများ ဖြေရှန်းရန် မလိုပေ။ ပထမဆုံး နှင်းကျသည့်နေ့တွင် သူက မြင်းကောင်းတစ်ကောင်ကို ရွေးလိုက်ပြီး မြို့တော်အပြင်ဘက်သို့ ပတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

သာမန် ဝတ်စုံကို လဲလှယ်လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်လိုက်များကို ကျန်နေစေခဲ့ကာ မြို့ပေါက်ဝသို့ တဖြည်းဖြည်း သွားလေသည်။

နှစ်သစ်ကူး၏ ပထမဆုံးနေ့မှာ နှစ်ရက်အတွင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်လောက်တွင် မြင်းများ လှည်းသမား မြို့ပေါက်ဝတွင် အဝင်အထွက် အလွန်များ၏။ မြို့ပြင်တွင် နေကြသော သာမန်ပြည်သူများက ထိုအချိန်များတွင် မြို့ထဲသို့ ဝင်လာကာ စျေးဝယ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် မြို့ပေါက်ဝတွင် ရှည်လျားသော လှည်းတန်းကြီး ဖြစ်လေ့ရှိသည်။

"ငါက သခင်လေးကို သူ့အမျိုးတွေဆီ ခေါ်လာတာ"

ယင်းရှန်း ထိုစကားသံကို ဆူညံသံများကြားမှ ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အကြည့်များက ထိုစကားပြောသူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ရောက်သွားလေသည်။ ထိုသူ၏ အသံက သန်မာပြီး သူ၏ ကိုယ်ခံပညာစွမ်းရည်ကလည်း နိမ့်ကျပုံ မပေါ်ပေ။ သူ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုယောင်္ကျား၏ မျက်နှာက အမူအရာမဲ့နေသည်။ သို့သော် သူ၏ အရှိန်အဝါကိုတော့ လုံးဝ မဖုံးကွယ်ထားပေ။

သူ့ပုံစံက အန္တရာယ်ရှိသောကြောင့် အစောင့်ကတော့ သူ့ကို မြို့ထဲသို့ လွယ်လွယ်ဝင်ခွင့်ပေးရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ အစောင့်က သူ၏ မူလ တောင်းဆိုချက်ကို ထပ်ပြောသည်။

" လှည်းထဲကလူတွေက ထွက်လာဖို့လိုတယ် ဒါမှ ကျွန်တော်တို့ မြင်ရမှာ ပုန်းမနေနဲ့"

မတိုးသာမဆုတ်သာ အခြေအနေက အတော်ကြာနေဦးမည့်ပုံပင်။ ယင်းရှန်း စတင်၍ ပျင်းလာတော့မည့်အချိန်တွင် သူ့ကို ဆက်၍ နေချင်အောင် လုပ်သော အသံတစ်သံ ထွက်လာ၍ သူ၏ နားများ ဆတ်ခနဲ တွန့်သွားရတော့သည်။

"အစ်ကိုမူ ဒါက ကျန့်ကျင့်ရဲ့ စည်းမျဥ်းဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း ပူးပေါင်းသင့်တယ်လေ အစောင့်အစ်ကိုကြီးတွေ ခက်ခဲအောင် မလုပ်ပါနဲ့တော့"

ထိုအသံက ဩဇာသံမပါပေ။ အမှန်တွင် နေမကောင်းမှုကြောင့် အနည်းငယ်တော့ ရှတတနိုင်သည်။ သို့သော် သူက ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လှည်း၏ လိုက်ကာကို မလိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြင်သို့ မှီလိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် အရောင်ဖျော့ဖျော့ ခြုံထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပိုးသားရောင် ဆံပင်များကို ကျောဘက်တွင် ချထားလေသည်။ တိရစ္ဆာန်သိုးမွှေးခေါင်းဆောင်းကို ဆောင်းထားပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးက အမွှေးများဖြင့် ဆင်ယင်ထားကာ မျက်နှာလေးကိုသာ ဖော်ထားသည်။ ကောလေး၏ မျက်နှာလေးမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အနီရောင် အမှတ်အသားက မျက်လုံးထောင့်စွန်းတွင် ရှိနေကာ မက်မန်းပန်းပွင့်လေးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်မှာ နှင်းများဖုန်းလွှမ်းနေသော ကမ္ဘာပေါ်တွင် မက်မွန်ပန်းပွင့်လေးတစ်ပွင့် တင်ကျန်နေသယောင်။

အနီရောင်အမှတ်အသားလေးမှာ လှပရွှန်းလဲ့နေသောကြောင့် ယင်းရှန်း၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ခဏလောက် ရပ်တန့်သွားရ၏။

Prev Next